ประเทศสเปณ

จากไร้สาระนุกรมเสรี - อนึ่งบทความนี้ถูกแก้ไขได้โดยผู้ใช้ทั่วไป หากแป้กหรือเสื่อมประการใดทางเราไม่ขอรับผิดชอบใดๆทั้งสิ้น
Wikisplode.gif
สำหรับผู้ที่ ไร้อารมณ์ขันสิ้นดี เหล่าผู้เชี่ยวชาญที่วิกิพีเดียมีบทความ
ที่โคตรมีสาระที่ ที่นี่!

Reino de España
เรย์โน เด เอสปายา

สาธารณรัฐเผด็จเกรียนท่านผู้นั้นแห่งสเปณ

ธงชาติ ตราประจำชาติสเปณ
ธงชาติสเปณ ตราประจำชาติสเปณ
คำขวัญ: Plus Ultra
(ล่าตีน: "มากกว่าเห็นๆ")
เพลงชาติ: มาร์ชาเรอัล
แผนที่สเปณ
แผนที่สเปณ
เมืองหลวง ม้าดีด
เมืองใหญ่สุด ม้าดีด
ภาษาราชการ ภาษาสเปณ,ภาษาคาตาลัน,ภาษาบาสก์,ภาษากาลิเซีย
วัน-เวลา สถาปนาประเทศ คริสต์ศตวรรษที่ 15
วัน-เวลา ล่มสลาย {{{Fall}}}
เอกราช คริสต์ศตวรรษที่ 15
รัฐบาล เผด็จกูฟาสซิสต์ระบบรัฐสปา
นายกสมาคมกรอฟอาชีพแห่งสเปณ
- โคเซ ถุย โดดสิเกย์ สปาเตะโลก
ศาสนา คาโธ่ลิก
ประเภท สินค้าสำคัญ การปศุสัตว์
ชื่อสินค้า สำคัญ วัวกระทิง
สินค้า ส่งออกหลัก รถเซียต, วัวกระทิง
สินค้า นำเข้าหลัก พริกกับเกลือ, อาวุธสงครามบางชนิด
เข้าร่วม กลุ่มอียู 1 มกราคม พ.ศ. 2529
เข้าร่วม กลุ่ม CSU {{{CSU_join}}}
เนื้อที่
 - ทั้งหมด
 
 - พื้นน้ำ (%)
 
504,030 กม.² (อันดับที่ 51)
195,364 ไมล์² 
1.04
ประชากร
 •(2550) ประมาณ
 • ความหนาแน่น ประชากร
 
45,200,737 คน (อันดับที่ 28)
90 คน/กม² (อันดับที่ 106)
231 คน/ไมล์² 
GDP (PPP)
 • รวม
 • ต่อประชากร
(ปี 2549 - ค่าประมาณ)
1,362,000,000 ล้านดอลลาร์สหรัฐ (อันดับที่ 11)
33,700 ดอลลาร์สหรัฐ (2550) (อันดับที่ 27)
HDI (2548) 0.949 (อันดับที่ 13) – สูง
สถุลตังค์ ยูโร (€) (EUR)
เขตเวลา (UTC+1)
รหัส อินเทอร์เน็ต .es
รหัสโทรศัพท์ ระหว่างประเทศ +34

ประเทศสเปณ คือประเทศที่มีประวัติความเป็นมาตั้งแต่ปลายยุคกลาง เป็นหนึ่งในประเทศหมาอำนาจในสมัยล่าอาณานิเกรียน โดยมีพื้นที่เป็นจำนวนมาก แต่ภายหลังได้เสียไปจากการประกาศเอกราชของอาณานิเกรียน และได้เสียไปให้อมาริเกย์อีก จึงไม่เหลือความเป็นมหาอำนาจแล้ว

สารบัญ

[แก้ไข] ประวัติศาสตร์

ประเทศสเปณมีประวัติความเป็นมาที่ยาวนานมาก จนขี้เกียจเขียน ไว้ไปอ่านในประวัติศาสตร์สเปณก็แล้วกัน

