รอยรากรอยดาก

ฉาก จวนฯ ขณะถูกหลอกให้ไปขัดส้วม ซึ่งเป็นจังหวะที่หลวงวิซาร์ดทำสบู่ตกพอดี

ณ สมัยโน้น ( ทำไมต้องตัวใหญ่ขนาดนี้ด้วย ) นานมาแล้ว นานมาก นานจนจำไม่ได้ ประเทศเทยในขณะ

โกโก้ครั้นยังมีพวกไพร่และทาส ได้มีกระต๊อบผุๆ หลังหนึ่งหลังป้อมปราการสุขาวดี เป็นที่ซุกหัวนอนของบร๊ะยาวิซาร์ด ซึ่งในช่วงนั้นต้องออกงานแรดฉกรรจ์อยู่เป็นประจำ โดยมีบริวารทั้ง 9 หรือทาสทั้ง 9 อันได้แก่ จวนจะอิ่มแล้ว ทาสลัทธิหัวรุนแรง , อิ่มซะที ที่ชอบทำตัวเป็นนางเอก ใสซื่อ อ่อนต่อโลก , ทองเขียว แรดพันปี , พ่อสมน้ำหน้า , แม่หมีเขียว , ยายท้อง , กรริจงอาง , บาป และหยิ่ง โดยที่ทาสทั้ง 9 จะต้องมาวนเวียน หลอกหลอนร่อแร่หลวงวิซาร์ดทุกวี่ทุกวัน

[แก้ไข] คิวของทองเขียว

จนกระทั่งวันหนึ่ง เป็นคิวของทองเขียว ขณะที่ทองเขียวกำลังเอาแกงรากราคะขึ้นมาให้ จู่ๆ หลวงวิซาร์ดก็เกิดอาการคันไม้คันมือ ต้องการอะไรบางอย่าง อาการคันระหิดๆ จึงทำให้หลวงวิซาร์ดต้องรีบวิ่งปรี่เข้าไปหาทองเขียว และชนเข้าอย่างจัง แกงรากราคะกระฉอกเข้าปากทองเขียวทันที จนพิษของรากราคะแทรกซึมเข้าทุกอณูขุมขน ทำให้ทั้งคู่ผสานพลังกันได้อย่างลงตัว คนหนึ่งคันไม้คันมือตะหงิดๆ อีกคนถูกพิษรากราคะซึมเข้ากระแสเลือด แต่หลวงวิซาร์ดต้องหยุดคันทันที เนื่องจากทองเขียวมีกลิ่นเหม็นเขียวแรงมาก ทำให้ได้สติขึ้นมาอีกครั้ง ถีบทองเขียวตกจากหน้าต่างขาหักไปข้างนึง กระดูกก้นเคลื่อน เดินตะหงอดๆ ออกไป

[แก้ไข] ตามหารักแท้

ระบาดเรี๊ยบส์ กลายเป็นซอมบี้

แม่ระย้าไม่ได้จำกัดแค่ทำสมุนไพรเท่านั้น ยังสามารถทำนำพริกเผาได้ด้วย

อยู่มาวันหนึ่ง หลวงวิซาร์ดต้องไปรับแรดฉกรรจ์ที่นครศรีสุดาภารัตนโสภาวดีศรีอนุสรณ์สถานบรมลานจานบินซิตี้แอนด์วิลเลจ ขณะนั้นมีงานลอยอังคารอยู่ และได้พบกับบร๊ะยาพาราเซตามอล และคุณระยำ ทำให้คุณหลวงเกิดอาการคันตะหงิดๆ ขึ้นมาอีกครั้ง ( โรคเก่ากำเริบ ) คุณระยำเห็นท่าไม่ดี จึงได้เอาน้ำร้อนผสมโซดาไฟราดใส่ ทำให้ได้สติขึ้นมาอีกครั้ง หลวงวิซาร์ดจะนอนพักที่เมืองนี้ 1 วัน 46 คืน แต่ด้วยหลงใหลความอุบาทว์ของคุณระยำ คืนที่ 24 หลวงวิซาร์ดจึงแอบดอดเข้าไปหาคุณระยำ โดยเอาไม้จิ้มฟันตีกบาลบร๊ะยาพาราเซตามอลจนคอหัก และฉุดคุณระยำลงมาจากเรือนทันที

รุ่งขึ้นข่าวใหญ่ครึกโครมมากมาย บร๊ะยาพาราเซตามอลถูกไม้จิ้มฟันตีหัวจนสิ้นชีพ คุณระยำก็หายตัวไปอย่างไร้ร่องรอย ทำให้หลวงวิซาร์ดกลายเป็นอาชญากรชั่วข้ามคืน จึงได้ไปหลบอยู่ที่บ้านหลังหนึ่ง ซึ่งมีหญิงแก่หน้าตาบูดบึ้งเดินออกมาจากบ้าน ทั้งคู่ได้สอบถามว่าชื่อระบาดเรี๊ยบส์ อาศัยอยู่ที่บ้านนี้คนเดียว สามีก็ยังหาไม่ได้ แต่ขณะที่คุณระยำกำลังย่างกรายเข้าไป คุณยายก็ด่าๆๆๆๆ ฉอดๆๆๆๆๆ เพราะคุณระยำนุ่งผ้ากระโจมอกสั้นมาก จนเห็นซอกนม แถมหน้าตาก็อัปปรีย์มาก แถมยังไม่ใส่รองเท้า นุ่งผ้าถุงรัดติ้วทั้งแง่ม ฯลฯ คุณระยำไม่พอใจมาก จึงเอานิ้วจิกหัวแล้วด่ากราด แต่จิกหัวแรงไป ทำให้คุณระบาดลื่นหกล้มหัวฟาดพื้น ทั้งคู่จึงรีบเช็คก่อนที่จะหาทรัพย์สินมีค่าในบ้าน แต่ขณะนั้น คุณระบาดได้ลุกขึ้น หล่อนได้กลายเป็นซอมบี้ และกระโดดเข้าปู้ยี่ปู้ยำหลวงวิซาร์ดทันที ด้วยความหึงทำให้คุณระยำไม่พอใจมาก ใช้ชะแลงเหล็กฟาดๆๆๆ แต่คุณระยำก็ถูกคุณระบาดข่วน และติดเชื้อซอมบี้ในที่สุด และสุดท้ายคุณระบาดก็ตั้งท้อง จึงต้องพาทั้งคุณระยำและคุณระบาดมาที่กระต๊อบด้วย ( ทั้งๆ ที่ไม่เต็มใจนัก )

[แก้ไข] คิวของนังอิ่มซะที

( ซ้าย ) ไวรัสที่คุณระยำใช้ให้อิ่มไปเอา และ ( ขวา ) ยาแก้เชื้อที่คุณระยำใช้ให้ทองเขียวไปเอา ( สมัยนั่นมีด้วยเหรอ ? มั่วอีกละ )

