ปอบหยิบราชวงศ์ยูริ

จากไร้สาระนุกรมเสรี - อนึ่งบทความนี้ถูกแก้ไขได้โดยผู้ใช้ทั่วไป หากแป้กหรือเสื่อมประการใดทางเราไม่ขอรับผิดชอบใดๆทั้งสิ้น

บทความนี้ต้องการเก็บกวาด ตรวจสอบ ปรับปรุง แก้ไขรูปแบบ ใส่หมวดหมู่ ใส่ลิงก์ภายใน หรือภาษาที่ใช้ ในส่วนใดส่วนหนึ่งหรือหลายส่วนด้วยกัน เพื่อให้ได้ตามมาตรฐานไร้สาระนุกรมไทย คุณสามารถช่วยแก้ไขได้ โดยการตรวจสอบและปรับปรุงบทความนี้ ดูรายละเอียดเพิ่มเติมที่ วิธีแก้ไขหน้าพื้นฐาน คู่มือการเขียน และ นโยบายไร้สาระนุกรม เมื่อบทความนี้ได้รับการแก้ไขตามนโยบายแล้ว ให้นำป้ายนี้ออก

ระวังจะเข้าใจถูกต้อง เนื้อหาในบทความนี้ อาจกล่าวถึง สิ่งที่ไม่ได้เกิดขึ้นจริง ! แต่เราก็ยังพยายามให้ทุกท่านเชื่อเรื่องพวกนี้ให้ได้อยู่ดี !

ปอบหยิบราชวงศ์ยูริเป็นจักรวรรดิของพวกลูกหลานของยูปิ๊ โรคจิต เริ่มโดยยูริโอะ ขุนศึกคนสำคัญคนหนึ่งของภราดรภาพแห่งน็อด ซึ่งเมื่อสงครามโลกครั้งที่สี่สิ้นสุด ยูริโอะได้ถูกทุจศิลจับโยนไปที่ปอบหยิบในปี 2136 และสร้างอิทธิพลขึ้นอย่างรวดเร็ว เมื่อภราดรภาพแห่งน็อตถึงจุดจบในปี 2137 ปอบหยิบราชวงศ์ยูริจึงเป็นเอกราช ยูริโอะได้สร้างกองทัพขึ้นอย่างรวดเร็ว จนมีกำลังทเห่อมากกว่าล้านคนในปี 2139 ผู้สืบทอดของเขาได้พยายามสร้างอาณาจักรให้ยิ่งใหญ่เรื่อยมาจวบจนถึงคราวล่มสลายในปี 2694

สารบัญ 1 ประวัติศาสตร์ 1.1 การก่อตั้ง 1.2 ปอบหยิบราชวงศ์ยูริถูกอาหลับยึดครอง 1.3 การกลับมาอีกครั้งของราชวงศ์ยูริ 1.4 การขยายอำนาจ 1.5 วิกฤติการณ์ของจักรวรรดิในช่วงศตวรรษที่ 26 1.6 การเมียหลังช่วงวิกฤติการณ์ 1.7 สมัยยูริฮาระ 1.7.1 ร่วมสงครามโลกครั้งที่เจ็ด 1.7.2 สงครามโลกครั้งที่แปด 1.7.3 การบุกเยลโล่ซัน 1.8 การเสื่อมอำนาจสมัยยูริราโฮเตปเมริอาเมน 1.9 การล่มสลาย 2 เขตการปกครอง 3 การเมีย 4 เศรษฐกิจ 5 สังคม 6 การต่างประเทศ 7 การท่องเที่ยว 8 ข้อมูลเพื่อเติม

[แก้ไข] ประวัติศาสตร์

[แก้ไข] การก่อตั้ง

ในช่วงปี 2105 ซึ่งเป็นปีที่สงครามโลกครั้งที่สาม จบไปได้ 50 ปีแล้ว ในช่วงนั้นเองยูริ พลังจิตได้มีอาการไอ้นั่นอักเสบหนักขึ้น จึงไม่สามารถปฏิบัติเกรียนดูแลจักรวรรดิยูริได้อย่างเต็มที่ และเริ่มเกิดกบฏในหลายๆ พื้นที่ มากสุดเห็นจะเป็นทวีปอเมริกร๊วก ซึ่งกบฏที่มีอำนาจมากสุดในขณะนั้นคือ "กองกำลังทำลายโลก" ซึ่งนำโดยนายพลโซโล่แมร่งนั่นเอง โซโล่แมร่งนั้นรอวันที่ยูริ พลังจิตเสียชีวิต จากนั้นจึงจะบุกเข้าไปปู้ยี่ปู้ยำยูริให้สิ้นซาก ซึ่งวันที่โซโล่แมร่งรอก็มาถึงในวันที่ 33 ซันวาคม 2106 เมื่อข่าวการตายของยูริแพร่มาถึงหูกองกำลังทำลายโลก โซโล่แมร่งก็ได้จัดให้มีการเลี้ยงฉลองอย่างอิ่มหนำสำราญ(ในขณะที่จักรวรรดิยูริคนเศร้าโศกกันแทบตาย)

