คอสเพลย์

จากไร้สาระนุกรมเสรี - อนึ่งบทความนี้ถูกแก้ไขได้โดยผู้ใช้ทั่วไป หากแป้กหรือเสื่อมประการใดทางเราไม่ขอรับผิดชอบใดๆทั้งสิ้น
Wikisplode.gif
สำหรับผู้ที่ ไร้อารมณ์ขันสิ้นดี เหล่าผู้เชี่ยวชาญที่วิกิพีเดียมีบทความ
ที่โคตรมีสาระที่ ที่นี่!

คอสเพลย์ หรือ คอสตูมเพลย์ คือการแต่งตัวเลียนแบบตัวละครที่เจ้าตัวต้องการ หรือแต่งตัวตามจินตนาการ โดยอาจได้แรงบันดาลใจมาจากการ์ตูน หรือนิยาย หรืออาจจะคิดเองเออเองออกแบบขึ้นมาเองแล้วดันไปคล้ายกับตัวละครของเรื่องโน้นเรื่องนี้ก็ได้ การแต่งอาจแต่งเพื่อความต้องการส่วนตัว แต่งเพื่อเข้าร่วมกิจกรรมบางงาน หรือแต่งประกวดในงานสาธารณะ เช่น งานประกวดคอสเพลย์ งานการ์ตูน งานประกวดอื่นที่เกี่ยวข้อง ประชุมที่สะพานมักขะวานรังไข่สั่น หรือหน้าทำเนียบรัฐบวม

บางคนถามว่าคอสแล้วได้ห่าอะไร คำตอบคือได้ทุกอย่างที่เลเยอร์ หรือผู้แต่งคอสฯ ทุกคน ต่างรู้อยู่แก่ใจว่าต้องการอะไร การคอสหนึ่งครั้งในประเทศเทยไม่ใช่ว่าจะเกิดขึ้นมาได้ง่าย ๆ เหมือนในประเทศยุ่นปี่ ซึ่งยังพอมีบริเวณหรือละแวกถนนที่จะแต่งได้ทุกวัน

คนภายนอกและระบัตรเลี้ยบอาจมองว่าคอสฯ เป็นเรื่องสิ้นเปลืองและไร้เหตุผล แต่กว่าจะได้ชุดคอสฯ มานั้น อาจต้องแลกมาด้วยหลายสิ่งหลายอย่าง (กรณีที่ทำเอง ตัดเอง เย็บเอง) หรือแลกมาด้วยเงินและความเสี่ยง กรณีที่สั่งตัดหรือซื้อมา และที่สำคัญมากหรือมากที่สุด คือผู้คอสต้องมีและใช้ความกล้า หรือหน้าด้าน เป็นอย่างมาก ถึงจะสวมใส่มันออกมาให้คนอื่นเห็นได้

[แก้ไข] ประเภทของคอสเพลย์

ส่วนมากนิยมคอสเพลย์เลียนแบบหนังสือการ์ตูน, โดจิน, เกมคอมพิวเตอร์ หรืออะไรก็ตามที่ทำมาแบบโมเอะ บางครั้ง ก็ไม่ได้มาจาก เกมส์ หรือ อนิเมะ แต่อาจมาจากแหล่งอื่น เช่นว่า หนูมิกุ จากโปรเกรียนเลียนเสียง วัวคอลลอยด์ หรือจากรูปวาด จากนักวาดการ์ตูน (ที่ไม่ได้เป็นอนิเมะ) ซึ่งก็ยังเข้าข่ายว่าต้นฉบับเขาทำมาแบบโมเอะอยู่นั่นเอง มักเป็นพวกปัญญาอ่อน กระหรี่หีเน่า

[แก้ไข] อนิเมะ การ์ตูน

ตัวอย่าง

ผู้คอสเพลย์ (เลเยอร์) จะแต่งชุดให้คล้ายกับตัวละครจากใน อนิเมะ(การ์ตูนยุ่นปี่) เช่นว่า มาเฟียจากรีบอร์น , นักเรียนโรงเรียนมหาโฮโล้ จากศาสนาเนกิมะ หรืออะไรก็ตามที่กำลังเป็นที่นิยม และสามารถโชว์ความสวยงามได้ (แต่บางครั้งก็รู้สึกว่าจะมีตำรวจตามมาด้วย เพราะแต่งแล้วมันอาจจะโป๊วาบหวิวเกินไป หรืออาจเป็นเพราะเข้าใจผิดว่าไม่ได้เล่นคอสเพลย์ แต่ถูกบังคับขืนใจให้แต่งตัวแบบนี้)