หลวงวิซาร์ดพาคุณระยำและคุณระบาดมาที่บ้าน จนทาสทุกคนต้องตะลึง เนื่องจากไปคราวนี้ได้เมียมาถึง 2 คน ทำให้ทองเขียวไม่พอใจมาก เดินเข้ามาจิกหัวตบคุณระยำทันที แต่คุณระยำก็ยอม และยังเดินไปจิกหัวตบกับคุณระบาด คุณระบาดไม่ยอมอย่างยิ่ง จึงพยายามจะกัดคอทองเขียวให้ตาย แต่ทองเขียวหลบทัน ทำให้คุณระบาดโจมตี Miss ทองเขียวจึงใช้ตีนตบถีบที่กลางหน้าคุณระบาดอย่างแรง จนคุณระบาดมึน และเดินไปตกโอ่งมังกร และโอ่งมังกรก็ได้กลิ้งมาทับคุณระบาด เสียชีวิตพร้อมลูกรวม 2 คน คุณระยำสะใจมาก และด้วยความซาดิสม์ หลวงวิซาร์ดจึงได้เห็นแววความเร้าใจอยู่ลึกๆ จึงจับทองเขียวขึ้นเป็นภริยาน้อยหมายเลข 2 ทำให้คุณระยำไม่พอใจอีกครั้ง

คืนนั้นหลวงวิซาร์ดได้จัดปาร์ตี้มั่วกันที่บ้าน พร้อมทั้งเชิญทาสทั้ง 8 มา ( ทองเขียวได้เลื่อนยศแล้ว ) ทางด้านทาสทั้ง 7 ( เว้นยายท้อง ) ดูไม่ค่อยอยากมานัก เพราะรู้นิสัยกมลสันดานของหลวงวิซาร์ดมาอย่างดี และคืนนั้นเอง กรริจงอางและยายท้องต้องไปยกโต๊ะและเตียง ( แล้วไอ้บาปกับไอ้หยิ่งมีไหน ให้ผู้หญิงยกโต๊ะกับเตียงได้เยี่ยงไร (วะ) ? ) เข้ามาในเรือน แล้วให้อิ่มซะทีจัดการเผาที่นอนต่อ แต่ทันใดนั้น !!! ตึง...ตึ้ง ผ่างงง หลวงวิซาร์ดเข้ามาพร้อมกับแส้ และด้วยความไม่มีสติ ทำให้อิ่มฯ ถูกเฆี่ยน พร้อมกับถูกปู้ยี่ปู้ยำไปด้วย อิ่มฯ เจ็บแสบทรมานในความสุขครั้งแรกของเธอ ขณะที่หลวงวิซาร์ดสะใจมาก จนกระทั่งเช้าวันรุ่งขึ้น อิ่มจึงกลายเป็นภริยาน้อยหมายเลข 3 โดยปริยาย เหลือทาส 7 คน แถมท้องอีกต่างหาก คุณระยำจึงยิ่งเครียดแค้นไปมากกว่าเดิม

ด้านหยิ่ง อดีตแฟนเก่าอิ่มฯ ด้วยความหยิ่งยโสทุเรศไม่ยอมใคร คุณหลวงรำคาญขี้หน้ามากจึงไล่ให้ไปอยู่สหภาพจนเครียด จนถูกขี้ปนาวุธพุ่งลงกลางกบาล คอหลุดแขนขาดเลือดสาด ตายคาที่ เหลือทาส 6 คน และใครจะถูกโหวตออกเป็นคนต่อไป...

ฉาก คุณระยำกำลังขู่ขายยาชงฯ ให้อิ่มฯ ซึ่งเป็นการเอาเปรียบผู้บริโภคมาก เป็นตัวอย่างที่ไม่ดีของสังคม ชั่วร้าย เลวทราม ต่ำช้า ระยำสมชื่อ ฉอดๆๆๆ

[แก้ไข] คิวของนังจวนจะอิ่มแล้ว

คุณระยำเริ่มมีสีผิวเปลี่ยนเรื่อยๆ เพราะเชื้อซอมบี้เริ่มเข้าสู่กระแสเลือด ทำให้คุณระยำจึงต้องคิดหาวิธีรักษาพร้อมกับฆ่าบรรดาภริยาน้อยทั้งหลายไปในตัว ด้วยการใช้ให้ทองเขียวไปเอายาแก้เชื้อไวรัสมาจากทุ่งนาหลังบ้าน มันอยู่ในห้องแล็บลึกลับใต้ดิน ทองเขียวจึงรีบไปทันที ด้านนังอิ่ม คุณระยำก็ใช้ให้ไปเอายาเชื้อไวรัสที่แล็บมาเช่นกัน ( นี่คือแผนขั้นที่ 1 ) โดยที่จะใช้ให้ยายท้อง นำยาไวรัสไปซ่อนที่ห้องทองเขียว แล้วเอายาวัคซีนมาดื่มเอง แล้วแอบเอายาไวรัสไปต้มให้อิ่มฯ กิน สุดท้ายทองเขียวก็คงจะโดนเฆี่ยน ไม่ก็ถูกลดระดับลง และอิ่มเองก็จะกลายเป็นซอมบี้ที่น่ารังเกียจ

และแล้วก็เป็นจริงอย่างที่หวังไว้ อิ่มฯ ตัวซีดลงและทองเขียวก็ต้องถูกไล่ออกไปจากกระต๊อบปลายนากับเจ้าเงาะ แล้วกลับไปอยู่พระราชวังทาสแทน ทำให้มีทาสเพิ่มเป็น 7 คนเหมือนเดิม ก่อนจะถูกไล่ ทองเขียวถูกคุณหลวงวิซาร์ดบลัสใส่ จนกลายเป็นคนบ้า เพื่อนๆ ทาสอยากจะพาทองเขียวส่งศรีทันย่ามาก แต่ทองเขียวก็รุนแรง ทั้งถีบ ทั้งตบ ทั้งกัดหู ฯลฯ ทำให้ต้องปล่อยให้บ้าๆ บอๆ แบบนั้น ส่วนระยำก็ได้สตอเบอแหลอิ่มฯ ไปเรื่อยๆ โดยการชงยาสมุนไพรตรา " แม่ระย้า " ให้กินทุกวันๆ มันจะมาโดยไม่รู้ตัว

ฉาก เมื่ออีอิ่มฯ ทวงยาและความสวยคืน

ฝ่ายนังจวนฯ เริ่มลุกลี้ลุกล้น คันตะหงิดๆ และแล้ว หลวงวิซาร์ดก็เกิดอาการขึ้นมาอีกครั้ง เป้าหมายไม่ได้อยู่ที่อิ่ม เพราะท้องแล้ว ท้องอีกเดี๋ยวลูกเป็นง่อย ส่วนคุณระยำก็เป็นพวกอีแก่ ไม่สามารถมอบอารมณ์อันซาบซ่านได้อย่างเต็มที่ คุณหลวงวิซาร์ดเกือบจะลงแดงแล้ว จึงอยากให้อิ่มไปบอกจวนฯ ให้ยอมเป็นภริยาน้อยหมายเลข 3 หน่อย และคุณระยำก็ดันผ่านมาพอดี และแอบฟังพร้อมได้ยินทั่วกัน จึงทำให้คุณระยำมีแผนการหมายเลข 2 โดยการบอกอิ่มฯ ขอให้จวนช่วยไปขัดส้วมหลังบ้านหน่อย ขี้เละเต็มชักโครกเลยค่ะ หลังจากนั้นอิ่มจึงไปบอกจวนฯ ให้ไปขัดส้วม เป็นคำสั่งจากคุณระยำ ด้วยความซื่อบื้อซื่อสัตย์จวนจึงยอมไป

