ไร้วิทยาลัย:วิทยาลัยดุริยางคศิลป์ มหาวิทยาลัยมหิดล
จากไร้สาระนุกรมเสรี - แหล่งรวบรวมเรื่องราวตลกขบขันและบิดเบือนข้อเท็จจริง
(เปลี่ยนทางมาจาก วิทยาลัยดุริยางคศิลป์ มหาวิทยาลัยมหิดล)
 ยินดีต้อนรับสู่ไร้วิทยาลัยภาษาไทย |
|
บทความนี้ เป็นส่วนหนึ่งของ ไร้วิทยาลัย, แหล่งรวบรวมเรื่องน่ารู้ เรื่องลึกลับ เรื่องไร้สาระ ของสถานศึกษาในประเทศเทย! |
วิ'ลัยดุริยางคศิลป์ เคยเป็นส่วนหนึ่งของสถาบันวิจัยภาษาฯ เคยใช้เรือนไทยเป็นที่เรียนที่สอนในระยะแรกๆ แล้วล็อบบี้กันไปล็อบบี้กันมาจนได้ตั้งเป็นวิ'ลัย ปัจจุบัน (พ.ศ. 2552) มีอายุได้เกือบสิบห้าขวบ ถ้าเป็นเด็กสาวๆ ก็เรียกว่ากำลังน่าฟัด ถ้าไม่กลัวคุก
- เสาหินตั้ง 6 อันที่หน้าตึก A ใช้ประกอบพิธีบูชากบ บวงสรวงผีฟ้าในยามที่วิ'ลัยหมุนเงินไม่ทัน
- สีประจำวิ'ลัย คือสีดูหุ้ม สีนี้มีมากท่ี่สวนสมุนไพร เห็นได้จากหลักฐานคือเพลงของพี่ติ๊ก (ดัดแปลงจากเพลง กัญชา ของคาราบาว) ที่มีเนื้อร้องท่อนหนึ่งว่า: คราบน้ำเชื้อยังแต้มเติมตาม... ใบหญ้า กลิ่นกามาโชยมาแต่ไกล...
- นักศึกษาดุริยางคศิลป์ไม่เคยเล่นเปตองเพื่อเอาคะแนนหรือเอาเกรดแบบหมอคณะอื่นๆ แต่เล่นมันเพื่อความฮา เสมือนมันเป็นสะบ้ามอญหรือทอยเหรียญฉะนั้น
- ในปี พ.ศ. 2552 วิ'ลัยได้ยกระดับขึ้นมาร่วมหนึ่งฟุตด้วยการเทปูนเพิ่ม เพราะตึกมันทรุดลงไปมากแล้ว
- สัตว์ประจำวิ'ลัยได้แก่ตัววรนุช เนื่องจาก ตัวอาคารล้อมรอบไปด้วยน้ำซึ่งเป็นแหล่งอาศัยและหากินของสัตว์ประเภทนี้ อีกทั้งยังมีพันธุ์ปลาและสัตว์เลื้อยคลานขนาดเล็กมากมายซื่งเป็นแหล่งอาหารอันโอชะของพวกมัน
- อาจารย์ชาวญี่ปุ่นคนหนึ่งเข้าใจผิดมาตลอดว่าตัววรนุชหรือเหี้ยนั้น คือมังกรของสยามประเทศ
