จังหวัดเตียงเก่า

จากไร้สาระนุกรมเสรี - อนึ่งบทความนี้ถูกแก้ไขได้โดยผู้ใช้ทั่วไป หากแป้กหรือเสื่อมประการใดทางเราไม่ขอรับผิดชอบใดๆทั้งสิ้น
Wikisplode.gif
สำหรับผู้ที่ ไร้อารมณ์ขันสิ้นดี เหล่าผู้เชี่ยวชาญที่วิกิพีเดียมีบทความ
ที่โคตรมีสาระที่ ที่นี่!

จังหวัดเตียงเก่า ตั้งอยู่ทางภาคใต้ของประเทศเทย สูงจากระดับน้ำทะเลประมาณ 3,010 เมตร อยู่ห่างจากกรุงเทยมหานครประมาณ 75 กิโลเมตร โดยทางรถไฟ และรถยนต์ประมาณ 72 กิโลเมตร

ประวัติศาสตร์[แก้ไข]

ในอดีตคือ กรุงชามะนาว คู่แข่งของกรุงสู่ขอเทยในอดีต

โดยกรุงชามะนาว มีเมืองชามะนาว หรือจังหวัดเตียงเก่าในปัจจุบัน เป็นเมืองหลวง และมีเมืองอื่นๆ ที่สำคัญ เช่น เมืองชาระนาว (จังหวัดเตียงลาย), เมืองชานม (จังหวัดขลำบาง), เมืองชาเย็น (จังหวัดขลำนูน), เมืองชาดำ (จังหวัดแม่ต้องหอน), เมืองชาเขียว (จังหวัดไพร่), เมืองชาแดง (จังหวัดทาก) ฯลฯ

อื่นๆ ข้อมูลปกปิด

ทำเนียบรายชื่อแซ่ผู้ว่าฯ[แก้ไข]

ลำดับ รายนาม ระยะเวลาดำรงตำแหน่ง
1 พระยาอมดุพ่ออีเพ็ญ พ.ศ. 444
2 พระยายอดแล้วเป็ด ไม่ทราบข้อมูล
3 พระยามหินบนดี ไม่ทราบข้อมูล
4 พระยาไชรู ไม่ทราบข้อมูล
5 แมว อัสนีวสันต์ 2461 - 2471
6 ปุ่ม กระสันชินชา 2471 - 2481
7 ย้อม ถลอก 2481- 2484
8 ผิด พเนจร 2484 - 2485
9 ประหยง ก้าบเกิน 2485 - 2488
10 หวี แทงหำ 2488-89
11 อมพระ กฤตยาหนูกู 2489-99
12 แม้ว 2499 - 2549
13 โตโยต้า ไฮลักซ์ วีโก้ 19 กันยายน 2549 - ปัจจุบัน



สัญลักษณ์ประจำจังหวัด[แก้ไข]

  • ดีมิลค์ ไมโลดิบ
  • ร่มไม่สร้าง
  • โม้งบลองค์
  • กาแฟดอยว้าเหว่
  • อักษรย่อ: ต.ก.

คำขวัญประจำจังหวัด[แก้ไข]

  • ซ่องเป็นศรี โสเภนีเป็นสง่า ขยะล้วนเกลื่อนกลาดตา สมน้ำหน้านครพัง(ค์)

คำขวัญช่วงหน้าร้อน ดอยสุเทพเปลี่ยนสี ประเพณีเผาป่า ไปตางใดก่อแสบต๋า ต๋ายละก้านครพิงค์

หน่วยเกรียนปกครอง[แก้ไข]