ในงานเลี้ยงนั้น เหล่าทเห่อหลายพันนายถูกหลอกให้มากินเลี้ยง โดยหารู้ไม่ว่านี่คือยุทธการ "ขุนให้อ้วนก่อนแล้วเข้าโรงเชือด" ซึ่งทหารที่มากันนั้นก็ถูกนายพลโซโล่แมร่งหลอกให้กินเนื้อวัวควายที่เพิ่งเชือดสดๆ ซึ่งอุดมไปด้วยอะดรีนาลีนเป็นพิเศษ หลังจากงานเลี้ยงเลิก โซโล่แมร่งได้ส่งตัวนายทหารเหล่านั้นไปที่หน้าบร๊ะราชวังยูรอฟสกี ทหารเหล่านั้นก็ไม่รู้ว่าตนเองต้องทำอะไรกันแน่ แต่ว่าช่วงนั้นเป็นช่วงที่อะดรีนาลีนในเนื้อความออกฤทธิ์ จึงทำให้ทหารกองนั้นคลั่ง บุกเข้าไปที่งานศพยูริจากนั้นจึงกระโดดทับผู้คนในงาน บ้างก็เตะก้านคอ หรือไม่ก็บุกไปที่โลงศพยูริ แล้วคว้าเนื้อยูริมากิน ทำให้งานชลมุนวุ่นวาย หลังจากเลิกงานแล้วผู้คนที่มาร่วมงานหลายคนต่างก็ทยอยกลับนรก ส่วนศพยูริได้หายสาบสูญไป ทำให้ชันสูตรหาสาเหตุการตายที่แท้จริงของยูริไม่ได้ และเป็นปริศนามาจนถึงปัจจุบันว่า "ยูริตายเพราะไอ้นั่นอักเสบ" หรือว่า "ตายเพราะเอวังจังไร" กันแน่

ในวันรุ่งขึ้น กองทเห่อเหล่านั้นได้บุกไปถึงท้องพระโรงในบร๊ะราชวังยูรอฟสกี้ ก็ได้พบกับยูริโอะและยูริโกะที่กำลังเล่นขายของกันอยู่ ทั้งสองบร๊ะองก์ก็ตกใจเป็นอย่างมาก หัวหน้ากองทหารจึงยื่นคำขาดว่า

ไอ้หนู อยากไปทัวร์ปอบหยิบมั้ยวะ?

ยูริโอะก็แสนดีใจ อยู่ๆ ก็จะมีคนพาไปเที่ยว จึงตอบตกลงด้วยความดีใจ หัวเน่ากองเห็นเข้าแผน จึงบอกกับยูริโกะว่า

ส่วนน้องผู้หญิงนี่ก็ไปทัวร์ป่าละเมาะดีกว่านะ

พูดไม่ทันขาดคำนายทหารหลายพันนายก็ช่วยกันลากยูริโกะออกไปจากพระราชวังไปที่ป่าละเมาะร้าง และทหารหลายพันนายก็รุมเสพเมถุนกับยูริโกะจนพอใจ ส่วนหัวหน้ากองทหารก็ใช้พลกำลังอันกำยำของตนเองให้เป็นประโยชน์ โดยการจับยูริโอะทุมกับพื้นแล้วให้เด้งไปปอบหยิบ(บางตำราเล่าว่าเนรเทศไปที่เยลโล่ซัน แต่ว่าฮันคิยูริฮ่องเต้รำคาญที่ยูริโอะติดไพ่ยูกิ จึงถีบส่งไปที่ปอบหยิบต่อ แต่เป็นไปไม่ได้ เพราะตอนนั้นฮันคิยูริฮ่องเต้ยังไม่ขึ้นครองราชย์) จากนั้นจึงจุดไฟเผาพระราชวังจนมอดใหม้เป็นจุล กว่าพวกภราดรภาพแห่งน็อตจะมาช่วยดับไฟก็เหลือแต่ซาก นับเป็นจุดจบของจักรวรรดิยูริที่ทุเรศที่สุดในรอบปี

เมื่อยูริโอะมาที่ปอบหยิบแล้ว ยูริโอะถึงกับตกตะลึง เพราะว่าทะเลทรายที่ปอบหยิบอากาศเย็นสบายมาก ผิดกับปอบหยิบเมื่อหลายร้อยปีก่อนที่ร้อนตับแตก

ขอขอบคุณภาวะโลกร้อนด้วย ที่มันทำให้สภาพอากาศโลกเพี้ยนไปขนาดนี้

แต่ว่ายูริโอะก็ยังไม่มีที่อยู่ จึงเดินทางไปรวบรวมชนเผ่าเร่ร่อนในปอบหยิบให้เข้มแข็งเป็นเผ่าเดียว แต่ยูริโอะหัวใส ตั้งตนเป็นจักรพรรดิปอบหยิบซะเลย(ไม่เรียกว่าฟาโรห์ เพราะว่ายูริโอะไม่ได้มีพลังหมอผีแบบฟาโรห์) และสถาปนาปอบหยิบราชวงศ์ยูริก็วันนี้นี่เอง

ส่วนยูริโกะน่ะหรือ หลังจากถูกข่มขืนก็จบแบบแฮปปี้เอนดิ้ง เพราะว่าตะเกียกตะกายไปที่เยลโล่ซัน ไปพึ่งบารมีของฮันคิยูริฮ่องเต้ ฮันคิยูริฮ่องเต้ก็รับยูริโกะไม่เป็นเมียน้อย และเป็นเมียน้อยที่ฮันคิยูริรักมากที่สุดนั่นเอง

ส่วนยูริโอะนั้นได้ขอรับใช้ลัทธิภราดรภาพแห่งน็อตต่อไป เมื่อพวกเขาชนะสงครามโลกครั้งที่สี่ เคนและคณะจึงให้การรับรองยูริโอะให้เป็นจักรพรรดิแห่งปอบหยิบโดยสมบูรณ์ในปี ค.ศ. 2136 และได้ทำการเพิ่มกำลังทเห่ออย่างรวดเร็วและได้ทำการขยายเขตแดนออกไปยังแคว้นนูเบีย ลิเบีย และซีเรีย จวบจนสวรรคต ผลคืออบหยิบมีกำลังทเห่อมากกว่าชาติใดในโลกในช่วงนั้น

