บร๊ะอภัยไม่มี

จากไร้สาระนุกรม — ส่วนหนึ่งของโครงการไร้สาระนุกรมเสรี แหล่งรวบรวมเรื่องราวตลกขบขันและบิดเบือนข้อเท็จจริง
ไปยังการนำทาง ไปยังการค้นหา
Bruh Zone.jpg
ระวังจะเข้าใจถูกต้อง
เนื้อหา 49% ในบทความนี้อาจกล่าวถึงสิ่งที่ไม่ได้เกิดขึ้นจริง หรือไม่ควรเกิดขึ้นเลยด้วยซ้ำ! (แต่เราก็ยังพยายามให้ทุกท่านเชื่อเรื่องพวกนี้ให้ได้อยู่ดี!)
Wikisplode.gif
สำหรับผู้ที่ไร้อารมณ์ขันสิ้นดี เหล่าผู้เชี่ยวชาญที่วิกิพีเดียมีบทความที่โคตรมีสาระ ที่นี่!

บร๊ะอภัยไม่มี เป็นผลงานไลท์โนเวลชิ้นเอกของสุนทรภูภู่ ซึ่งมีชื่อเสียงมากๆๆๆๆๆๆ จนได้รับรางวัลออสการ์จากสมาพันธ์จูนิเบียว เรื่องว่าด้วยมหากาพย์ของบร๊ะิภัยไม่มีและการผจญภัยตามหาฮาเร็มส่วนตัวของตนเอง รสนิยมทางเพศที่น่าสับสนของเขา เทยทัน MILF ชื่อผีเสื้อสมุทร(ความจริงโดนลักพาตัวไป และไม่อยากเอาหรอก โดนถึบตกที่นอนด้วยซ้ำ) และพล็อตเรื่องหลังจากนั้นอีกยาวววววววววววววววววววววววววววมาก!(รวมภาคเสริมด้วย)

ซีซั่น 1[แก้ไข]

สำหรับซีซั่นที่ 1 เป็นเนื้อเรื่องที่เชื่อว่าสุนทรภูภู่แต่งเอง คิดเอง(ถึงเนื้อหา ตัวละคร ฯลฯ บางอย่างจะเอามาจากชาวต่างชาติก็เถอะ) รวมทั้งหมด 64 ตอน ตั้งแต่ตอนบร๊อภัยไม่มีกับสีสุกวันเรียนวิชา จนถึงตอนบร๊ะอภัยไม่มีออกบวช ส่วนเนื้อหาก็ลองอ่านดูด้านล่างนี้เอา

ตอนที่ 1 บร๊ะอภัยไม่มีกับสีสุกวันเรียนวิชา[แก้ไข]

บร๊ะอภัยไม่มีกับสีสุกวัน เป็นลูกของท้าวโทรทัศน์และนางปทุมวัน ทั้งสองอายุครบ 15 ปี ท้าวโทรทัศน์จึงได้ให้บุตรทั้งสองไปฝึกวิชาอะไรก็ได้ บร๊ะอภัยไม่มีเลือกเป่าปี่ สีสุกวันเลือกกระบี่กระบอง หลังจากฝึกวิชาเสร็จท้าวโทรทัศน์จึงให้ทั้งสองสาธิตฝีมือให้ดู และให้บร๊ะอภัยไม่มีเริ่มก่อน บร๊ะอภัยไม่มีได้เป่าปี่จนทำให้แก้วหูท้าวโทรทัศน์แตก ส่วนสีสุกวันก็ได้เผลอเอาไม้ตีหัวท้าวโทรทัศน์ จีงทำให้ทรงกริ้วมากจึงไล่ออกไปจากวัง ทั้งสองจึงต้องไปหาที่อยู่อาศัยแต่ก็ไม่มีใครให้อยู่เพราะวิชาของทั้งสองกากเกินไป

