พังทิบ
จากไร้สาระนุกรมเสรี - อนึ่งบทความนี้ถูกแก้ไขได้โดยผู้ใช้ทั่วไป หากแป้กหรือเสื่อมประการใดทางเราไม่ขอรับผิดชอบใดๆทั้งสิ้น
| มีการแนะนำว่า บทความ/เนื้อหาด้านล่าง นี้ ควรจะย้ายบางส่วนหรือทั้งหมดไปรวมกับบทความพันทิป
|
พังทิบ หรือปังทิบ (Pangtip) เป็น หนึ่งในเวบบอร์ดที่มีผู้ใช้มากที่สุดในประเทศเทย ทั้งขาจร และขาประจำ เป็นแหล่งก่อดราม่าชั้นเลิศ รวมนักสืบอิสระ และเป็นที่รวมของการหักมุมเรื่องต่างๆ เคยเป็นที่เข้าใจผิดกันว่าเกี่ยวข้องกับ พันทิป แต่ที่จริงแล้ว แค่เป็นบริษัทคู่ยาราไนก้ากันเฉยๆ
คนเทยเนี่ย ตราบใดที่ไม่ใช่เรื่องของกู ก็พร้อมจะเสือกกันเต็มที่
แต่ถ้าเมื่อไหร่แม่งเข้าไปมีส่วนร่วมในเรื่องเหี้ยๆเมื่อไหร่ จะพยายามชิ่งหนีให้เร็วที่สุด
แถมยังด่าคนอื่นอีกว่า อย่าเสือกเรื่องชาวบ้านได้ปะ
— เพลงชาติพังทิบ
สารบัญ |
[แก้ไข] ลักษณะทั่วไป
เป็นสถานที่รวมบุคคลจากทั่วสารทิศ ตั้งแต่วงแหวนอาร์คติก ไปจนถึงสถานบันวิจัยของสหรัฐอมาริเกย์ที่ขั้วโลกใต้ โดยในวันเสาร์ อาทิตย์ จะมีปริมาณเกรียนเยอะมากเป็นพิเศษ จัดได้ว่าเป็นเวลาทองของการเกรียนเลยทีเดียว
- ข้อควรระวัง: เนื่องจากสถานที่แห่งนี้อยู่บริเวณตะวันออกกลาง ทุกอย่างนั้นร้อนและเต็มไปด้วยน้ำัมัน โปรดอย่าจุดไฟ หรือสุมไฟ ยกเว้นต้องการดูดราม่าคุโชนเปลวเพลิงลั่นเปรี๊ยะๆ
[แก้ไข] การใช้งาน
- การใช้งานกระทู้นี้ ต้องสมัครเป็นสมาชิก ซึ่งมีหลายวิธี รายละเอียดที่เรื่อง "วรรณะ" ด้านล่าง
- เมื่อเป็นสมาชิก ก็ต้องเข้าไปด่า ทุกวัน ทุกวัน ในห้องใดก็ได้ สลับกันไปเรื่อยๆ ท่านจะได้กลายเป็น "เทพประจำบอร์ด" ในเวลาไม่นาน
[แก้ไข] การโหวก
เป็นการโหวตกระทู้ที่ชอบ ไม่ว่าจะเรื่องดี หรื่องเลว หรือเรื่องฉาวหรื่องคาว ขึ้นได้หมด โดยกดปุ่ม "โหวก (เหวก)"
[แก้ไข] การให้กิ๊ก
ผู้ใช้งานบอร์ดนี้มีสิทธิ์ในการให้กิ๊ิก ของตน ที่ใช้งานจนเบื่อแล้ว ให้กับผู้ที่พูดที่ถูกใจ ซึ่งกิ๊ิกที่ได้ เห็นว่าเอาไปแลกเป็นรางวัลได้ แต่ต้องเก็บเป็นพันๆซะก่อน แม่จ๊าววว
- เรียกย่อๆมา "ถูกใจ ให้กิ๊ก"
- เน้น "ถูกใจ" ไม่ใช่ "ถูกต้อง"
[แก้ไข] การแจ้งลบ
เมื่อมีบุคคลก่อเกรียน สามารถแจ้ง TX-1000 ให้กำจัดคอมเม้นต์หรือกระทู้นั้นๆได้ โดยเมื่อกดแ้จ้งลบ จะมีระบบเก้าอี้ไฟฟ้าขึ้นมาให้ช่วยกันโหวต ว่าควรประหารคนพูดหรือไม่ ซึ่งโดยปกติแล้ว ไม่ค่อยจะรอด ฆ่้าล้างโคตรกันเลยทีเดียว น่ากลัวมาก
[แก้ไข] การแจ้งเกิด
