สคูลเดน
จากไร้สาระนุกรม - อนึ่งบทความนี้ถูกแก้ไขได้โดยผู้ใช้ทั่วไป หากแป้กหรือเสื่อมประการใดทางเราไม่ขอรับผิดชอบใดๆทั้งสิ้น
สคูลเดน -หลั่งเลือด ในวันฟ้าทราม- (スクールイタイ Sukūru Itai) คือเกมส์จากประเทศยุ่นปี่ หากแต่เนื้อหาภายในนั้นน้ำเน่าและขี้ลอกเป็นที่ซู้ด แต่ก็ยังรอดออกมาทำเป็นอนิเมอีกจนได้ แถมยังดังจนฝั่งประเทศเทยนำไปสร้างเป็นละครน้ำเน่าชื่อว่า"รอยฟักแม้วในอดีต" ซึ่งได้อั้ม ผีชราภาพ ไชเชื้อโรคมาเล่นเป็นโคโตโนฮะ
เนื้อหา |
[แก้ไข] ข้อมูลเบื้องต้นเกี่ยวกับเกม
- ตัวเกมเป็นเกมส์ที่มีความจุขนาดเกือบ 8 GB ไม่รู้จะยัดอะไรนักหนา
- ตัวเกมมีลักษณะแบบ SLG (Simulation Love Game) ซึ่งน่าเบื่อหน่าย เพราะมีแค่คุยๆๆๆ ตอบคำถาม แล้วก็เจาะไข่แดงเท่านั้น
- มีพระเอกอยู่หนึ่งตัวคน แต่มีนางเอกเยอะมากกกกกก แถมยังหลงรักพระเอกได้อีก... พระเอกคนนี้นี่ช่างบร๊ะเจ้าจริงๆ
- มีตอนจบที่หลากหลาย ตั้งแต่ขึ้นสวรรค์ ไปจนถึงลงนรก ถึงแม้จะไม่โหดเท่าในอนิเมก็เหอะ
- ราคาไม่รู้ฟ่ะ รู้แต่ว่าหาโหลดฟรีได้ละกัน (ถ้ามีปัญญาอ่ะนะ)
เนื่องด้วยตัวเกมเป็นเกม ฉะนั้นจึงไม่สามารถเอาภาพประกอบมาลงได้มากนัก
| สคูลเดน เป็นบทความเกี่ยวกับ เกมส์ ที่ยังไม่สมบูรณ์ ต้องการตรวจสอบ เพิ่มเนื้อหา หรือจัดเข้าหมวดหมู่ คุณสามารถช่วยเพิ่มเติมหรือแก้ไข เพื่อให้สมบูรณ์มากขึ้น ข้อมูลเกี่ยวกับ สคูลเดน ในภาษาอื่น อาจสามารถหาอ่านได้จากเมนู ภาษาอื่น ด้านซ้ายมือ |
[แก้ไข] ภาคอนิเม
- สิ่งที่ทำให้สคูลเดนโด่งดังวินาศสันตะโร ก็คืออนิเมนี่แหละ เพราะตอนจบเป็นอะไรที่เสื่อมมากๆ
- พระเอกในสคูลเดน ลักษณะเหมือนชาวไทยจำนวนมาก (เพราะชอบฟันแล้วทิ้งตั้งแต่ในวัยเรียน แต่ทามไมตอนแรกแม่งขี้อายสุดท้ายฟันแม่งทุกราย) อนิเมเรื่องนี้จึงโดนใจคนไทยเป็นพิเศษ
- นางเอกในสคูลเดนก็โง่พอๆกับนางเอกละครน้ำเน่าไทยเช่นกัน คนแรกก็บ้าอะไรตัดหัวเค้าปล่อยให้เขาหานั้นแหละ คนที่2 ก็โดนเสียบท้อง โง่ไม่โง่ล่ะ
- อนิเมมีแค่ 12 ตอนจบ แต่ตอนสุดท้าย นั้นถูกแบนไม่ให้ฉายลงทีวี เพราะเนื้อหารุนแรงสุดขีด ประกอบกับวันนั้นเกิดคดีฆาตกรรมลูกฆ่าพ่อพอดี ฉะนั้น จากปกติที่ฉายอนิเมจึงต้องฉายภาพเรือแทน จึงเกิดคำศัพท์ที่ว่า Nice Boat ขึ้น
