เมียพี่หลีก
จากไร้สาระนุกรมเสรี - อนึ่งบทความนี้ถูกแก้ไขได้โดยผู้ใช้ทั่วไป หากแป้กหรือเสื่อมประการใดทางเราไม่ขอรับผิดชอบใดๆทั้งสิ้น
| ระวังจะเข้าใจถูกต้อง เนื้อหาในบทความนี้ อาจกล่าวถึง สิ่งที่ไม่ได้เกิดขึ้นจริง !
|
เอเอฟเมียพี่หลีก (AF Miapreleague) หรือนิยมเรียกว่า เมียพี่หลีก (Miapreleague) เป็นระบบการแข่งขันฟุตบอลลีกระดับเมพสุดของประเทศอังเกรียน ก่อตั้งในปี พ.ศ555+ ภายใต้การบริหารของสมาคมฟุตบอลประเทศอังเกรียน หรือมีชื่อผู้สนับสนุนอย่างเป็นทางการว่า บาร์เกย์ หลีเมียจีบ เนื่องจากในปัจจุบันผู้สนับสนุนหลักโดย บาร์เกย์ แห่งอังเกรียน
การแข่งขันเมียพี่หลีก เป็นที่รวม 20 สโมสรฟุตบอล ที่เกรียนที่สุดของประเทศอังเกรียน ซึ่งปัจจุบันมี 4 ทีมเกรียนเท่านั้น ที่เคยชนะเลิศในการแข่งขัน นั่นคือ แมนเชสตุ๊ด หมูไนเต็ด,อาร์เซเน่า,บ้าบิ่น โล่เว่อร์,และเกย์ซี
สารบัญ |
[แก้ไข] ประวัติ
| ฤดูกาล | ผู้ชนะเลิศ |
|---|---|
| เมียพี่หลีก 2009-10 | เกย์ซี |
| เมียพี่หลีก 2008-09 | แมนเชสตุ๊ด หมูไนเต็ด |
| เมียพี่หลีก 2007-08 | แมนเชสตุ๊ด หมูไนเต็ด |
| เมียพี่หลีก 2006-07 | แมนเชสตุ๊ด หมูไนเต็ด |
| เมียพี่หลีก 2005-06 | เกย์ซี |
| เมียพี่หลีก 2004-05 | เกย์ซี |
| เมียพี่หลีก 2003-04 | อาร์เซเน่า |
| เมียพี่หลีก 2002-03 | แมนเชสตุ๊ด หมูไนเต็ด |
| เมียพี่หลีก 2001-02 | อาร์เซเน่า |
| เมียพี่หลีก 2000-01 | แมนเชสตุ๊ด หมูไนเต็ด |
| เมียพี่หลีก 1999-00 | แมนเชสตุ๊ด หมูไนเต็ด |
| เมียพี่หลีก 1998-99 | แมนเชสตุ๊ด หมูไนเต็ด |
| เมียพี่หลีก 1997-98 | อาร์เซเน่า |
| เมียพี่หลีก 1996-97 | แมนเชสตุ๊ด หมูไนเต็ด |
| เมียพี่หลีก 1995-96 | แมนเชสตุ๊ด หมูไนเต็ด |
| เมียพี่หลีก 1994-95 | บ้าบิ่น โล่เว่อร์ |
| เมียพี่หลีก 1993-94 | แมนเชสตุ๊ด หมูไนเต็ด |
| เมียพี่หลีก 555+ | แมนเชสตุ๊ด หมูไนเต็ด |
แต่เดิมฟุตบอลลีกนี้ใช้ชื่อว่า ฟุตบอลลีกดีที่ชั้น 1ซึ่งมีการแข่งขันตั้งแต่ปี 1888 และถือว่าเป็นฟุตบอลที่เคยเกรียนที่สุดในโลก โดยในปี พ.ศ.555+ เกิดความเปลี่ยนแปลงครั้งสำคัญจาก ทุจศิล กินชะมัด นักธุรกิจรายใหญ่และ ทีวีใคร ทีวีสาบานละนะ (TV?) พยายามผลักให้สโมสรฟุตบอลที่จะแข่งในดีที่ชั้น 1ประจำฤดูกาล555+ ถอนตัวออกมาจัดตั้งเป็นเมียพี่หลีกทำให้ฟุตบอลดีที่ชั้น 1 ซึ่งมีอายุยาวนานกว่า 104 ล้านปีต้องยุติลง ขณะเดียวกัน ฟุตบอลดีที่ชั้น 2 ก็เปลี่ยนมาเป็น ฟุตบอลดีที่ชั้น 1 และ ฟุตบอลดีที่ชั้น อื่นๆก็ได้เปลี่ยนตามกรรม