[แก้ไข] ก่อนการสถาปนาประเทศ

เป็นที่อยู่ของชาวฮิสปาเนียที่ติดต่อค้าขายกับกรี๊ดโบราณ ภายหลังตกอยู่ใต้อำนาจของจักรวรรดิโรมังงะ จึงไม่ป่าเถื่อนอีกต่อไป ต่อมาตกอยู่ใต้อำนาจของพวกโกธิค และอาณาจักรของพวกนั้นก็ถูกพวกอาหลับตีแตก สเปณกลายเป็นมุสลิ้ม แต่ก็ปรากฏว่ามีอาณาจักรของชาวคริสต์อยู่ทางเหนือที่ชื่อว่าอาณาจักรลีออน ได้ตีพวกมุสลิ้มถอยร่นลงมาเรื่อยๆ ภายหลังแตกออกมาเป็นอาณาจักรคาสตีล อรากอน นาวาร์ และโปรตูดเกด สองอาณาจักรแรกได้ร่วมกันตีอาณาจักรของพวกมุสลิ้มจนแตกพ่าย กษัตริย์และพระราชินีของทั้งสองอาณาจักรก็อภิเษกสมรสกันและร่วมกันก่อตั้งประเทศสเปณขึ้น

[แก้ไข] สมัยล่าอาณานิเกรียน

อาณานิเกรียนทั้งหมดของสเปณ

สเปณส่งคิดโตเฟ้อ โคลัมบัสไปยังเอเชยโดยออกไปทางตะวันตก ได้พบกับทวีปอเมริกร๊วกโดยบังเอิญ และบังเอิญจริงๆที่ไปพบกับชาวพื้นเมืองอเมริกร๊วกผ่านมาแถวนั้นพอดี ด้วยความที่อยากได้ดินแดนนั้นมา เขาก็เลยจับขี้หมามายัดปากพวกนั้นจนตาย แล้วฆ่าทิ้งซะ แล้วเอาหัวของชาวอเมริกร๊วกไปเสียบประจาน และเขียนป้ายไว้ด้วยว่านี่คือถิ่นของสเปณ ห้ามชาติอื่นเข้ามายึดครองไม่งั้นจะเจออย่างนี้ แล้วเขาและนักสำรวจรุ่นต่อๆมาเลยได้เข้ายึดพื้นที่แถบนั้นเป็นอาณานิเกรียน ต่อมาเฟ้อดินั่น มากจนเล่นได้เดินเรือรอบโลก แต่ถูกชาวฟิลิปปินส์ฆ่าไปกิน ลูกเรือได้นำเรือกลับมาจนถึงสเปณ ในสมัยพระเจ้ารถหายที่หนึ่ง ที่เป็นจักรพรรดิแห่งจักรวรรดิโรมังงะอันไม่ศักดิ์สิทธิ์ด้วย ได้ปกครองหอนแลนด์ สเปณ ยันละเมอและอิตาขี้ทางตอนใต้ แต่ไอ้หลังสุดนี่ไม่มั่นคงเพราะว่าคนที่นั่นมักจะด่าชาวสเปณว่าไอ้บ้าอยู่บ่อยๆ เลยทนไม่ไหว ก็เลยต้องทำสงครามอยู่เรื่อยๆจนหมดตัวจึงสละราชสมบัติ บร๊ะเจ้าฟิลิปที่สองครองราชย์ต่อมาในสเปณ ได้รับหอนแลนด์มาด้วย และรวมโปรตูดเกดเข้ากับสเปณ แต่หอนแลนด์ก่อการปฏิวัติ โดยอังเกรียนช่วยเหลือ บร๊ะองค์จึงส่งกองเรืออาร์มาดาไปตีอังเกรียนแต่ถูกเผาเสียวอดวายราวกับโจโฉแตกทัพเรือ คราวนั้นสเปณแทบจะหมดความเป็นหมาอำนาจไปเลย หลังสมัยของฟิลิปที่สอง โปรตูดเกดก็แยกตัวออกทั้งยังถูกโจมตีโดยเศษฝรั่งในช่วงสงครามสามสิบปี ตอนหลังราชวงศ์บูร์บองได้เป็นกษัตริย์บ้างก็เกิดสงครามสืบราชบัลลังก์สเปณ เสียยิบรอลต้าให้อังเกรียน ต่อมาอาณานิคมในอเมริกร๊วกก็ตั้งตัวเป็นอิสระจนหมด แล้วต่อมาก็เสียอาณานิเกรียนให้สหรัฐอมาริเกย์อีก ทำให้การล่าอาณานิคมของสเปณต้องจบสิ้นลง