บร๊ะพี่บอภัยกับบร๊ะน้องสีสุกวันเลยต้องเดินทางร่อนเร่ไปเรื่อย ๆๆ เข้าป่าเดินทางจนไปถึงทะเลเลยเดินไปตั้งไกลได้ยังไงวะนั่น พอถึงต้นไทร จะกล่าวถึงพราหมณ์สามคนที่ฝึกฝนการใช้สกิลมาอย่างดี ชื่อ โม้หรา ซ่านนท์ และวิเฉียน โดยโม้หรามีสกิลการเสกเรือสำเภาได้โดยใช้แค่ฟางมัด ซ่านนท์มีสกิลเรียกลมเรียกฝน และวิเฉียนมีสกิลยิงธนูดอกเดียวแตกเป็น 7 ดอกได้ ทั้งสามคนก็มาจากไหนก็ไม่รู้ แต่ดันมาเจอสองพี่น้องที่กำลังพักอยู่ จึงถามที่มาที่ไปของแต่ละคน พราหมณ์ทั้งสามจึงสงสัยว่าสีสุกวันเรียนวิชากระบี่กระบองยังเอาไว้ใช้เล่น PVP หรือเอาไว้ฟาร์มก็ได้อยู่ แต่สงสัยว่าวิชาเป่าปี่ของบร๊ะอภัยมีดีอะไร บร๊ะอภัยได้ยินเช่นนั้นจึงบอกว่า "ถึงพวกเทพระดับเลเวลสูง จนไปถึงมอนส์เตอร์ที่อยู่ในดันเจี้ยนต่าง ๆ ถึงจะกำลังเปิดอันติอยู่ก็จะนอนหลับลืมสติ ที่ท่านยังสงสัยอยู่ ให้ท่านนอนเสียเถิด เดี๋ยวเราจะ solo เพลงได้ท่านฟัง" ว่าแล้วบร๊ะอภัยก็เริ่ม solo เพลงปี่ แอ้-- แอะ--แอ้-------แอ่-แอ้-แอ-----(จินตนาการเสียงเอา) ส่วนเนื้อร้องของเพลงปี่ก็บอกว่าบร๊ะอภัยยังไม่ได้เสียซิงให้กับใคร ขนาดบร๊ะจันทร์ยังไม่เทียบกับผู้หญิงสวย เดี๋ยวถ้าหากได้นะ จะถนอมชมเชยให้พอใจเลย (...ในเพลงปี่ว่าสามพี่พราหมณ์เอ๋ย ยังไม่เคยชมชิดพิสมัย ถึงร้อยรสบุปฝาสุมาลัย จะชื่นใจเหมือนสตรีไม่มีเลย...) พอพราหมณ์สามคนกับสีสุกวันฟังเสียงปี่ก็หลับไป ไม่รู้หลับเพราะเป่าเหมือนเพลงกล่อมนอนหรือเพราะรำคาญเสียงปี่กันแน่(ไม่รู้ว่าเป่าเพลงอะไรกัน แต่ที่แน่ ๆ ไม่น่าใช่เพลงร็อก) หลังจากน้องและพราหมณ์หลับแล้ว บร๊ะอภัยดันแกล้งแปลงเพลงจากเพลงกล่อมนอนให้กลายเป็นเพลงบวงสรวงต้นไทรซะงั้น

ตอนที่ 2 นางผีเสื่อลักบร๊ะอภัย[แก้ไข]

จะกล่าวถึงผีเสื่อสมุด ที่อยู่ในเขตทะเลนั้น เป็นมอนส์เตอร์ระดับสูงถึงขั้นบิ๊กบอสในพวกปีศาจพราย มีร่างกายใหญ่โตเหมือนกับช้าง วันนั้นตอนเย็นนางออกมาหาอาหารกินตามปกติ พอไปถึงบริเวณต้นไทร นางได้ยินเสียงปี่ของบร๊ะอภัยขึ้นมาก็ปั่นป่วนหัวใจ พอพ้นหัวขึ้นจากน้ำนางก็เริ่มชมโฉมบร๊ะอภัยและมโนไปไกลทันที(ถ้าเรียกง่าย ๆ ก็คือ "คลั่งรัก") ด้วยความ "สุดจะหักวิญญาณ์เหมือนบ้าหลัง" นางจึงทำการผุดขึ้นรีบโจนไปกอดบร๊ะอภัย แล้วรีบกระโดดลงน้ำพากลับไปถ้ำทองของนาง เมื่อถึงนางก็ "ค่อยวางองค์ลงบนเตียงเคียงประคอง ทำกระหยิ่มยิ้มย่องด้วยยินดี" บร๊ะอภัยยังกลัวนางยักษ์อยู่ก็สลบอยู่บนเตียงนั่นแหละ นางผีเสื่อเห็นจึงลูบดูว่าตายหรือยัง ปรากฏว่าร่างยังพออุ่นอยู่ นางผีเสื่อคิดว่าที่บร๊ะอภัยกลัวตัวเพราะว่าเป็นยักษ์ จึงใช้สกิลแปลงโปรไฟล์ตัวเองให้กลายเป็นสาวสวย แปลงเสร็จก็น้ำมาชโลมบร๊ะอภัย แล้วนวดฟั้นคั้นประคองอย่างดี