แต่ขณะที่จวนกำลังก้าวเท้าเข้าไป ก็ได้พบกับสบู่ 1 ก้อน พร้อมด้วยหลวงวิซาร์ด หลวงวิซาร์ดจึงใช้ให้จวนเก็บสบู่ให้ที แต่ขณะที่จวนกำลังเก็บ คุณหลวงจึงกระโจนเข้าตะครุบจวนเข้าอย่างจัง ลุกลี้ลุกล้นจนห้องน้ำแตก ส้วมระเบิดบึ้ม คืนนั้นเองจวนจึงได้กลายเป็นภริยาน้อยหมายเลข 4 เหลือทาส 6 คน และจวนก็คิดว่า อิ่มหลอกใช้ให้หล่อนไปถูกเสียพรหมจรรย์คืนนี้

ฉาก นัดตบกัน

รุ่งขึ้น จวนนัดตบกับอิ่มหน้ากระต๊อบ คุณระยำอยากรู้อยากเห็นจึงเข้ามาดูด้วย และสุดท้ายอิ่มก็ได้รู้ว่า นี่คือแผนระดับ 2 ของคุณระยำ เธอโดนหลอกใช้ ทำให้อิ่มเกลียดคุณระยำทันที และจะขอนัดตบกันอีกคืนนี้ แต่เมื่อถึงกลางคืนคุณระยำไม่มา จึงได้เขียนติดประตูหน้าห้องนอนคุณระยำไป " นังป๊อด หล่อนไม่กล้าตัวๆ กับอิฉัน อิฉันจะไม่ยอมให้หล่อนออกไปแน่ ถ้าหล่อนเดินออกจากประตูเมื่อไร ฉันจะพาพวกมารุมดักตบ แล้วห้ามไปเดินย่างกรายแถวถิ่นตู ฯลฯ ฉอดๆๆๆ "

เมื่ออิ่มตัวซีดลง คุณหลวงเห็นแล้วหมดอารมณ์ ถีบอิ่มตกจากกระต๊อบ แล้วไล่ไปอยู่พระราชวังทาสแทน ทำให้มีทาสเพิ่มเป็น 7 คนเหมือนเดิม

[แก้ไข] คิวของคุณพริ๊งสสสซซซซศศศศษษษษษ์

ฉาก หายาแก้ไวรัส

อิ่มฯเริ่มตัวซีดลง และผอมลงกว่าเดิมมาก ( จากที่เจ๊แกผอมอยู่แล้วเนี่ยนะ ) บาปจึงเริ่มเป็นห่วงอิ่ม ค่อยเอาอกเอาใจ จู๋จี๋ดูดี๋ เมื่อจวนมาเห็นภาพอันหน้าแสลงตา ทำให้จวนยิ่งเกลียดอิ่มมากขึ้น นัดตบกันอีกรอบ แต่บาปเห็นว่าจวนเปลี่ยนไป อิ่มอย่าไปใส่ใจกับคนที่มีแค่เงินแค่ 25 สตางค์เลย จะดีกว่า จวนโมโหมาก เส้นเลือดผุดขึ้นบนใบหน้า กระชากอิ่มจับกดน้ำคร่ำหลังนา ทางด้านบาปเห็นท่าไม่ดี รีบไปช่วยอิ่ม และผลักจวนออกไป แต่ด้วยความที่คลื่นน้ำแรงมาก จวนตกลงไปในท่อบ่อเกรอะ แล้วก็หายสาปสูญไป ส่วนอิ่มกับบาปก็พากันเดินกลับบ้าน ( น่าเกลียดมาก )

อิ่มรู้ว่ามียาที่จะช่วยรักษาอาการแบบนี้ได้ ซึ่งต้องไปที่ทุ่งนาหลังกระต๊อบ โดยทองเขียวก็ได้สะเออะไปด้วย และเมื่อมาถึงทุ่งนาหลังบ้าน ก็พบว่ามีหลุมๆ หนึ่ง เขียนติดไว้ว่า " บริษัท ร่ม คอปเปอร์ซัลไฟต์ กำจัด มหาโจร "

เมื่อทั้ง 3 เดินลงไป พบเพียงคราบเลือดและเศษที่ไม่พึงประสงค์สาดกระจายทั่วทั้งทางเดิน โชคดีที่อิ่มจำได้ตอนที่ถูกคุณระยำใช้ให้ไปเอายาไวรัสมา ซึ่งอิ่มก็พาบาปและทองเขียวไปยังห้องนั้น เมื่อถึงห้องๆ นั้น ทองเขียวถึงกับตกใจ หวาดกลัวและประสาทหลอน เหมือนจำเหตุการณ์ที่ผ่านมาได้ และทันใดนั้น มือของทองเขียวก็ปัดไปโดนขวดยาหนึ่งจนแตก ทองเขียวสะดุดน้ำยาลื่นล้ม และโดนยานั้นเข้าอย่างจัง ยาซึมเข้าสู่กระแสเลือด บาปและอิ่มเห็นท่าไม่ดี รีบคว้ายาแก้ไวรัสสีน้ำเงินไป ทิ้งทองเขียวไว้ที่นี่คนเดียว ( น่าเกลียดอีกละ )

ทางด้านของหลวงวิซาร์ด ต้องไปรับราชเกรียนที่เมืองเวียงมันทร์ ประเทศล๊าว ซึ่งต้องไปพบบร๊ะยาแอสไพริน แต่ก่อนที่จะไปถึงหลวงวิซาร์ดก็ได้พบกับคุณพริ้งสสสซซซซศศศษษษ์ ลูกพ่อค้าขายบริการ กำลังแข่งวิ่งควาย พริ้งส์เหลือบไปเห็นความงดเหงือกของบร๊ะยาวิซาร์ด ไม่ทันระวัง เธอตกจากหลังควาย และถูกควายไล่ขวิด ต้องหามส่งโรงหมอ น่าอนาถยิ่งนัก

คุณพริ้งส์เห็นว่าบร๊ะยาวิซาร์ดหล่อ รวย เท่ หน้ารกน่ารักมาก จึงพยายามที่จะจับให้อยู่ เมื่อคุณพริ้งส์ออกจากโรงหมอมาได้ คืนนั้นเธอได้ทำแกงรากราคะให้กิน รวมทั้งเธอด้วย แต่โชคร้ายที่พ่อของเธอดันเข้าร่วมกินด้วย ทำให้คืนนั้นจึงต้องร่วมวงไพ่พร้อมกัน 3 คน โดยที่คุณผอม พี่คุณพริ้งส์ได้แอบดูและรู้เรื่องราวทั้งหมด...