[แก้ไข] ในช่วงศตวรรษที่ 19-20

มีความวุ่นวายเกิดขึ้นในสมัยของบร๊ะเจ้าเฟอร์ดินานด์ที่ 7 คือประชาชนที่ได้รับอิทธิพลจากการปฏิวัติในเศษฝรั่งและนโปเลียนอยากได้เสรีภาพมากขึ้น จึงก่อการปฏิวัติ แต่ถูกบร๊ะเจ้าถุยของเศษฝรั่งยกทัพมาปราบ การปฏิวัติจึงล้ม ต่อมาก็เกิดการปฏิวัติอีก โดยเอาบร๊ะเจ้าอะมาเดโอ้มาปกครองแทน แต่อยู่ได้ไม่นานก็ออกไปเพราะควบคุมประเทศไม่ได้ สเปณจึงเป็นสาธารณรัฐ แต่การปกครองไม่ค่อยมีเสถียรภาพ จึงให้กษัตริย์ในราชวงศ์บูร์บองมาครองราชย์ คือบร๊ะเจ้าอัลฟองโซที่ 12 และอัลฟองโซที่ 13 ในสมัยของบร๊ะเจ้าอัลฟองโซที่ 13 ก็เกิดการปฏิวัติอีกรอบเป็นสาธารณรัฐ แต่การปกครองล้มเหลว ฟรังโกจึงก่อกบฏและยึดอำนาจ

[แก้ไข] เผด็จเกรียนฟรังโก

จอมผงฟรานซิสโก ฟรังโก ได้พยายามยึดอำนาจจากรัฐบวม เพราะเห็นว่ามีการบริหารงานที่ห่วยแตกยิ่งนัก เลยรับลัทธิฟาสซิสต์มาจากอิตาขี้ แต่โจเสียบ สตาเลี่ยนให้ความช่วยเหลือฝ่ายรัฐบวม จึงเอาชนะยากขึ้น แต่ฟรังโกที่เป็นสานุศิษฐ์ของฟาสซิสต์ก็ได้รับความช่วยเหลือจากอเด้า ซิสเลอร์กับเบนิตุ๊ด มุดโสเภณี สุดท้ายฟรังโกรบชนะจึงยึดอำนาจได้สำเร็จ แต่แป็นกลางตลอดสงครามโลกครั้งที่สอง เพราะประเทศยังไม่ฟื้นตัวจากสงครามกลางเมือง เป็นผลทำให้ฟรังโกไม่พบจุดจบแบบซิสเลอร์และมุดโสเภณี ฟรังโกปกครองประเทศอย่างสงบสุขสืบต่อมา วันหนึ่ง ท่านคิดได้ว่าควรจะให้มีกษัตริย์อีก จึงตั้งเจ้าชายในราชวงศ์บูร์บองเป็นรัชทายาท เมื่อฟรังโกป่วยตาย เจ้าชายคนดังกล่าวขึ้นเป็นกษัตริย์ฮวนคาร์โลส กษัตริย์พระองค์ปัจจุบันของสเปณ

[แก้ไข] ปัจจุบัน

สเปณเหลือดินแดนนอกแผ่นดินใหญ่เพียงแต่เกาะคานารีและแบริเอริกเท่านั้น ผู้ปกครองในปัจจุบันคือกษัตริย์ที่กล่าวถึงในหัวข้อที่แล้ว และนายีรัฐมนตร๊กโคเซ ถุย โดดสิเกย์ สปาเตะโลก

[แก้ไข] การเมือง

ปกครองแบบรัฐสปา ไม่ได้ใช้ระบบฟาสซิสต์หรือเผด็จการท่านผู้นั้นแล้ว เพราะมันได้หมดไปตั้งแต่เมื่อฟรังโกตาย มีความเป็นประชาธิปไตยพอสมควร แต่ไม่เสียๆแบบของประเทศเทย และไม่ได้มีนายกเผด็จเกรียนแบบของประเทศเขมียว