[แก้ไข] ปอบหยิบราชวงศ์ยูริถูกอาหลับยึดครอง

หลังการสวรรคตของบร๊ะเจ้ายูริโอะในปี 2140 แล้ว ยาคอฟ ยูริสคอฟ อดีตหัวเน่าเผ่าเร่ร่อนเผ่าหนึ่งในปอบหยิบก็ขึ้นครองราชย์ ทว่าในช่วงนั้นคือสงครามโลกครั้งที่ห้า กองทัพจักรวรรดิเติร์คโดยการยินยอมของจักรวรรดิเยลโล่ซันให้กลวาดล้างระบอบทุนนิยมให้หมดไปจากโลกทางด้านตะวันตก หลังจากที่เขตปกครองของนาฮีในยูหลบถูกชาร์ลส์ เดอ มาร์ตินยึดไป กองทัพเติร์คได้เข้าทำลายจักรวรรดิยูหลบตะวันตกของท่านชาร์ลส์ลงเสีย แล้วยกทัพลงใต้ไปยังเปอร์เซียและอาหลับ แล้วบุกเข้าโจมตีปอบหยิบ ทำให้ปอบหยิบถูกยึดในสองสัปดาห์

ยาคอฟ ยูริสคอฟได้สั่งให้ถอยหลังไปยังเคอร์มา นาปาตา และเมโรอี จนสุดท้ายทัพปอบหยิบได้ฮึดสู้ พวกเขาจึงยังมีแผ่นดินอยู่ ส่วนที่เหลือถูกเปลี่ยนชื่อเป็นจักรวรรดินูเบีย แต่ก็ดันไปมีคามขัดแย้งกับแทนซาเนียในเรื่องดินแดนแถบอบิสสิเนีย ซึ่งนูเบียได้ตีไปหมดเว้นสามเหลี่ยมอฟาร์ที่ถูกตั้งเป็นจักรวรรดิอฟาร์ ทำให้แทนซาเนียไม่พอใจ ประกาศสงครามกับนูเบีย ทำให้จักรวรรดินูเบียยิ่งอ่อนกำลังลงไปอีก ภายหลังเติร์คเสื่อม ผู้นำชาวอาหลับของตระกูลอมาดิเนจัดด์ ได้ทำการยึดอำนาจในแผ่นดินอาหลับและสลัดตัวเองให้พ้นจากอำนาจของเติร์ค แต่แล้วคนตระกูลนี้ก็ได้คลั่งสงครามมาก บุกตีเปอร์เซียจนกระเจิง และขึ้นเหนือไปถึงเอเชยกลาง ลงใต้ไปยังอ่าวเอเดน ยึดสามเหลี่ยมอฟาร์ บุกขนาบนูเบียจากทั้งทางเหนือและใต้ บร๊ะเจ้ายูริอาเธอร์ที่เป็นจักรพรรดินูเบียในขณะนั้น จึงพาข้าราชบริพารหนีตายไปยังจักรวรรดิกินีที่อยู่ทางตะวันตกขอบ จึงปลอดภัย

	หากยังมีราชวงศ์ยูริอยู่ พวกเราจะกลับมา พวกท่านจงต้อนรับพวกข้าอย่างสมเกียรติ
อาเซอร์ วลาดิผัวโรวิช ยูริสคอฟ กล่าวกับประชาชนในเขตดาร์ฟู ก่อนหนีเข้าไปยังกินี

[แก้ไข] การกลับมาอีกครั้งของราชวงศ์ยูริ

หลังจากที่อาหลับสามารถตีนูเบียแตกไปแล้ว ทำให้อยากจะลงไปตีแทนซาเนียต่อ ทำให้ชาร์ลส์ ทาฮาร์คา หัวเน่าใหญ่ของรัฐบวมแทนซาเนียในระบอบอำมาตยาธิปไตยรู้สึกเสียวสันหลัง กลัวโดนอาหลับกับจักรวรดิทางใต้ร่วมกันตีท้ายครัว แต่อาหลับไปทำสงครามโลกครั้งที่หกกับเยลโล่ซันและจีน แนวรบฝั่งแอฟริเกรียนจึงไม่ขยับ ทั้งแทนซาเนียยังช่วยตูหนี้เสียและกรี๊ดบุกโจมตีสลาฟด้วย แต่เมื่ออาหลับรบแพ้จีน ที้เบดกับเยลโล่ซันอย่างหมดลายเสือแล้ว จึงหันมาแสวงหาผลประโยชน์ในแอฟริกวนอีกครั้ง ชาร์ลส์จึงรีบส่งทเว่อร์ติ๊ดไปหายูริอาเธอร์ทันที แต่ปราฏว่าได้รับขาวร้ายคือยูริอาเธอร์สวรรคตไปแล้ว คนที่ตอบกลับมาคือยูริกุสตาฟ ผู้เป็นลูก ประจวบเหมาะกับเกิดสงครามปากทะเลแดง ชาร์ลส์จึงนัดพบกับยูริกุสตาฟที่เมืองหลวงของแทนซาเนีย ตกลงว่าจะให้ที่พักพิงแก่ยูริกุสตาฟ และให้ยูริกุสตาฟส่งแม่ทัพที่เก่งที่สุดของตนมาให้แทนซาเนียเพื่อจะเอาไปรบกับอาหลับ ผลสุดท้ายสงครามปากทะเลแดงอาหลับแพ้ยับเยินอีกครั้งแล้วทำให้จักรวรรดิแตกเพล้งออกเป็นสี่ชิ้น คืออาหลับ เมโสโปเตเมีย เปอร์เซีย และปอยหยิบ ในส่วนที่เป็นปอบหยิบนั้น ชาร์ลส์ได้มอบกำลังทเห่อจำนวนหนึ่งให้ยูริกุสตาฟ ยูริกุสตาฟได้ตีกองทัพรัฐบวมปอบหยิบที่แยกจากอาหลับแตกไปหลายกองพล จนเมื่อบุกไปเรื่อยๆจนกระทั่งเหลืออีกสามสิบลี้ถึงอเล็กซานเดรีย รัฐปอบหยิบจึงจำนนต่อยูริกุสตาฟ ราชวงศ์ยูริจึงได้ครองปอบหยิบอีกครั้ง ส่วนสุลต่านของอาหลับนั้นได้หนีหางจุกตูดไปถึงเกาะเคอร์กูเลน

