ภาษาติ๊ก

จาก ไร้สาระนุกรม

ภาษาติ๊ก มีถิ่นกำเนิดอยู่ทางตอนไต้ของประเทศยุ่นปี่ พบมากในซีราจาลึงค์ ของชาวบอระเพ็ดโบราณเมื่อ 70 ปีก่อน

[แก้ไข] ประวัติ

บร๊ะธรรมเจษดำพอน เป็นผู้ให้กำเนิดมาช้านานแล้ว พบรอยจารึกในกระดูกดำของชาวบอระเพ็ดโบราณ นักวิชาการบางกลุ่มบอกว่า "ภาษานี้เป็นภาษาที่ไร้สาระที่สุดเท่าที่เคยเจอมา" ต่อมาภาษานี้ได้ลดความไร้สาระลง แต่ก็ยังไร้สาระเหมือนเดิม(เวร)

จากการศึกษารอยจารึกกระดูกดำแล้ว นักวิชาการจึงสันนิษฐานว่า ในสมัยก่อนผู้คนนับถือศาสนาคนมีการศึกษามากมาย และภาษาติ๊ก ก็เป็นภาษาที่นิยมของผู้คนเหล่านี้ด้วย มีหลักไวยากรณ์คล้ายกับภาษาปะกิดมาก แต่ ภาษาปะกิดเขียนด้วยอักษรโรมัน แต่ภาษาติ๊กเขียนด้วยอักษรโรเมียน ภาษาติ๊กได้รับอิทธิพลจากภาษาปะกิด และภาษาเทย เมื่อยุคตอนกลางอาณาจักรยุ่นปี่หรื่อยี่หุ่น ทำให้ภาษาติ๊กเกือบจะเป็นภาษา ราชการที่ 3 ของประเทศเทย แต่บร๊ะธรรมมะไชโยโย่ อะโลฮ่าได้มาห้ามไว้เสียก่อน ทำให้ภาษาติ๊กเป็นภาษาที่เหล่าสาวกศาสนาคนมีการศึกษาใช้กันอย่างแพร่หลายในวงการไร้สาระ

อย่างไรก็ตาม ในปัจจุบันภาษาติ๊กใช้ลายสือไทย เขียนแทน

[แก้ไข] การใช้ในชีวิตประจำวัน

นิยมพูดในหมู่คนปากหอม ที่นับถือศาสนาคนมีการศึกษา และเคี้ยวหมากฝรั่งคอเป็ดด้วย