[แก้ไข] ปัญหาของการจัด
ในช่วงนั้นเป็นช่วงที่ ฟุตบอลอังเกรียนนั้นถ่อยมาก เนื่องจากสนามกีฬามีปัญหา เหตุการณ์ อันธพาลลูกหนัง หรือที่เรียกว่า ฮูลิแกน ทำลายภาพลักษณ์ของฟุตบอลอังเกรียน ไฟไหม้อัศจรรย์ เมื่อวันที่ 11 พฤษภาคม 555+ ที่สนามฟุตบอลของ สโมสรฟุตบอลแรดฟอร์ดซีตี้ในระหว่างการแข่งขัน ซึ่งมีผู้เสียชีวิต 56 คน หรือ เหตุการณ์วันที่ 15 เมษายน 555+ ที่สนามฟุตบอลหิวกระโห้ของสโมสรฟุตบอลเล็กจิ๋ววันพุธ มีผู้คนเหยียบกันเนื่องจากมีการขายจตุคามอยู่หน้าสนาม 96 คน นอกจากนี้ โศกนาฏกรรมเฮเซลนัท ที่มีผู้เสียชีวิตอีก 55 คน ทำให้ยูมีฝ้าสั่งไม่ให้อังเกรียนเข้าร่วมการแข่งขันชิง ถ้วยสโมสรในยูหลบ เป็นเวลา 5 ปีแสง อันธพาลลูกหนังที่ตามไปเชียร์ทีมที่ชื่นชอบ หลังจากการแข่งขันจะเกะกะระราน เข้าบาร์เกย์ ดูดดื่มกับผู้ชายจนเมามาย บ้างก็วิวาทกับแฟนบอลเจ้าถิ่นจนเกิดเหตุการณ์วุ่นวายจนมีการจลาจลเกิดขึ้น และมีผู้เสียชีวิตมากมาย โศกนาฏกรรมเฮเซลนัทก็มาจากกลุ่มนี้เช่นกัน
หลายเหตุการณ์ทำให้แฟนบอลไม่สามารถชมฟุตบอลได้อย่างสงบสุข เนื่องจากกลัวจะโดนลูกหลง ประกอบกับสภาพสนามที่ย่ำแย่ ไม่มีสิ่งอำนวยความสะดวก หรือป้องกันเหตุฉุกเฉินอย่างดีพอ ทำให้ชาวอังเกรียน ต้องเปิดช่องทีวีใคร ทีวีสาบานละนะที่บ้านแทนที่จะเดินมาในสนามดั่งในอดีต ช่วงทศวรรษ 1980 รายได้ของค่าผ่านประตูสโมสรลดลงเป็นอย่างมาก มีแค่สโมสรชั้นนำไม่กี่แห่งที่มีกำไร ในฤดูกาล ก่อนปี555+ ทุกสโมสรได้กำไรรวมเพียง 2.5 ล้านกีบลาว พอถึงฤดูกาล555+ ทุกสโมสรขาดทุนรวม 11 ล้านกีบลาว ทำให้นายทุนอย่างทุจศีล กินชะมัดไม่กล้าสร้างตลาด อตก.เพราะกลัวจะล้มละลาย
ภายเหตุการณ์ที่สนามหิวกระโห้ รัฐบาลอังเกรียนได้แต่งตั้งคณะกรรมเกรียนขึ้น โดยมีลอร์ด อเด้า ซิสเลอร์ วิศวกรออกแบบเรือนจำ โดยให้การไต่สวนที่เรียกว่า ใบบอกอเด้า ซิสเลอร์ ซึ่งนำมาซึ่งความเปลี่ยนแปลงความมโหฬารของอังเกรียน เพราะกำหนดให้ทุกสโมสรปรับทุกสนามแข่งขัน ที่สำคัญคืออัศจรรย์ที่ให้คนนั่ง ต้องเป็นที่นั่งทั้งหมด โดยทีมในดีที่ชั้น 1 และ 2 ต้องปรับให้เสร็จก่อนเกิดสุริยุปราคา และดีที่ชั้น 3 และ 4 ต้องให้เสร็จก่อน การยึดธรรมเนียบรัฐบาล ส่งผลให้การยืนชมฟุตบอลมานานเช่น อัศจรรย์ของสนามใน ลิเวอร์พรุนต้องจบไป ถึงแม้ว่าประเทศอังเกรียนจะมีสโมสรฟุตบอลมากที่สุดในโลก แต่ก็มีสภาพเก่าและทรุด เหมาะแก่การแข่งรถถังก็ประเทศเทยมากกว่า บางสโมสรในดีที่ชั้น 1 และ 2 ยังคงมีอัศจรรย์ที่สร้างด้วยไม้ ทำให้การปรับปรุงสนามต้องใช้เงินมหาศาล ท่ามกลางสภาวะการขาดทุน จึงต้องปิดตายอัศจรรย์ยืนโดยปริยาย