[แก้ไข] เกมส์

เกมส์บางเกมส์ เป็นที่นิยม และมีตัวละครในเกมที่มีความสลักสำคัญ และชุดสวย เลเยอร์ก็สามารถตัดชุด แต่งคอสได้อย่างสวยงาม

[แก้ไข] ภาพยนตร์

น้อยรายมากที่จะแต่ง โดยอิงภาพยนตร์ แต่ก็ไม่ใช่ว่าไม่เคยมี อย่างเช่น ข้าหลวงและเหล่าโจรสลัด จาก Pirates of the Caribbean (ชุดเหมือนผู้ดีอังเกรียนยุควิดดอเมีย) หรือแม้แต่ในหนังโป๊ ก็เป็นไปได้ว่าอาจจะเคยมีการคอสเพลย์ ที่เลียนแบบ โรส ดอสั้น ตอนที่สวมสร้อยคอแล้วนอนให้แจ๊ควาดรูป ในเรื่อง ลาวทานิค ชู้ฟัคเรือล่ม

[แก้ไข] นักร้อง นักแสดง

อันนี้มากกว่า แบบภาพยนตร์ แต่ก็ยังจัดว่าน้อยอยู่ดี กระนั้นก็ใช่ว่าจะไม่มีเลย เช่น ในประเทศยุ่นปี่ ประเทศเกาเหลาใต้ หรือแม้แต่ในประเทศเทยเราเอง ก็มีวงดนตรีหญิงสาวรูปร่างหน้าตาดี แต่งตัวโมเอะ หรือวงที่มีการแต่งคอสขึ้นปกอัลบั้ม หรือแต่งคอสลงนิตยสาร หรือแต่งคอสขึ้นเวทีหรือขึ้นคอนเสิร์ต รวมไปถึงอาจแต่งคอสถ่ายโฆษณา เป็นต้น ก็เป็นไปได้ที่จะมีผู้คอสตามดารานักร้องเหล่านี้เช่นกัน

หมัครแต่งคอส?!

[แก้ไข] นักการเมือง

อันนี้น่าจะเป็นการแต่งเพื่อล้อเลียนทางการเมือง จัดแสดงปาหี่ หน้าทำเนียบรัฐบาล หรือเรียกร้องให้ลาออก หรือขับไล่ ทั้งด้วยเหตุผล และความไร้เหตุผล เช่น โจรโพกผ้าแดง นำโดย โทรมบัดสี บุ่มบ่ามอัดโหน่ง มีการประท้วงโดยคอสเพลย์เลียนแบบทเห่อ เพื่อแสดงภาพตัวอย่างว่าประชาชนคิดอย่างอย่างไร

[แก้ไข] กามา

ดาราหนังโป๊แต่งชุดนักเรียน ชุดพยาบาล เมด หรืออื่น ๆ ก็อาจจัดอยู่ในคอสเพลย์ ทั้งนี้ขึ้นกับความโมเอะ

เมื่อเทียบกับประเภทอื่นแล้ว ประเภทนี้ไม่มีจำนวนเลเยอร์ มาแสดงเลย แต่มีจำนวนดารามาทดแทนมากมาย (ดาราบางคนอาจเคยเป็นเลเยอร์มาก่อน แต่ต่อมาพบว่ามีความชอบในเรื่องกามา จึงหันมาเป็นดาราแทน) และมีจำนวนงานมากที่สุด เช่น มิยาบิ, อาโออิ และอื่น ๆ อีกมากมายจนจำไม่ได้ ดาราบางคนมีหน้าตาคล้าย ๆ กัน รูปร่างเหมือน ๆ กัน ก็ยิ่งจำยากไปใหญ่ ดาราบางคนอาจใช้หลายชื่อมากมาย ก็ยิ่งจำไม่ได้เข้าไปอีก

ในบางกรณี อาจจะเป็นใครก็ไม่รู้ แต่งอยู่ในสถานที่ปกปิด เพื่องานปกปิด ซึ่งเนื้อหานั้นเป็นข้อมูลปกปิด เช่น บางคนอาจจะกระทำการคอสเพลย์ตนเองเป็นผู้หญิง อาจแต่งกายโป๊เปลือย วาบหวิว รัดรูป เพื่อประโยชน์สุขในการทำกิจกรรมส่วนตัว เป็นต้น