- สคูลเดน ไม่ใช่การ์ตูนสำหรับเด็ก เพราะถ้าเจ๊ระเบียบรัดมาเห็นแล้วจะร้องจ๊าก
ถ้าน้าต๋อยนำมาให้คนไทยได้ดู หวังว่าจะมีข่าวหน้าหนึ่ง " พบศพไร้หัว พร้อมคนร้าย สาระภาพทำไปเพราะใจรัก "
[แก้ไข] ตัวละคร
- พระเอก : ไอ้มาโคโตะ ไอ้หื่นกาม (ไม่ให้หื่นกามได้ไง ก็ชุดนักเรียนหญิงที่พวกหล่อนใส่ ออกจะวาบหวิวซะขนาดนี้...) เป็นบุคคลในดวงใจของเกย์อิจิ เพราะเขาสามารถทำในสิ่งที่เกย์อิจิทำไม่ได้ นั่นคือการได้ฟันเพื่อนสาวร่วมชั้นเรียน แต่ยังไงๆก็ตายอนาถอยู่ดี รู้สึกท่าตายจะเลียนแบบแว่วเสียงจัญไรทั้งดุ้นเลย
- นางเอก : มีอยู่สามคนหลักๆ (เพราะขี้เกียจเล่า) อันได้แก่
- โคโตโนะฮะ สตรีเพศ ผู้สง่างาม และโนตม แต่ท่าทางไม่ค่อยฉลาดนัก(เรื่องผู้ชาย) อาจจะเพราะดวงไม่ดีเท่าไหร่ ชาตินี้จึงได้พานพบไอ้มาโคโตะ หากหล่อนวีนแตก จะสามารถปาดคอหรือคว้านท้องใครก็ได้ ถ้าอนาคตเป็นสูตินารีแพทย์คงจะมันส์น่าดู
- เซไค : นางเอกที่โง่กว่าโคโตโนะฮะ เพราะดันหลงรักไอ้มาโคโตะเข้าซะได้ เลยเสร็จมันซะนี่ เธอเคยเป็นศิษย์ของโซโนะซากิ เมก้าชิอง ผู้สอนท่ามีดเสียบพุงสังหารให้ ฉะนั้นเธอจึงร้อนวิชาลองกับไอ้โตะคนแรกเลย
- เซ็ทสึนะ : ถึงบทจะไม่มากแต่ก็กินใจใครหลายคน น่าเสียดายทั้งที่คิดว่าเธอจะรอดพ้นเนื้อมือไอ้หื่นกามแล้วแท้ๆ แต่ดันมิวายเสร็จไอ้โตะในวันสุดท้ายซะได้ ช่างโง่เง่าจริงๆ
[แก้ไข] ภาพตัวละคร
- ไอ้โตะ
"ไอเชี้ย แทงกุไม่เลี้ยง"
"วันนี้ กุไปแถ ที่ใหนดีหว่า"
นางเอกที่รักเดียวใจเดียวแต่เสือกอยากรู้ไปหมดแม้กระทั่งผ่าท้องเพื่อดูว่ามีเด็กไหม หวังว่าเทอคงไมเอาหัวไอโตะไปโยนแนลูกโบลิ่งนะ
- เซไค
ไอเชี้ย สาวสวยที่เหมือนหญิงไทยเพราะเทอชักจูงไห้พระเอกรักกันกับ โคโตโนฮะ แต่เทอก็ดันชอบเค้าเอง
ก่อนตายเทอคงนึกในใจ ไอเชี้ยโตะ ทามไมมึง มีแต่หัว
- เซ็ทสึนะ (คล้ายว่าจะเป็นตัวประกอบ)
เทอคนนี้แรดได้โล่จริงเอาได้หมดกุไม่สนใครไครจะมีใครกุเอาหมด
[แก้ไข] เปรียบเทียบฉากเสียบพุงในสคูลเดน
กับแว่วเสียงจัญไร
[แก้ไข] เนื้อเรื่อง
