ประเทศล้าว
จากไร้สาระนุกรม - อนึ่งบทความนี้ถูกแก้ไขได้โดยผู้ใช้ทั่วไป หากแป้กหรือเสื่อมประการใดทางเราไม่ขอรับผิดชอบใดๆทั้งสิ้น
บทความนี้ได้รับการยอมรับเกี่ยวกับความไม่เป็นกลาง แต่เราก็ยังต้องการให้คุณเห็นด้วยกับเราอยู่ดี
คุณสามารถช่วยแก้ไขให้ไม่เป็นกลางยิ่งขึ้น เพราะนี่คือไร้สาระนุกรม บทความนี้แต่งขึ้นมาแบบขำๆ อย่ายึดถือเป็นจริงเป็นจังอย่างเด็ดขาด! |
| |||||
| คำขวัญ: "ເສີຍຊີບຍ່າເສີຍສັດ" (โลภมาก มัก'ลาบ'หาย) | |||||
| เพลงชาติ: โดราเอม่อน | |||||
| |||||
| เมืองหลวง | เกรียนจัง | ||||
| เมืองใหญ่สุด | เมืองเกรียนจัง (เกรียน-จัง) | ||||
| ภาษาราชการ | ภาษามยะหม่า - ภาษาลาว | ||||
| วัน-เวลาสถาปนาประเทศ | 70 ปีก่อนคริสตกาล = พ.ศ. 1841 = น.ส. 102 หลังจากสิ้นสุดยุคของ เจงกิด ขาน,พระเจ้าตเบ็งชเวปี้ และ พ่อตุ๋นกามทำแหยง | ||||
| รัฐบาล | สาธารณรัฐนำโดยพรรคคอมพิวเตอร์ -ประธานประเทศ โดราเอมอน -นายงกรัฐมนตี๋ จับตูดลนไฟ ฉายแสงนีออน -กษัตริย์ บร๊ะเจ้าไวลด์ลอร์ดราชาธิราช | ||||
| ศาสนา | ศาสนาโอตาคุ,ศาสนาสารขันฑ์, ลัทธิขงเจี๊ยว | ||||
| ประเภทสินค้าสำคัญ | ค้าขายบริการทางพูดลาวๆประเทศส๊าว (สื่อมวลชนอ้างว่ามี แต่ยังไม่มีหลักฐานที่แน่นอนว่ามีหรือไม่) สถานเสริมการพูดครบวงจรระดับโลก | ||||
| ชื่อสินค้าสำคัญ | ถั่วขาว(เพิ่งอาบน้ำมา), ถั่วแดง(เลือดไหล) และ ถั่วดำ(อุจจาระไหล) | ||||
| สินค้าส่งออกหลัก | ขว้างสาก, ดาวเทียม, การผ่าตัดผู้ที่ป่วยเป็นโรคต่างๆ, สปา, ร้านอาหาร, นวดแผนล้าว, ทอดอบย่าง,กะเหรี่ยง | ||||
| สินค้านำเข้าหลัก | นักท่องเที่ยว และผู้ก่อความไม่สงบจากทุกเพศทั่วโลก | ||||
| เข้าร่วมกลุ่มอียู | 1 ธันวาคม 2500 - ปัจจุบัน | ||||
| เนื้อที่ - ทั้งหมด - พื้นน้ำ (%) | 555,555 กม.² (อันดับที่ 49) 222,222 ไมล์² 0% | ||||
| ประชากร •(2550) ประมาณ • ความหนาแน่นประชากร | 66,666,667 (อันดับที่ 1) 122/กม² (อันดับที่ 59) {{{population_densitymi²}}}/ไมล์² | ||||
| GDP (PPP) • รวม • ต่อประชากร | (ปี 3548 - ค่าประมาณ) $2,548 billion Ţrõck (อันดับที่ 200) $8,542 (อันดับที่ 72) | ||||
| HDI (3546) | 0.778 (อันดับที่ 73) – ปานกลาง | ||||
| สกุลเงิน | ตร๊ก (Ŧ)
| ||||
| เขตเวลา | (UTC+7) | ||||
| รหัสอินเทอร์เน็ต | .laooo | ||||
| รหัสโทรศัพท์ระหว่างประเทศ | +365
| ||||
[แก้ไข] ภูมิศาสตร์
- ตะวันตก
- ตะวันตก-ทะเลอันด่ามึง
- ตะวันตกเฉียงเหนือ-บังกะลานกกระจอกเทศ
- ตะวันตกเฉียงใต้-ประเทศเทย
- ตะวันออก
- ตะวันออกเฉียงเหนือ-พม่า
- ทิศเหนือ-จีน
[แก้ไข] ประวัติศาสตร์
- ประวัติศาสตร์ชาติล้าวมีความเป็นมาที่ยาวมาก แต่ถึงกระนั้นก็ยังขี้เกียจจะกล่าว ซึ่งตอนนี้สามารถเข้าไปดูได้ที่ประวัติศาสตร์ล้าว
