ประเทศเศษฝรั่ง
จากไร้สาระนุกรม - อนึ่งบทความนี้ถูกแก้ไขได้โดยผู้ใช้ทั่วไป หากแป้กหรือเสื่อมประการใดทางเราไม่ขอรับผิดชอบใดๆทั้งสิ้น
เศษฝรั่ง (ภาษาปะกิด: France; ภาษาเศษฝรั่ง: France; ภาษาเทย: ฝรั่งเศส) เป็นประเทศหนึ่งในทวีปยูหลบที่มีประวัติศาสตร์ยาวนาน โดยใช้ภาษาเศษฝรั่งเป็นภาษาราชเกรียน (มีต้นกำเนิดมาจากภาษาลาเต้) ปัจจุบันมีผู้ปกครองเป็นประธานมาทิปบ่มีชื่อ นายหนีบกะลา ขอชากาแฟ (อาชีพเดิมเป็นวณิพกพเนจร "ตาบอดแรมรอนมาขอทานท่านกิน........")
เมื่อก่อนประเทศนี้ได้ชื่อว่าเป็นประเทศมหาอาบอบนวด แต่ปัจจุบันลดชั้นลงมาเป็นประเทศจุลอาบอบนวด เนื่องจากเศรษฐกิจในหลายด้านสู้ประเทศสหรัฐอมาริเกย์ ซึ่งเป็นลูกพี่ใหญ่ในโลกบวมๆ ใบนี้บ่ได้
| |||||
| คำขวัญ: "Ne tapez pas, je me rende!" ("อย่าโขก ตูยอมแล้ว!!!!!!!!!!") | |||||
| เพลงชาติ: Zidane, il a tapé (ซีดานโขกแม่งโลด) | |||||
| | |||||
| เมืองหลวง | ปาหลี | ||||
| เมืองใหญ่สุด | บ๊อกโด | ||||
| ภาษาราชการ | ภาษาเศษฝรั่ง | ||||
| วัน-เวลาสถาปนาประเทศ | -250 ปีก่อนคริสตกาล จากจักรวรรดิโลมา | ||||
| รัฐบาล | ระบบประชาธิปเตยแบบเสรี (รุ่งสว่าง) นิยม + คอมมะหน่อย + เผด็จกวน + สาโททั้งรัฐ + เจ้าครองนครสามกร๊วก (โปรดดูภาพธงชาติประกอบ) หัวหน้ากินตำแหน่ง "ประธานมาทิปบ่มี" ชื่อว่า หนีบกะลา ขอชากาแฟ | ||||
| ศาสนา | ข้อมูลปกปิด | ||||
| ประเภทสินค้าสำคัญ | สถานที่ท่องเที่ยว | ||||
| ชื่อสินค้าสำคัญ | หอไอตก (La Tour I-Fail), ประตูใคร (l'Arche de Qui?) | ||||
| สินค้าส่งออกหลัก | ไวน์, น้ำเหม็น, ขนมปังบ่าปืนแก๊บ (แข็งยังกะหิน ใช้ตีหัวโจรได้) | ||||
| สินค้านำเข้าหลัก | นักท่องเที่ยว | ||||
| เข้าร่วมกลุ่มอียู | 1 มกราคม 2000 | ||||
| เนื้อที่ - ทั้งหมด - พื้นน้ำ (%) | ข้อมูลปกปิด กม.² (อันดับที่ ข้อมูลปกปิด) ข้อมูลปกปิด ไมล์² ข้อมูลปกปิด | ||||
| ประชากร •(ข้อมูลปกปิด) ประมาณ • ความหนาแน่นประชากร | ข้อมูลปกปิด (อันดับที่ ข้อมูลปกปิด) 122/กม² (อันดับที่ ข้อมูลปกปิด) {{{population_densitymi²}}}/ไมล์² | ||||
| GDP (PPP) • รวม • ต่อประชากร | (ปี ข้อมูลปกปิด - ค่าประมาณ) ข้อมูลปกปิด (อันดับที่ ข้อมูลปกปิด) ข้อมูลปกปิด (อันดับที่ ข้อมูลปกปิด) | ||||
