ค่าความเกรียน

จากไร้สาระนุกรมเสรี - อนึ่งบทความนี้ถูกแก้ไขได้โดยผู้ใช้ทั่วไป หากแป้กหรือเสื่อมประการใดทางเราไม่ขอรับผิดชอบใดๆทั้งสิ้น
เครื่องวัดค่าความเกรียนในยุคแรก
เครื่องตุ๋นเป็ดเครื่องวัดค่าความเกรียนยุคใหม่
หัวเกรียนจริงๆ

Cita3.pngผมว่าแม้วน่าจะมีค่าความเกรียนสูงพอๆกับหยงCita4.png
                 — เอาระเบิด ไอจนตาย

นิยาม[แก้ไข]

ค่าความเกรียน คือ ปริมาณที่บ่งบอกความเกรียนที่มีอยู่ในแต่ละบุคคล เป็นปริมาณสเกล่า มีหน่วยในระแบบ SJ SI เป็นวัตต์

เอาระเบิด ไอจนตาย ได้นิยามค่าความเกรียนไว้ว่า "งานที่ใช้ในการพูดหรือพิมคำเกรียน ต่อหนึ่งหน่วยเวลา"

Gm.png

โดย
G คือ ค่าความเกรียน
W คือ งานที่ใช้ในการพูดหรือพิมพ์คำเกรียน
T คือ เวลาที่ใช้ในการพูดหรือพิมพ์คำเกรียน
π หรือพาย มีค่าประมาณ 3.14159265358979323846264338327950288419716939937510

ประวัติ[แก้ไข]

โดยธรรมชาติของเกรียนแล้ว จะเห็นได้ว่า เกรียนมันจะพูดคำพูดเดิมๆ ซ้ำไปซ้ำมา เช่น "ท๊ากกกษิณ . . . ออกไป" "ทักษิณสู้ๆ" หรือแม้จะพูดไม่ซ้ำไปซ้ำมา แต่ก็มักจะพูดแต่คำเกรียนๆ เช่น "เมื่อคืนคุณไปเสพเมถุนกับใครมา" "lnw" เป็นต้น ซึ่งต่อไปนี้จะเรียกคำเหล่านี้ว่า "คำเกรียน"

ในปี พ.ศ. 25XX เอาระเบิด ไอจนตาย จึงได้คิดค้นวิธีการวัดค่าความเกรียน โดยวัดจากงานที่ใช้ในการพูดหรือพิมคำเกรียน(รวมทั้งคำซ้ำซากด้วย)ต่อหนึ่งหน่วยเวลา แต่เนื่องจากไอจนตายเป็นบุคคลที่ไม่เป็นกลางทางการเมีย ค่าความเกรียนสมัยนั้นจึงต่างจากปัจจุบันเล็กน้อย คือ คำพูดที่เป็นการด่าทอหรือขับไล่ทุจศิล กินชะมัด ถึงแม้มันจะซ้ำซาก ก็ไม่ถือว่าเป็นคำเกรียน และไม่นำมาใช้คำนวนหาค่าความเกรียน

Cita3.pngการกล่าวหาแม้ว แม้จะซ้ำซาก ก็ไม่ถือว่าเป็นคำเกรียนCita4.png
                 — เอาระเบิด ไอจนตาย

ในปี พ.ศ. 25XY หลังการเสียชีวิตของไอจนตายไม่นานนัก UNไม่ใช่พ่อบุชต่างหากพ่อกู ได้ประกาศว่า "การด่าทอหรือขับไล่ทุจศิล กินชะมัด อย่างซ้ำซากก็ถือว่าเป็นคำเกรียนเหมือนกัน และให้นำไปใช้คำนวนหาค่าความเกรียนด้วย" นับเป็นการพลิกโฉมการคำนวนครั้งยิ่งใหญ่ รวมทั้งเป็นการหักหน้าไอจนตาย นักฟิขิกส์ผู้เป็นตำนานด้วย

ในปัจจุบันนักวิชากวนบางตัวท่านได้พยายามเสนอต่อ UNไม่ใช่พ่อ ให้กลับไปใช้วิธีคำนวนแบบเดิมของไอจนตาย เพราะวิธีแบบใหม่ทำให้พวกนักวิชากวนเหล่านั้นมีค่าความเกรียนสูงลิบลิ่ว ความพยายามนี้ยังไม่เป็นผล แต่พวกนี้ก็ยังคงจะพยายามต่อไป

เครื่องวัดค่าความเกรียน[แก้ไข]

เครื่องวัดค่าความเกรียนเครื่องแรกถูกคิดค้นขึ้นโดยไอจนตาย แต่ภายหลังเขาได้ขายลิขสิทธิ์ให้กับบริษัทแมททริกซ์

CTX เครื่องวัดค่าความเกรียนในปัจจุบัน

ต่อมาในปีพ.ศ. ปกปิด รัฐบวมของพันตะกวดโททุจศิล กินชะมัด ได้ทำการจัดซื้อเครื่องวัดค่าความเกรียนจากสหรัฐอเมริเกรียน และนำมาติดตั้งไว้ในสนามบินสุวรรณพัง เพื่อป้องกันเกรียนเข้าประเทศโดยไม่ได้รับอนุญาต (ด้วยเหตุนี้ทำให้ทุจศิลเข้าประเทศเทยไม่ได้พักหนึ่ง เนื่องจากค่าความเกรียนสูงเกินมาตรฐาน) และเครื่องนี้ก็ได้ใช้อยู่จนถึงปัจจุบัน

ตัวอย่างผู้ที่มีค่าความเกรียนสูง[แก้ไข]

บทความที่เกี่ยวข้อง[แก้ไข]