ไม่นาน คุณพ่อของพริ๊งส์และผอมต้องติดเอดส์ตาย ( ทำไม่ถูกเองนิ่ ) คุณผอมและคุณพริ้งส์จึงต้องย้ายไปที่กระต๊อบบ้านบางกะท่อม และแล้ว คุณระยำตัวแม่ก็ได้ต้อนรับอย่างหรูหรา เมื่อเห็นว่าหลวงวิซาร์ดพาผู้หญิงเข้าบ้านถึง 2 คน เธอรีบปรี่เข้าไป ตบตีกันอย่างสนุกสนาน ด้วยความวุ่นวาย หลวงวิซาร์ดจึงต้องกระชากหัวคุณระยำเข้ากระต๊อบ และถีบทั้งคุณพริ้งส์คุณผอมไปอยู่ที่คฤหาสถ์นอก ( กระเด็นไกลขนาดนั้นเชียว )

[แก้ไข] บทสุดท้ายของจวนฯ

ซอมบี้จวนที่ผุดขึ้นมาจากหลุมใต้ต้นตะขบ ( ร่างธรรมดา )

ฉาก มนุษย์หมาป่าทองเขียว ปะทะ จวนฯ

ฉาก จิ้ม...จิ้มๆๆๆ อีจวนฯ ตายแน่

คุณหลวงลุกลี้ลุกลนอย่างรุนแรง จวนหายไปไหน ?

คืนวันหนึ่ง จวนปีนขึ้นมาจากท่อบ่อเกรอะได้สำเร็จ และแอบดอดเข้าไปในพระราชวังทาสหลังเรือน อยากจะเข้าไปหาพ่อและแม่ของจวนเป็นครั้งสุดท้าย ก่อนย้ายไปอยู่กระต๊อบ แต่เมื่อพ่อสมน้ำหน้าและแม่หมีเขียวตื่นขึ้นมา ก็ต้องเสียชีวิตลง ด้วยกลิ่นหอมอันวิจิตรของขี้จากผู้คนมากมายในสังคม เหม็นจนเป็นลมตายคาที่นอน ทำให้เหลือทาส 4 คน ชีวิตของจวนตกต่ำขนาดหนัก เธอเสียใจมาก และสุดท้ายเธอก็ตัดสินใจที่จะต้องยอมไปอยู่ที่กระต๊อบ

แต่ขณะที่เดินผ่านห้องของอิ่มและพี่บาป เธอก็นึกได้ว่า 2 คนนี้สมควรตายตาม ก็เลยคิดที่จะแอบเข้าไปในห้องของทั้งคู่ แต่โชคร้าย ทาสกรริจงอางมาเห็นพอดี จวนตกใจมาก จนลมพุ่งไปที่ก้น จวนตดออกมาเป็นรัศมีบริเวณกว้าง พิษของมันทำให้กรริจงอางสลบ รวมถึงอิ่มและบาป ซึ่งจวนก็ได้ลองตบๆๆ ถีบๆๆๆ เช็คดูแล้ว เมื่อไม่ฟื้น จวนจึงเหลือบไปเห็นยาแก้ไวรัสที่อิ่มและบาปเอาขึ้นมาจากหลุม...แต่ทันใดนั้น !!! เสียงร้องของหมาหอนก็ดังขึ้น..." โบร๋ว...โบร๋ว " จวนจึงรีบออกจากห้องของอิ่ม และได้พบกับทองเขียว ในร่างมนุษย์หมาป่าที่เป็นบ้าอยู่ จวนกรีดร้องลั่นก่อนที่ทองเขียวจะรีบวิ่งกระโจนเข้ามาตะครุบ ที่ผ้าถุงด้านหลังมียาเหน็บไว้ถึง 4 สี ( หลายคอลเล็คชั่นจังเน้อ ) ประกอบด้วย ยาสีเขียว เป็นเชื้อซอมบี้ , ยาสีแดง เป็นเชื้อแวมไพร์ , ยาสีส้ม เป็นเชื้อมนุษย์หมาป่า และยาสีม่วง เป็นเชื้อผี โดยทองเขียวรีบกระโจนโดยสุ่มยาจากที่เหน็บไว้ที่หลังออกมา ปรากฏว่า...ได้สีเขียว ทองเขียวรีบฉีดยานั้นเข้าอย่างจังที่ร่างกายของจวน จวนกรีดร้องโหยหวน ทองเขียวเหม็นปากจวนมาก จึงรีบกระโจนหายเข้าไปในความมืด ทิ้งขวดยาเขียวทิ้งไว้...

ฉาก ซอมบี้พริ้งสสสซซซ์ ซอมบี้ตนใหม่ของกระต๊อบ

รุ่งขึ้น อิ่มปวดท้องขี้มาก บาปได้ไปลากหมอตอแหย๋มา กดๆๆ บี้ๆๆ ที่ท้องของอิ่ม จนลูกทะลักออกมา อิ่มและบาปดีใจมาก บาปสัญญาว่าจะเลี้ยงลูกนี้แทนหลวงวิซาร์ด เมื่อได้เห็นแววตาและระดับสติปัญญาของลูกคนใหม่ อีกทั้งอาหารที่อยากให้ลูกกิน อิ่มได้ตั้งชื่อให้ว่า " แกลบ " เพราะว่าเหมาะสมกันมาก...จริงๆ เล้ย...

ในเวลาต่อมา คุณระยำเดินเข้าไปที่ห้องจวน ซึ่งนอนหลับจะตายอยู่ในห้อง เธอเหลือบไปเห็นขวดยาสีเขียวที่วางอยู่ใต้โต๊ะ ด้วยความเป็นผลไม้ชนิดหนึ่ง จึงทำเป็นคุยเป็นห่วงเป็นใย ( ที่จริงเกลียดขี้หน้าจะตาย ) แล้วแอบให้ยายท้องหลบใต้เตียง ตบเกรียนที่จวนแรงๆ จนสลบ หยิบยาขวดนั้นขึ้นมา เอาเชื้อไปใส่ในแกงสำรับอาหารเช้าของคุณพริ้งส์ แล้วเอาขวดยาเปล่าๆ ที่เหลือเก็บไว้ที่เดิม...

ต่อมา คุณพริ้งส์ขึ้นมากินสำรับเช้าที่กระต๊อบ แต่เมื่อคุณพริ้งส์กิน เธอเริ่มเกิดอาการตัวผอม ปากซีด ตัวแห้ง ตาถลนออกมา ลูกตาหลุดจนคุณระยำกรีดร้องลั่น หลวงวิซาร์ดตกใจมาก รีบหาตัวบงการ จึงได้เรียกให้ทาสที่เหลือ ( อิ่ม , บาป , ยายท้อง และกรริจงอาง ) ช่วยกันหา ยายท้องที่ถูกคุณระยำล้างสมองเป็นบ่าว รีบปรี่ไปที่ห้องของจวน คว้าขวดยาเปล่ามาให้หลวงวิซาร์ดดู ทุกคนถึงกับอึ้ง ตะลึง ตึงตึง !!!

หลวงวิซาร์ดลากจวนออกมา บลัสๆๆๆๆๆ ตบๆๆๆๆๆ ฉาดๆๆๆๆๆๆ Frostๆๆๆๆๆ แทงๆๆๆๆๆๆ จวกๆๆๆๆๆ ( พอแล้ว ! ) จนเกรียนแตกขั้นแรก คุณหลวงไม่สะใจพอ จึงไปเรียกบาปให้มาบลัสต่อ บาปไม่อยากทำ แต่ถ้าไม่ทำก็กลัวคุณหลวงหักเงินเดือน คิดว่าเงินสำคัญกว่าเลยบลัสๆๆๆๆๆ จนจวนเกรียนแตกขั้นเทพ เสียชีวิต...

