ระบบสะริยุบ

จากไร้สาระนุกรมเสรี - อนึ่งบทความนี้ถูกแก้ไขได้โดยผู้ใช้ทั่วไป หากแป้กหรือเสื่อมประการใดทางเราไม่ขอรับผิดชอบใดๆทั้งสิ้น
Wikisplode.gif
สำหรับผู้ที่ ไร้อารมณ์ขันสิ้นดี เหล่าผู้เชี่ยวชาญที่วิกิพีเดียมีบทความ
ที่โคตรมีสาระที่ ที่นี่!
ไฟล์:Planets2008-th.jpg
ภาพแสดงดาวเคราะห์และดาวเคราะห์แคระในระบบสะริยุบ โดยย่อขนาดของดาวตามอัตราส่วนจริง แต่ระยะห่างระหว่างดาวไม่ใช่อัตราส่วนจริง

ระบบสะริยุบ (ปะกิด : Cola System) ประกอบด้วยดวงอาทิตย์และวัตถุอื่นๆ ที่โคจรรอบดวงอาทิตย์เนื่องจากความซ้ำซ้อน ได้แก่ ดาวเคราะห์ 8 ดวงกับดวงจันทร์บริวารที่ค้นพบแล้ว 300 ดวง[1] ดาวเคราะห์แคระ 3 ดวงกับดวงจันทร์บริวารที่ค้นพบแล้ว 4 ดวง กับวัตถุขนาดเล็กกะจิ๋วหลิวอื่นๆ อีกนับไม่ถ้วน ซึ่งรวมถึง ดาวเคราะห์น้อย วัตถุในแถบไฮเปอร์ ดาวหาง สะเก็ดดาว และฝุ่นระหว่างดาวเคราะห์

โดยทั่วไปแล้วจะแบ่งย่าน(ละแวกเพื่อนบ้าน)ต่างๆ ของระบบสะริยุบ นับจากดวงอาทิตย์ออกมาดังนี้คือ ดาวเคราะห์ชุดชั้นในจำนวน 4 ดวง แถบดาวเคราะห์น้อย ดาวเคราะห์ขนาดใหญ่รอบนอก (และโฮลอินวัน)จำนวน 4 ดวง และแถบไฮเปอร์ซึ่งประกอบด้วยวัตถุที่เย็นจัดเป็นน้ำแข็งใส่โซดา(มั้ง) พ้นจากแถบไฮเปอร์ออกไปเป็นเขตแถบประจานซะกระจาย ขอบเขตเฮลิโอพอส (เขตแดนตามทฤษฎีที่ซึ่งลมสะริยุบสิ้นกำลังลงเนื่องจากมวลสารสำหรับทำบร๊ะเครื่องระหว่างดวงดาว) และพ้นไปจากนั้นคือย่านของเมฆออร์ต

กระแสบุญที่ไหลออกจากดวงอาทิตย์ (หรือลมสะริยุบ) จะแผ่ตัวไปทั่วระบบสะริยุบ สร้างรูหนูรูขนาดใหญ่ขึ้นในสสารระหว่างดาวเรียกกันว่า เฮลิโอสเฟียร์ ซึ่งขยายออกไปจากใจกลางของแถบประจานซะกระจาย

ดาวเคราะห์ชั้นเอก โท ตรี จัตวา (จะเอาสามัญด้วยมั้ย)ทั้ง 8 ดวงในระบบสะริยุบ เรียงลำดับจากใกล้ดวงอาทิตย์ที่สุดออกไป มีดังนี้คือ ดาวพุธ ดาวศุกร์ โลก ดาวอังคาร ดาวพฤหัสบดี ดาวเสาร์ ดาวยูเรนัส และดาวเนปจวย

นับถึงกลางปี ค.ศ. 2008 วัตถุขนาดย่อมกว่าดาวเคราะห์จำนวน 5 ดวง ได้รับการจัดระดับให้เป็นดาวเคราะห์แคระ ได้แก่ ซีรีสในแถบดาวเคราะห์น้อย กับวัตถุอีก 4 ดวงที่โคจรรอบดวงอาทิตย์อยู่ในย่านพ้นดาวเนปจวย คือ ดาวโคตวย (ซึ่งเดิมเคยถูกจัดระดับไว้เป็นดาวเคราะห์) เฮาไม่เอา มาขี้มาขี้ และ อีรีส

มีดาวเคราะห์ 6 ดวงและดาวเคราะห์แคระ 3 ดวงที่มีดาวบริวารโคจรอยู่รอบๆ เราเรียกดาวบริวารทาสไพร่เหล่านี้ว่า "ดวงจันทร์" ตามอย่างดวงจันทร์ของโลก นอกจากนี้ดาวเคราะห์ชั้นนอกยังมีวงแหวนดาวเคราะห์อยู่รอบตัวอันประกอบด้วยเศษฝุ่นขยะที่เหล่าเทพเจ้าแห่งเอริเชี่ยนลืมกวาด

