ประวัติศาสตร์ล้าว
จากไร้สาระนุกรมเสรี - อนึ่งบทความนี้ถูกแก้ไขได้โดยผู้ใช้ทั่วไป หากแป้กหรือเสื่อมประการใดทางเราไม่ขอรับผิดชอบใดๆทั้งสิ้น
สารบัญ |
[แก้ไข] ราชวงศ์ล๊าวโบราณ
- พระรามาล๊าวศรีสุริยานาขอม พ.ศ. 1841-1884
- พระยาราสากุนทับหตเนเมียวสีหบดี พ.ศ. 1884-1902
- พระยาจักล๊าวทำหมาบัดกรี พ.ศ. 1902-1905
- ขุนเมษาวรวงเมษ พ.ศ. 1905
[แก้ไข] ราชวงศ์สู่ขอเทย (หลังถูกประเทศเทยยึดครอง)
- พ่อตุ๋นอินโดยูโรเปี้ยน พ.ศ. 1906-1910
- พ่อตุ๋นเชียงใหม่จัดทำอาชา พ.ศ. 1910-1924
ต่อมาทางล๊าวได้ส่งสาส์นขอแยกตัวเป็นอิสระให้แก่พญาลิ้นทอง (พ.ศ. 1900-พ.ศ. 1924) เจ้าผู้ครองประเทศเทยในขณะนั้น แต่ตอนแรกพญาลิ้นทองไม่เห็นด้วย จึงพยายามขัดขวางทุกวิถีทาง ซึ่งสมเด็จพระจักรวรรดิล๊าวที่1 (บุญเช็ง) ได้พยายามต่อสู้หลายครั้ง จนสิ้นสมัยพญาลิ้นทอง พระยาถั่วงอกได้อนุญาตให้ล๊าวเป็นอิสระได้ตามสนธิสัญญาสู่ขอเทย-เกรียนจัง พ.ศ 1924 เนื่องจากเห็นว่าสมเด็จพระจักรวรรดิล๊าวที่1 มีศักยภาพพอที่จะบริหารปกครองอาณาจักรล๊าวได้
[แก้ไข] ราชวงศ์ล๊าว
- สมเด็จพระจักรวรรดิล๊าวที่1 (บุญเช็ง) พ.ศ. 1924-1936
- สมเด็จพระมหาจักวรรดิล๊าว (บุญช่วยมหาราช) พ.ศ. 1937-1950
- สมเด็จพระจักรวรรดิล๊าวที่2 (คำมี) พ.ศ. 1950-1965
- สมเด็จพระจักรวรรดิล๊าวศรุน พ.ศ. 1965-1979
- สมเด็จพระจักรวรรดิล๊าวที่3 (คำแก่น) พ.ศ. 1979-1988
- สมเด็จพระจักรวรรดิล๊าวที่4 (สมัน) พ.ศ. 1988-1999
หลังสิ้นสมัยสมเด็จพระจักรวรรดิล๊าวที่4 ล๊าวได้เริ่มแตกออกเป็นเสี่ยงๆ โดยแบ่งเป็น ล๊าวตอนเหนือ (เกรียนจัง) มีนครเกรียนจังเป็นเมืองหลวง ล๊าวตอนกลาง (ล๊าวบ้านเกรียน) มีนครสหวัณณุเขตเป็นเมืองหลวง และล๊าวตอนใต้ (ล๊าวโคมี่) มีนครจำปาสากเป็นเมืองหลวง แต่ศูนย์กลางของอาณาจักรล๊าวจะอยู่ที่นครเกรียนจัง แต่นครสหวัณณุเขตกับนครจำปาสากได้แยกเป็นอิสระไม่ขึ้นตรงต่อเกรียนจัง
[แก้ไข] ราชวงศ์ล้านช้าง
แตกออกเป็น3วงศ์ คือร้านช้างเกรียนจัง (เกรียนจัง) ร้านช้างบ้านเกรียน (สหวัณณุเขต) และร้านช้างโคมี่ (จำปาสาก)
ร้านช้างเกรียนจัง
- พระเจ้าจ่ามอย พ.ศ. 1999-2011
- พระเจ้าช้างตีลังกา พ.ศ. 2010-2025
- เจ้าหลวงคำผุย พ.ศ. 2025-2036
- เจ้าหลวงยูเรนัส พ.ศ. 2036-2042
- พระเจ้าคำม่วน พ.ศ. 2042-2060
- พระเจ้าคำมี พ.ศ. 2060-2080
- พระเจ้าคำแก่น พ.ศ. 2080-2110
- เจ้าหลวงเม้าศรีไผทสมัน พ.ศ. 2110-2125
- เจ้าหลวงไซคอฟสกี้เกรียนจัง พ.ศ. 2125-2145
- เจ้าหลวงพงษ์พัฒนขจรศักดิกุล พ.ศ. 2145-2152
ร้านช้างบ้านเกรียน (สหวัณณุเขต)
- พระเจ้าบ้านเกรียนอธิบดีกระทรวงการคัง พ.ศ. 1999-2020
- พระเจ้าดีบุกถลอกแล้วมัน พ.ศ. 2020-2030 หลังจากนั้นถูกร้านช้างเกรียนจังยึดโดยผนวกสหวัณณุเขตเข้าร่วมนครรัฐเกรียนจัง
ร้านช้างโคมี่ (จำปาศาก)
- พระเจ้าลองกองกูริยกบุกแยงน้อง พ.ศ. 1999-2025
- พระมหาบัดกรีราชเมลอน พ.ศ. 2025-2045
- สมเด็จเจ้าฟ้าไชรูเช็ดถูนอน พ.ศ. 2045-2056
