ประเทศเกาเหลาใต้

จากไร้สาระนุกรม - อนึ่งบทความนี้ถูกแก้ไขได้โดยผู้ใช้ทั่วไป หากแป้กหรือเสื่อมประการใดทางเราไม่ขอรับผิดชอบใดๆทั้งสิ้น

ประเทศเกาเหลาใต้ หรือ สาธารณรัฐดอทเอเกาเหลาใต้ เป็นประเทศหนึ่งซึ่งแบ่งเขตการปกครองจากประเทศเกาเหลา ปกครองด้วยระบอบกฤตยาธิปไตย มีพรมแดนทางทิศเหนือติดกับประเทศเกาเหลาเหนือ

ประเทศนี้ยังเป็นต้นกำเนิดของดารานักร้องที่เป็นขวัญใจของพวกติ่งหูในประเทศเทย อย่าง เอ๊ดจวย และ ดงบางชินเกรียน ด้วย

เนื้อหา 1 ประวัติศาสตร์ 1.1 ชื่อประเทศเกาเหลาใต้ 1.2 เขตการปกครอง 2 ภูมิอากาศและภูมิประเทศ 2.1 ภูมิประเทศ 2.2 ภูมิอากาศ 3 เศรษฐกิจ 3.1 การคมนาคม 3.2 เศรษฐกิจหลักของประเทศ 3.3 การสื่อสาร 4 สังคม 4.1 ชนชาติ 4.2 ศาสนา 4.3 การศึกษา 4.4 ศิลปะและวัฒนธรรม 4.5 อาหารและเครื่องดื่ม ยอดนิยม 4.6 กีฬา 4.7 วันสำคัญ 4.8 บุคคลสำคัญ 5 ข้อมูลเพิ่มเติม

[แก้ไข] ประวัติศาสตร์

ในประวัติศาสตร์เกาเหลา แบ่งเป็นราชอาณาจักรทั้งสาม คือราชอาณาจักรโคหมูยอ อาณาจักรแพ็กเค และอาณาจักรก็อดซิลล่า ซึ่งปกครองคาบสมุทรเกาเหลาและบางส่วนของจีน ตั้งแต่ศตวรรษที่ 1 ก่อนบริสต์์กาลถึงบริสต์ศตวรรษที่ 7 ในช่วงหนึ่งศตวรรษก่อนบริสตศักราช คาบสมุทรเกาเหลาทั้งหมด และดินแดนส่วนใหญ่ของประเทศจีนอยู่ภายใต้การปกครองของสามอาณาจักร

1,000 ปีก่อนบริสต์กาล พระเจ้าโชว์เจี๊ยวได้สถาปนาราชวงศ์โชซอย และอาณาจักรโชซอยขึ้น เพื่อรวบรวมเผ่าเกย์ เลสเบี้ยน นิโกร เกรียน และแอนนิมอย(กลุ่มคนที่ร่วมเพศกับสัตว์) มารวมกันเพื่อให้เกิดความหลากหลาย สองร้อยปีต่อมา มีหมอใจร้าย ชื่อว่า โฮจุ้น ใช้อาชีพหมอฆ่าคนมากมาย แต่ทำได้เนียนมากเลยไม่มีใครจับได้ อาชีพรองก็คือข่มขืนผู้หญิง ห้าร้อยสามสิบปีต่อมา เป็นยุคที่กลุ่มการค้าต่างๆ ต่างเอารัดเอาเปรียบกัน แต่พ่อค้านามว่า อีซังต๊ก พ่อค้าใหญ่จอมโกง และทาสเซ็กซ์ของพระราชา เจี้ยวต๊ก เลยฮุบไว้ซะหมดเลย ทำให้วุ่นวายมากขึ้น ในที่สุด ก็ไม่มีการค้า ใครอยากได้อะไรก็จิ๊กลูกเดียว หนึ่งร้อยปีต่อมา มีนางทาสชื่อ แดกจังมึง แค้นราชสำนัก จึงปลอมตัวมาเป็นนางในทำอาหาร วางยาพิษคนในวังทั้งหมด และสถาปนาราชวงศ์แดกจัง ปกครองโชซอยเป็นราชวงศ์สุดท้าย