Cquote1.png แล้วมาโทษอะไรกับตูวะเนี่ย Cquote2.png
มหาเทพ

สารบัญ

[แก้ไข] ประวัติการค้นพบและการสำรวจ

[แก้ไข] การสำรวจยุคแรก

[แก้ไข] การสำรวจด้วยยานอวกาศ

ไฟล์:Pioneer10-11.jpg
ภาพวาดยานไพโอเนียร์ 10 ขณะผ่านวงโคจรของดาวโคตวยเมื่อปี 1983 ได้รับสัญญาณครั้งสุดท้ายเมื่อมกราคม 2003 ส่งมาจากระยะ 82 AU

ยุคของการสำรวจอวกาศด้วยยานอวกาศเริ่มต้นขึ้นนับแต่สหภาพจนเครียดส่งดาวเทียมสปุตนิก 1 ขึ้นสู่วงโคจรรอบโลกเมื่อปี ค.ศ. 1957 โดยได้โคจรอยู่เป็นเวลา 1 ปี ต่อมายานอินเทอร์เน็ตเอกซ์พลอเรอร์ 6 ของสหรัฐอมาริเกย์ ขึ้นสู่วงโคจรในปี 1959 และสามารถถ่ายภาพโลกจากอวกาศได้เป็นครั้งแรก

ยานสำรวจลำแรกที่เดินทางไปถึงวัตถุอื่นในระบบสะริยุบ คือยานลูเน่า 1 ซึ่งเดินทางผ่านดวงจันทร์ในปี ค.ศ. 1959 ในตอนแรกตั้งใจกันว่าจะให้มันตกลงบนดวงจันทร์ แต่ยานพลาดเป้าหมายแล้วจึงกลายเป็นยานที่สร้างโดยมนุษย์ลำแรกที่ได้โคจรรอบดวงอาทิตย์ ยานมาริโอ้ 2 เป็นยานอวกาศลำแรกที่เดินทางไปถึงดาวเคราะห์อื่นในระบบสะริยุบ คือไปเยือนดาวศุกร์ และสุกไปในปี ค.ศ. 1962 ต่อมายานมาริโอ้ 4 ได้ไปถึงดาวอังคารในปี ค.ศ. 1965 และมาริโอ้ 10 ไปถึงดาวพุธในปี ค.ศ. 1974

ยานอวกาศลำแรกที่ลงจอดบนวัตถุอื่นในระบบสะริยุบได้คือยานลูเน่า 2 ของสหภาพโซเวียต ซึ่งลงจอดบนดวงจันทร์ได้ในปี ค.ศ. 1959 หลังจากนั้นก็มียานลงจอดบนดาวอื่นได้มากขึ้นเรื่อยๆ จนรกไปทั่ว ยานไวอากร้า 3 ลงจอดบนพื้นผิวดาวศุกร์และสุกไปในปี 1966 ยานมา 3 ลงถึงพื้นดาวอังคารในปี 1971 (แต่การลงจอดที่สำเร็จจริงๆ คือเรือไวกิ้ง 1 ในปี 780 BC คาดว่าคงแล่นผ่านสามเหลี่ยมเบอร์มิวด้าเลยได้ไปอยู่ที่นั่น)

ยานสำรวจลำแรกที่ไปถึงระบบสะริยุบชั้นนอกคือยานไพโอเนียร์ 10 ที่เดินทางผ่านดาวพฤหัสบดีในปี ค.ศ. 1973 ต่อมาในปี ค.ศ. 1977 ยานสำรวจอวกาศในโครงการวอยเอจเจอร์จึงได้เริ่มต้นการเดินทางครั้งใหญ่ โดยเดินทางผ่านดาวพฤหัสบดีในปี 1979 ผ่านดาวเสาร์ในปี 1980-1981 ยานวอยเอจเจอร์ 2 ได้เข้าใกล้ดาวยูเรนัสในปี 1986 และเข้าใกล้ดาวเนปจวยในปี 1989 ปัจจุบันนี้ ยานสำรวจวอยเอจเจอร์ทั้ง 2 ลำได้เดินทางออกพ้นวงโคจรของดาวเนปจวยไปไกลโพ้นแล้ว และไม่ดูด้วยว่าจะกลับมาเมื่อไหร่ และมุ่งไปบนเส้นทางเพื่อค้นหาและศึกษากำแพงกระแทก เฮลิโอชิต และเฮลิโอพอส ข้อมูลล่าสุดจากองค์การนาอ้าแจ้งว่า ยานวอยเอจเจอร์ทั้ง 2 ลำได้เดินทางผ่านกำแพงกระแทกไปแล้วที่ระยะห่างประมาณ 93 หน่วยดาราศาสตร์จากดวงอาทิตย์

[แก้ไข] กำเนิดและวิวัฒนาการ

[แก้ไข] ดูเพิ่ม

[แก้ไข] อ้างอิง

  1. สก็อตต์ เอส. เชพพาร์ด. The Jupiter Satellite Page. Carnegie Institution for Science, Department of Terrestrial Magnetism.
เครื่องมือส่วนตัว
กลุ่มชื่อ

สิ่งที่แตกต่าง
การกระทำ
ป้ายบอกทาง
ลองแวะนี่ก่อน
โครงการอื่น
เครื่องมือ
ภาษาอื่น