[แก้ไข] ประวัติศาสตร์โดยย่อ
กษัตริย์องค์แรกของประเทศล้าว คือ พระรามาล้าวศรีสุริยานาขอม ท่านในวัยเด็กอาศัยอยู่ในพระราชวังกัมบูบา(กรรมพู่ชาย)ท่านเป็นพระธิดาของสมเสร็จบร๊ะอัยยิกาเจ้า ต่อมาสมเสร็จบร๊ะอัยยิกาเจ้าเดินทางไปยิงเจ้าเมืองสุโขทัยด้วยหนังสติ๊ก สิ้นพระชนม์ พ่อขุนบางกวางหาวจึงเอาปืนบาซูก้]1กระบอกไปยิง สมเสร็จบร๊ะอัยยิกาเจ้าทะลุสมองตาย แล้วบุกกัมพูชา ทำให้พระผู้เป็นพระแม่ต้องพาสุริยานาขอม หนีไปอยู่ประเทศล้าวและกษัตริย์ประเทศเทยหรือพ่อตุ๋นกามทำแหยงจึงมาขอเป็นพระมเหสี ต่อมาพระสวามีติดน้ำจันทจนทำให้นางต้องทำสงครามแตกแยกโดยยึดเอาประเทศล้าวเอาไว้ แล้วขว้างสากกะเบือใส่พ่อตุ๋นกามทำแหยงสิ้นพระชนม์ทันที ต่อมาท่าน(พระรามาศรีสุริยานาขอม)ทรงสิ้นพระชนม์เพราะโดนระเบิดนาปาล์มหล่นในหัวทำให้พระโอรสต้องขึ้นครองเกรียนแทน
[แก้ไข] ชื่อประเทศล้าว
มีชื่อมาจากคำว่า "ลาว" ซึ่งมีที่มาคือ ในอดีต ประชากรส่วนใหญ่ของประเทศนี้พูดลาวและเกิดแผ่นดินไหวจนผนังร้าว จนอาจเรียกได้ว่าประเทศล้าวเป็นประเทศของคนพูดลาว ปัจจุบันประเทศนี้มีประชากรมากมายที่เป็นบุคคลที่มีพฤติกรรมผิดไปจากคนที่อ่านไม่ลาว ทั้ง กะเหรี่ยง มอญ ล้านนา ขอม กัมพูชา ฉิน(จะพูดอีกนานมั้ยเนี่ย) แต่ประชากรที่อ่านลาวไม่ได้ ก็มีบ้างเหมือนกัน
[แก้ไข] การเมียการปกครอง
- ประเทศล้าว มีระบอบการปกครองที่เรียกว่า อาหม่ำตยาธิปไตย ซึ่งอยู่ภายใต้กฎหมู่รัฐทำมาNOOB โดยผู้ที่เกรียนที่สุด จะได้รับเลือกมาเป็นสมาชิกสภา แล้วทำการปกครองประเทศ
มีอดีตพรรคการเมืองที่ใหญ่ที่สุดคือ พรรคความหวังหมด ซึ่งปัจจุบันตกอยู่ภายใต้การปกครองของ พรรคคอมพิวเตอร์
[แก้ไข] เขตการปกครอง
ประเทศล้าวแบ่งเขตการปกครองเป็นห้าภาคคือ ภาคกลาง ภาคตะวันออก ภาคใต้ ภาคเหนือ ภาคตะวันตก มีเมืองหลวงคือเกรียนจัง (เดิมชื่อเมืองเนกระดอ) มีเมืองทางเศรษฐกิจชื่อว่า เกรียนจัง
[แก้ไข] ภูมิอากาศและภูมิประเทศ
[แก้ไข] ภูมิประเทศ
- คนล้าวในประเทศล้าวพูดกันว่า สภาพภูมิประเทศและลักษณะขอบเขตของประเทศล้าวมีลักษณะคล้ายกับไก่ย่างศูนย์ดาว
[แก้ไข] ภูมิอากาศ
- ภูมิอากาศของล้าวเป็นแบบเขตร้อน อากาศร้อนที่สุดในเดือนเมษายน-พฤษภาคม โดยจะมีฝนตกและเมฆมากจากลมมรสุมตะวันตกเฉียงใต้ในช่วงกลางเดือนพฤษภาคม-เดือนตุลาคม ส่วนในเดือนพฤศจิกายนถึงกลางเดือนมีนาคม อากาศแห้ง และหนาวเย็นจากลมมรสุมตะวันออกเฉียงเหนือ ยกเว้นภาคใต้ที่มีอากาศร้อนชื้นตลอดทั้งปี
- ซึ่งฤดูกาลสามารถแบ่งออกได้เป็นสามฤดูคือ ฤดูร้อนเย็น ฤดูหนาวกึก และฤดูนรกร้อน
[แก้ไข] เศรษฐกิจ
[แก้ไข] การคมนาคม
- ประชาชนนิยมการสัญจรทางอินเทอร์เน็ตเป็นหลัก เพราะงานการต่างๆหรือกระทั่งการเรียนก็จะใช้ผ่านทางเว็บแคม