School Days เธอ...ฉัน...และวันฟ้าคราม (แฟนเธอ...ผัวฉัน...วันฟ้าสีเลีอด)
ณ โรงเรียนแห่งหนึ่งในประเทศญี่ปุ่น อิโตะ มาโคโตะ (บักโตะ ไอ้โตะ ไอ้เห้โตะ)ชายหนุ่ม ธรรมดาๆ โดยเริ่มเรื่องเป็นแค่คนขี้อาย ไม่กล้าพูดทักทายสาวที่ชอบ ซึ่งนั่งรถไฟร่วมทางไปโรงเรียนด้วยกัน คัทสึระ โคโตโนฮะ สาวซื่อเงียบ ขี้อาย สวย ในบางครั้งไม่ค่อยมั่นใจในตนเอง เป็นคนที่ไอ้โตะหลงรักแต่แรก แต่ตัวไอ้โตะก็ไม่กล้าเข้ามาคุยสักที ได้แต่แอบถ่ายรูปด้วยมือถือ และเฝ้ามองทุกครั้ง ไซอนจิ เซไค สาวผู้เปิดเผย กล้าทำ กล้าพูด น่ารัก เพื่อนร่วมห้องไอ้โตะ เป็นคนแนะนำให้ไอ้โตะรู้จักกับ โคโตโนฮะ
ภาพรวมของเรื่อง คือ เซไค พยายามเป็นแม่สื่อให้ ไอ้โตะ และโคโตโนฮะได้คบกัน อื้ม โดยไม่เข้าใจถึงภายในใจของตนเอง ซึ่งจริงๆก็แอบชอบมาโคโตะเข้าแล้ว คนเขียนได้เห็นพัฒนาการจากไอ้บื้อที่อ่านคู่มือจีบสาว ไปเป็นระดับเทพฟันดะ ภายในไม่กี่ตอน โดยตัวเซไคเองก็เป็นแม่สื่อเจ้าปัญหาโดยพยายามสอนภาคปฏิบัติในการปฏิสัมพันธ์ทางกายกับผู้หญิง โดยใช้ตัวเธอเองเป็นสื่อการสอนให้ไอ้โตะ
"ตรงนั้นแหละ..."
ตัวไอ้โตะเองซึ่งถือได้ว่าบรรลุ"วิชาโอ้โลม" ได้พยายามขอมีสัมพันธ์กับโคโตโนฮะโดยกรอบความคิดที่ว่า "เมื่อเรารักกัน ต้องมีSEXกัน" ตัวของโคโตโนฮะเอง ซึ่งเป็นคุณหนูผู้เรียบร้อย ก็พยายามบ่ายเบี่ยง... นอกจากกอด จูบ แอบอิง เธอไม่ยอมให้เขาทำอะไรเกินเลยไปกว่านั้น...(ผิดใหม?...ถ้าไม่ยอมให้คนรัก ได้ความบริสุทธ์ของเราไป) ไอ้เห้โตะขอเลิกกับเธอเพราะไม่ยอมให้มันจิ้ม หลังจากนั้นไอ้เห้โตะทำเธอน้ำตานองหน้าหลายครั้งด้วยการ ไปมีSEXกับสาวๆคนอื่นๆ(ฟันดะ) หรือแม้กระทั่งมีSEXกับ เซไค อดีตเพื่อนและแม่สื่อที่แสนดี เมื่อโคโตโนฮะเธอถูกบีบบังคับมากๆ จะเกิดอาการทางประสาท คือการช๊อคและกระทำการโดยบางครั้งไม่รู้เนื่อตัว
จนกระทั่งวันงานเทศกาลของโรงเรียน โคโตโนฮะ เห็นภาพบาดตาคือเซไคอดีตเพื่อนรัก และ ไอ้โตะ อิงแอบแนบชิดกันอยู่ เธอเกิดอาการช๊อคไม่รู้เนื้อตัว ทันไดเองนั้นมีเพื่อนชายของไอ้โต๊ะที่แอบชอบเธออยู่ได้ข่มขืนเธอขณะที่อยู่ในสภาพช๊อค
โคโตโนฮะหลังโดน...