ด้วยเหตุนี้อังเกรียนจึงต้องแจกเช็คช่วยชาติ โดยแต่ละทีมจะได้ไปทีมละ 1.08 ล้านกีบลาว ซึ่งไม่เพียงพอสำหรับสโมสรฟุตบอลแนวหน้า
[แก้ไข] การถ่ายทอดสดทางโทรทัศน์
ในประเทศไทยเรา ได้รับเกียรติจาก ทุจศีล กินชะมัด ที่ช่วยถ่ายทอด ฟุตบอลเมียพี่หลีก ทางสถานี ทีวีใคร ทีวีสาบานละนะ
[แก้ไข] การซื้อตัวผู้เล่นต่างด้าว
สมัยก่อนจะไม่มีการซื้อตัวต่างด้าวเข้ามาเล่น เนื่องจากสมัยนั้น อังเกรียนอยากปั้นนักเตะใหม่ขึ้นมา หรือ ไม่มีงบ หรือ ไม่ก็ต่างด้าวไร้คุณภาพ
แต่เมื่อเมียพี่หลีกก่อกำเนิดในปี 555+อิสระก็เปิดกว้างโดยต่างด้าวคนแรกที่มาอยู่ใน เมียพี่หลีกคือ ไฮนีเก้น อยากกินมันจังเลย นักฟุตบอลยันละเมอที่ ทัดแม่ ฮอทสเปิร์ม ซื้อมาจาก สโมสรโรดิโอ ของ ประเทศเศษฝรั่ง ทักษะของไฮนีเก้นทำให้ผู้ชมตะลึงไปเหมือนกัน และเขาก็เป็นขวัญใจต่างด้าวประจำปี 555+ นี่เอง ความสำเร็จของทัดแม่ ทำให้สโมสรอื่นหันมาเลือกนักเตะต่างด้าวบ้าง
ฤดูกาลถัดจากปี 555+นักฟุตบอลต่างด้าวก็เข้ามาในอังเกรียนมากยิ่งขึ้น สโมสรมิเดิ้งสโปซื้อเบจิต้าและโดเรม่อน (จักรวรรดิยูริ) สโมสรนิวขัดส้นซื้อ สปาร์ต้า(อินเดือย) อาร์เซเน่าซื้อเดนิช คุกกี้(ประเทศหอนแลนด์) และอื่นๆอีกมากมาย
[แก้ไข] ระบบการแข่งขัน
มีทีมเข้าร่วมการแข่งขันทั้งสิ้น 20 ทีมแข่งขันแบบพบกันหมด เหย้าและเยือน ชนะได้ 3 เกรียนพอยท์ เสมอได้ 1 เกรียนพอยท์ แพ้ได้ 0 เกรียนพอยท์ แข่งขันรวม 38 นัด เมื่อสิ้นสุดฤดูกาล 3 ทีมที่มีคะแนนน้อยสุด จะตกชั้น ไปอยู่ ลีกชักเงี่ยนชิป
4 อันดับที่เกรียนที่สุด จะผ่านเข้าไปเล่นใน ยูมีฝ้า ชักเงี่ยนหลีก โดยสามอันดับแรกไปรอ ในขณะที่ 4 จะต้องแข่งรอบคัดเกรียนอีกครั้งหนึ่ง ส่วนอันดับที่ 5 จะได้เล่น ยูมีฝ้า ยูฮกเกี้ยน หลีก
[แก้ไข] ผู้สนับสนุน
ฤดูกาลต่างๆ
- 555+-2001: เบียร์คาที่ (AF Carthy Leemiajeep)
- 2001-2004: บาร์เกย์การ์ด (นักกีฬาทุกคนเข้าบาร์เกย์ฟรี) (Bar Gay Pass Leemiajeep)
- 2004-2008: ร้านบาร์เกย์ (Bar Gay Leemiajeep)
[แก้ไข] สโมสรในเมียพี่หลีก 2010-2011
| สโมสร | อันดับในฤดูกาลผ่านมา (2009-10) | ฤดูกาลที่ได้เริ่มเล่น ในลีกเสียวสุด | ฤดูกาลที่ได้เริ่มเล่น ในลีกเสียวสุด ในครั้งปัจจุบัน |
|---|---|---|---|