| HDI (ข้อมูลปกปิด) | ข้อมูลปกปิด (อันดับที่ ข้อมูลปกปิด) – ปานกลาง | ||||
| สกุลเงิน | ยู (ที่) โหล่ (U-LO)
| ||||
| เขตเวลา | +1 (UTC+1) | ||||
| รหัสอินเทอร์เน็ต | .rf | ||||
| รหัสโทรศัพท์ระหว่างประเทศ | +0001
| ||||
เนื้อหา |
[แก้ไข] ชื่อประเทศ
เนื่องจากคนเศษฝรั่งชอบกินมันฝรั่งทอดมาก อีกทั้งยังมีหน้าตาแบบคนยูหลบแท้ๆ (ที่เทยเรียกว่า ฝรั่ง) จึงได้บังเกิดคำว่า ฝรั่งงงงส์ อันเป็นชื่อประเทศนี้ในภาษาอังเกรียนขึ้นมา
อีกนัยหนึ่ง มันอาจจะมาจากคำว่า Fancy ที่แปลว่า 'นึกเอาเอง (ข้อมูลปกปิด)' ก็ได้
ในอีกทางหนึ่ง อาจมีที่มาจากชื่อชนชาติ "ฝัง" (ภาษาเศษฝรั่ง: Franc Fanc) โคตรพ่อโคตรแม่บรรพบุรุษของชาวเศษฝรั่ง ซึ่งเป็นชนชาติที่ขึ้นชื่อในการเป็นสัปเหร่อ และคนชาติอื่นประทับใจมากจนต้องขอมาใช้บริการอยู่บ่อยๆ ก็ได้ (ปกติคนยูหลบทำศพด้วยการฝังลงดิน)
ประเทศนี้ยังมีอีกชื่อหนึ่งว่า "ประเทศหน้าเหลี่ยม" (ภาษาเศษฝรั่ง: Le pays de face quarré) เพราะแผนที่ประเทศนี้เป็นทรงเหลี่ยมๆ คล้ายๆ ใบหน้า ฯพณฯ พันตำกวดโทผู้หนึ่งที่เป็นอดีตนายีกรัฐมนตร๊กแห่งเมืองเทยยังไงยังงั้น ไม่แน่ว่าต่อไปประเทศนี้อาจกลายเป็นบ้านหลังที่ 3 ของท่านผู้นั้นก็ได้
[แก้ไข] สภาพภูมิประเทศ
เป็นที่ราบสูงใต้น้ำที่มีทุ่งหญ้าและทะเลทรายประปรายด้วยทะเลสาป พร้อมไร่องุ่น ผักชี และตะไคร้
[แก้ไข] ภาษา
ภาษาเศษฝรั่งถือเป็นภาษาราชเกรียนของสาโททั้งรัฐเศษฝรั่ง รวมทั้งดินแดนพู้นทะเลและอาณานิคมอื่นๆ ประชาเกรียนเศษฝรั่งร้อยละ 88.88 พูดภาษานี้ ที่เหลืออีกร้อยละ 9.12 พูดภาษาอาหลับไม่ตื่น ฟื้นไม่มี หนีไม่พ้น เศษที่เหลืออีกร้อยละ 10 พูดภาษาิือื่นๆ เช่น ภาษาจิ้น ภาษาเหวียดกาม ภาษาเขม่า ภาษาชาวเกาะแกะ ฯลฯ ซึ่งภาษาอาหลับฯ และภาษาอื่นๆ ที่กล่าวมานี้ ล้วนเป็นภาษาของบรรดาประเทศที่เคยเป็นเมืองขึ้นๆ ลงๆ ของเศษฝรั่งมาก่อน ซึ่งคนกลุ่มนี้ได้อพยพมาตั้งถิ่นฐานอยู่ที่นี้ด้วยเหตุผลทางการเมีย การมุ้ง และเหตุผลส่วนตัวอื่นๆ อันถือเป็นข้อมูลปกปิด เพราะตอนไปสัมภาษณ์เก็บข้อมูลจากบรรดาชนกลุ่มน้อยในเศษฝรั่ง พวกเขาไม่ยอมบอกสาเหตุที่ย้ายบ้านมาอยู่ประเทศนี้ซักคน โดยเฉพาะผู้คนที่ยืนเฝ้า "มหาวิหารนอเทรอดามเดอปาหลี" มาเป็นร้อยๆ ปี (อ้าว!)
