กระแสสำนึก

จากไร้สาระนุกรม — ส่วนหนึ่งของโครงการไร้สาระนุกรมเสรี แหล่งรวบรวมเรื่องราวตลกขบขันและบิดเบือนข้อเท็จจริง
(เปลี่ยนทางมาจาก งานเขียนเชิงกระแสสำนึก)
ไปยังการนำทาง ไปยังการค้นหา
No Wikipedia.png
น่าอายแทนจริงจริง เหล่าผู้เรียกตนเองว่าผู้เชี่ยวชาญ ที่วิเกรียนพีเดียเทย
ไม่มีบทความเกี่ยวกับ กระแสสำนึก

ก็อย่างที่เห็น กระแสสำนึก ก็เป็นเหมือนสายน้ำ ทุกการกระทำ เช่น การกิน ไปทำงาน กระโดดยาง ไปมา แล้วมันก็จบไปอย่างหนึ่ง ๆ

ฉันเข้าใจนะว่าหลังจากการกระทำหนึ่งสิ้นสุด การกระทำถัดมาก็เริ่มขึ้น พอนึกถึงกระแสสำนึกก็พานนึกไปถึงน้ำส้วมอมฤตจากบาดาลที่ฉันเคยร่วมวงกับเขาด้วยเหมือนกัน

พวกเขามาขายกล้วยแขกกันอีกแล้ว ถ้าเกิดท่านผู้นั้นสั่งห้ามขายกล้วยแขก ฉันคงหิวโซอยู่บนรถเป็นแน่

บทที่ 1 ชลธารแห่งสุขารมณ์[แก้ไข]

ฉันลองเอาไม้จิ้มตูดไก่ย่างดู มันค่อนข้างจะแข็งกระด้างไม่เหมือนที่ได้เห็นในโฆษณาที่มีอยู่แทบทุกช่อง 'ตูดไก่เป็นแหล่งสะสมไขมัน' พวกเขาบอกมาอย่างนั้น แต่ใครเขาจะสนใจเล่า พวกเขากินไก่เพราะอยากนมโตกันนั่นแหละ เป็นอื่นไปไม่ได้เลย หลังจากกินไก่หมดแล้วฉันก็แค่เอาไปทิ้ง เสียงถุงขยะที่ตกกระทบก้นถังเปรียบได้กับวจนะแห่งสรวงสวรรค์สำหรับฉันจริง ๆ

เดี๋ยวสิ ไก่ย่างหมดแล้วรึนี่ ฉันยังนึกถึงรสชาติจากซอสพริกศรีราชาอยู่เลย รสชาติมันประหนึ่งว่าฉันได้เข้าไปอยู่ในโลกแห่งพริก โลกแห่งพริกเลยนะ! ฉันมองเห็นเทวฑูตกระซิบเสียงว่า"กินสิ" แต่ฉันไม่ใช่โลลิคอนน่ะสิ จะได้"กิน"เทวฑูตตัวน้อยนั่นได้ ช่างน่าสงสารคนที่กินไก่เปล่า ๆ เสียจริง

บทที่ 2 จาริกเพื่อปลดเปลื้องบาป[แก้ไข]

