อักษรปลาหมี
จากไร้สาระนุกรม - อนึ่งบทความนี้ถูกแก้ไขได้โดยผู้ใช้ทั่วไป หากแป้กหรือเสื่อมประการใดทางเราไม่ขอรับผิดชอบใดๆทั้งสิ้น
อักษรปลาหมี(อักษรโรเมียน:Prahmi; ภาษาหารูฮิ: 
) เกิดขึ้นเมื่อราวคริสต์ศตวรรษที่ 22 ในประเทศยี่หุ่น เกิดขึ้นมาพร้อมๆ กับศาสนาโดเรม่อนเลยทีเดียว
เนื้อหา |
[แก้ไข] ประวัติ
อักษรปลาหมีพัฒนามาจากอักษรปันละแว๊กของประเทศเทย พบมากในบทสวดสรรเสริญขององก์บร๊ะศาสดาโนบิตะ และท่านมหาเมพโดเรม่อน นักวิชาการเชื่อว่าอักษรนี้ได้รับอิทธิพลมาจากอักษรซึเนะโอะ และอักษรเดคิสุงิ
[แก้ไข] การประดิษฐ์อักษร
องก์บร๊ะศาสดาโนบิตะทรงเบื่อหน่ายเป็นอย่างมากเพราะท่านสอบทีไรก็ได้แต่ 0 คะแนน อีกทั้งยังอ่านหนังสือไม่ออก ท่านจึงลงทุนประดิษฐ์อักษรของพระองค์เองขึ้นมาใช้เมื่อ ค.ศ.2090 แต่ท่านก็ยังอ่านหนังสือไม่ออก เหมือนเดิม จึงขอร้องให้ท่านมหาเมพโดเรม่อน นำเครื่องมือวิเศษออกมา จนทำให้ องก์บร๊ะศาสดาโนบิตะ สอบได้คะแนน 100 เต็มเสมอมา
อักษรปลาหมีเชื่อกันว่าเป็นอักษรที่ศักดิ์สิทธ์ เชื่อกันในหมู่นักบวดชีว่า ใครกินแผ่นศิลาจารึกที่จารึกด้วยอักษรดังกล่าว จะทำให้ไส้ทะลุ ไส้ขาด จนเป็นอันตรายแก่ชีวิตได้
[แก้ไข] ทำไมจึงชื่อว่า ปลาหมี
มีตำนานเล่นสืบต่อมาว่า หมี เจ้าป่าพาราเดือก ทางตอนไต้ของประเทศเทย ได้ประชุมกันว่า "เราควรประดิษฐ์อักษรขึ้นมาใช้กันมั่งนะ เพราะพวกเรานี่ก็พูดปากเปล่า เมื่อยปากฟรีๆ" เหล่าสิงสาราสัตว์เห็นด้วย นายมาเยตีน พามาตา ที่เป็นแรคคูน พูดขึ้นว่า "พอดีเลย ผมประดิษฐ์อักษรได้แล้ว เพิ่งคิดเมื่อคืนเอง" หมีเจ้าป่าจึงถามว่า เจ้ารู้ได้อย่างไร นายมาเยตีนตอบว่า "จู่ๆ ก็มีคนกับทานุกิโผล่มาจากรูดำๆ ที่มันอยู่บนหัวเตียงผม ผมกลัวเขาจะลอบทำร้าย จึงไปคว้าไม้หน้าสาม และรองส้นตีน 1 คู่มา "พวกเขาบอกว่า ไม่ต้องกลัว เราไม่ได้มาทำร้าย เราแค่มาดูแรคคูนตัวจริงเท่านั้นเอง เพราะในประเทศยี่หุ่นในปัจจุบันไม่มีแร็คคูนเหลื่ออยู่แล้ว" ผมจึงเชื่อ แล้วเขาก็พาเข้าไปในรูดำๆ พอออกจากรูดำๆ เขาจึงอธิบายว่า "มันคือเครื่องมือในศตวรรษที่ 22 ทำให้เราไปในเวลาต่างๆ ได้" ผมจึงรู้ว่าในวันพรุ่งนี้จะเป็นอย่างไร" หมีเจ้าป่าพูดว่า "พอๆ ไม้ต้องแล้ว เดี๋ยวมรึงจะเจอส้นตีณกรู"
พอหมีเจ้าป่าพูดเสร็จ นายอัมปากรู โทนัสสมหวังสวัสติชัยยาการาเนกิมะ ที่เป็นกระต่าย พูดขึ้นว่า "ผมว่าน่าจะให้ อักษรนี้ชื่อ วันละแว๊ก นะ เพราะ
- วัน ก็คือวัน
- ละ ก็คือละ
- แว๊ก ก็คือเสียงที่สัตว์ร้อง แว๊ก เวลาฟ้าถล่ม
หมายความว่า ในทุกๆ วัน ฟ้าจะถล่ม และสัตว์ก็ร้อง แว๊ก ทุกวัน"
สัตว์ทุกตัวจึงปรบมือให้กับความคิดอันเฉลียวฉลาดน้อยของกระต่าย
ต่อมา อักษรนี้ได้เพี้ยนไปเป็น ปันละแว๊ก ตราบจนทุกวันนี้
และเพื่อต้องการตอบแทนบุญคุณอักเล็กหลวงของหมี จึงจับมาตั้งชื่อว่า อักษรหมี
และต่อมา คนในประเทศยี่หุ่น อดอยากปลาดิบมาก จึงเรียกเพี้ยนไปว่า อักษรปลาหมี
[แก้ไข] ใช้เขียน
| ระบบการเขียน | |||
|---|---|---|---|
| |||