[แก้ไข] เขตการปกครอง

ก็มีเท่าที่เห็นในแผนที่นั่นแหละครับ

จังหวัดของประเทศสเปณ

แต่ข้างบนนั่นคือจังหวัด ส่วนเขตการปกครองมีดังนี้

Autonomous Region of Spain.png
  • กาลิเชี่ย
  • แอสทูเรี่ย
  • แคนทาเบรีย
  • ตรูดคาดี้
  • น่าว่า
  • ลาริโอจา
  • ดราก้อน
  • ตายคาร้านเนี่ย
  • คาสตี้ว-ลีอ้อน
  • เขตปกครองพิเศษม้าดีด
  • คาสตี้ว-ลามันซ่า
  • เขตปกครองพิเศษวาเลนเซีย
  • เอกซ์ตรีมาดูรา
  • อันดากรูเชื่ย
  • แม่งเฮี่ย(เหมือนด่าคนเลยแฮะ)
  • ซิวต้า
  • เมลิลลา
  • เกาะแบริเอริก
  • เกาะคุวยนารี

รวมทั้งสิ้น 19 เขตการปกครอง

[แก้ไข] ประเทศเพื่อนบ้าน

สเปณมีประเทศเพื่อนบ้านอยู่ 4 ประเทศดังนี้

[แก้ไข] เศรษฐกิจ

[แก้ไข] รายได้หลัก

สเปณมีรายได้หลักมาจากการท่องเที่ยวหน้าเทศกาลที่มีประเภณีเกี่ยวกับวัวกระทิง นอกจากนี้ ยังขายสินค้าอุตสหกรรม ไม่ว่าจะเป็นรถยนต์ อาวุธ และอื่นๆอีกมากมาย ทั้งนี้ ยังขายสินค้าเกษตรจำนวนมากด้วย หลักๆคือมะเขือเทศ อย่างไรก็ตาม คนเทยยังไม่รู้จังสินค้าสเปณมากเพียงพอ เพราะว่ามันชอบไปขายให้ประเทศอิตาขี้ซะเยอะ

[แก้ไข] การค้าและการลงทุน

สเปณเป็นประเทศพัฒนาแล้วไม่ต้องการการลงทุน ชาวสเปณมักไปลงทุนในแถบทวีปแอฟริกวน สินค้าสเปณขายดีในยูหลบและอมาริเกย์ แต่ไม่เป็นที่รู้จักเท่าที่ควรของชาวเทย แต่รู้จักกันดีในหมู่ชาวอิตาขี้

[แก้ไข] การสื่อสารและการคมนาคม

บอกได้คำเดียวเลยว่าดีกว่าของแถวๆนี้อยู่มากมายนัก

[แก้ไข] สังคม

[แก้ไข] บุคคลไม่สำคัญ

หลักๆก็จะมี

  • ดาบิด ปี้ย่า
  • กาเลด ปูโย๊ว
  • เซอกิโอ๊ะ ลาโม๊ด
  • เชฐ ฟ้าเบกาด
  • เฟอนันโด้ ตอแหล
  • อันเดี๊ยด อีเงี๊ยดต้า
  • ลาวฟาเอ๊ว หน้าดักดาน

ง่ะ! ชักจะเอากันใหญ่แล้วนะเธอว์เนี่ย

[แก้ไข] ชนชาติและภาษา

เป็นชาวสเปณแทบทั้งนั้น บางส่วนเป็นชาวมัวร์ เศษฝรั่ง และอิตาขี้ ส่วนภาษานั้นก็ภาษาสเปณอีกนั้นแหละ มีภาษาอื่นบ้างวประปราย เป็นภาษาที่พูดกันมาเป็นเวลาช้านานมากแล้ว ยากที่จะไปเปลี่ยนภาษาของพวกเขาได้ หรือว่าจะเถียง อาชีพพิเศษของพวกเขาคือขายผักต่างๆหลักๆคือมะเขือเทศ และ ทำดอกไม้ประดิษฐ์ เลี้ยงวัวส่งออก ปลูกมะเขือเทศจงวายซะเหอะมึงขาย