บร๊ะอภัยพอมีสติฟื้นขึ้นได้ ในจิตใจก็ให้ขุ่นหมองยิ่งนัก(ก็กำลัง solo มัน ๆ ดันถูกลักพาตัวเฉย นักดนตรีเซ็งแย่เลย) บร๊ะองค์ใช้แค่ฮาคิสังเกตดูสักครู่ก็รู้ว่าเป็นเผ่ายักษ์แน่นอนเพราะแววตาหายทั้ง 2 ข้าง ตอนแรกบร๊ะองค์ก็จะด่าด้วยคำหยาบคายแล้ว แต่ก็ลองใช้อุบายว่าก่อนว่า "นี่แน่นางยักษ์ ไม่ต้องมาเปลี่ยนโปรไฟล์เลย ขอถามตรง ๆ เถอะ เจ้าเป็นยักษ์อยู่ในทะเล ตัวเราเป็นเผ่ามนุษย์ผู้ชาย เจ้ามาลักพาตัวเราและมา 'อิงแอบแนบข้าง' ต้องการอะไร มนุษย์ยักษ์รักกันเนี่ยนะ เห็นจะ ผิดวิสัยที่จะอยู่เป็นคู่ควร" นางยักษ์ได้ยินบร๊ะอภัยตรัสอย่างกะจะไปอภิปรายแข่งกับใครในรัฐสปาแบบนั้นแล้วก็ตอบโต้ไปว่า "อันน้องนี้ไร้คู่ที่สู่สม ยังเป็นพรหมจารีไม่ผัวเลย ถึงเป็นยักษ์ก็ยังไม่มัวหมองนะเพคะ แล้วบร๊ะองค์จะกลัวผู้หญิงด้วยอะไรล่ะเพคะ" แล้วนางผีเสื่อก็ทำเป็นเซ้าซี้ ทั้งสะบัดสไบทิ้ง ทั้งแกล้งทำสำออย ยิ่งผลักยิ่งเข้าไปใหญ่

บร๊ะอภัยได้เห็นการกระทำของผีเสื่อสุดแสนจะแค้นเคืองรำคาญ บร๊ะอภัยปรี๊ดแตกจนถึงขั้นถึบนางจนตกเตียง แล้วจึงด่าว่า "อีกาลี! เขาเบื่อมึงจนเกลียดขี้เกียจตอบมึงแล้ว ยังจะมาข่มขืนปล้ำกูอีก ถึงจะตายมึงก็อย่าหวังจะได้เอากูเลย!" ว่าเสร็จบร๊ะอภัยก็ถุย! ถ่มน้ำลายใส่ให้ไม่ไยดี ถึงกระนั้นนางก็ไม่ได้ละความพยายามของตัวเองที่จะเอาบร๊ะอภัยมาทำผัวให้ได้(อุดมการณ์แรงกล้าจริง ๆ เลย) ถึงจะด่าจะตีแค่ไหนก็ยังเซ้าซี้เหมือนเดิม บร๊ะอภัยเหวี่ยงฟัดกับนางจนเมื่อยเหนื่อยสองมือ(น่าจะหมายถึงดันกันน่ะครับ) ก็เอนตัวลงนอนบนเตียงพลางคิดถึงน้อง ซึมเศร้ากับชะตากรรมของตัวเอง นางเห็นจึงสบโอกาสเอามือของบร๊ะมาวางบนนมของตัวเอง พอเห็นทำผลักหยิกอีกก็ว่าบร๊ะอีก ยัง! ยังไม่จบ บร๊ะอภัยจึงด่าเข้าให้อีกรอบ แต่ถึงอย่างไรนางก็ยังไม่เลิกหรอก บร๊อภัยจนมุมจนต้องทำสัญญากับนางว่าถ้าหากจะให้เป็นผัวจริง ๆ จะไม่จับตัวกิน หลังจากทำสัญญากันเรียบร้อยเสร็จแล้ว บร๊ะอภัยกับนางก็เริ่มบทอัศจรรย์กันด้วยการ 'ฝืนอารมสมพาสทั้งโศกเศร้า เกิดเป็น "เกิดกุลาคว้าว่าวปักเป้าติด กระแซะชิดขากบกระทบเหนียง กุลาส่ายย้ายหนีตีแก้เอียง ปักเป้าเหวี่ยงยักแผละกระแซะชิด" หลังจากนั้นทั้งสองก็อยู่อาศัยด้วยกันตลอดมา โดยนางผีเสื่อใช้โปร์ไฟล์รูปสาวสวยเช่นเดิม

