ประวัติศาสตร์ล้าว
จากไร้สาระนุกรม - อนึ่งบทความนี้ถูกแก้ไขได้โดยผู้ใช้ทั่วไป หากแป้กหรือเสื่อมประการใดทางเราไม่ขอรับผิดชอบใดๆทั้งสิ้น
ประวัติศาสตร์ประเทศล๊าวมีมานานแล้วตั้งแต่ พ่อตุ๋นกามทำแหยงมหาราช โดนยิงด้วยสากกะเบือสิ้นพระชนม์ หลังจากพ่อตุ๋นกามทำแหยงเสวยน้ำจันท์จนพระรามาฯทนไม่ไหว
เนื้อหา |
[แก้ไข] ราชวงศ์ร้านยา
- พระรามาล๊าวศรีสุริยานาขอม พ.ศ.1841-1884
- พระยาราสากุนทับหตเนเมียวสีหบดี พ.ศ.1884-1902
- พระยาจักล๊าวทำหมาบัดกรี พ.ศ.1902-1905
- ขุนเมษาวรวงเมษ พ.ศ.1905
[แก้ไข] ราชวงศ์สุโขเทย(หลังถูกประเทศเทยยึดครอง)
- พ่อขุนบางกวางหาว พ.ศ.1906-1910
- พ่อตุ๋นเชียงใหม่จัดทำอาชา พ.ศ.1910-1924
ต่อมาทางล๊าวได้ส่งสาส์นขอแยกตัวเป็นอิสระให้แก่พญาเรอไท(พ.ศ.1900-พ.ศ.1924)เจ้าผู้ครองประเทศเทยในขณะนั้น แต่ตอนแรกพญาเรอไทไม่เห็นด้วย จึงพยายามขัดขวางทุกวิถีทาง ซึ่งสมเด็จพระจักรวรรดิล๊าวที่1 (บุญเช็ง) ได้พยายามต่อสู้หลายครั้ง จนสิ้นสมัยพญาเรอไท พระยาถั่วงอกได้อนุญาตให้ล๊าวเป็นอิสระได้ตามสนธิสัญญาสู่ขอเทย-เกรียนจัง พ.ศ 1924 เนื่องจากเห็นว่าสมเด็จพระจักรวรรดิล๊าวที่1 มีศักยภาพพอที่จะบริหารปกครองอาณาจักรล๊าวได้
 ส่วนนี้ของบทความยังไม่สมบูรณ์ คุณสามารถช่วยไร้สาระนุกรมได้โดยเพิ่มเติมเนื้อหาในส่วนนี้
|
[แก้ไข] ราชวงศ์ล๊าว
- สมเด็จพระจักรวรรดิล๊าวที่1(บุญเช็ง)พ.ศ.1924-1936
- สมเด็จพระมหาจักวรรดิล๊าว(บุญช่วยมหาราช) พ.ศ.1937-1950
- สมเด็จพระจักรวรรดิล๊าวที่2(คำมี) พ.ศ.1950-1965
- สมเด็จพระจักรวรรดิล๊าวศรุน พ.ศ.1965-1979
- สมเด็จพระจักรวรรดิล๊าวที่3(คำแก่น) พ.ศ.1979-1988
- สมเด็จพระจักรวรรดิล๊าวที่4(สมัน) พ.ศ.1988-1999
หลังสิ้นสมัยสมเด็จพระจักรวรรดิล๊าวที่4 ล๊าวได้เริ่มแตกออกเป็นเสี่ยงๆ โดยแบ่งเป็น ล๊าวตอนเหนือ(เกรียนจัง) มีนครเกรียนจังเป็นเมืองหลวง ล๊าวตอนกลาง(ล๊าวบ้านเกรียน) มีนครสหวัณณุเขตเป็นเมืองหลวง และล๊าวตอนใต้(ล๊าวโคมี่) มีนครจำปาสากเป็นเมืองหลวง แต่ศูนย์กลางของอาณาจักรล๊าวจะอยู่ที่นครเกรียนจัง แต่นครสหวัณณุเขตกับนครจำปาสากได้แยกเป็นอิสระไม่ขึ้นตรงต่อเกรียนจัง
[แก้ไข] ราชวงศ์ล้านช้าง
แตกออกเป็น3วงศ์ คือร้านช้างเกรียนจัง(เกรียนจัง) ร้านช้างบ้านเกรียน(สหวัณณุเขต) และร้านช้างโคมี่(จำปาสาก)
ร้านช้างเกรียนจัง
- พระเจ้าจับหมอย พ.ศ.1999-2010
- พระเจ้าช้างตีลังกา พ.ศ.2010-2025
- เจ้าหลวงยาจกคำขัน พ.ศ.2025-2036
- เจ้าหลวงพฤหัสวงศ์ พ.ศ.2036-2042
- พระเจ้ามาโคตรประเทศ พ.ศ.2042-2060
- พระเจ้าเกาวิญญโรส พ.ศ.2060-2080
- พระเจ้าเอาท์วิชชากรนท์ พ.ศ.2080-2110