[แก้ไข] เลิกทาส

ซอมบี้คุณพริ้งสสซซศศษษ์ ขณะออกหาเสียงลงเล่นน้ำคร่ำ

เชื่อแล้วว่าขลาดจริงๆ...

คุณพริ้งส์รับบ่ได้อย่างรุนแรงที่เธอต้องกลายเป็นซอมบี้ รีบพาคุณผอมพร้อมข้าวของกลับไปที่บ้านเก่า เธอเสียใจมากที่หน้าตาเธอต้องอุบาทว์อัปปรีย์ลงกว่าเดิม 123456 เท่า ส่วนอิ่มก็กลับกลายเป็นค่อยๆ ดีขึ้นแทน ด้านกรริจงอางก็อิจฉามากที่คู่นี้หวานแหวว ด้วยความอิจฉาริษยา กรริจงอางจึงเข้าไปหลอกถามเรื่องยาแก้ไวรัส แต่อิ่มกับบาปไม่อยากให้กรริจงอางเอากลับบ้าน ( เฮ้อ ตั้งแต่ชาติปางก่อนเลยนะนั่น... ) จึงหลอกว่าไปเอามาจากคลองน้ำคร่ำหลังบ้าน กรริจงอางเชื่อและรีบวิ่งไป เธอดำน้ำค้นหา แต่สุดท้าย คลื่นน้ำที่ถาโถมเข้าใส่ได้พรุ่งปราดเข้าใส่ร่างของกรริจงอาง จนตกบ่อเกรอะและหายสาปสูญไป... ( เหลือทาส 3 คน ) ภายหลัง ลีน่าจัง ได้วิธีนี้ไปใช้หาเสียง

ยายท้องเป็นรายต่อไป เมื่อยายท้องอยากมั่งมีเป็นผู้ดีมั่ง เธอจึงเข้าไปบอก ( อย่างหน้าไม่อาย ) ว่าตอนนี้ท้องกับคุณหลวงแล้ว ( !?! ) คุณระยำเลือดขึ้นหน้า ใช้ร่ม +13 ตบหน้ายายท้องเข้าเต็มๆ 1 ฉาด จนยายท้องล้ม พื้นทะลุลงไป ทำให้ตกจากชั้น 2 ถูกไม้เสียบลูกชิ้นเสียบคาสะดือ เสียชีวิต จนเหลือทาส 2 คน

และโชคดีที่เป็นเวลาเลิกทาสพอดี ทำให้ทาสที่เหลือ 2 คนสุดท้ายอย่างอิ่มและบาป ได้รับอิสระเสรีวี้ๆ คุณระยำโมโหมาก และยิ่งได้เห็นนังแกลบก็ยิ่งคับแค้นใจ คืนนั้นเธอจึงทำแกงรากราคะ ซึ่งเป็นจังหวะเดียวกับที่คุณหลวงโรคเก่ากำเริบพอดี ( คันตะหงิกหงิดๆ ) นั่นเป็นคืนที่สมปรารถนาของคุณระยำมาก ด้วยพลังของทั้งคู่ที่ผสานกันได้อย่างลงตัว ความสุขครั้งแรกของคุณระยำจึงได้บังเกิดขึ้น เมื่อเห็นสิ่งอัศจรรย์ลูกเกิดมาแล้วหน้าบึ้ง ทั่นเจ้าคุณวิซาร์ดจึงตั้งชื่อว่าหนูบึ้ง

บาปได้มอบความสุขครั้งที่สองให้แก่อิ่มที่พระราชวังทาสที่ตอนนั้นเหลือแค่ 2 คน ไม่นานนักอิ่มก็ได้ลูกคนที่ 2 ซึ่งโตกว่าคนพี่ เมื่อเห็นแววตาแห่งความป๊อด เห็นหน้าบาปแล้วร้องโหยหวนปานสัตว์เท้ากีบจะออกลูก และดวงตาก็ขาวทั้งสองข้าง จึงให้ชื่อว่า " ขลาด " หรือ นายขี้ขลาดตาขาวศักดิ์ ณ บางกะท่อมแอนด์สุขาวดี

คุณผอมก็เช่นกัน หลังจากที่สามีคนที่ 45464654 ของคุณผอมดับสิ้น เธอจึงคิดว่าจะย้ายทั้งคุณพริ้งสซ์และลูกคนใหม่สดๆ ร้อนๆ ที่ชื่อตะเภาแกลบกลับไปที่กระต๊อบ พร้อมกับการแก้แค้นของคุณพริ้งส์ ที่รอวันกระชากนังจวนผุดขึ้นจากหลุมมาตบๆๆๆ ซ้ำๆ ต่อ...

[แก้ไข] ยุคใหม่

ปี 2019+1-20-400-1600 เวลาที่ล่วงเลยไปแล้วไปลับมิอาจหวนกลับคืนมา หนูบึ้ง ไปเรียนต่อที่อังเกรียน เพิ่งจบมาแบบสดๆ ร้อนๆ ส่วนขลาดและแกลบ ก็โตขึ้นมาอย่างรวดเร็ว ด้านอิ่มและบาป ก็มีหัวหงอกเงอะขึ้นเต็มหัว เพราะไม่ได้ใช้ออด๊าซ แกลบเริ่มมีอายุนิดๆ เป็นครูมวยครูที่โรงเกรียนบ้านปากะดง ถัดจะบ้านบางกะท่อมไป 7 ปีแสง ส่วนขลาดก็ได้เป็นทเห่อและคนขับรถถังหนุ่มเอ๊าะๆ พร้อมพาเพื่อนหนุ่มบ้านใกล้เรือนเคียงอย่างตะเภาแกลบ ที่เป็นทเห่อเหมือนกันมาให้ดูเป็นต่างหน้าเยี่ยมบ้านของอิ่มและบาป ช่วงเวลาที่ผ่านพ้นไปแบบนี้ก็มีความสุขเรื่อยมา แต่ก็ไม่มีใครรู้ว่าเกิดอะไรขึ้นที่กระต๊อบบ้าง

ที่กระต๊อบ มีบ่าวใหม่ถึง 3 คนด้วยกัน นั่นคือรุ้งกินน้ำ บ่าวสาว สวย น่ารัก เด็ก เอ๊าะ ขาว ฯลฯ , ดอกกระทือ แม่ของรุ้งกินน้ำ และหมัน ที่แอบชอบรุ้งกินน้ำ แต่ไม่กล้าบอกรัก เขิน... ด้วยความที่หลวงวิซาร์ดและคุณระยำเริ่มเดินทางใกล้ฝั่งลงไปเรื่อยๆ ทั้งดอกกระทือและหมันก็คอยซ้ำเติมช่วยเหลือปรนนิบัตรทั้งคู่เรื่อยมา ยกเว้นนังรุ้งกินน้ำ ที่วันๆ ไม่ทำอะไร เดินไปคลองน้ำคร่ำหลังเรือนบ้าง ไปที่ส้วมบ้าง ไปที่บึงปลิงบ้าง เพื่อไปกินน้ำ วันๆ กินแต่น้ำ กับเป็นนักข่าวประจำท้องถิ่น เธอชอบไปแอบส่องดูในกระต๊อบว่าเกิดอะไรขึ้นบ้าง แล้วเอาไปเม้าท์ให้ดอกกระทือฟัง วันไหนดอกกระทืออารมณ์ดีก็ฟัง ถ้าวันไหนอารมณ์ไม่ดีก็จะถีบตกน้ำคร่ำหลังบ้าน ทุกคนก็อยู่กันแบบสบายๆ ตลอดมา