[แก้ไข] สรัสศาสตร์

คอสเพลย์เกิดในประเทศยุ่นปี่ โดยรุ่นแรก ๆ แต่งตัวเลียนแบบการ์ตูนรุ่นพ่อ เช่น ไอ้มดแดง กันก่อน ต่อมาเริ่มลามมาถึงนักร้องและภาพยนตร์ฝรั่งในที่สุด

หลังช่วงที่อนิเมะ เริ่มเจริญและคุณภาพงานอยู่ในระดับสูง ได้รับความนิยม คอสเพลย์ ประเภท อนิเมะ เกมส์ และ การ์ตูน ก็เริ่มเจริญมากขึ้น ทดแทนของเก่ารุ่นพ่อ

เมื่อปรัชญา ของคำว่า โมเอะ ได้เกิดขึ้น ความนิยมการแต่งคอสเพลย์ จึงยิ่งเพิ่มมากขึ้น

กระนั้น คนใจกล้าบางคนยังกล้าแต่งเป็นนักการเมียออกหาเสียง โดยมีพวงมาลัยดอกไม้คล้องคอ แล้วมีมือปืนเอาปืนจ่อหัวอีกด้วย (เนื่องจากภาพล่อแหลมมากจึงไม่สามารถนำมาลงได้)

[แก้ไข] ปัญหาของเลเยอร์และในทางกลับกัน

[แก้ไข] ปกปิดทางบ้าน

บางครั้งเลเยอร์ก็ปกปิดทางบ้านหรือคนที่รู้จักบางกลุ่ม ไม่ให้พวกเขาได้รู้ ซึ่งโดยทั่วไปแล้วนี่ไม่ใช่ปัญหาใหญ่โตอะไร ยกเว้นการปกปิดกับบางคน ซึ่งสมควรที่จะปกปิดเป็นอย่างยิ่งจริง ๆ เช่นปกปิดกับระบัตรเลี้ยบ หรือกับพระสงฆ์ (คอสฯ ที่สวยเกินไปก็อาจทำให้พระตบะแตกได้)

ในทางกลับกัน มีผู้ปกครองบางท่าน ยอมรับเสียด้วยซ้ำ โดยให้เหตุว่า กล้าแสดงออก มีความคิดสร้างสรรค์ และเป็นความสุขของลูก ๆ เขา (แต่อาจไม่ทราบว่าเป็นความสุขด้านใด เกรงว่าจะเป็นความสุขที่ได้ถูกลวนลามด้วยสายตาและกล้องประเภทต่าง ๆ) ด้วยเหตุผลที่ว่า ไม่ขัดกับชีวิตการเรียน (ผลการเรียนระดับบร๊ะเจ้า ซึ่งหาได้ยาก) และด้านเงินทุน (บ้านรวย แต่ไม่หงิก)

อย่างไรก็ตามที ผู้ปกครองบางรายที่มีการยอมรับดังกล่าว อาจจะได้รับรู้ข้อเท็จจริงเพียงบางส่วนเท่านั้น เช่น ไม่เคยเห็นลูก(สาว)แต่งคอสเพลย์(ลับหลังตน) เลยไม่รู้ว่ามันจะโป๊ วาบหวิว (หรืออย่างอื่นที่)ยั่วยวนใจชายได้มากขนาดไหน หรืออาจมีชายที่คอสเพลย์เป็นหญิง ต่อหน้าสาธารณชน (ไม่นับรวมการแต่งคอสเพื่อกิจกรรมข้อมูลปกปิด) เพราะตัวเป็นชายแต่ใจเป็นหญิง และบางครั้งก็เป็นกะเทยลับหลังพ่อแม่ แต่ในขณะเดียวกันก็พยายามปกปิดความเป็นหญิงของตนไว้ไม่ให้พ่อแม่รับรู้

