สำนักพิมพ์และนักเขียน
|
บทความนี้ไม่มีใจความหลัก หรือมีเนื้อหาคลุมเครือ อ่านแล้วไม่รู้เรื่อง หรืออ่านแล้วงงพะย่ะค่ะ
กรุณาช่วยแก้ไขบทความนี้ให้สมบูรณ์ยิ่งขึ้น โดยการคลิกที่นี่ ถ้าแก้ไขบทความจนชัดเจนแล้ว ให้นำป้ายนี้ออก |
|
บทความนี้ต้องการเก็บกวาด ตรวจสอบ ปรับปรุง แก้ไขรูปแบบ ใส่หมวดหมู่ ใส่ลิงก์ภายใน หรือภาษาที่ใช้ ในส่วนใดส่วนหนึ่งหรือหลายส่วนด้วยกัน เพื่อให้ได้ตามมาตรฐานไร้สาระนุกรมไทย
คุณสามารถช่วยแก้ไขได้ โดยการตรวจสอบและปรับปรุงบทความนี้ ดูรายละเอียดเพิ่มเติมที่ วิธีแก้ไขหน้าพื้นฐาน คู่มือการเขียน และ นโยบายไร้สาระนุกรม |
สำนักพิมพ์ ป้อมปราการที่นักเขียนและนักพิมพ์ทั้งหลายอยากฟันฝ่าได้ บางสำนักส่งจดดหมายตอบแค่ ไม่ผ่าน บางสำนักไม่ผ่านและติบานเบอะ ตัดกำลังใจกันสิ้นดี ทั้งนี้ อาจมีสักสำนักพิมพ์ที่ยอมไฟเขียวให้ในสักวัน แต่ถ้าไม่ผ่านจริงๆ หลายคนเลือกพิมพ์เองมันซะเลย
สิ่งที่เป็นตัวการของอนาคตหนังสือหนึ่งเล่ม
1.บรรณาธิการ - สิ่งมีชีวิตชื่อย่อบ.ก. เป็นคนที่อ่านและอ่านทุกสิ่งที่คนเขาเสนอมาอย่างจำเป็นและอาจจะจำใจ บางคนบ้าระห่ำสุดยอด บางคนไม่บ้าเลยแต่ไม่เคยยอมให้ต้นฉบับผ่าน มนุษย์ที่ขัดเจียรนัยเพชรมานักต่อนัก และเคยใช้วาจาเสียดสีดูหมิ่นกะบรรดากรวดน้อยที่ฝันว่าสักวันจะกลายเป็นเพชรไปเย้ย โดนนักเขียนที่ไม่ผ่านต้นฉบับด่ามากที่สุดในโลก
2.หน่วยตรวจหาคำถูก - ใช้กับต้นฉบับที่ผ่านด่านแรกที่โหดที่สุดมาได้อย่างบ.ก. และบางทีสิ่งที่ส่งมาก็มีคำผิดจนต้องเปลี่ยนชื่อเป็น หน่วยหาคำถูก เป็นอีกสิ่งที่ต้องอ่านอย่างจำเป็นและอาจจะจำใจไม่แพ้บ.ก.
3.ตัวนักเขียนเอง - สิ่งที่ดังก็ดัง ไม่ได้ก็ขายหนังสือเซลล์กันไป บางคนแพ้และไม่พาล ไม่ผ่านคือไม่ผ่าน บางคนไม่ผ่านแล้วสงสัยว่าต้นฉบับมันห่วยตรงไหนหว่า ทั้งที่เอาไปให้สิบคนอ่านมีสนุกแค่คนเดียวคือเด็กป.สองที่ถูกจ้างให้วิจารณ์ บางคนเป็นโดยเริ่มจากการเขียนในเน็ต บางคนอยากคว้าฝันเขียนในเวิร์ดคราวเดียวแล้วส่ง
เกรดหนังสือ
1.ห่วยต่ำเตี่ยเรี่ยดิน - มาจากสองสาเหตุ หนึ่ง-ชื่อเสียงนักเขียนแย่กระทันหัน สอง-อ่านไม่สนุก
2.กลางๆ - อ่านได้ทุกเพศทุกวัย เขียนพอรับได้และฟุ้งซ่านปนเพ้อนิดๆ
3.ขั้นสูงสุดยอดปรมาจารณ์เทพยดา - คือคนที่เขียนหนังสือที่คนทั่วไปอ่านไม่รู้เรื่องเลย อาจเขียนห่วยกว่าเด็กป.สอง แต่มันดูมีสมองและราคา แม้ว่ามันจะเพ้อสุดยอดและให้ความรู้สึกว่าคนเขียนน่าจะบ้าก็ตาม