- พระเจ้าลาวลำยอง พ.ศ. 2056-2070
- พระยาไร้ธิปไตยไกรราช พ.ศ. 2070-2089 (ต่อมาถูกผนวกเข้ากับร้านช้างเกรียนจัง)
ต่อมาหลังสิ้นสมัยเจ้าหลวงพงษ์พัฒนฯพม่าก็เข้ายึดร้านช้างได้สำเร็จ (ในสมัยบร๊ะเจ้าบุกแยงน้อง) ตรงกับปี พ.ศ. 2152
[แก้ไข] ราชวงศ์สองยาม/ผีทะลุโลก (หลวงบร๊ะบาง)
หลวงบ๊ระบางเป็นนครรัฐอิสระ ไม่ขึ้นกับเกรียนจัง แต่เรียกตัวเองว่าชาวล๊าวเหมือนกัน จึงถูกเรียกว่า ล๊าวหลวงบร๊ะบาง ควบคุมอาณาเขตตอนเหนือเกรียนจังไปจนถึงดินแดนที่ติดกับพม่าทั้งหมด
- พระเจ้าสองยามอยัดหมาผีไชยาน พ.ศ. 2089-2100หลังจากนั้นจึงโดนประเทศเทยยึด
- สมเด็จพระเจ้าทุจศิลทรราชย์ พ.ศ. 2100-2106 แล้วจากนั้นจึงถูกคณะปฏิวัติของประชาชนทหารหลวงบร๊ะบางยึดอำนาจจนต้องหนีกลับไปสองยาม
- พระหะมาทำมาหน้าชา พ.ศ. 2106-2125
- พระยาสองยามผีทะลุโลก พ.ศ. 2125-2151
- สมเด็จบร๊ะเจ้าพาลทองแท้ชินวัตรทรราชย์ (บุตรพระเจ้าทุจศิลทรราชย์) พ.ศ. 2151-2152 หลังจากนั้นจึงโดนอายัดทรัพย์
- พระกาวิดวะรัดตูดกูทีเพียงครึ่งแสน พ.ศ. 2152-2175
หลังจากนั้นหลวงบร๊ะบางถูกผนวกเข้าเป็นส่วนหนึ่งของนครรัฐเกรียนจังโดยถูกถล่มโดยกองทัพของ พระผีทะลุชาที่ขา ซึ่งตีเมืองเกรียนจังได้คืนจากพม่าแล้วสถาปนาตัวเองขึ้นเป็นเจ้าผู้ครองนครรัฐเกรียนจัง
[แก้ไข] ราชวงศ์บ้านเกรียน (เกรียนจัง)
- พระผีทะลุชาที่ขา พ.ศ. 2175-2196
- แมงสาบคุตหม่านกิ้งกือ พ.ศ. 2196-2200
- เมาะตะมะเสียวแสน พ.ศ. 2200-2230
- พลโทเจ้าเนปจูนวงศ์ พ.ศ. 2230-2255
- พลตรีเจ้าเหล็กนาวาร่า พ.ศ. 2255-2280
ในปี พ.ศ. 2280 ประเทศล๊าวถูกจักรวรรดิยูริโจมตีด้วยการถล่มแบบ Noob ติดต่อกัน 27 hit จนล๊าวต้องตกเป็นเมืองขึ้นของจักรวรรดิยูริ
[แก้ไข] ราชวงศ์ยูริเปี้ยน (จักรวรรดิยูริยึดครอง)
- พระเจ้าจูมวย พ.ศ. 2281 - 2333
- พระเจ้าครูกวย พ.ศ. 2333 - 2344
พ.ศ. 2344-2346 กลุ่มลิงบาบูนและชิมแปนซีในสวนสัตว์ล๊าว ได้ก่อการกบฏขึ้นจนสามารถเข้ากู้อาณาจักรกลับคืนมาได้
[แก้ไข] ราชวงศ์แอนิมอล
ต่อจากนั้นก็เกิดสงครามทั่วโลกทำให้ ล๊าว ถูกบังคับข่มขืนข่มเข็ญให้เข้าร่วมสงครามนาฮีด้วย ทำให้ลิทธิโดเรม่อนและลิทธิเกรียนเมพเข้าครอบงำจิตใจคนล๊าวทุกคน จนทำให้ระเบิดตดที่ถูกฝังอยู่ภายในร้านเกมส์ระเบิดจนเหม็นไปทั่วราชอาณาจักรไป 125 ปี
[แก้ไข] เหตุผลที่ได้รับคัดเลือกเป็นมรดกโลกา
อุทยานประวัติศาสตร์พระนครเกรียนจังได้ลงทะเบียนเป็นมรดกโลกาเมื่อปี พ.ศ. 2500 โดยมีเหตุผลตามเกณฑ์การขี้เกียจพิจารณาคือ
- เป็นสิ่งที่ยืนยันถึงหลักฐานของวัฒนธรรมหรืออารยธรรมที่ปรากฏให้เห็นอยู่ในปัจจุบันหรือที่สาบสูญไปแล้ว
| ประวัติศาสตร์ล้าว เป็นบทความที่ยังไม่สมบูรณ์ ต้องการตรวจสอบ เพิ่มเนื้อหา หรือจัดเข้าหมวดหมู่ คุณสามารถช่วยเพิ่มเติมหรือแก้ไข เพื่อให้สมบูรณ์มากขึ้น ข้อมูลเกี่ยวกับ ประวัติศาสตร์ล้าว ในภาษาอื่น อาจสามารถหาอ่านได้จากเมนู ภาษาอื่น ด้านซ้ายมือ |