การแจ้งเกิดทำได้หลายวิธี ตั้งแต่เปิดกระทู้ว่า "สวัสดีค่ะ เราสมาชิกใหม่ ยินดีที่รู้จักนะคะ" เหล่าหน้าม่อตาดี มีมนุษยสัมพันธ์ดีก็จะกรูกันเข้ามาอวย และแห่นางแมวไปมีตติ้ง แต่ถ้าเป็นผู้ชาย การแนะนำตัวจะได้ผลดีกับกระเทยอาเบะ การแจ้งเกิดด้วยกระทู้มีสาระนั้นทำได้ยากมาก จึงไม่แนะนำ
[แก้ไข] การแจ้งสาบสูญ
ไม่ต้องแจ้ง เลิกโพสไปสักพักมันก็ลืมเอ็งกันหมดแล้วล่ะ
[แก้ไข] การแจ้งตาย
การแจ้งตายทำได้ง่าย ตายใน 24 ชั่วโมง โดยวิธีการคือ ตั้งกระทู้ด่าสิ่งสำคัญๆด้วยความเกรียนเต็มพิกัด เช่น ด่าพ่อแม่ใครสักคนในบอร์ดว่าไม่สั่งสอนปู่ย่าตายาย ด่าประชาชนทั่วไปต่ำเตี้ยแคะกะลากิน บลาๆ แต่กรณีเหล่านี้ อาจมีผู้สนับสนุนในบางครั้ง ทำให้ไม่ตายสนิท อาจจะแค่ทำให้ พิการชั่วชีวิต
- หากต้องการตายสนิท ต้องด่าศาสนา แม้จะเป็นศาสนาลวงโลก เช่น ไซเอ็นโตโลว์เจี๊ยว ก็ตาม
- แต่ถ้าจะให้ถึงยมโลกเร็วๆ 1 Hit Sudden Death ต้องเล่นหิ้งแรงๆ รับรองได้เกิดใหม่แน่นอน
[แก้ไข] วรรณะ
ชนชั้นในบอร์ดแบ่งได้ออกเป็นสามคลาส คือ
- คลาส โลกิ้น （LoGin) คนจำนวนมากในคลาสนี้ สถาปนา
ตนกันเองว่าเป็นชั้นสูงสุดของสังคม เพ้อไปเอง ว่า"กรู"เทพ ว่าตัวเองสมควร มีฐานันดรศักดิ์ สูงสุดเพราะต้องใช้บัตร ปชช สร้างล็อกอิน แต่"กรู"ก็ไม่เห็นจะสร้างความต่างตรงไหน ก็กากเกรียนเหมือนกันละว้า - คลาส โมบิล (Mobil) เป็นชนชั้นกลางในสังคม โหวตไม่ได้ กิ๊ิกไม่ได้ แต่สามารถแก้ไขตนเองได้ ทำงานหามรุ่งหามค่ำ แต่ไม่เคยได้กิ๊ิกตอบแทน น่าเศร้าใจขิงๆ
- คลาส เมล์ (Mell) เป็นชนชั้นล่างสุดของสังคม เรียกกันติดปากว่า "พวกจัณฑาลบัตรผ่าน" โหวตไม่ได้ กิ๊กไม่ได้ ไม่สามารถแก้ไขในสิ่งที่ตัวเองทำผิดได้ หากพิมพ์ผิดแม้แต่ตัวเดียวจะเป็นตราบาปโดนประณามไปตลอดชีวิต แต่มีข้อได้เปรียบคือไม่มีใครสามารถตามตัวได้ และแตกหน่อรวดเร็วมาก จึงเป็นหน่วยรบชั้นดี ในการวางเบิดตามกระทู้ว์ต่างๆ
อนึ่ง มีคลาสพิเศษที่เรียกว่า คลาส แอดมิ้นท์ เป็นดั่งเทพเจ้าแห่งบอร์ด "ก๊อดไลค์" ห้ามใครแตะต้อง ซึ่งก็มักไม่มีใครแตะ เพราะไม่รู้จะแตะเรื่องอะไร เนื่องจากคลา่สนี้มักไม่ค่อยลงมาโพสให้เปลืองตัว หรือไม่ก็แตะแล้ว (คนโพส)หายตัวทันใด โอ้ว บร๊ะเจ้าขิงๆ กระทู้ไหนแรง คลาสนี้จะเข้าไป "เฟิสบลัด" ทันที
[แก้ไข] กิจกรรม
เนื่องด้วยเวบบอร์ดแห่งนี้เป็นที่รวมของคนมากมาย จึงได้มีการจัดกิจกรรมขึ้นเป็นระยะๆ เพื่อความสนุกสนาน และสะใจ แก่คนทั้งในและนอกบอร์ดเสมอมา ทั้งจงใจและจงใจ และตั้งใจ
[แก้ไข] กิจกรรมเดี่ยว
- ดูคนตีกัน นั่งดูดราม่าเอามัน เอาฮา หรือไม่ก็เอาทั้งคู่
- ม่อสาวๆ