อย่างไรก็ดีตัวเลเยอร์เองก็มักจะรู้ขอบเขตของตน แต่ทว่า ขอบเขตที่ว่านั้น ก็อาจมีมุมมองที่แตกต่างกันไป เช่นคนแต่งเชื่อว่าไม่โป๊ แต่สำหรับชายบางคนก็อาจเห็นว่า โป๊ หรือยั่วยวน ได้ (อาจแยกแยะไม่ออกระหว่างโมเอะกับเซ็กซี่ หรืออาจเป็นเพราะ ผู้แต่งคอสได้รวมความสุดยอดทั้งสองอย่างนี้เอาไว้ในคนคนเดียวกันแล้ว บุรุษใด ๆ เมื่อพบเห็นแล้ว ก็อยากจะพิชิตความสุดยอดนี้เป็นยิ่งนัก)

โดยทั่วไป หากเลเยอร์รับผิดชอบตนเองไม่ได้ เช่น แต่งกายโป๊เปลือยจนเลยเถิด แล้วอ้างว่าไม่รู้ อ้างว่ารู้เท่าไม่ถึงการณ์ (ตัวอย่างเช่น ในกรณีของน้องสาหร่าย เป็นต้น) หรือเป็นเลเยอร์ฉาวคาวโลกีย์ เช่น เป็นทั้งเลเยอร์และนางเอกหนังเอ็กซ์ หรือเป็นเลเยอร์รับจ้างคอสเพลย์ในซ่อง หรืออาบอบนวด เป็นต้น ก็ไม่ถือว่าเป็นเลเยอร์ที่ดี (แต่การรับจ้างคอสเพลย์ในงานมอเตอร์โชว์มักจะไม่โดนแบน) ดังนั้น ในกรณีที่เป็นเลเยอร์หญิง ยังไม่บรรลุนิติภาวะ ถ้ายังมีผู้ปกครองอยู่ก็ควรจะถูกผู้ปกครองดูแลบ้าง นักคอสเพลย์มือใหม่อาจจะได้รับการว้าก รับน้อง ดูแล จากรุ่นพี่ โดยมักใช้รุ่นพี่ที่เป็นเพศเดียวกัน เพื่อป้องกันการล่วงละเมิดทางเพศ อย่างไรก็ดี พึงระวังไว้ด้วยว่า อายุอาจเป็นเพียงตัวเลข เพศอาจเป็นเพียงข้อความ

[แก้ไข] การหาที่เปลี่ยนชุด

ส่วนมากเลเยอร์จะเอาชุดไปเปลี่ยนในงาน เช่นว่าเปลี่ยนในห้องน้ำ ใกล้ ๆ งาน ซึ่งบางครั้ง คุณก็รู้ ๆ กันว่า ห้องน้ำบางที่ มัน... เอ่อ.... สกปรก เปรอะเปื้อน เป็นที่น่าหยะแหยง หรืออาจมีการแอบถ่าย ซึ่งรับไม่ได้จริง ๆ ยังดีที่ไม่ถึงขั้นให้ไปเปลี่ยนในห้องนอน, ห้องรับแขก, ห้องครัว, ห้องเก็บของ, ห้องเรียน, ห้องกรง หรือริมถนน ฯลฯ

ขณะนี้ ทางงานได้รับรู้ปัญหานี้แล้ว และได้จัดเตรียมสถานที่เปลี่ยนชุดให้แล้ว เช่น ห้องน้ำ ห้องเปลี่ยนเสื้อผ้า ห้องลองชุด เป็นต้น โดยเท่าที่ทราบมา ยังไม่มีปัญหาใด ๆ เกิดขึ้นจากการจัดเตรียม ที่เปลี่ยนชุด

ในทางกลับกัน เลเยอร์บางคน เปลี่ยนมาจากบ้านเลย ซึ่งสร้างความตกใจแก่สาธารณชนพอสมควร หรือแม้แต่กรณี แต่งชุดคอสเพลย์เข้าห้องเรียนมหาลัยฯ ตอนเช้า เพื่อไปงานตอนบ่าย ซึ่งผู้ชายคนอื่นอาจจะเห็นแล้วเงี่ยน จนเรียนไม่รู้เรื่องกันทั้งคาบหรือทั้งวันเลยทีเดียว ก่อนหน้านี้ ในมหาวิทยาลัยข้อมูลปกปิด ก็เคยมีนักศึกษาสาวรูปร่างหน้าตาดี สวมใส่ชุดนักศึกษา แต่เป็นกระโปรงสั้น และใส่ถุงน่องตาข่ายด้วย เข้าสอบกลางภาคมาแล้ว และก็มีคนต้องดร็อปไปเพราะมัวแต่ตะลึงจนทำข้อสอบไม่ได้ (อาจถือว่าเป็นกลวิธีที่ใช้ในการสอบอีกอย่างหนึ่ง แต่เปลี่ยนจากการโกงให้ตนเองทำข้อสอบได้มากขึ้น กลายมาเป็นการทำให้คนอื่นทำข้อสอบไม่ได้แทน)