รุ้งกินน้ำสงสัยเรื่องลึกลับหลายอย่างที่เกิดขึ้นในกระต๊อบ ไม่ว่าจะเป็น บ่อเกรอะลึกลับ , เนินเตี้ยๆ ที่โผล่ใต้ต้นตะขบ , หลุมว่างๆ ตรงต้นมะเขือ หรือเรื่องหลุมลึกลับกลางทุ่งนา แม้แต่เรื่องยาชงสมุนไพรตราแม่ระย้าเช่นกัน เธอจึงออกสำรวจตามที่ต่างๆ หารู้ไม่ว่า เธออาจได้รับอันตรายจากสถานที่ทั้งหมด เพราะทุกที่มีแต่ราคี สิ่งหายนะ ความโสมมโสโครก ฯลฯ แต่การสำรวจยังไม่ทันสำเร็จเธอก้ถูกคุณหญิงระยำลอบสังหาร

[แก้ไข] การเป็นแวมไพร์ของรุ้งกินน้ำ หมัน และคุณระยำผู้น่าสมเพชสงสาร

ฉาก หมันดูดเลือดรุ้งกินน้ำ จนรุ้งกินน้ำกลายเป็นแวมไพร์ไปอีกคน

คุณระยำเหม็นขี้หน้ารุ้งกินน้ำมาก ที่ชอบสอดรู้เรื่องชาวบ้านไม่เคยหยุดวันราชเกรียน คุณระยำจึงได้หลอกล่อ โดยที่คืนนั้น คุณระยำเอากระดูกของควาย มาล่อเพื่อที่จะให้mองเขียวได้กลิ่นตะหงิดๆ ในที่สุดหล่อนก็มา แลบลิ้นแฮ่กๆๆ มาพร้อมกับขวดยาที่เหลืออยู่อีก 3 ขวด ( สีแดง , สีม่วง และสีส้ม ) แต่ด้วยความที่เป็นหมาป่า ทองเขียวเปลี่ยนความสนใจทันที เมื่อได้กลิ่นเต่าและปากของคุณระยำ จึงตามกลิ่นนั้นไป และแล้ว ขณะที่คุณระยำแอบอยู่ในส้วมหลังกระต๊อบอยู่นั้น เธอก็ถูกทองเขียวกระโจนเข้าใส่ และใช้วิธีเดิม โดยการสุ่มยาจากด้านหลังที่เหน็บไว้...ปรากฎว่า...ได้สีแดง ทองเขียวจึงรีบฉีดยาเข้าที่จมูกของคุณระยำ จนคุณระยำกลายเป็นพวกนอปอเกรียน จนคุณระยำเริ่มตัวซีดลงช้าๆ และทั้งๆ ที่หล่อนไม่ทราบด้วยว่ายาสีแดงต้องแก้ด้วยยาสีอะไร ( ยาสีฟันมั้ง ) คืนนั้นเอง คุณระยำเริ่มตัวเย็นลง หายใจเยือกเย็น

ทองเขียวรีบวิ่งเข้าไปในป่าละเมาะ และได้พบกับหมัน ที่เดินผ่านมาพอดี ด้วยความตกใจ หมันรีบคว้า Uzi ออกมา แต่ไม่ทันการแล้ว ด้วยยาสีแดงที่เหลืออีกครึ่งขวด ทำให้ทองเขียวจึงจัดการกับหมันได้อย่างง่ายดาย และได้นำปืน Uzi ของมันไปด้วย หมันเริ่มมีอาการแบบคุณระยำลงทีละนิดๆ

คุณระยำและหมันเริ่มหิวเลือดในช่วง 8 ทุ่ม จุดสนใจของคุณระยำไปอยู่ที่หนูบึ้งทันที คุณระยำย่างกรายไปที่ห้องของหนูบึ้ง พร้อมกับยาชงสมุนไพรพิษ ตราแม่ระย้า ไว้ดื่มก่อนนอน แต่ขณะที่คุณระยำกำลังจะเข้าไปคุยอยู่นั้น หนูบึ้งกล่าวทักทายคุณแม่ยามดึก " สวัสดีตอนดึกค่ะแม่ " แล้วก็ดึกจริงๆ กลิ่นกระเทียมเน่าในปากของคุณหนูบึ้ง ส่งรัศมีกัมมันตภาพรังสีออกมา ให้คุณระยำได้สูดดมกลิ่นหอมวิจิตร ด้วยความที่พวกแวมไพร์กลัวกระเทียมมาก คุณระยำจึงถีบหนูบึ้งตกเตียงจนกระดูกก้นเคลื่อน แล้วรีบหนีออกไป

ฝ่ายรุ้งกินน้ำที่ออกมาทำข่าวภาคดึก เธอกำลังจะเดินไปกินน้ำ และขี้ ( กินน้ำเสร็จ แล้วไปขี้ต่อ ไม่ใช่กินน้ำกินขี้ ) ด้วยความคิดถึงของหมัน หมันรีบบินโผดเข้ามา พร้อมกับกัดคอของรุ้งกินน้ำทันที ( เห็นง่ายเพราะออร่ารุ้งแรงมาก ) รุ้งกินน้ำพลังออร่าแห่งเรนโบว์ค่อยๆ หมดลง เพราะเธอไม่ได้กินน้ำอย่างเต็มที่ และตัวของเธอก็ค่อยๆ ซีดพร้อมกับความมึนงง " พี่หมัน กัดขารุ้งได้มั้ย กัดคอรุ้งแล้วมันจะเหมือนโดนไซร้คอค่ะ " พี่หมันจึงเปลี่ยนเป้าหมายไปที่ขาของรุ้ง และขณะที่กำลังดื่มเลือดของรุ้งกินน้ำอย่างเอร็ดอร่อย...อิ่ม แก้ว ขลาด และตะเภาแกลบจึงผ่านมาพอดี และได้รู้แล้วว่า ตอนนี้หมันกลายเป็นแวมไพร์ จึงทำให้รุ้งกินน้ำตกใจมาก กระโดดกัดคอของหมันต่อ หมันก็กระโจนเข้าหารุ้งกินน้ำ ซัดไปซัดมา ทำให้เกิดภาพอุจาดตา เป็นแบบอย่างที่ไม่ดีแก่เด็กเล็กและเยาวชน