- ตามสืบเรื่องต่างๆที่มีกลิ่น ตั้งแต่เหม็นตุๆ ถึง เหม็นคาวรุนแรง
- ก่อดราม่าด้วยความเกรียนขั้นเมพ
- สุมไฟกระทู้ว์ดราม่าให้คุโชน ดั่งไฟบ่อน้ำมัน แล้วนั่งหัวเราะอย่างโรคจิต
[แก้ไข] กิจกรรมกลุ่มทั่วไป
เป็นกิจกรรมที่จัดขึ้นเพื่อความบันเทิงของผู้เขียน ผู้อ่าน และผู้อยู่ใกล้เคียง เพียงความสะใจโดยเฉพาะ ว่างั้น นโยบายทั่วไปคือ "ฆ่านาธานแม่งเลย"
- เกมตีเกรียน - เสมือนเกมตีตุ่นตามห้าง ไม่ว่าจะเอาค้อนทุบเท่าไหร่ มันก็จะยังโผล่ขึ้นมาเสมอ แต่คนทุบก็ไม่เลิก เพราะมันสนุกดีไงล่ะ
- นัดตั้งวงถองเหล้า - เกิดขึ้นเป็นประจำในห้องสาดหยามสองแคว
- รุมกระทืบหน้าทน - โคตรมันอ่ะ ใครไม่เคยเล่นนี่ตกยุค
- รุมอัดคุกกี้ - เป็นเกมช่วยนำทางเกรียนที่กำลังหลงป่าออกจากดงคอนกรีต
- ตีหัวหมู (แฮม) - หงิกๆๆๆๆๆๆ เฮ้ย เอาแม่งไปให้รถเมล์เหยียบทีดิ๊
[แก้ไข] กิจกรรมเสริมสามัขขี้
เป็นกิจกรรมที่จัดขึ้น ส่วนมากอย่างจงใจ เผื่อเสริมสร้างการร่วมมือกันระหว่างเกรียน และติ่งหู โดยไม่จำกัด อายุ เพศ หรือวรรณะ ได้ผลดีมากหากต้องการผลทางอ้อมในการทำให้ประชากรของบอร์ด แบ่งฝ่ายเข้าห้ำหั่นกัน โดยไม่ต้องลงมือเอง เป็นกลยุทธ์ตามหลัก Divide & Conquer ของ ซุนวู
- ด่า(หรือ วิจารณ์ หรือแตะต้อง)ดารา ภาพยนตร์หรือนักร้อง - แฟน
คลั่งคลับจะออกมาปกป้องดุจดั่งบุพการีของตน และเฉดหัวสาปแช่งผู้วิจารณ์ดั่ง อุสมะ บีทาเก้น เพื่อแสดงถึงเอกภาพแห่งปัญญาของเหล่าเกรียนและติ่งหู - วิจารณ์ผู้นำประเทศ ไม่ว่าจะในหรือนอกประเทศ - ไม่ว่าจะด่ากษัตริย์ดูไบท์ว่าใส่สโร่ง หรืออำมาตยธิปไตยทูโกวไม่ต้องคืนบัลลังค์ ก็เฮ ทั้งนั้น
- วิจารณ์ หรือ ประจาน นักการเมืองใดๆ - ไม่ว่ามันจะไปตุ๋ยใคร หรือขังเดี่ยวเด็กสาว 6 ขวบไว้ข่มขืนเป็นเวลา 9 ปี ก็แตะต้องไม่ด๊ายย (มันเลวขนาดนี้ยังจะไปปกป้องมันทำไมอีกวะครับ)
- วิจารณ์เว็บไซต์ อันเป็นที่รักของใครก็ตาม เช่น ที่นี่ หรือ ที่นี่ หรือ ที่นี่ ได้เรื่องตลอด
[แก้ไข] กิจกรรมกร่อย
กิจกรรมเหล่านี้มีไม่มากนัก แต่โผล่มาทีก็ทำำงานกร่อยได้เยอะทีเดียว
- กิจกรรมทวงเบอร์คืนจาก AIS - ใช้งานพวกในบอร์ด เพื่อออกมาตะโกนเย้วๆ เรียกร้องสิทธิ์ พอได้สิ่งที่ต้ิองการก็มุดหนีหาย สร้างความไม่พอใจแก่พวกที่ต้องการเห็นความรุนแรงในสังคมเป็นอย่างมาก และผู้ที่ออกมาตะโกนเย้วๆ ก็รู้สึกเหมือนถูกหลอกใช้
เพราะสิ่งที่พวกเขา ต้องการเป็นค่าแรง คือ การเห็นบริษัทใหญ่ๆเจ๊ง ล้มละลาย เพื่อความสะใจ และเห็นความอะลุ้มอล่วย หมดสิ้นไปจากสังคมไทยเอวัง