ตอนที่ 3 สีสุกวันเข้าเมืองรมควัน[แก้ไข]

สีสุกวันกับสามพราหมณ์ตื่นขึ้นมาไม่เห็นบร๊ะอภัย เห็นแต่รอยเท้าของผีเสื้อก็เฉยๆ เพราะยังไงบร๊ะอภัยก็กลับมาอยู่แล้วสานนจับยามสามตาดูก็รู้ว่า บร๊ะอภัยถูกเทยทันพาไปทางทิศมหาสมุทรแปซิฟิก และได้รับการทรมาน เมื่อหมดเคราะห์แล้วก็จะได้พบกันชาติหน้า จากนั้นทั้งหมดจึงได้ลงเรือสำเภากลให้โม้หราเป็นต้นหน เรือได้แล่นมาถึงเมืองรมควัน จึงพากันเข้าเมืองได้พบกับทเห่อ สอบถามได้ความว่า

อันองค์ผู้ดำรงอาณาขี้ข้านามพระบาทท้าวทศว่างซะ มีโฉมยงองค์ราชเทย ชื่อนางแก้วเก็ตสะร่าวันลาวิ ฯลฯ กรุงกษัตริย์โหดเหี้ยมต่อประชาชน กินภาษีทุก ๆ วัน เมื่อปีกลายฝ่ายท้าวอาชเทนรุ เป็นเชื้อชาติชาวเทยภาษาเทย อานุภาพปราบได้แค่เมืองเดียว เป็นเมืองเล็กกว่าอวัยวะเพศกษัตริย์ขัตย์ติวงศ์ ให้ทูตามาสนองใต้ตีนท่าน จะขอราชธิดาโดยพลการ แม้นไม่ให้จะประจญรณรงค์กับผู้พงศ์จักรพรรดิ์ยาติขะ ข้างเจ้านายฝ่ายเราไม่ให้หรอก ว่าท้าวไทเป็นคนบ้านนอก ฯลฯ เดี๋ยวมาเขียนต่อ

ตอนที่ 4 สีสุกวันพบนางเก็ตสะร่า[แก้ไข]

ตัวละครหลัก[แก้ไข]

บร๊ะอภัยไม่มี
สีสุกวัน
ม้าปลานิลมัญกลอน
นางสู้วั้นมาลี (นางเงือก)
สมุทรสาคร
ศินทร์ซ่ามุด
เทยทัน MILF (นางผีเสื่อสมุทร)
แป้งโยคีในรัศมีวงกลม

การตอบรับ[แก้ไข]

บร๊ะอภัยมณีได้กระแสตอบรับจากผู้นิยมอ่านไลท์โนเวลเป็นอย่างล้นหลาม และถูกนำไปดัดแปลงเป็นสื่อร่วมสมัยต่าง ๆ มากมายไม่เว้นหนังโป๊ อันเป็นผลจากการจินตนาการบทอัศจรรย์ของนางผีเสื่อและนางเงียกกับบร๊ะอภัย เหตุที่ผู้อ่านชอบบร๊ะอภัยเพราะว่าเป็นไลท์โนเวลที่แหวกแนวตลาดแล้วในยุคนั้น มีมักจะแต่แต่เรื่องจักร ๆ วงศ์ ๆ ช่วยเขียนเพิ่มก็ได้

โครง บทความนี้ยังเป็นโครง คุณสามารถช่วยไร้สาระนุกรมได้โดยเพิ่มข้อมูล