[แก้ไข] การขยายอำนาจ

หลังจากที่ยูริกุสตาฟยึดปอบหยิบคืนมาจากชาวอาหลับได้สำเร็จ ก็ได้เริ่มบูรณเมืองใหม่โดยการส่งเสริมให้คนติงนังกันถี่ๆ เพราะทรงเชื่อว่าทรัพยากรหมานุษย์สำคัญกว่าสิ่งใด แต่แล้วในเวลาต่อมาก็เกิดความสูญเสียอย่างใหญ่หลวงต่อจักรวรรดิปอบหยิบ เนื่องจากการที่ติงนังกันไม่ถูกสุขลักษณะ ทำให้โรคเอดส์และโรคไอ้นั่นอักเสบแพร่ระบาดไปอย่างรวดเร็วจนประชาชินตายไป 2 ใน 3 ยูริกุสตาฟจึงออกกฏหมู่ ห้ามประชาชนติงนังกัน ใครฝ่าฝืนจะจับไปติงนังกับจระเข้ ซึ่งนั่นก็ทำให้กลุ่มนักเสพเมถุนหัวรุนแรงไม่พอใจ จึงลอบปลงพระชนม์ด้วยการเอารองเท้ายัดปาก

ในสมัยยูริกุสตาฟที่ 1 จักรพรรดิฮันบู๊เต้ได้ลี้ภัยทางการเมียมายังปอบหยิบ และขอให้ยูริกุสตาฟช่วยเหลือ ในปี 2236 ยูริกุสตาฟจึงส่งกองทัพทั้งทางบกและทางเรือรวมสองแสนไปตีเยลโล่ซัน แบ่งออกเป็น 6 สาย แต่ละสายมีความแข็งแกร่งไม่เท่ากัน เพื่อตีในจุดยุทธศาสตร์ที่ต่างกัน ปรากฏว่าถูกทัพเยลโล่ซันของจักรพรรดิฮันบุ๋นเต้และเหล่าแม่ทัพ อาศัยสกัดตีสายที่อ่อนแอก่อน จนสุดท้าย ทัพปอบหยิบทั้งสองแสนคนก็ถูกตีแตกพ่ายอย่างยับเยิน ฮันบู๊เต้ฆ่าตัวตาย แต่นั่น ยังไม่ทำให้แสนยานุภาพของทัพปอบหยิบลดลงแต่อย่างใด

ผู้นำที่ครองราชย์ต่อมาคือบร๊ะเจ้ายูริวาซาฟที่หนึ่ง ก่อนครองราชย์บร๊ะองค์ได้ติดสินบนกลุ่มนักเสพเมถุนหัวรุนแรง ทำให้บร๊ะองค์มีนโยบายส่งเสริมการติงนังยิ่งขึ้นกว่าเดิม แต่ทว่าส่งเสริมไปไม่ได้เท่าไหร่ประชาชนเริ่มเบื่อการติงนัง ยูริวาซาฟเห็นเป็นโอกาสดีจึงให้ประชาชนร่วมมือกันเข้าเป็นทเห่อในกองทัพหลวง เพื่อที่จะได้ยกทัพไปตีเมืองทางตะวันตกขอบของปอบหยิบ ซึ่งนั่นก็ส่งผลให้ในคศ. 2246 ปอบหยิบราชวงศ์ยูริแผ่อำนาจไปจนสุดฝั่งทวีปแอฟริกวนทางตะวันตก แต่ทว่าสิ่งที่ไม่น่าเกิดดันเกิด บริเวณชายฝั่งแอฟริกวนนั่นเป็นเขตอิทธิพังของพวกแขกมัวร์ ทำให้ปอบหยิบและมัวร์ตีกันนัวเนียต่อมาเกือบสิบปี หลังจากนั้นปอบหยิบและมัวร์ก็ตกลงให้เมือง "มันรักเกย์" เป็นเมืองกันชน ซึ่งนั่นก็ทำให้จักรพรรดิราชวงศ์ยูริเกิดเซ็งและไปพัฒนาอย่างอื่นแทน ทว่าในสมัยยูริหลุยส์ ได้ก่อสงครามอีก ด้วยการขยายอาณาเขตลงไปทางใต้ถึงอบิสซิเนีย เป็นการทดแทนที่จำเป็นต้องปล่อยดินแดนแถบแอฟริกวนตะวันตกออกไป กอปรกับในขณะนั้น จักรวรรดิต่างๆในแอฟริกวนได้พินาศไปเองจนหมดแล้วในขณะนั้น¹

