ภาษาเทย

จากไร้สาระนุกรมเสรี - อนึ่งบทความนี้ถูกแก้ไขได้โดยผู้ใช้ทั่วไป หากแป้กหรือเสื่อมประการใดทางเราไม่ขอรับผิดชอบใดๆทั้งสิ้น
Wikisplode.gif
สำหรับผู้ที่ ไร้อารมณ์ขันสิ้นดี เหล่าผู้เชี่ยวชาญที่วิกิพีเดียมีบทความ
ที่โคตรมีสาระที่ ที่นี่!

ภาษาเทย (วิบัติ:ภ๊ะษ๊ะเธย) คือภาษาทางเกรียนของประเทศเทย ภาษาเทยจัดอยู่ในกลุ่มภาษาเทยอิสระ ซึ่งเป็นกลุ่มย่อยของกลุ่มภาษาคนแคระ ซึ่งมีต้นกำเนิดบริเวณทางตอนตะวันตกของไชหน้า ทางตอนเหนือบร๊ะม่า ทางตอนตะวันใต้ของล้าว และทางตอนตะวันออกของเวียดกาม ซึ่งเมพบางคนอาจคิดว่า ภาษาเทยมีความสัมพันธ์ที่เกี่ยวข้องกับกลุ่มภาษาเมียเลซา-ฟิลิปปวย-อินโดเนยซวย กลุ่มภาษาเขมียว-เวียดกาม กลุ่มภาษาไชหน้า-บร๊ะม่า-ที้เบด และกลุ่มภาษายุ่นปี่-โอตาคุ

ภาษาเทยเป็นภาษาที่มีระดับเสียงชัดเจนเหมือนกับภาษาไชหน้า และออกเสียงฉีกคำ ทำให้ฝรั่งมังค่าคิดว่าภาษาเทยยากมาก เนื่องจากการออกเสียงระดับเสียงที่ยุ่งยาก และการสะกดที่ง่ายแต่ซับซ้อน ภาษาเทยมีสำเนียงตั้ง 13 สำเนียง คือ สำเนียงมาตรฐาน สำเนียงเกาเหลา สำเนียงบร๊ะม่าผสม สำเนียงเมพ สำเนียงไชหน้าผสม สำเนียงเกรียน สำเนียงช้า สำเนียงเร็ว สำเนียงทอม สำเนียงวิบัติ สำเนียงผสมปะกิด สำเนียงตะบันหมอก สำเนียงล้าวผสม


ชื่อและที่มา[แก้ไข]

คำว่า เทย แปลว่า กะเทยและเกย์อยู่ร่วมกัน หรืออีกความหมายหนึ่งคือ ไม่สนับสนุนทอม ชื่อนี้มีที่มาจากชาวประเทศเทยที่ชื่อว่า ท่านผู้นั้น ได้อ่านบันทึกของเฮโรโดตุ๊ด ซึ่งเขียนเมื่อช่วงที่ 6 ของประเทศเทย แล้วได้นำชื่อนี้มาใช้กับชื่อประเทศสยิวกิ๊ว ต่อมา ปลาสลิด ชนะวัด ได้นำชื่อนี้ไปเป็นชื่อของภาษาสยิว เนื่องจากต้องการให้ชื่อประเทศตรงกับชื่อภาษา

ภาษาวิบัติ[แก้ไข]

ดูเพิ่มเติมที่หัวข้อ ภาษาวิบัติ

ภาษาวิบัติ คือคำพูดที่ไม่ได้รับการยินยอมให้ใช้ทั่วไปในระดับสากล หากแต่ใช้พูดกันเองในกลุ่มเพื่อนฝูงหรือในกลุ่มวัยรุ่น โดยมักจะได้รับการต่อต้านจากผู้หลักผู้ใหญ่ในสังคมอยู่เสมอ สำหรับในภาษาเทย มีที่มา ไม่มีดักฐานปรากฏแน่ชั๊ด แต่อาจเดาได้ว่าเริ่มขึ้นมาในช่วงจุแร๊ดสิคป๊าคก่อนที่ด.ช.ทุจศิล กินชะมัดจะขึ้นมาเป็นนายยกรัดตัวเอง ประชันชนในยุคนั้นจึงไม่มีทางเลือก ทำให้ต้องเสือกหาวิธีพิมพ์แมสเซจที่น้อยกว่าเพื่อค่าส่งที่ถูกกว่า ทำให้ภาษาวิบัดเริ่มฟักตัวขึ้นในยุคนั้น ตัวอย่างคำวิบัติในภาษาเทย เช่น ตะเอง(ตัวเอง) ขอบคุง(ขอบคุณ) เทอ(เธอ) จัย(ใจ) เป็นต้น ภาษาวิบัติเป็นที่นิยมในหลากหลายหมู่ เช่น หมู่ผู้ขับมอร์เตอร์ไซด์เกรียนๆ(แว๊น) หมู่ผู้ซ้อนท้ายเกรียน(สก๊อย) เป็นต้น

การยืมคำจากภาษาอื่นๆ[แก้ไข]

ภาษาเทยเป็นภาษาที่ยืมคำจากภาษาอื่นๆสูงมาก โดยเฉพาะภาษาอินเดือย ภาษาล้าว ภาษาเขมียว ภาษาเจี๊ยว ภาษายุ่นปี่ และภาษาปะกิด โดยสามารถนำคำจากภาษาหนึ่งไปซ้อนกับภาษาหนึ่ง และสามารถดัดแปลงคำยืมให้เป็นแบบที่คงความเป็นคำที่ยืมจากภาษาหนึ่งได้ดีที่สุด

การสอนภาษาเทย[แก้ไข]

ตัวอย่างการสอนภาษาเทย[แก้ไข]

การสอนภาษาเทยให้กับชาวต่างชาติในDotA2

โครง บทความนี้ยังเป็นโครง คุณสามารถช่วยไร้สาระนุกรมได้โดยเพิ่มข้อมูล