ฉันต้องทำบางอย่างเพื่อแก้ไขความผิดบาปที่ได้กระทำลงไป ในการที่ฉันได้ละเลยให้ไก่ย่างหมดจากตู้กับข้าว ฉันต้องไปที่ฟาร์มไก่ เพื่อที่พวกเขาจะทราบถึงความกำสรวลที่ฉันได้ประสบมา แต่ปรากฏว่าพวกเขาไม่ยินดียินร้ายที่จะรับฟังเลย คำตอบที่พวกเขาบอกฉันคือไก่ถูกส่งไปให้ร้านไก่ทอดหมดแล้ว นี่เปรียบดั่งผู้ที่ทุกข์ทรมานจากโรคภัยในระยะสุดท้าย ซ้ำร้ายยังถูกวางยาพิษให้สิ้นชีวี สิ้นใจ สิ้นแล้วซึ่งความหวัง ซิ่นเป็นผ้าชนิดหนึ่ง ฉันเดินออกมาจากฟาร์มไก่ด้วยปราศจากความหวังที่จะได้กินไก่ย่างอุดมสารเร่งเนื้อ ระหว่างทางที่จะไปยังถนนใหญ่ ฉันเจอหมาตัวหนึ่งเข้า มันเผยให้เห็นเขี้ยวอันคมกริบและน้ำลายที่ไหลย้อย ห้วงความคิดแรกที่กระทบจิตใจฉันคือ "เจ้าตัวนี้ติดเชื้อหมาบ้า เป็นโรคไวรัสที่ทำให้เกิดการอักเสบเฉียบพลันของสมองในมนุษย์และสัตว์เลือดอุ่นชนิดอื่น[1] อาการเริ่มต้นมีไข้และอาการเป็นเหน็บ ณ ตำแหน่งสัมผัส[1] อาการเหล่านี้ตามด้วยอาการต่อไปนี้อย่างหนึ่งหรือมากกว่า ได้แก่ การเคลื่อนไหวรุนแรง ความตื่นเต้นควบคุมไม่ได้ กลัวน้ำ ไม่สามารถขยับร่างกายบางส่วน สับสนและไม่รู้สึกตัว[1] เมื่อเกิดอาการแล้ว จะลงเอยด้วยถึงแก่ชีวิตแทบทั้งสิ้น[1] ช่วงเวลาระหว่างการติดต่อโรคและการเริ่มแสดงอาการนั้นปกติระหว่างหนึ่งถึงสามเดือน ทว่า ช่วงเวลานี้มีได้ตั้งแต่น้อยกว่าหนึ่งสัปดาห์จนถึงกว่าหนึ่งปี[1][2] เวลานี้ขึ้นอยู่กับระยะทางที่ไวรัสเข้าระบบประสาทส่วนกลาง[3]" บางคนบอกว่าเมื่อใกล้ถึงคราวที่จะตาย เราจะถูกขับดันโดยสัญชาติญาณเพื่อให้ยังลมหายใจต่อไปได้ ในชั่วเสี้ยววินาทีนั้นเอง ฉันตะโกนออกไปว่า "โบร๋ว บรู๋ว แบ๋ โฮ่ง โฮ่ง โฮ่ง" โดยสังเกตท่าทางที่ชะงักไป เจ้าหมาตัวคงจะรับรู้ได้ว่าสิ่งที่มันเผชิญหน้าอยู่นั้น ไม่ใช่สิ่งธรรมดาทั่วไปที่มันเคยประสบมาก่อน

บทที่ 3 กึกก้องอยู่ในความเงียบงัน[แก้ไข]

บทส่งอำลา[แก้ไข]

งานเขียนที่เล่าเรื่องแบบกระแสสำนึก[แก้ไข]

มุ่งสู่ภัตตาคาร[แก้ไข]

ผมถาม ถ้ามันไม่สร้างริมทะเลจะเป็นอย่างงี้มั้ย -หมัคร

"แค่จะไปกินหน้าปากซอยกันก็ยังทำไม่ได้ แล้วจะไปกินที่ภัตตาคารอีก" เขาผู้เป็นบิดารำพึงอยู่ในใจ พร้อมกับชูกระเป๋าสตางค์ให้ผู้เป็นบุตรชายเห็นภายในที่ว่างเปล่า หลังจากถูกภรรยายึดไปจนหมด เด็กน้อยเริ่มไม่แน่ใจในอนาคตของตนเอง ถ้าโตไปแล้วแต่งงาน จะกลายเป็นแบบบิดา ผู้เป็นบุตรคิด ไม่ช้าวันหนึ่งเขาก็คงนั่งอยู่หลังบ้าน, เทผงซักฟอกใส่กะละมังซักผ้า คงจะดีถ้ามีไวฟุสักคน

รางวัล?[1] มันก็แค่ของเก๊ที่มีไว้งั้นๆ แหละ พวกนั้นแค่เห็นอะไรนิดๆ หน่อยๆ ก็โดดโลดเต้นกันแล้ว มีอยู่ช่วงหนึ่งที่ฉันเองก็เข้าไปดื่มน้ำส้วมอมฤตจากบาดาลกับเขาด้วยเหมือนกัน

โครง บทความนี้ยังเป็นโครง คุณสามารถช่วยไร้สาระนุกรมได้โดยเพิ่มข้อมูล
  1. ^ 1.0 1.1 1.2 1.3 1.4 เรื่องเล่าจากไวรัส จากดีเอ็นเอสู่เชิงตะกอน
  2. ^ โรคพิษสุนัขบ้า โดย โรงพยาบาลศรีทานหญ้า
  3. ^ ระบาดวิทยาเชิงลึก: โรคระบาดที่ราคาไม่ถึงบาท