[แก้ไข] การแก้แค้นของจวน

รุ้งกินน้ำ คุณระยำ และหมัน กลายเป็นแวมไพร์โดยสมบูรณ์ ทั้ง 3 ไม่สามารถรับแสงแดดได้อีกตลอดกาล สมน้ำหน้ามาก ทำให้คุณระยำต้องอยู่โดดเดี่ยวในห้องมืด และบาปกรรมเริ่มทันตาเห็น เมื่อหนูบึ้ง ไม่กล้าเข้าย่างกรายไปในห้องของคุณระยำ ( กลัวโดนกัดคอ ) ส่วนดอกกระทือเอง ก็ต้องอยู่บ้านคนเดียวแบบหน้าหงอย เพราะรุ้งกินน้ำและหมัน หายตัวไปอย่างไร้ร่องรอย

และแล้วเวลาแห่งความตายของบ้านบางกะท่อมแห่งนี้ทวีคูณขึ้น เมื่อวิญญาณของจวน ที่นั่งบำเพ็ญในหลุมศพ ในทำการเปล่งแสงวิ้งๆ เกิดการระเบิดเปรี้ยงปร้าง ทำให้หลุมศพระเบิด พร้อมมือเน่าๆ ที่ผุดขึ้นมาจากหลุม บัดนี้ จวน กลายเป็นซอมบี้โดยสมบูรณ์เช่นกัน ซึ่งเป้าหมายแรกของจวน หนีไม่พ้นทองเขียว ผู้ที่ทำให้เธอต้องมีหน้าตาอัปลักษณ์ และทุเรศสิ้นคิดแบบนี้

" ศึกต่างเผ่าพันธุ์ครั้งใหญ่กำลังจะเริ่มขึ้น "

[แก้ไข] แกลบ...ลูกรักของแม่ กระซิกๆ

และคืนแรกของความทุรนทุรายก็มาเยือน อิ่ม แกลบ ขลาด และบาป นอนอยู่ที่คฤหาสน์ทาสกัน 4 คน นังทองเขียวที่เริ่มหิวกับข้าวกับแกง ก็กระโจนเข้ามาอย่างไม่อายชาวบ้าน วิ่งเข้าไปยังโรงครัวประจำวัง เพื่อหาของกิน เป็นจังหวะที่แกลบลุกขึ้นมาเยี่ยวพอดี โชคร้ายซ้ำซ้อนเมื่อแกลบชอบแอบกินแกลบมื้อดึกทุกวัน ซึ่งในขณะที่ทองเขียวกำลังหม่ำคูลฟีเวอร์อยู่นั้น แกลบก็กรีดร้อง ทำให้กระจกแตก โต๊ะพัง ตู้เย็นล้ม แต่เกือบทับทองเขียวซึ่งหนีได้ทัน และเป็นจังหวะที่หล่อนกระโจนเข้ามา หยิบยาโดยการสุ่มที่เหลือ 2 ขวดสุดท้าย คราวนี้เธอได้สีม่วง แกลบถูกฉีดยาผ่านสะดือทันที ด้านอิ่มและขลาดได้ยินเสียง จึงวิ่งลงมาที่ข้างล่าง เห็นทองเขียวกำลังจะกลายพันธุ์แกลบ ขลาดจึงใช้พลังแห่งดวงตาสีขาว วิ่งหนีออกจากบ้านไปทันที ( ทุเรศมาก ) ทิ้งแม่อิ่มไว้คนเดียว ( ลูกทรพีมาก ) ทองเขียวเมื่อได้เห็นอิ่ม กระโจนพร้อมกับยาที่เหลืออีกครึ่งขวด แต่บาปที่เป็นพระเอกมาก ลงมารับเคราะห์แทน ทำให้บาปรู้สึกจั้กจี้ ดุ๊กดิ๊กๆ ก่อนกลายพันธุ์ แม่อิ่มร้องไห้จนพื้นเปียกโชก จนต้องใช้มิสเตอร์ กุ้งแห้ง ขจัดคราบ หมดจด บัดนี้แกลบและบาป กลายเป็นผีโดยสมบูรณ์

วันต่อมา ขลาดเดินกลับมาที่วัง แต่ถูกแม่อิ่มและบาปถีบตกคลองทันที พร้อมกับตัดพ่อแม่ตัดลูก..

[แก้ไข] คิวของคฤหาสน์นอก

ยัง...ยังไม่จบ เมื่อคฤหาสน์นอก นำโดย คุณพริ้งสสสสส์ , คุณผอม และตะเภาแกลบ ที่อยู่กัน 3 คน กำลังนั่งดื่มยาแม่ระย้าอยู่ในบ้าน แกลบ ที่เรียกร้องหาผัวคิดถึงตะเภาแกลบ เดินมาหาตะเภาแกลบ แต่คุณพริ้งส์ออกไปต้อนรับแทน ด้วยความตกใจมากเมื่อแกลบมีร่างจางๆ แถมผิวสีม่วง คุณพริ้งส์จึงรีบไล่ตะเพิดออกไปทันที แกลบไม่ยอม จึงใช้วิชาแยกร่างมาร ซึ่งผีแต่ละตนสามารถใช้ได้ครั้งเดียวในชีวิต แยกร่างออกมา พร้อมกับพุ่งร่างวิญญาณที่แยกไปยังคุณพริ้งส์ แต่คุณพริ้งส์ใช้วิชาหลบหลีก ทำให้วิญญาณกระเด็นไปสิงร่างตะเภาแกลบแทน แกลบกรีดร้องด้วยความดีใจมาก ( ทำไม ? ) เหมือนติ่งหูเจอเกรียน ทำให้ตะเภาแกลบลอยมาหาแกลบทันที ทั้งคู่สามารถฟิวชั่นร่างกันได้ เมื่อกินแกลบและต้นสมุนไพรพิษ ทางด้านคุณพริ้งส์และคุณผอมเสียใจมาก เมื่อตะเภาแกลบแยกบ้านไปอยู่ที่ เอมิตี้วิลล์

[แก้ไข] สงครามโลกครั้งที่สาม

และแล้ว ประเทศเทยก็ได้รับผลกระทบจากสงครามโลกครั้งที่สาม บ้านที่โชคร้ายอย่าง กระต๊อบหลวงวิซาร์ด พระราชวังทาส คฤหาสน์นอก หรือเอมิตี้วิลล์ของ 2 ผี ก็พลอยโดนถล่ม ด้วยอาวุธหลากหลายคอลเล็คชั่น อาทิ ระบูด , ขี้ปนาวุธ , นิวเกรียน ฯลฯ คุณระยำไม่เป็นอันกินอันนอน ไร่สมุนไพรพิษของหล่อนโดนนิวเกรียนถล่ม ทำให้พิษแรงยิ่งขึ้น ที่ไม่เป็นอันกินอันนอน เพราะเมื่อพิษแรงขึ้น ทำให้ขายดีขึ้น รวยเละนะก๊า และคุณระยำก็ได้เม้มเงินไว้ที่โรงงานสมุนไพรพิษแม่ระย้า ด้วยการสั่งซื้อจากทเห่อเป็นจำนวนมาก หลอกล่อให้ฝ่ายศัตรูมาดื่มกินเล่น สมุนไพรพิษคุณระยำจึงขายดีขึ้นเรื่อยๆ