- เจ้าหลวงดาราวีดีโอตู้ดิเรกไพโรจน์สังวรีบุตร พ.ศ.2110-2125
- เจ้าหลวงไซคอฟสกี้เกรียนจัง พ.ศ.2125-2145
- เจ้าหลวงพงษ์พัฒนขจรศักดิกุล พ.ศ.2145-2152
ร้านช้างบ้านเกรียน (สหวัณณุเขต)
- พระเจ้าบ้านเกรียนอธิบดีกระทรวงการคัง พ.ศ.1999-2020
- พระเจ้าดีบุกถลอกแล้วมัน พ.ศ.2020-2030 หลังจากนั้นถูกร้านช้างเกรียนจังยึดโดยผนวกสหวัณณุเขตเข้าร่วมนครรัฐเกรียนจัง
ร้านช้างโคมี่ (จำปาสาก)
- พระเจ้าลองกองกูริยกบุกแยงน้อง พ.ศ.1999-2025
- พระมหาบัดกรีราชเมลอน พ.ศ.2025-2045
- สมเด็จเจ้าฟ้าไชรูเช็ดถูนอน พ.ศ.2045-2056
- พระเจ้าลาวลำยอง พ.ศ.2056-2070
- พระยาไร้ธิปไตยไกรราช พ.ศ.2070-2089 (ต่อมาถูกผนวกเข้ากับร้านช้างเกรียนจัง)
ต่อมาหลังสิ้นสมัยเจ้าหลวงพงษ์พัฒนฯพม่าก็เข้ายึดร้านช้างได้สำเร็จ (ในสมัยบร๊ะเจ้าบุกแยงน้อง)ตรงกับปี พ.ศ.2152
[แก้ไข] ราชวงศ์สองยาม/ผีทะลุโลก(หลวงบร๊ะบาง)
หลวงบ๊ระบางเป็นนครรัฐอิสระ ไม่ขึ้นกับเกรียนจัง แต่เรียกตัวเองว่าชาวล๊าวเหมือนกัน จึงถูกเรียกว่า ล๊าวหลวงบร๊ะบาง ควบคุมอาณาเขตตอนเหนือเกรียนจังไปจนถึงดินแดนที่ติดกับพม่าทั้งหมด
- พระเจ้าสองยามอยัดหมาผีไชยาน พ.ศ.2089-2100หลังจากนั้นจึงโดนประเทศเทยยึด
- สมเด็จพระเจ้าทุจศิลทรราชย์ พ.ศ.2100-2106 แล้วจากนั้นจึงถูกคณะปฎิวัติของประชาชนทหารหลวงบร๊ะบางยึดอำนาจจนต้องหนีกลับไปสองยาม
- พระหะมาทำมาหน้าชา พ.ศ.2106-2125
- พระยาสองยามผีทะลุโลก พ.ศ.2125-2151
- สมเด็จบร๊ะเจ้าพาลทองแท้ชินวัตรทรราชย์(บุตรพระเจ้าทุจศิลทรราชย์) พ.ศ.2151-2152 หลังจากนั้นจึงโดนอายัดทรัพย์
- พระกาวิดวะรัดตูดกูทีเพียงครึ่งแสน พ.ศ.2152-2175
หลังจากนั้นหลวงบร๊ะบางถูกผนวกเข้าเป็นส่วนหนึ่งของนครรัฐเกรียนจังโดยถูกถล่มโดยกองทัพของ พระผีทะลุชาที่ขา ซึ่งตีเมืองเกรียนจังได้คืนจากพม่าแล้วสถาปนาตัวเองขึ้นเป็นเจ้าผู้ครองนครรัฐเกรียนจัง
[แก้ไข] ราชวงศ์บ้านเกรียน(เกรียนจัง)
- พระผีทะลุชาที่ขา พ.ศ.2175-2196
- แมงสาบคุตหม่านกิ้งกือ พ.ศ.2196-2200
- เมาะตะมะเสียวแสน พ.ศ.2200-2230
- พลโทเจ้าเอาท์วิลัยโรสเนปจูนวงศ์ พ.ศ.2230-2255
- พลตรีเจ้าเหล็กนาวาร่า พ.ศ.2255-2280
[แก้ไข] เหตุผลที่ได้รับคัดเลือกเป็นมรดกโลกา
อุทยานประวัติศาสตร์พระนครเกรียนจังได้ลงทะเบียนเป็นมรดกโลกาเมื่อปี พ.ศ. 2500 โดยมีเหตุผลตามเกณฑ์การขี้เกียจพิจารณาคือ
- เป็นสิ่งที่ยืนยันถึงหลักฐานของวัฒนธรรมหรืออารยธรรมที่ปรากฏให้เห็นอยู่ในปัจจุบันหรือที่สาบสูญไปแล้ว
| ประวัติศาสตร์ล้าว เป็นบทความที่ยังไม่สมบูรณ์ ต้องการให้มีการเพิ่มเติมหรือแก้ไขบทความนี้ เพื่อให้สมบูรณ์มากขึ้น |