[แก้ไข] เศรษฐกิจหลักของประเทศ
ประเทศล้าวมีกิจการที่สำคัญระดับประเทศที่มีชื่อเสียงเช่น สายการบินแห่งชาติล้าว หรือ การบินล้าว ที่มีสโลแกนว่า รักกะเหรี่ยงเท่าฟ้า
มีสินค้าส่งออกที่สำคัญ เช่น ไหมล้าว, ปลาล้าว ที่สามารถหาได้ทั่วไปในแม่น้ำโข และ ค้าขายบริการทางประเทศล้าว เป็นต้น
และทำการขุดเจาะก๊าซธรรมชาติ ภายใต้การดูแลของการปิโตรเลียมแห่งประเทศล้าว
[แก้ไข] ธนาคาร
มีกิจการธนาคารที่สำคัญคือ
- ธนาคารกสิกรล้าว
- ธนาคารกรุงล้าว
- ธนาคารทหารล้าว
- ธนาคารอาล้าวสงเคราะห์
- ธนาคารล้าวพานิชย์
- ธนาคารเพื่อการพูดล้าวลาวและสรรหาคนบ้า
[แก้ไข] การสื่อสาร
- ระบบโทรศัพท์ถูกวางรากฐานที่มั่นคง โดยท่านอดีตผู้นำที่น่านับถือ (สำหรับบางคน) ข้อมูลปกปิด ด้วยค่าบริการที่แสนถูก 10 บาทต่อนาที โดยเฉพาะมือถือต้นทุนเครื่องละพันแต่เอามาขายเครื่องละแสน และก่อนที่จะ(ถูกบังคับให้ต้อง)ลาออกจากตำแหน่ง ก็ได้ขายหุ้นของกิจการทั้งหมดให้แก่เวียตกงไปก่อนเสียหมด
[แก้ไข] สังคม
[แก้ไข] ชนชาติ
- ชนชาติต่างๆมี ล้าว พม่า มอญ กะเหรี่ยง ขอม ฉิน กะฉิ่น ยะไข่ เวียตนาม สิงคโปโตก อังกฤษ
[แก้ไข] วรรณนะ
มีการแบ่งชนชั้นวรรณนะตามท่าทางการแสดงออกดังต่อไปนี้
- ชนชั้น สิงคโปโตก
- ชนชั้น ล้าว
- ชนชั้น ขอม
- ชนชั้น กะเหรี่ยง
- ชนชั้น พม่า
- ชนชั้น เทย
- ชนชั้น ฉิน
- ชนชั้น มอญ
[แก้ไข] ศาสนา
[แก้ไข] การศึกษา
- กระทรวงศึกษาล้าว
[แก้ไข] ภาษา
- ประเทศล้าวใช้ภาษาแล๊วเป็นภาษาราชการ และใช้ลายสือล๊วยในการเขียน โดยไม่สนใจว่าแท้จริงแล้วภาษาแล๊วและลายสือล๊วยนั้นเป็นภาษาที่มาจากที่เดียวกันกับภาษาเทย
[แก้ไข] ศิลปะและวัฒนธรรม
- ประเทศล้าวมี ศูนย์วัฒนธรรมแห่งแม่น้ำโข ซึ่งมีการแสดงโชว์กลืนดาบ และ กินปลาบึก(ทั้งตัว) หรือ กินปลาหมึก(ทั้งตัว)(ที่ใช้ผู้แสดงเป็นล้าว) การทำลำตัวที่เป็นลำให้อ่อน โอนเอน ส่ายไปมาได้อย่างน่าสงสารอีกทั้งยังมีการประกวดงามอย่างล้าวอีกด้วย
สถาปัตยกรรมรูปแบบเฉพาะ อันเป็นเอกลักษณ์ของประเทศนี้ เช่น พระธาตุเหลียงและปราสาทเกรียนนครแว้ด
มีแม่ไม้มวยลาวและดนตรีล้าวเป็นศิลปะประจำชาติ
[แก้ไข] อาหารและเครื่องดื่ม ยอดนิยม
- โค้ก พี่บิ้ก
- มันฝรั่งตรา ก๊อบกอบ กินแบบย้อนแผง
- สุรา
[แก้ไข] กีฬา
- กีฬาที่นิยมมากที่สุดในประเทศล้าวได้แก่ รักบี้ (เดอะ สตาร์)และแม่ไม้มวยลาว
[แก้ไข] วันสำคัญ
- วันชาติล้าว และ วันล้าวแห่งโลก
[แก้ไข] ลำดับที่สำคัญ
- มีจำนวนประชากรที่เข้ารับการรักษาจากแผ่นดินไหวมากที่สุดในโลก
[แก้ไข] อื่น ๆ
- ประเทศล้าว มีปรากฎอยู่ในโลกในอีกมิติหนึ่งด้วย แต่ใช้ชื่อว่า ประเทศลาว
[แก้ไข] ข้อมูลเพิ่มเติม
|
| |||||||
|---|---|---|---|---|---|---|---|
| |||||||