ทางด้านรุ้งกินน้ำและหมัน ที่ไปหนีอยู่ด้วยกัน รุ้งกินน้ำได้พบกับฝัน ฝันเห็นรุ้งกินน้ำครั้งแรก ก็ถึงกับใจละลาย แต่นังรุ้งฯ หวังแค่เลือดของฝันเท่านั้น จนกระทั่งคืนหนึ่ง ทายาทแวมไพร์ตัวที่ 4 แห่งบางกะท่อม ก็ได้ฝัน มาเป็นครอบครัวแวมไพร์อีกหนึ่งคน ( ถูกนังรุ้งกัดคอจนคอเบี้ยว )

แต่ทองเขียวกลับโชคดี แม้เธอจะถูกระรานจากพวกทเห่อจำนวนมาก แต่เธอก็สามารถใช้กรงเล็บพิฆาตและดักซุ่ม ช่วยฉีกเนื้อคุณภาพของคุณทเห่ออย่างอร่อยมาก พร้อมด้วยน้ำเลือดรสเด็ด ที่เธอสวาปามไม่ได้หยุดหย่อนทั้งคืน

เอมิตี้วิลล์ก็กลายเป็นบ้านผีสิงของแกลบและตะเภาแกลบเช่นกัน ซึ่งตะเภาแกลบสามารถใช้วิชาแยกร่างได้เพียงครั้งเดียวเท่านั้น และโชคดีเมื่อขณะนั้นมีกองทัพของจักรวรรดิยูริ ที่กำลังจะมาบุกยึดบ้านเอมิตี้วิลล์ เมื่อตะเภาแกลบรู้ตัว เขาก็ใช้วิชาแยกร่างแก่แม่ทัพทันที ทำให้บัดนี้แม่ทัพกลายเป็นทายาทของตะเภาแกลบ และสามารถสั่งลูกน้องนับร้อยได้ แต่ตะเภาแกลบเก็บทหารพวกนี้ไว้ก่อน ไม่อยากใช้ เสียดาย

[แก้ไข] สมุนไพรพิษกัมมันตภาพรังสี

สมุนไพรพิษแม่ระย้า มีสารกัมมันตรังสีปนเปื้อนมากขึ้น คุณระยำได้รายได้มหาศาลมากจากการขายสมุนไพรพิษเหล่านี้ หล่อนเลยฉลองกัน 2 คนในบ้าน พร้อมกับหลวงวิซาร์ด แต่หล่อนรู้ดีว่าสมุนไพรพิษปนเปื้อนกัมมตรังสีเป็นอย่างไร หล่อนจึงให้หลวงวิซาร์ดดื่มคนเดียวจนหมดแพ็ค ในไม่ช้า คุณหลวงวิซาร์ด ก็ค่อยๆ ปากเบี้ยว จมูกแหว่ง กลายเป็นง่อยทันที และคืนนั้นเองที่คุณระยำก็ได้อยากได้หลวงวิซาร์ดเป็นทายาทแวมไพร์คนถัดไป เธอจึงได้ดูดเลือดคุณหลวงวิซาร์ดในคืนนั้นเอง แต่หารู้ไม่ ระดับสติปัญญาของเธอต่ำมาก พิษกัมมันตรังสีได้ผสมผ่านเลือด ทำให้พิษแบ่งไปที่คุณระยำ คุณระยำจึงกลายเป็นง่อยไปอีกคน แถมหลวงวิซาร์ดก็เป็นกึ่งมนุษย์กึ่งแวมไพร์ซะด้วย ( แล้วก็จะมีคำถามว่า จะโดนแดดได้มั้ย ? ชอบเอาอะไรแปลกๆ มามั่วอยู่เรื่อย ) สมน้ำหน้า

[แก้ไข] การกลับมาของหนูบึ้ง

ระหว่างที่สงครามโลกครั้งที่สามกำลังเกิด ยูริ พลังจิต สั่งให้นำเครื่องบินทิ้งระบูดมาทิ้งที่บริเวณกระต๊อบผุๆ แห่งนี้ เนื่องจากต้องสงสัยว่าเป็นที่กบดานของพวกเรดซัน ตอนนั้นหนูบึ้งกลับมาจากทัวร์ดินแดนทะเลทับขี้ พอดี และขลาดที่กำลังขับรถถังให้ยูริก็ไปเจอหนูบึ้งเข้าพอดี ขลาดจึงยอมลงจากรถถัง ซึ่งนั้นทำให้ยูริพลังจิตไม่พอใจเป็นอย่างมาก ยูริได้ทิ้งระบูดใส่หัวของหนูบึ้งทำให้ผมของหนูบึ้งหลุดร่วงทั้งหมด หนูบึ้งจึงเอาดีโดยการเข้าวัด(ของธรรมเกรียน) แล้วได้สร้างตำนานปัดระเบิดอันโด่งดัง

นอกจากนี้แล้ว พระยาวิซาร์ดก็ถูกยูริ พลังจิตเข้าใจผิดว่าเป็นท่านผู้นำฮัน ยูริจึงทิ้งระบูดลงกลางกบาล ขาขาดตายคาที่ กระต๊อบแห่งนี้จึงเต็มไปด้วยความอลหม่าน ยูริ พลังจิตได้ทิ้งระเบิดลงมาระลอกใหญ่อีกครั้ง คุณหญิงระยำที่กำลังเดินหลบระเบิดก็ถูกสายลับนินจาของยูริฟันแขนขาด แต่ไม่ถึงตาย ต่อมากระต๊อบหลังนี้ก็เกิดไฟใหม้ขึ้น ทาสคนอีกทั้งแวมไพร์ทั้งหลายแหล่จึงเผ่นหนี ทาสบางคนได้สะดุดขี้มดหรือไม่ก็ต้นถั่วงอก คอหักตายคาที่ นับเป็นโศกนาฏเกรียนอันเล็กหลวงยิ่งนัก ไอ้ยูรินี่มันชั่วจริงๆ ฉอดๆ แว้ดๆ เฮ้ย พอๆ..

การปู้ยี่ปู้ยำของยูริครั้งนี้ส่งผลให้คนตายไปสี่คน และแวมไพร์ตายไปหนึ่ง ยูริพลังจิตจึงหยุดการโจมตีกระต๊อบแห่งนี้ และเผ่นกลับไปที่จักรวรรดิยูริ และแถลงการสั้นๆ ว่า "ตายสี่ บะหมี่เกี๊ยว" และยูริ พลังจิตก็ไม่ได้ยกทัพมาโจมตีเลยอีกหลายปี เพราะว่าเชื่อว่าท่านผู้นำฮันขาขาดตายไปแล้ว

[แก้ไข] จบเรื่องเหอะ

หลังจากหนูบึ้งผมหลุดร่วงหมด หนูบึ้งจึงเกิดความสังเวชในปราสาททรายที่ตนเองได้ก่อไว้ จึงบวชเป็นแม่ชี อีก 2 ปีต่อมายูริ พลังจิตได้ยิงนิวเกรียนใส่วัดแห่งนี้ หนูบึ้งจึงได้แสดงฝีมือปัดระเบิด ไปลงที่เมืองเอคาเตรินบูด สหภาพจนเครียด จนทำให้จักวรรดิยูริและสหภาพจนเครียดตีกันเอง