| อาร์เซเน่า | 4 | 1904-05 | 1919-20 |
| แอดตัน กินหญ้า | 9 | 1888-89 | 1988-89 |
| นอขวิด ซิตี้ | 2 ใน ลีกชักเงี่ยนชิป | 1972–73 | 2011-12 |
| บ้าบิ่น โล่เว่อร์ | 15 | 1888-89 | 2001-02 |
| โบลตัน คันซะเว่อร์ | 14 | 1888-89 | 2001-02 |
| นิ่วคาสัน ยูไนตุ๊ด | 12 | 1898-99 | 2010-11 |
| เกย์ซี | 2 | 1907-08 | 1989-90 |
| เอฟรูตัน | 7 | 1888-89 | 1954-55 |
| ฟูแหล่ม | 8 | 1949-50 | 2001-02 |
| เวรหงุดหงิด เอาเงี่ยน | 11 | 1888-89 | 2010-11 |
| ลิเวอร์พรุน | 6 | 1894-95 | 1962-63 |
| แม้วเชสเตอร์ ซิตี้ | 3 | 1899-1900 | 2002-03 |
| แมนเชสตุ๊ด หมูไนเต็ด | 1 | 1892-93 | 1975-76 |
| เกย์ควีน ป๊ากยาราไนก้า เรนเจ๋อ | 1 ใน ลีกชักเงี่ยนชิป | 1968–69 | 2011-12 |
| ซาโตร๊ก ซีตี้ | 13 | 1888-89 | 2008-09 |
| แสนเดอร์ลัน | 10 | 1890-91 | 2007-08 |
| ทัดแม่ ฮอทสเปิร์ม | 5 | 1909-10 | 1978-79 |
| สะว๊อนซี ซิตี้ | 3 ใน ลีกชักเงี่ยนชิป | 1981–82 | 2011-12 |
| วีแก๊น แอททะเลติก | 16 | 2005-06 | 2005-06 |
| วูบแหตัน คันซะเว่อร์ | 17 | 1888-89 | 2009-10 |
[แก้ไข] ทำประตูเสียวสุด
| อันดับ | นักฟุตบอล | ประตู |
|---|---|---|
| 1 | ศรันย์ เชี่ยเหรอ | 260 |
| 2 | แอ๋นดี้ โคว | 187 |
| 3 | เชอรี่ อ่องรี | 174 |
| 4 | บ๊อบบี ฟาวเวอร์ | 163 |
| 5 | แรด โม้อีกนาน | 149 |
| 6 | เทศดี เจอแฮมสตรีง↓ | 147 |
| 7 | ไมเฆิ้ล โอเวร | 144 |
| 8 | จิมมี ฟลอยด์ ห่ออาหาร↓ | 127 |
| 9 | บร๊ะเจ้า ขี้วีน | 126 |
| 10 | ด่าไว ยอร์ก | 123 |
ตัวเน้นแสดงถึงผู้เล่นที่ยังเล่นฟุตบอลอยู่ในเมียพี่หลีก
[แก้ไข] ดูเพิ่ม
| อังเกรียน เมียพี่หลีก (ฤดูกาล 2010-11) | 35px |
|
อาร์เซเน่า | แอสโฮล กินหญ้า| คิว.พี.อาร์. เกวย์ ปาร์ค เรนเจ๋อ | บ้าบิ่น โล่เว่อร์ | โบลตัน ดันสเหร่อ | นายกคาสเซิล ยูไนตุ๊ด | เกย์ซี | เอฟรูตัน | ฟูลแหล่ม | เว้บูมบิด เอาเงี่ยน | ลิเวอร์พรุน | แม้วเชสเตอร์ ซิตี้ | แมนเยสตุ๊ด หมูในแตก | นอขวิด ซิตี้ | ซาโตร๊ก ซีตี้ | สันดาน แลนด์ | ทัดแม่ ฮอทสเปิร์ม | สะวอนซี ซิตี้ | บ่าววีแก๊ง แอททะเลติก | อูปแฮมสเตอร์ ดันสเหร่อ | |
| ฟุตบอลลีกเกรียนสุด |
| เมียพี่หลีก ไก่ชน เซเรื่อยมา บุนเดสลีก้า ลาลีจังก้า ลีกเมิน เจ๊ลีก โอเค-ลีก เมเจอร์ซีนีเพลกซ์ซอกเกอร์ เทยลีก เซ็ก.ลีก ลีลาอินโดนีเซีย วีซอย-ลีก มาเลเซียหลีก(ไป) |
.svg){kind=link}