เธอทั้งเจ็บ...ทั้งเหงา ไม่มีคนคอยปลอบใจ ได้แต่แอบมองภาพของแฟน และอดีตเพื่อนรัก พลอดรักกัน ไอ้โตะเอง ยังไปมีสัมพันธ์สวาทกับหญิงอื่นเรื่อยไป แต่ในใจลึกๆก็ยังนึกถึงโคโตโนฮะ รักแรกพบ... เซไคที่ไม่พอใจในพฤติกรรมของไอ้โตะ บอกไอ้โตะว่า เธอท้องกับมัน ไอ้โตะทำท่าทีไม่สนใจ
ไอ้โตะซึ่งพึ่งรู้หัวว่าหัวใจของตนเองรักโคโตโนฮะได้กลับไปปรับความเข้าใจกันกับโคโตโนฮะทำให้สภาพจิตของเธอกลับมาเป็นปกติ เซไคที่กลับมาเห็นโกรธแค้นมาก...ตบโคโตโนฮะไป1ป้าบ นางเอกโดนตบ...ความอดทนของเซไคถึงขีดสุดเธอจึง ไปดัก"เสียบ"ไอ้โตะ ซึ่งธรรมดา"เสียบ"เธอมาตลอด
เสียบ...จึ้กๆๆๆ
เธอเสียบไม่ยั้ง จึ้กๆๆๆๆๆๆ ไอ้เห้โตะตายคาที่(สมน้ำหน้ามัน ตายซ๊าๆๆๆ) ก่อนตายไอ้โตะได้จับที่ท้องของเธอ(อาจเป็นเศษเสี้ยวสติสุดท้ายก่อนตายที่เริ่มระลึกถึงความเจ็บแค้นของผู้หญิงและภาระต่อเด็กในท้อง...) เซไควิ่งหนีไปจากที่เกิดเหตุทิ้งทุกอย่างไว้ข้างหลัง
โคโตโนฮะ กลับเข้ามาเจอซากไอ้โตะ...อาการทางประสาทของเธอกลับมาอีกครั้ง เซไคนั่งทุกข์อยู่ในห้องแต่กลับได้รับเมสเซจจากมาโคโตะให้ไปเจอกันที่ดาดฟ้า "หรือว่าเขายังไม่ตาย" เซไครีบไปทันที แต่กลับเจอโคโตโนฮะพร้อมกับกระเป๋าขนาดกลางที่ใส่อะไรบางอย่างอยู่
"เธอเปิดดูสิ"
มันคือ "หัวของมาโคโตะ" เซไคอาเจียนเอาทุกอย่างออกมา และเหลือบไปเห็น เลื่อยในมือโคโตโนฮะ(เลื่อยที่ตัดหัวไอ้โตะใส่กระเป๋าน่ะแหละ) เธอควักมีดที่เคยแทงมาโคโตะ ออกมาเพื่อป้องกันตัว!...แต่ช้าไป
"ลาก่อนจ๊ะ เซไค"
โคโตโนฮะ ใช้เลื่อยเชือดเซไคจนตาย(เลื่อยอันเดียวกับที่ตัดหัวไอ้โตะใส่กระป๋าน่ะแหละ) แล้วแหวะท้องออกดู"ไม่เห็นมีเด็กเลย โกหกชัดๆ"
สุดท้ายโคโตโนฮะ ล่องเรือออกไปอย่างไร้จุดหมายพร้อมกับกอดหัวของมาโคโตะไว้
"มาโคโตะ เราจะไม่พรากจากกันอีก"
จบด้วยประการฉะนี้แหละ เอวัง....