¹ อาจจะเกิดจากภัยแล้ง โรคไอ้นั่นอักเสบระบาด หรือถูกชาวเยลโล่ซันกดขี่ก็ได้

[แก้ไข] วิกฤติการณ์ของจักรวรรดิในช่วงศตวรรษที่ 26

ราชวงศ์ยูริได้ปกครองปอบหยิบอย่างสงบสุขเรื่อยมา จนกระทั่งในสมัยบร๊ะเจ้ายูริวิลเลี่ยมที่หนึ่ง ก็ไปรากฏว่ามีการวางนโยบายในการบริหารที่ผิดพลาด กาก และถูกกระทำไปด้วยความเกรียนของตนเอง องค์รักษ์คนหนึ่งทนไม่ไหวจึงปลงบร๊ะชนม์เสีย เหล่าปัญญาชนจึงเลือกคนในราชวงศ์ยูริคนแล้วคนเล่าขึ้นมาเป็นจักรพรรดิปกครองดีบ้างไม่ดีบ้าง และยังมีการกดขี่ชนชั้นล่างด้วย ทำให้ประชาชนทนไม่ไหวลุกฮือขึ้น ทั้งยูริเอ็มมานูเอลที่หนึ่ง ยูริเฮนรี่ และยูริเฟอร์ดินานด์นั้นถูกถีบออกจากวังโดยคนที่ขัดผลประโยชน์หลังครองราชย์ไปได้ระยะหนึ่ง ในสมัยของยูริเอ็มมานูเอลที่สอง ยูริแม็กซิมิเลี่ยน และยูริเจมส์ ทั้งสามได้หลงระเริงและโง่งมงายกับสุรานารี จนไม่ได้ทำอะไรที่เป็นชิ้นเป็นอันในตำแหน่งจักรพรรดิ ทั้งสามตายโหงด้วยฝีมือของความบ้าคลั่งในสุรานารีของตนทั้งสิ้น ในสมัยยูริเอ็มมานูเอลที่สาม ทั้งโหด ทั้งโง่ ประชาชนลุกฮือขึ้นเป็นหย่อมๆ จนจักรวรรดิกรี๊ดส่งกองทัพมาปิดล้อมเมืองอเล็กซานเดรียเพราะมองเห็นทางที่จะเอาปอบหยิบเป็นเมืองขึ้น ทว่าถูกปราบได้ แต่ประชาชนแอบลงเรือหนีไปอยู่กรี๊ดและจักรวรรดิไรช์ที่สี่แทน เพราะว่าชาติทั้งสองมีการเมืองี่มั่นคง มีการปกครองที่ดีกว่าปอบหยิบ จนสูญเสียประชากรไปถึงสองในห้า

เมื่อเหตุการณ์เป็นเช่นนี้ ยูริเอ็มมานูเอลที่สามก็ได้แต่ให้คนมาเสพเมถุนบ่อยๆตามนโยบายทางด้านประชากรที่แสนชาญฉลาดของราชวงศ์ยูริ ไม่อาจหยุดยังกระแสคนไหลออกได้ ในสมัยยูริวิลเลี่ยมที่สองฝ่ายในขัดแย้งกันในการชิงรักหักสวาทกับยูริวิลเลี่ยม แต่ท่านไปชอบพวกคนเก็บขยะแทน เหล่าขุนนางและบร๊ะราชโอรสสุดจะเอือมระอา โอรสทั้งสามคือยูริทาทิส ยูริฮาระ และยูริอเล็กซานเดอร์ก็ไม่สามัคคีกัน ต่างฝ่ายต่างเพาะขุมกำลัง แต่ก็ได้ปรากฏว่ยูริทาทิสสามารถยึดราชบัลลังค์ได้ก่อน เนรเทศยูริวิลเลี่ยมที่สองบร๊ะราชบิดาของตนออกไปยังที่กันดารทันที ให้ไปร่วมเสพกามกับคนเก็บขยะจนหนำใจ ส่วนบร๊ะองค์เองพยายามจัดระเบียบการปกครองให้เข้ารูปเข้ารอย วิกฤติการณ์ของปอบหยิบจึงสิ้นสุด แล้วยูริทาทิสจึงกำจัดบร๊ะอนุชาด้วยการให้กินอุจจาระแห่งคำสาป แต่ถูกบร๊ะราชอนุชาปาอุจจาระเหล่านั้นใส่บร๊ะพักตร์ของยูริทาทิสแทน บร๊ะอนุชากลัวว่าจะมีภัยมาถึงตัวอีก จึงไปอยู่เยลโล่ซัน

[แก้ไข] การเมียหลังช่วงวิกฤติการณ์

วิกฤติการณ์ที่เกิดขึ้นนั้นยังประโยชน์ให้กับเจ้าชายวัยรุ่นนามว่ายูริฮาระเพียงคนเดียวเท่านั้น หลังจากที่ท่านไปอยู่เยลโล่ซันได้สักพัก ก็มีข่าวออกมาว่ายูริทาทิสสวรรคต และมีข่าวลือในวงการเมียและการทเห่อของเยลโล่ซันว่าจะมีการบุกชาติตะวันตกในเร็วๆนี้โดยเริ่มจากอินเดือยและเปอร์ซุย ยูริฮาระกลัวชาติของตนจะได้รับอันตราย จึงใส่เกียร์หมารีบวิ่งแจ้นกลับไปที่ปอบหยิบ ขึ้นครองราชย์เป็นจักรพรรดิแห่งปอบหยิบ และได้เข้าร่วมสงครามโลกครั้งที่เจ็ด เกือบจะในทันที

