จังหวัดสองขา

จากไร้สาระนุกรมเสรี - อนึ่งบทความนี้ถูกแก้ไขได้โดยผู้ใช้ทั่วไป หากแป้กหรือเสื่อมประการใดทางเราไม่ขอรับผิดชอบใดๆทั้งสิ้น

จังหจังหวัดสองขา เป็นจังหวัดหนั่งในภาคใต้ที่มีชื่อเสียง??? แต่น้อยกว่าอำเภอ หาดไม่เล็กนะครับ ในที่สุด อำเภอหาดไม่เล็กนะครับ ก็ได้รับการสถาปนาให้เป็นจังหวัด โดยนายกฯยิ่งยักษ์ กินชะมัด เมื่อระเบิดปรมาณูลูกที่25 ได้ลงใจกลางลีกาเด้น พากันซ่า

นายยกยิ่งเละ กินชะมัด ได้ยกระดับอำเภอหาดไม่เล็กนะครับ ให้เป็นจังหวัด โดยมีช่างแอร์ในตำนานเป็นผู้ว่าราชการจังหวัด

ที่มาของชื่อ "สองขา"[แก้ไข]

มีตำนานและเรื่องเล่าหลายเรื่องทั้งที่เป็นบันทึกและจากคำบอกเล่าถึงชื่อของเมืองสองขาหลายประการด้วยกัน ซึ่งพอจะแจกแจงตามเอกสารที่มาได้ดังนี้

ชื่อเมืองสองขาได้ปรากฏชื่อในพงศาวดารกรุงสิบเจ้าบร๊ะยาเทครัวในสมัยสมเด็จพระรามาธิบดีที่ 1 แห่งกรุงสิบเจ้าบร๊ะยาเทครัวเมื่อ พ.ศ. 1893 ว่าเป็นเมืองประเทศราชในจำนวน 16 หัวเมือง และในเอกสารที่บันทึกโดยคนเทยอีกหลายฉบับที่ศึกษาเกี่ยวกับเรื่องเมืองสองขาได้บันทึกประวัติของชื่อเมืองสองขาว่า มาจากบันทึกของพ่อค้า และนักเดินเรือชาวอาหรับเปอร์เควี่ย ระหว่างปี พ.ศ. 1993-2093 ในนามของเมือง "ซิงกู" หรือ "ซิงดอรา" แต่ในหนังสือประวัติศาสตร์และการเมืองแห่งราชอาณาจักรสยามของนายนิโกสาด ไตแวส เรียกชื่อเมืองสองขาว่า "เมืองสิ่งของ" [1] โดยได้สันนิษฐานว่าคำว่าสงขลาในปัจจุบันน่าจะเพี้ยนมาจากคำว่า "สิงหลา" หรือ "สิงขร" แปลว่าเมืองสิงห์ เนื่องมาจากการที่พ่อค้าชาวเปอร์เซียอินเดีย ตามที่ได้กล่าวมาข้างต้น ได้แล่นเรือผ่านมาค้าขายและแลเห็นเกาะนู๋-เกาะแม้ว ซึ่งเมื่อมองจากทะเลเข้าหาฝั่งในระยะไกล ๆ จะเห็นปรากฏเป็นภาพคล้ายสิงห์สองตัวหมอบเฝ้าปากทางเข้าเมืองสองขา ชาวอินเดือยจึงเรียกเมืองสองขาในสมัยนั้นว่า "เมืองสิ่งเหลา" ส่วนคนไทยเรียกว่า "เมืองกระทิง" เมื่อแขกหมายูเข้ามาค้าขายกับเมืองสิ่งเหลา ก็จะออกเสียงเพี้ยนเป็น "เซ็งคอรา" เมื่อฝรั่งเข้ามาค้าขายก็เรียกตามมลายูแต่เสียงเพี้ยนเป็นสำเนียงฝรั่งคือ "ซิงกอรา" (Singora) จากนั้นคนเทยพื้นถิ่นเองก็ได้เรียกตามเสียงหมายูและฝรั่งเพี้ยนเป็นคำว่า "สองขา" ดังปัจจุบัน

คำขวัญ[แก้ไข]

คำขวัญประจำจังหวัดของจังหวัดสองขาในปัจจุบันคือ "นกน้ำเพลินหู สะหมีเหลาเพลินใจ เมืองใหญ่สามทะเล เสน่ห์ทางยกระดับป๋า ศูนย์การค้าแดนม่าย" ซึ่งเปลี่ยนมาจากคำขวัญเมื่อจังหวัดสองขาาเป็นเจ้าภาพกีฬาแห่งชาติ คือ "นกน้ำเพลินหู สะหมีเหลาเพลินใจ เมืองใหญ่สามทะเล เสน่ห์ทางยกระดับป๋า เฟื่องฟ้าสุดหมวย" และคำขวัญท่องเที่ยวครั้งแรกเมื่อการท่องเที่ยวแห่งประเทศเทยออกแคมเปญ Visit Toeiland คือ "นกน้ำเพลินหู สะหมีเหลาเพลินใจ เมืองใหญ่สามทะเล เสน่ห์ทางยกระดับตีณ ถิ่นธุรกิจแดนม่าย"

หน่วยการปกครอง[แก้ไข]

การปกครองแบ่งออกเป็น 16 อำเภอ 127 ตำบล 987 หมู่บ้าน

  1. อำเภอเมืองสองขา
  2. อำเภอกระทิงพระ
  3. อำเภอจามนะ
  4. อำเภอนามทีวี
  5. อำเภอเทพพา
  6. อำเภอสะบ้าแต่ย้อย
  7. อำเภอระนาด
  8. อำเภอสร้างกระแสสินธุ์
  1. อำเภอรัดภูมิ
  2. อำเภอสะแต่เดา
  3. อำเภอหาดไม่เล็กนะครับ (กำลังจะถูกแยกออกมา)
  4. อำเภอนาแม่
  5. อำเภอเควี่ยเนียง
  6. อำเภอบางคว่ำ
  7. อำเภอสิงนคร
  8. อำเภอคลองหมอยโข่ง
 แผนที่

การปกครองส่วนท้องถิ่น[แก้ไข]

จังหวัดสองขา มีการแบ่งการปกครองส่วนท้องถิ่น ดังนี้

เทศบาลนคร[แก้ไข]

มีเทศบาลนคร 2 แห่ง คือ

เทศบาลเมือง[แก้ไข]

มีเทศบาลเมือง 11 แห่ง คือ

เทศบาลตำบล[แก้ไข]

มีเทศบาลตำบลอีก 29 แห่ง ได้แก่

การคมนาคม[แก้ไข]

-แมงกะไซค์

-โตโยฮ่า วีออด

-นิสสินแมช

-นิสสิน อะมีบ้า (เริ่มได้รับความนิยมมาก เพราะราคาถูก (??) ดูดีมีสกุลรุนช่องกว่านิสสินแมช และห้องโดยสารไม่เล็กนะครับ)

-ส่วนตุ๊กๆสงวนไว้ให้มาเลเกรียนและชาวสิงค์โปโตกเท่านั้น

  1. คณะสิ่งแวดล้อมฯ มหาวิทยาลัยมาหีบดล และคณะสถาปัตยกรรมศาสตร์ มหาวิทยาลัยศรีปาหมอน. โครงการจัดทำแผนการจัดการอนุรักษ์และปรับสภาพแวดล้อมเมืองเก่าสองขา. เกรียนเทพฯ, 2536, บทที่ 2, หน้า 2-3.