[แก้ไข] วิเคราะห์เนื้อเรื่อง
เครดิต โดย เผ่าอ้วนแล้ว [1]
[แก้ไข] ตัวละคร
- มาโคโตะ
- ...ผู้แยกไม่ออก ระหว่าง SEX กับความรัก ไม่หยุดตรึกตรอง พิจารณาตน ไม่สามารถเตือนสติตนเองได้ หรือจะให้พูดง่ายๆก็คือ มันลอกนิสัยมาจากพระเองละครน้ำเน่าอะจ๊ะ
- โคโตโนฮะ
- ...ผู้ไม่แยกความรัก ความหลง และไม่สามารถครองสติ ในยามที่มีสิ่งๆต่างๆมากระทบ ดูจากบทแล้ว ท่าทางคนคิดจะคิดมาจากนางเอกละครน้ำเน่านะเนี่ย แต่ทว่าสุดท้าย เธอก็สมหวังกะไอ้โตะ โดยที่เธอก็หนีคดีเหมือนแม้ว ทุจศิลไปซะละ
- เซไค
- ...ผู้ไม่รู้ตนเอง และเลือกหนทางที่ผิดพลาด น่าจะมาจากนางร้ายกรี๊ดกร๊าด(แต่นี่ไม่กรี๊ด เชือดเลย เฮี๊ยะฮ่าฮ่าฮา)
- เพื่อนสาวๆในห้อง
- ...ซึ่งถูกกระแสของวัฒนธรรมใหม่เข้าครอบงำ เสนอตนเองแก่ผู้ชาย เสร็จกิจแล้วแยกทางได้ไร้พันธะ
- เพื่อนไอ้โตะ
- ...อาศัยจังหวะที่ผู้หญิงอ่อนแอ ไร้การควบคุมตน ยัดความใคร่ของตนใส่...
ทั้งหมดเป็นตัวแทนของกระแสวัฒนธรรม SEX FRIEND ของวัยรุ่นปัจจุบัน พบได้ทั่วไปตามสถาบันการศึกษาทั้งก่อนและ อุดมศึกษา ไม่ใช่เฉพาะที่ญี่ปุ่นหรอก เมืองไทยนี่แหละก็เยอะ
[แก้ไข] เนื้อเรื่อง
จริงๆ ถ้าเราใช้แนวคิดมุมกลับเรื่อง SEX FRIEND ของทางตะวันตก เช่น อเมริกันมามอง อนิเมะเรื่องนี้ก็จะกลับกลายเป็นเรื่องตลกไปซะอย่างงั้น ฝรั่งอเมริกันที่รู้จักบอกว่า"การ์ตูนเรื่องนี้มันจะหวงกันไป ฆ่ากันไปทะไมวะ" ธรรมดาจะตาย ที่จะมี SEX กัน เมื่อเรารักใครชอบใคร "การทดลองกินอยู่กันก่อนแต่งเป็นเรื่องปกติ จนกว่าเอ็งจะแต่งงาน สาบาน และสวมแหวนกันน่ะแหละเอ็งจึงเป็นของกันและกัน รักและอยู่เคียงข้างกันจนตาย"
"ข้าดูเรื่องนี้ถ้ามันมีการป้องกันที่ดีไม่ท้องและมันไม่ฆ่ากันมันก็จะเป็นหนัง American Pie นี่แหละว่ะขำขำ"ไอ้ฝรั่งกล่าวทิ้งท้าย
ชีวิตมันเรื่องขำๆ
[แก้ไข] หากเราทำสคูลเดนภาคใหม่ขึ้นมาเอง...
- หากจะทำภาคใหม่ เวอร์ชั่นไทย ตัวละครไทย ใช้ฉากในไทย ผมคิดว่า อาจต้องใช้ฉากในมหาวิทยาลัยแทนนะครับ เพื่อที่จะสามารถมีความวาบหวิวได้พอๆ กับในการ์ตูนยุ่น :) - ไอ้เลิฟกราตะหยิดกล่าว
[แก้ไข] อ้างอิง
[แก้ไข] ข้อมูลอื่นๆ
| สคูลเดน เป็นบทความที่ยังไม่สมบูรณ์ ต้องการตรวจสอบ เพิ่มเนื้อหา หรือจัดเข้าหมวดหมู่ คุณสามารถช่วยเพิ่มเติมหรือแก้ไข เพื่อให้สมบูรณ์มากขึ้น ข้อมูลเกี่ยวกับ สคูลเดน ในภาษาอื่น อาจสามารถหาอ่านได้จากเมนู ภาษาอื่น ด้านซ้ายมือ |


