[แก้ไข] สมัยยูริฮาระ

เมื่อยูริฮาระทราบข่าวว่ายูริทาทิสทรงบร๊ะม่องเท่งไปแล้ว จึงคิดการใหญ่โดยการกลับไปทวงบัลลังก์ที่ปอบหยิบ เมื่อไปถึงปอบหยิบขุนนางทั้งหลายก็ตกใจเพราะนึกว่ายูริฮาระตายคาบร๊ะราชวังที่เยลโล่ซัน แต่เมื่อยูริฮาระได้แก้ข่าวแล้ว ขุนนางเหล่านี้ก็สนับสนุนให้ยูริฮาระครองราชย์อย่างเต็มที่ ยูริฮาระขึ้นครองราชย์ในวันที่ 19 เกย์ยืนยง ค.ศ. 2593 ในช่วงนี้เองโหรชื่อดังของปอบหยิบก็ทำนายไว้ว่าจะเป็นวันที่มีฤกษ์ดี ครองราชย์ได้ไม่ถึงปีก็โดนถีบตกบัลลังก์ เนื่องจากเป็นวันครบรอบ 587 ปีที่มีการรัฐประจานทุจศีล กินชะมัด ยูริฮาระรู้สึกโมโหจึงจับโหรเหล่านั้นไปขัดส้วมในท้องพระโรง 7 วัน 7 คืน

[แก้ไข] ร่วมสงครามโลกครั้งที่เจ็ด

เกิดรัฐประหารในเปอซุย ด้วยการสนับสนุนของเยลโล่ซัน กษัตริย์เปอซุยถูกสังหาร ชาวเปอซุยหนีการไล่ล่าของเยลโล่ซันไปถึงอิสรเอล ฟาโรห์แห่งปอปหยิบต้องการดินแดนนี้จึงส่งทัพมากวาดต้อนรับ ชาวเปอซุยไปที่ไนจีเรีย ส่วนทัพปอปหยิบก้ตรึงไว้ที่ฉนวนกาซา ฝ่ายเยลโล่ซัน ถล่มทัพปอปหยิบยับเยิน ไคโรถูกกองทัพเยอรมันเอริเชี่ยนตีแตก ทัพปอปหยิบถอยลงไปใต้แม่น้ำไนล์

เยลโล่ซันได้เป็นมิตรกับเผ่าแควกก้าของอี้ดดี้ อามินให้สังหารกษัตริย์ปอปหยิบ อี้ดดี้่อามินส่งเทียบเชิญกษัตริย์ปอปหยิบและอัฟริกวนเพื่อประชุมต่อต้านเยลโล่ซัน ผู้นำและแม่ทัพต่างๆที่หลงเชื่อ ยกเว้นยูริฮาระซึ่งเป็ฯพวกเสพเมถุนหัวรุนแรง ได้ส่งอาไปแทน เสียชีวิตด้วยฝีมือแม่ระย้าทั้งหมด ยูริฮาระทราบข่าวจึงนำทัพไปถล่มเผ่าแควกกา ฝ่ายสลาฟเห็นดังนั้นจึงตัดสินใจส่งปืนอาก้าทองให้ฝ่ายยูริจำนวนมาก แต่ได้ส่งบิลมาเก็บภายหลัง

ฝ่ายอัฟริกวนจึงนำทัพล่องแม่น้ำไนล์หมายจะไปตีไคโรคืน ถูกกองทัพเยลโล่ซัน ซุ่มโจมตี ตกแม่น้ำถูกจรเข้กินจำนวนมาก ซ้ำร้ายเยลโล่ซันข้ามมาตีได้ถึงโมแซมบิก

แต่โชคร้ายของเยลโล่ซันที่กองทัพซยงนูและที้เบตที่ตีสลาฟอยู่แพ้ เกิดเหตุการณ์Yellow Hawk Downขึ้น ทำให้ขวัญกำลังใจฝ่ายแอฟริกกวนดีขึ้น จึงบุกข้ามแม่น้ำไนล์ได้ เกิดสงครามทีไคโรขึ้น ฝ่ายแอฟริกวนต้องแลกชีวิตจำนวนมากกับชัยชนะ เยลโล่ซันถอยไปถึงดามากัส จึงถูกทัพสลาฟปอปหยิบตี

[แก้ไข] สงครามโลกครั้งที่แปด

หลังจากที่ปอบหยิบชนะเยลโล่ซันในสงครามโลกครั้งที่เจ็ด ปอบหยิบก็ทะนงในความเกรียนของตนเอง และเชื่อว่าจักรวรรดิสลาฟสามารถให้ความช่วยเหลือปอบหยิบได้ทุกเมื่อ ในสมัยยูริฮาระก็ได้ยกทัพไปตีมัวร์ แต่ว่าความเกรียนยังไม่พอจึงแพ้มัวร์แบบดื้อๆ ช่วงต่อมายูริฮาระจึงคิดว่าปอบหยิบควรจะอยู่เฉยๆ ดีกว่า

หลังจากที่เยลโล่ซันพ่ายแพ้ในสงครามโลกครั้งที่เจ็ด เยลโล่ซันก็เริ่มถดถอย จักรพรรดิเยลโล่ซันก็เกรียนน้อยลง และเกิดความอดอยากปากแฉะไปทุกหย่อมหญ้า แต่ทางเยลโล่ซันเห็นว่านี่มันเรื่องของศักดิ์ศรี ซึ่งเยลโล่ซันรู้สึกเสียศักดิ์ศรีที่ไปแพ้ชาติอ่อนด๋อยอย่างปอบหยิบ ฮันโนยูนจึงจัดทัพไปตบตีปอบหยิบให้ปอบหยิบรู้สำนึก ทัพเยลโล่ซันมาถึงปอบหยิบในวันที่ 10 ลามกราคม 2635 เมื่อทัพเยลโล่ซันมาถึงก็เกิดการประจัญบานขึ้น ด้วยความที่ยูริฮาระเป็นนักฉวยโอกาสนี่เอง จึงฉวยโอกาสช่วงที่การต่อสู้ชุลมุนชุลเกย์ หนีทัพไป เมื่อทัพขาดผู้นำ จึงพ่ายแพ้ ในปี 2640 ยูริฮาระใช้ความพ่ายแพ้ในคราวนั้นเป็นข้ออ้างในการตีเยลโล่ซัน จึงเกณฑ์ทัพได้เหยียบล้านคน ไปตีเยลโล่ซันจนได้