[แก้ไข] ศิลปะและวัฒนธรรม

ประเพณีวิ่งวัวกระทิง

ผีมือช่างชาวสเปณก็ไม่แพ้ใคร ไปดูตามโบสถ์วิหารในสเปณก็ได้ งามๆทั้งนั้น ส่วนวัฒนธรรมนั้น ก็มีประเพณีการวิ่งวัวกระทิง วิ่งทีนึงก็มีคนโดนขวิดไปแยะ แล้วยังมีการสู้วัวกระทิงอีก เอาผ้าแดงมาล่อวัวกระทิงอย่างนั้นน่ะ คนเทยถ้าเห็นก็จะบอกว่าหวาดเสียวแทน

[แก้ไข] การศึกษา

มีมาตรฐานที่สูง เน้นการคิดวิเคราะห์ แต่บางครั้งการคิดวิเคราะห์ก็หนักสมอง จึงเป็นเรื่องปกติที่มีชั่วโมง"นอนกลางวัน"รวมอยู่ด้วย

[แก้ไข] อาหารและเครื่องดื่นยอดฮิต

[แก้ไข] กีฬา

ชอบกัฬาเกี่ยวกับวัวกระทิง แต่รัฐบวมก็ส่งเสริมกีฬาอย่างอื่นด้วย ซึ่งที่ได้รับความนิยมก็เป็นพวกฟุตบอล มวย เทนนิส ทีมฟุตบอลที่มีชื่อเสียงก็เช่นดริลม้าดีดและบาร์เกย์โล้ดน่า นอกจากนี้ ในสงครามชิงถ้วยฟุตบอลโลก 2010 กองทัพกระเทยดุแห่งสเปณก็สามารถคว้าชัยเหนือ กองทัพกังหัน และอินทรีเด็ก ทำให้สเปณกลายเป็นมหาอำนาจใต้การนำของรัฐบวมกระเทยดุ โดยว่ากันว่าในชัยชนะครั้งนี้ ได้รับการสนับสนุนจาก หมึกพอล ทำให้มันได้ถูกอัญเชิญขึ้นไปประดับในธงชาติสเปณในที่สุด(ดูรูปด้านบนสุด) และนอกจากนั้น สเปณก็เคยเป็นเจ้าภาพสงครามชิงถ้วยฟุตบอลโลก 1982 และกีฬาโอลิมปิกฤดูร้อน 1992 อีกด้วย

และนอกจากกีฬาที่กล่าวมาข้างต้นแล้ว เวลาว่างๆ ชาวสเปณจะเล่นกีฬาในร่มด้วย และปกติมักจะเล่นกีฬาชนิดนี้กับคนอิตาขี้มากกว่าคนสเปณด้วยกัน(คล้ายๆประเทศสเวนดีทีจะเอากับคนฟินแลนด์มากกว่าคนสเวนดีด้วยกัน)

[แก้ไข] ความขัดแย้งภายในและภายนอกประเทศ

ประกาศเจตนารมณ์ ออกสู่สายตาชาวโลก
นักเตะชาวตายคาร้าน(ที่สเปนยืมตัวมา)วิ่งโบกธงประจำแคว้นของตนเอง ราวกับว่าประเทศของตนเองได้รับเอกราช

[แก้ไข] ด้านการกีฬา

มีเกิดขึ้นบ่อยครั้งในวงการฟุตบอล เมื่อ ดริลม้าดีด(ตัวแทนจากม้าดีด) แข่งกับ บาร์เกย์โล้ดน่า(ตัวแทนจากตายคาร้านเนี่ย) เปรียบได้เหมือนกับศึกสงครามช่วงชิงจอกศักดิ์สิทธิ์ระหว่างสองแคว้นนี้ นักฟุตบอลฝ่ายที่ชนะ จะได้รับการยกย่องจากประชาชนในแคว้นของตนเองราวกับเป็นวีรบุรุษสงคราม