ถ้าท่านไปเที่ยวที่เศษฝรั่ง แต่ท่านไม่รู้ภาษาเศษฝรั่งเลย จะลำบากอย่างยิ่ง เพราะคนเศษฝรั่งจัดเป็นพวกเชี่ยชวดนิยมจัดพวกหนึ่ง คนส่วนใหญ่นิยมพูดแต่ภาษาของเจ้าของเท่านั้น การจะหาคนเศษฝรั่งทีพูดภาษาอังเกรียนได้จึงค่อนข้างยาก หากคิดเป็นอัตราส่วนแล้ว คนเศษฝรั่ง 1,000 คน จะพูดอังเกรียนได้มี 1 คน แต่ถ้าจะหาคนเศษฝรั่งที่พูดภาษาเทยได้นั้นยากยิ่งกว่า เพราะอัตราส่วนเป็น 1 ใน 1,000,000 !!!!!!!!!
ฉะนั้น อย่าได้หวังว่าเมื่อท่านไม่รู้ภาษาเศษฝรั่งแล้ว จะใช้ภาษาอังเกรียนเป็นเครื่องมือได้มากนัก คำสำคัญภาษาเศษฝรั่งที่ควรจำไว้มีอยู่หลักๆ ดังนี้ (จำได้ก็รอดตายชัวร์)
- เขียนตามหลักการอ่านภาษาเศษฝรั่งข้อที่ 635 ของโกลแพ็ตลอตว่าด้วยเรื่องการออกเสียงตัว แอร์ และการนำไปใช้
- ซึ่งตำราที่ว่าไม่มีอยู่จริงในโลก
- Bonjour - บงฌู(ค)ร์ (สวัสดี)
- Oui - หวี (ใช่)
- Non - น่ง (ไม่ใช่)
- Okay - โอเก (โอเค)
- Putain ปู๊แต็ง (เชี่ย)
- Au revoir - โอควัว (ลาก่อน)
- หมายเหตุ: ตัว rในภาษานี้เป็นเสียง /ร/ ในลำคอ การออกเสียงให้นึกถึงตอนท่านจะขากเสลดออกมาละกัน (แต่อย่าเผลอขากออกมาจริงๆ ซะล่ะ !!!)
[แก้ไข] แหล่งท่องเที่ยว
- พิพิธภัณฑ์นูฟวร์
- สวนบัวส์เดอบูโลญ
ยามวิกาล - หอไอตก (La tour I-Fail)
- ประตูใคร ประตูสาบานล่ะนะ (l'Arche de Qui ?)
- คุกบาสโตน (จุดเริ่มต้นการปฏิวัติประชาเกรียนเศษฝรั่งในปี 1798546)
- วิหารนอเตรอดามเดอปาหลี
- วิหารแรงงงงงส์
- โรงพญายมทเห่อผ่านศึกโอ่งวาลิตร (นโปเลียนนอนอยู่ที่นี่)
- หาดโอเมาฮิห้า เมืองนอนมันดี (สนามแข่งขันสงครามชิงถ้วยฟุตบอลโลกครั้งที่2)
- ปราสาทชอบบ่? (ที่พักพิงแห่งสุดท้ายของลีโอโรนัลโ้ด้ ดาวองเซ่ เจ้าของรหัสลับดาวองเซ่)
- เมืองเนี่ย (ชายฝั่งลิเวียล่า)
- เมืองคานทองนิเวศ (เมืองแห่งภาพยนตร์และบ้านพักคนขึ้นคาน!)
- เมืองบ๊อกโด (เมืองสำหรับคอสุราระดับสูงสุดขอบโลก เพราะราคาไวน์ที่นี่แพงบรมสุดๆ !)