[แก้ไข] การบุกเยลโล่ซัน

ยูริฮาระจัดทัพใหญ่ไปยังเยลโล่ซันในปี 2640 แต่ตอนนั้นเยลโล่ซันกำลังสาละวนกับการจัดระเบียบกองทัพใหม่ ฮันโนยูนจึงไม่ได้อยู่ที่นครสาดทำมะหลี ทั้งยังดูถูกดูแคลนปอบหยิบอีก จึงไม่ได้สนใจอะไร คิดว่าทัพชายแดนจะจัดการกับทัพปอบหยิบได้ง่ายอย่างสะดวกโยธิน เพราะยูริฮาระเป็นกษัตริย์ที่ประชาชนไม่ค่อยเชื่อถือ

	ปอบหยิบมันก็แค่เกาะสลาฟกินไปงั้นๆ แหละ
ฮันโนยูน

ในเดือนหก บริสต์ศักราช 2640 ทัพปอบหยิบยึดเมาะตะมะได้ ยูริฮาระจึงตั้งตัวเป็นกษัตริย์เยลโล่ซัน และในวันที่ 20 เดือนยี่ บริสต์ศักราช 2641 ทัพปอบหยิบได้เดินทางไปถึงเพชรบุรี จึงยึดเพชรบุรีไว้ กว่าฮันโนยูนจะเดินทัพกลับถึงเยลโล่ซันก็ 2 วันให้หลัง ทัพของยูริฮาระจึงนอนกินอย่างสบายใจเฉิบ

เมื่อฮันโนยูนกลับมาถึงเยลโล่ซันก็ทราบข่าวว่ายูริฮาระได้เขมือบเพชรบุรีไปแล้ว จึงกรีธาทัพไปตะลุมบอนที่เพชรบุรีต่อจนทัพยูริฮาระแตกพ่าย แต่ยูริฮาระก็ได้อมตราหยกของฮ่องเต้เยลโล่ซัน(ที่เพิ่งอาบสารหนูหมาดๆ)หนีไปปอบหยิบ เมื่อถึงปอบหยิบก็นอนป่วยอยู่ข้างทางเพราะสารหนูโดยที่ไม่มีใครสนใจ ในขณะที่ยูริฮาระนอนป่วยอยู่ได้มีเอธีน่า เมพองค์หนึ่งของเอริเชี่ยนมาเข้าฝัน และทั้งสองก็ได้สนทนากันดังนี้

	เอธีน่า : เราทราบมาว่าท่านนอนป่วยเพราะแดก เอ๊ย กินสารหนูเข้าไป ข้าล่ะสงสารพวกเจ้าขิงๆ เอ๊ย จริงๆ ยูริฮาระ : แล้วท่านช่วยอะไรข้าได้บ้างล่ะ หรือว่ามาเยาะเย้ยแล้วจากไป เอธีน่า : อ้อ ข้าจะมาเสนอขายมะกอกวิเศษน่ะ ยูริฮาระ : แล้วมันจะช่วยให้ข้าหายป่วยยังไง(วะ) เอธีน่า : ไม่รู้เหรอ มะกอกน่ะขึ้นชื่อว่าเป็นยา ใช้รักษาโรคได้ทุกชนิด แม้แต่มหาเมพที่โดนเมียฟาดกบาลจนหัวโนยังหายเพราะกินมะกอกไง ยูริฮาระ : จริงเรอะ งั้นข้าขอซื้อเลย ราคาเท่าไหร่ว่ามา เอธีน่า : ตอนแรกว่าจะขายในราคาล้านล้านล้านดอลลาร์สหรัฐนะ แต่เห็นท่าทางของเจ้าน่าสมเพชมาก เลยให้ฟรีเลยดีกว่า...

หลังจากนั้นยูริฮาระก็ตื่นขึ้นมา จากความฝันก็กลายเป็นความจริงเนื่องจากมีมะกอกมาเสียบคาปากยูริฮาระ ยูริฮาระก็ยัดมะกอกเข้าปาก หลังจากนั้นไม่กี่วินาทีก็หายเป็นปลิดทิ้ง ซึ่งนั่นก็ทำให้ยูริฮาระนับถือมะกอกว่าเป็นบร๊ะเจ้าเลยทีเดียว จากนั้นก็ค่อยๆถอยทัพกลับ ในขณะที่ทัพเยลโล่ซันได้พยายามตีคืน ยูริฮาระกลับสู่ปอบหยิบอย่างปลอดภัยในปี 2643 แล้วปล่อยข่าวว่าตนเองชนะ

ในช่วงนี้เองที่ฮันโนยูนได้หายตัวไปฝึกทเห่อที่ไหหลำ ยูริฮาระจึงใช้วิชาฉวยโอกาส วิ่งแจ้นไปที่เยลโล่ซัน และจัดการติดสินบนขุนนางในสภาจนเรียบ และขึ้นเป็นฮ่องเต้เยลโล่ซันแทนฮันโนยูนในทันใด ประชาชนส่วนใหญ่ในเยลโล่ซันไม่พอใจเนื่องจากเห็นว่ายูริฮาระเป็นชาวปอบหยิบผู้ต่ำต้อยที่เยลโล่ซันเคยดูถูกเอาไว้ จึงมีการประท้วงไปทั่ว(เหมือนกับตอนที่ยังเป็นประเทศเทยไม่มีผิด) แต่ประท้วงไม่นานก็โดนขุนนางเกรียนๆ ของยูริฮาระเก็บเรียบ ส่วนที่ปอบหยิบ มีการตั้งยูริราโฮเตปเมริอาเมนเป็นกษัตริย์แทน