[แก้ไข] แล้วไม่แต่งซ้ำกันเกินไปหรือ

มีบ้างที่จะมีเลเยอร์ แต่งชุดคอสเพลย์ซ้ำกัน แต่นั่นก็ไม่ใช่ปัญหา ในการคอสเพลย์ยุคแรก ๆ นั้น มีแนวคิดว่า ซ้ำกันก็ช่างปะไร ถ่ายรูปคู่กันซะเลย ตัดปัญหาตบตีกันเพราะแต่งชุดเหมือนกัน

แต่ในยุคต่อ ๆ มา ปัญหานี้ก็มีมากขึ้น ก็ได้มีการนำชุดเก่ามาใช้ใหม่ได้หลายหน โดยทุกครั้งก็จะมีอุปกรณ์เสริม แฮนด์ฟรี ที่ชาร์จ แท่นชาร์จ โซ่ แส้ กุญแจมือ เทียนไข ดิลโด หรือ การตัดแต่งชุดใหม่ต่าง ๆ ไม่ให้ดูน่าเบื่อหรือซ้ำซากมากเกินไป มีบ่อยครั้งที่การคอสจะคอสตามจินตนาเกรียน มากกว่าการแต่งตัวเลียนแบบท่านผู้นั้น

[แก้ไข] มุมกล้อง

เคยมีอยู่ช่วงหนึ่ง ที่คนบางกลุ่มพยายามถ่ายมุมกล้องจากด้านล่าง หรือที่เรียกว่ามุมต่ำ (เหมือนว่าจะถ่ายใต้กระโปรง) ปัญหานี้ เลเยอร์ได้รวมกลุ่มกันต่อต้าน และปฏิเสธการถ่ายมุมต่ำ โดยทางผู้จัดงานเป็นผู้ดูแล หากมีปัญหา ซึ่งการกระทำแบบนี้ เข้าข่ายละเมิดสิทธิส่วนบุคคล และเป็นคดีอาญา ข้อหากระทำอนาจาร แสดงให้เห็นว่า เลเยอร์ก็คนเหมือนกัน (แม้ไม่ได้เป็นท่านผู้นั้นก็ตาม) มีบัตรประชาชนเหมือนกัน มีพ่อมีแม่ (หรือเคยมี) และที่สำคัญคือ มีเกียรติและสิทธิตามกฏหมายคุ้มครองทุกประการ

[แก้ไข] ตัวเลเยอร์เอง

โชคดีที่ยังไม่เคยมีเลเยอร์ที่หน้าตารับไม่ได้ มาคอสให้คนดูท้องไส้ปั่นป่วน หรือเกิดอาการอาหารย้อนทาง เคยมีรายการทีวีรายการหนึ่ง ในช่องทีวีใคร ทีวีสาบานละนะ ที่ใช้พิธีกรสาว ที่พยายามจะโมเอะ แต่มีดวงตาอยู่ห่างกันมาก บางครั้งจากโมเอะก็อาจกลายเป็นน่ากลัวไปได้ (อาจดูเหมือนมะนาวต่างดุ๊ดได้ในบางฉาก) แต่ก็ไม่ถึงกับหน้าตารับไม่ได้เช่นเดียวกัน