- อย่างไรก็ตาม ไวน์บ๊อกโด ราคาถูกก็มีเหมือนกัน ตัวอย่างเช่น ไวน์บ๊อกโด ยี่ห้อ Chateau Bellevue รุ่น Vintage 2004 เมอโล คาเบอเน็ท ซูวิโยง นี้ สามารถหาซื้อได้ในออสเตรเลีย ราคาราวๆ 10 ดอลออสซี่ (300 บาทไทย) เท่านั้น
- เมืองชองปาญ (เมืองคอทองแดงประเภทซู่ๆ ซ่าๆ มาที่นี่อย่าลืมเขย่าขวดไวน์ก่อนเปิด ไม่งั้นมันไม่สะจาย..........)
- เมืองอาร์มานยัค (เมืองนี้มีเหล้าให้กินฟรี ! แถมไม่อั้นด้วยอีกตะหาก !)
- เมืองด็งเรมี
- เมืองรูอง
- และเมืองออร์เลออง
- เมืองแห่งประวัติศาสตร์!!
- ที่เหลือเป็นข้อมูลปกปิด
[แก้ไข] กีฬา
กีฬาที่คนเศษฝรั่งชอบมากเป็นอันดับ 1 คือฟุตบอล อันดับสองคือตีไก่ ถ้าแพ้แล้วพาลชอบเอาหัวโขกคู่ต่อสู้เสมอแบบซีดานโขกมาเตราซซี
ด้วยความที่ชาวเศษฝรั่งชอบกีฬาทั้งสองอย่างข้างต้นมาก ฉะนั้นในคราวที่เศษฝรั่งเข้าร่วมสงครามชิงถ้วยฟุตบอลโลกครั้งที่2 พี่แกเลยเอาความบ้าทั้งสองอย่างมารวมกันเป็นตราไก่ตีถือลูกบอล แล้วก็ใช้เป็นตราของทีมฟุตบอลมานับแต่นั้น หลังจบการแข่งขันแล้วก็เลยเอามาใช้เป็นตราแผ่นดินต่อ ด้วยความภูมิใจนักภูมิใจหนาที่ตัวเองอยู่ข้างคนชนะ แต่ภายหลังเมื่อซีดานโขกมาเตราซซีจากทีมอิตาเลื่อยในปี 2000006 ภาพดังกล่าวเป็นที่ประทับใจชาวเศษฝรั่งมากจนต้องขอเอามาใช้เป็นตราแผ่นดินแทน (แถมยังแต่เพลงสรรเสริญภาพนี้ให้อีกด้วย ซึ่งต่อมายังได้รับความนิยมมากๆๆๆ จนกลายเป็นเพลงชาติเศษฝรั่งโดยปริยายอีกต่างหาก) ตราไก่ตีถือลูกบอลนี้เลยลดฐานะมาเป็นแค่ตราทีมชาติเท่านั้น
[แก้ไข] เรื่องน่ารู้
- บัวส์เดอบูโลญตอนกลางคืนเป็นแหล่งชุมนุมของผีขนุนทุกเพศทุกวัย
- ย้ำ ทุกเพศจริงๆ
- สาวเศษฝรั่งฟันข๊าวขาว
- เกือบทุกคนคิดว่าชาวเศษฝรั่งนั้นผู้ดี แต่จริงๆเวลามันพูดกันเองนั้นน้ำลายกระเด็นเป็นฝอยๆ
- แถมไม่รู้ไปจูบกับใครมาก่อนรึเปล่าอีกต่างหาก
- เศษฝรั่ง เคยยึดประเทศเขมียวเป็นเมืองขึ้นด้วย และแอบให้ท้ายเขมียวในคดีเขาบร๊ะวิห่านอีกตะหาก
- ข้อมูลปกปิด
[แก้ไข] บทความที่เกี่ยวข้อง
| ประเทศและดินแดนในทวีปยูหลบ แก้
| |||||||||
|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|
| |||||||||
| ประเทศเศษฝรั่ง เป็นบทความที่ยังไม่สมบูรณ์ ต้องการตรวจสอบ เพิ่มเนื้อหา เพิ่มแหล่งอ้างอิง หรือจัดเข้าหมวดหมู่ คุณสามารถช่วยเพิ่มเติมหรือแก้ไข เพื่อให้สมบูรณ์มากขึ้น ข้อมูลเกี่ยวกับ ประเทศเศษฝรั่ง ในภาษาอื่น อาจสามารถหาอ่านได้จากเมนู ภาษาอื่น ด้านซ้ายมือ |