ในช่วงนี้ปอบหยิบก็ได้ยกทัพไปตีเกาะครีตซึ่งอยู่ใต้อาณัติของเอริเชี่ยน แต่ก็ถูกเทพเจ้าบันดาลให้เกิดสึนามิจนเรือรบปอบหยิบล่มไปหมด ขณะเดียวกันยูริฮาระก็เกิดหมั่นใส้ยูริราโฮเตป จึงหาข้ออ้างในการโจมตีปอบหยิบ โดยอ้างว่า

	ปอบหยิบมันคิดไม่ซื่อ เล่นถึงเมพเจ้า เราต้องกำจัดมันก่อนที่มันจะเหิมเกริม

ยูริฮาระได้ยกทัพไปตีปอบหยิบในวันที่ XX กะด๊อกกะแด๊กกะฎาคม 2644 ยูริราโฮเตปถึงกับตาเหลือกเพราะว่าเพิ่งเสียทหารไปเกือบหมดกองทัพหมาดๆ เพราะในช่วงนั้นฮันโนยูนกลับมา สภาขุนนางเยลโล่ซันจำนวนมากถูกฮันโนยูนประหารเนื่องจากกินสินบน ยูริฮาระจึงถูกเรียกทเห่อกลับและถูกประกาศเป็นศัตรูของรัฐ และแล้วโชคของปอบหยิบก็มาถึง สลาฟกับปอบหยิบได้บุกเข้าตีทัพอันอ่อนเปลี้ยของยูริฮาระจนแตกกระเจิง ในช่วงนี้นี่เองที่ยูริฮาระต้องถึงจุดจบ เนื่องจากทหารปอบหยิบนายหนึ่งได้ยิงธนูแทงเข้าหน้าอกยูริฮาระ(บางตำราบอกว่าปามูลสัตว์แห่งคำสาปเข้าปาก) ทัพของยูริฮาระจึงถอยร่น ยูริฮาระกลับไปรักษาตัวที่เยลโล่ซันแต่ว่าด้วยความที่หมอเมพเกินไปจึงรักษาชีวิตยูริฮาระไว้ไม่ได้ และยูริฮาระก็ม่องเท่งในที่สุด ส่วนฮันโนยูนครองราชย์ในเยลโล่ซันต่อไปจนไปตามหาลูกแก้วสี่วิญญาณในเดือนสิบ คริสต์ศักราช 2649 และไม่กลับมาอีกเลย

[แก้ไข] การเสื่อมอำนาจสมัยยูริราโฮเตปเมริอาเมน

[แก้ไข] การล่มสลาย

[แก้ไข] เขตการปกครอง

เขตการปกครองของปอบหยิบราชวงศ์ยูริมีหลายหน่วย หน่วยใหญ่ที่สุดเรียกว่า "มณฑล"(ยูริ: guverniy กูเวรนวย) ซึ่งมีทั้งหมด 4 มณฑลดังนี้

1. ไคโร เมืองหลวงของปอบหยิบ
2. อเล็กซานเดรีย
3. อโรเซลสก์
4. หมารักเกย์

[แก้ไข] การเมีย

[แก้ไข] เศรษฐกิจ

[แก้ไข] สังคม

[แก้ไข] การต่างประเทศ

[แก้ไข] การท่องเที่ยว

[แก้ไข] ข้อมูลเพื่อเติม

• จักรวรรดิยูริ
• ราชวงศ์ยูริ
• ยูริ พลังจิต
• ปอบหยิบโบราณ
• ปอบหยิบโฐส้วม
• สงครามโลกครั้งที่เจ็ด
• สงครามโลกครั้งที่แปด
• ยูริฮาระ

ด • พ • ก สิ่งที่เกี่ยวกับจักรวรรดิยูริและราชวงศ์ยูริ
จักรวรรดิ	จักรวรรดิยูริ • จักรวรรดิปอบหยิบยูริ • จักรวรรดิซาบาท(ไม่ยืนยันว่ามี)
ภาษา	ภาษายูริ
กษัตริย์และจักรพรรดิ	ราชวงศ์ยูริ
สถานที่สำคัญ	เมืองยูริสค์ • เรือนจำนรกดาริกา • เมืองเลนอฟส์ • องค์การยูริเคน
ลัทธิ ความเชื่อ	ศาสนาการ์ดจอ • ลัทธิเรดอเลิร์ท
บุคคลสำคัญ	ยูริ พลังจิต • มิคาอิล แอนโดรปอบ • ยูริโอะ • ยูริโกะ • ยูริกุ้ยเฟย • ยูริวิลเลี่ยมที่ 2 • ยูริฮาระ • ยูริอเล็กซานเดอร์ • ยูริราโฮเตปเมริอาเมน • ยูริคาสฮะตาระมหาราช(ไม่ยืนยัน)
สิ่งที่เกี่ยวข้องเล็กน้อยกับยูริ	บร๊ะศาสดาเคน • ลัทธิภราดรภาพแห่งน็อต • เรด อเลิร์ท • ฮันคิยูริฮ่องเต้ • ฮันยูริ
อื่นๆ	ยูริ (แก้คำกำกวม) • ยูริ (การ์ตูน)