บางครั้งเลเยอร์จะมีปัญหาด้านความสะดวกต่อทรัพย์สินในขณะคอส เพราะอาจจะต้องมีการเก็บทรัพย์สิน เช่น เงิน กุญแจรถ สมาร์ทโฟน เป็นต้น ที่ได้นำเอาติดตัวมาด้วย (นอกเหนือจากชุดคอส) รวมไปถึงชุดปกติที่สวมใส่อยู่ก่อนที่จะมาแต่งคอส มาเก็บไว้ในที่ ๆ ถูกจัดเตรียมไว้ อาจเป็นเพราะชุดคอสที่ีนำมาแต่งนั้นไม่มีกระเป๋าหรือช่องใส่ของ (อาจเป็นชุดคอสที่โป๊เกินไป หรือรัดรูปเกินไป ในมุมมองของระบัตรเลี้ยบ) ในขณะที่เลเยอร์กำลังเข้าร่วมงานหรือการประกวดโดยไม่ได้พกพาสิ่งของส่วนตัวไปด้วยนั้น อาจจะมีการขโมยของเกิดขึ้นก็เป็นไปได้ และหากโชคไม่ดีมากไปกว่านั้น เลเยอร์หญิงก็อาจถูกขโมยเสื้อผ้าที่สวมใส่มาก่อนเปลี่ยนเป็นชุดคอส (อาจเป็นเสื้อผ้าวาบหวิว เช่น สายเดี่ยว) รวมไปถึงชุดชั้นใน หรือยกทรง ถ้าหากมี ไปด้วย

[แก้ไข] ชุดคอสเพลย์ตัดที่ไหน

[แก้ไข] ตัดเอง

สำหรับบางคนที่มีฝีมืองานตัดชุด ก็สามารถตัดชุดเอาเองได้โดยหาวัสดุอุปกรณ์ต่างๆมาดัดแปลงให้เหมือนชุดต้นแบบ ผู้ที่ตัดเองก็มักจะภูมิใจที่ได้ทำเอง และถือว่าเป็นการทดสอบหรือเสริมสร้างความสามารถของตนเองอีกด้วย สามารถนำไปคุยหรือนำไปโชว์อวดความสามารถกันในงานได้เลยทีเดียว (หากมีหลักฐานแน่นหนาเพียงพอว่าได้กระทำเอง)

[แก้ไข] จ้างตัด

สำหรับคนที่ไม่ได้มีความสามารถอย่างคนที่ตัดเองได้ก็จะจ้างตัดกัน ซึ่งสะดวกกว่าทำเองมาก ถ้าสามารถจ่ายได้ ซึ่งส่วนใหญ่สำหรับกรุงเทพ เห็นว่าจ้างช่างตัดเย็บแถว ๆ ประตูน้ำ ซึ่งมีอยู่หลายเจ้า แต่ถ้าต่างจังหวัด ก็อาจมีร้านที่รับตัดตามตัวจังหวัดนั้นๆเอง (สามารถถามหาข้อมูลได้จากบอร์ดคอสเพลย์ ด้านล่างสุด) หากเป็นชุดที่ไม่ซับซ้อนมากนักก็อาจใช้ร้านตัดเย็บโดยทั่วไปก็ได้

นอกจากนี้ยังอาจมีการสั่งตัดหรือสั่งซื้อทางอินเทอร์เน็ต ซึ่งอาจจะได้ผ้าไม่ตรงตามที่ต้องการ ที่มากไปกว่านั้น ก็อาจถูกฉ้อโกง รับเงินแล้วเบี้ยวของ ไม่ส่งสินค้ามาให้ หรืออาจมีการหลอกนัดพบกัน ให้มารับของและจ่ายเงิน แล้วผู้ขายเห็นว่าลูกค้าเป็นคนสวย หรือคนรวย หรือทั้งคู่ ก็ปล้น จี้ หรือข่มขืน หรือมากกว่านั้น

[แก้ไข] สำเร็จรูป

ในบ้านเรา ไม่เคยเห็นชุดสำเร็จรูปสักเท่าไร มีอยู่น้อยร้าน นอกเหนือจากนี้ก็มีการสั่งซื้อทางอินเทอร์เน็ต หรือซื้อจากต่างประเทศ เลเยอร์หลายคนมองว่าเป็นการสิ้นเปลือง เนื่องจากชุดคอสนั้นมีความต้องการน้อย คนทั่วไปไม่ซื้อกัน หากสามารถพบเห็นการขายชุดสำเร็จรูป ก็จะพบว่ามักมีราคาแพงกว่าชุดที่ทำเอง หรือสั่งตัดโดยทั่วไป อาจเป็นการนำเข้ามาจากญี่ปุ่นหรือประเทศที่สินค้ามีราคาแพง

[แก้ไข] บทความที่เกี่ยวข้อง

เครื่องมือส่วนตัว
กลุ่มชื่อ

สิ่งที่แตกต่าง
การกระทำ
ป้ายบอกทาง
ลองแวะนี่ก่อน
โครงการอื่น
เครื่องมือ
ภาษาอื่น