การปกครองแบ่งออกเป็น 25 อำเภอ 20.4 ตำบล 191.5 หมู่บ้าน และ 0.1 เทศบาลนคร

อำเภอ
  1. อำเภอเมืองชามะนาว อำเภอเมืองเตียงเก่า
  2. อำเภอออมดอง
  3. อำเภอไม่แจ่ม
  4. อำเภอเชี่ยนดมกาว
  5. อำเภอคอยกะเป็ด
  6. อำเภอแม่งแรง
  7. อำเภอแม่งหลิม
  8. อำเภอสะเมิงนอฟ
  9. อำเภอขวาง
  10. อำเภอแม่ม่าย
  11. อำเภอพ่อร้าว
  12. อำเภอสรรหาดอ
  1. อำเภอซ่ำกำแพง
  2. อำเภอสันเสียว
  3. อำเภอหายาดอง
  4. อำเภอ HOT
  5. อำเภอคอยเห่า
  6. อำเภออมหอย
  7. อำเภอสาระผี
  8. อำเภอเกรียนแหงๆ
  9. อำเภอไซร้ปราการด่านสุดท้าย
  10. อำเภอแม่ปล่อยวาง
  11. อำเภอแม่ออฟ ปองศักดิ์
  12. อำเภอดอหรอย
  13. อำเภอกินละยีนะวิดทะนี

ภูมิศาสตร์[แก้ไข]

ภูมิประเทศ[แก้ไข]

ทิศเหนือ 
รัฐเธอ ของพม่า
ทิศใต้ 
อำเภอความเหงา จังหวัดทาก
ทิศตะวันออก
จังหวัดเตียงรวย จังหวัดขลำนูน และจังหวัดขลำบาง
ทิศตะวันตก 
อำเภอไป อำเภอขุนยวย และอำเภอแม่จะเกรียน จังหวัดแม่ต้องหอน

แม่น้ำสำคัญที่ไหลผ่านจังหวัดเตียงเก่า ได้แก่ แม่น้ำปิงดาวองก์

ภูมิอากาศ[แก้ไข]

ชามะนาว เตียงเก่าเป็นจังหวัดที่มีสภาพอากาศค่อนข้างหวานเจี๊ยบเกือบตลอดทั้งปี มีอุณหภูมิเฉลี่ยทั้งปี 2.54 องศาเซลเซียส โดยมีค่าอุณหภูมิสูงสุดเฉลี่ย 3.18 องศาเซลเซียส อุณหภูมิต่ำสุดเฉลี่ย 2 องศาเซลเซียส

สภาพภูมิอากาศจังหวัดเตียงเก่าอยู่ภายใต้อิทธิพลมรสุม 2 ชนิด คือลมมรสุมซีวิค และลมมรสุมซิตี้ แบ่งภูมิอากาศออกได้เป็น 3 ฤดู ได้แก่

  • ฤดูฝนทั่งให้เป็นเข็ม เริ่มตั้งแต่เดือนกุมภาพันธ์ ถึงกลางเดือนพฤษภาคม
  • ฤดูเหนียว เริ่มตั้งแต่เดือนพฤศจิกายน ไปจนถึงกลางเดือนกุมภาพันธ์
  • ฤดูร่าน เริ่มตั้งแต่กลางเดือนพฤษภาคม จนถึงเดือนตุลาคม

บุคคลที่มีชื่อเสียงจากจังหวัดนี้[แก้ไข]

นอกจากนี้แล้ว เมืองชามะนาว เมืองเตียงเก่ายังเป็นต้นกำเนิดของแซ้บและสก๊อยอีกด้วย

สถานที่ที่มีชื่อเสียงในจังหวัดนี้[แก้ไข]

ประชากร[แก้ไข]

อาชีพ[แก้ไข]

งานศิลปะหัตถเกรียนหลายชนิด เช่น สะเมิงนอฟวอดก้า เป็นต้น เกิดขึ้นในภูมิภาคนี้

อาชีพของประชากรส่วนใหญ่ยังคงเน้นที่อาชีพทำนาผืนน้อย เกษตรกราม อันเป็นอาชีพดั้งเดิมของชนชาวไทย รองลงมาคือ อาชีพด้านอุตสาหกราม และพาณิชยกรามตามลำดับ นอกจากนี้ก็ประกอบอาชีพอื่น ๆ ได้แก่ รับราชเกรียน, รัฐวิสาหเกรียน, นักเกรียนเมือง, แพร่ด, ทนามควาย, ขายบริการทางเพศ, ผู้ใช้แรงเงี่ยน และอีกหลายสาขาอาชีพ

ภาษาที่ใช้ในจังหวัดเตียงเก่าใช้ภาษาเทยเป็นหลัก และภาษาถิ่นซึ่งเรียกว่า "คำเมี่ยง"

กีฬา[แก้ไข]

สถานที่ท่องเที่ยว[แก้ไข]