[แก้ไข] ด้านการเมีย

เกิดขึ้นเมื่อนายสปาเตะโลก ขัดแย้งกับนายขอชากาแฟ ผู้นำของเศษฝรั่ง เนื่องจากทั้งคู่หน้าเหมือนมิสเตอร์บีนเป็นอย่างมาก เลยขัดแย้งกัน

[แก้ไข] ความสัมพันธ์ระหว่างประเทศ

[แก้ไข] ประเทศอิตาขี้

ส่วนใหญ่จะมีความสัมพันธ์กับอิตาขี้ใต้มากกว่าเหนือ มีความสัมพันธ์ในฐานะคู่หลับนอน ถึงแม้ว่าจะมีชาวอิตาขี้เหนือส่วนหนึ่งไม่พอใจสเปณก็ตาม โดยเฉพาะในทางตอนใต้ตีนมึงของประเทศอิตาขี้ใต้ ที่มีกลุ่มผู้ต่อต้านประเทศสเปณ โดยมีนายหลอกวีนน่อ ว๊ากกร๊ากเป็นประธานแกนนำของกลุ่ม แต่สุดท้ายกลุ่มนี้ก็ค่อยๆยอมรับในประเทศสเปณมากขึ้น ส่วนนายหลอกวีนน่อตอนนี้ก็ยอมไปมีสัมพันธ์ทางสวาทกับผู้นำสเปณหนุ่มหล่อคนนึง (ภาพผู้นำอยู่ที่ชชาติไปถ่างตาดูเองไป็ อย่าถามมาก) (สรุปเป็นเกย์)

[แก้ไข] เศษฝรั่ง

แต่ก่อนเป็นศัตรูต่อมาเป็นมิตร พยายามให้ความช่วยเหลือซึ่งกันและกันเป็นอย่างดี ถือเป็นมหามิตรของสเปณ

[แก้ไข] อังเกรียน

สเปณไม่ค่อยพอใจอังเกรียนสักเท่าไหร่ เพราะแต่ก่อนเขามีอาณานิคมที่ใหญ่มากๆ จนเคยเป็นชาติมหาอำนาจอันดับหนึ่งมาแล้ว แต่แล้วก็ถูกอังเกรียนที่เป็นรุ่นน้องบดขยี้หมาอำนาจลง ทำให้สเปณตกอันดับและเป็นหนี้สินมาก และทำให้สเปณเกลียดอังเกรียนตั้งแต่นั้นเป็นต้นมา

[แก้ไข] ประเทศเทย

มีความสัมพันธ์อันดีตั้งแต่ในสมัยอยุทธยา ในฐานะคู่ค้าที่สำคัญ ปัจจุบันชาวสเปณชอบเมืองเทย และมาค้าแข้งที่เมืองเทยอยู่พอสมควร

[แก้ไข] ประเทศอูรุกไฮ

สเปณมีฐานะเป็นเจ้าของภาษา อูรุกไฮเดิทก็เป็นประเทศที่สเปณให้ความคุ้มครองและอารักขา ภายหลังได้แยกตัวเป็นอิสระ

[แก้ไข] การทหารและกองทัพ

มีความแข็งแกร่งค่อนข้างมาก มีอาวุธที่ทันสมันทันเทียมชาติอื่น มีบุคคลากรทางทเห่อที่มีประสิทธิภาพ กล้าหาญและเข้มแข็ง น่าเกรงขาม มีทเห่อจำนวนมากที่มีความรักชาติและเด็ดเดี่ยว กองทัพสเปณมีความรักชาติและเสียสละกว่ากองทัพของประเทศแถบๆนี้มากมายนัก

[แก้ไข] วิทยาศาสตร์และเทคโนโลยี

[แก้ไข] อ้างโน้นอ้างนี่

[แก้ไข] ข้อมูลเพิ่มเติม

โครง บทความนี้ยังเป็นโครง คุณสามารถช่วยไร้สาระนุกรมได้โดยเพิ่มข้อมูล
เครื่องมือส่วนตัว
กลุ่มชื่อ

สิ่งที่แตกต่าง
การกระทำ
ป้ายบอกทาง
ลองแวะนี่ก่อน
โครงการอื่น
เครื่องมือ
ภาษาอื่น