เจ็ดย้อยปีต่อมาก็เกิดความแตกแยกเพราะอุปนิสัยไม่เหมือนกัน อาณาจักรโชซอย จึงตกเป็นของอาณาจักรจีน

10 ศษวรรษต่อมา พระเจ้าเงี่ยนต๊กได้สถาปนาอาณาจักรแพ็กเค เพื่อที่จะได้เป็นอาณาจักรที่ยิ่งใหญ่ มีชื่อเสียงทางเพศ ต่อมาพระเจ้าเงี่ยนต๊กผสมพันธุ์ตัวเองโดยไม่อาศัยเพศได้ออกลูกเป็นเจ้าชายจูมวย (บางตำราก็ว่า จู๋มึง) และเจ้าชายเงี่ยนตุ๊ก ทั้งสองพระองค์ทะเลาะกัน พระเจ้าจูมวยหนีไปตั้งอาณาจักร โคหมูยอ เพื่อรวบรวมอาณาจักรโชซอยให้กลับคืนมา ส่วนพระเจ้าเงี่ยนตุ๊กก็ปกครองแพ็กเคต่อไป

ขณะเดียวกับที่พระเจ้าเงี่ยนต๊กสถาปนาแคว้นแพ็กเค พระราชินีเลดี้เยาวราช ก็ได้สถาปนาอาณาจักรก๊อดซิลล่า ทำสงครามคำหยาบกับแพ็กเคตลอดมา หลายร้อยปีต่อมา พระเจ้าหมู(ซอดองแย) และพระนางสั้นวา ร่างอ้วนท้วน พบรักขณะกำลังกินก๋วยเตี๋ยวร้านของเจ๊แก ได้สร้างความสามัคคีให้แก่แพ็คเคและก๊อดซิลล่า

ต่อมา พระเจ้าโคเลียหำ ได้ยุบอาณาจักรทั้งสาม แล้วสถาปนาอาณาจักรใหม่ ชื่อว่า โคเลียว

ราชวงศอีี เป็นราชวงศ์สุดท้ายของเกาเหลา หลังจากสิ้นสุดรัชสมัยของพระจักรพรรดิซุนจง เกาเหลาก็ได้ถูกปกครองโดยยุ่นปี่ในปี พ.ศ. 2453

หลังสงครามโลกครั้งที่ 2 ประเทศเกาเหลาต้องแยกเป็นสองประเทศตามข้อตกลงป๊อดสลัม ในปี พ.ศ. 2488 โดยใช้เส้นขนาน 38 และเกาเหลาใต้ อยู่ในการยึดครองดูแลโดยสหรัฐอเมริเกย์

หมายเหตุ

1. (อีซังต๊ก) ชาติต่อมาคือ ทุจศิล กินชะมัด ซึ่งเปลี่ยนเป้าหมายมาโกงกินยังประเทศเทย
2. ส่วนพระราชา ความผิดที่เอาผู้อื่นมาเป็น Sex Slave จึงต้องมาเกิดเป็น ซาหมัก สุกรเพศ เป็นนอมินีให้กับทุจศิล
3. โฮจุ้น มาเกิดเป็น บรรหอน ศิลปอาชญา
4. แดกจังมึง มาเกิดเป็น นางสุดารัดห่วง เกย์ทุกสถาบัน
5. พระเจ้าหมู มาเกิดเป็น นายจับตูดลนไฟ ฉายแสงริบหรี่
6. พระนางสั้นวา มาเกิดเป็น คุณหญิงสร้อยเพชรพจมารร้าย
7. พระเจ้าโคเลียหำ ไปเกิดตั้งไกล เป็นอเด้า ซิสเลอร์
8. พระเจ้าวีตุ๊ก ไปเกิดไกลกว่า ปัจจุบันคือ นายจอร์จ เวเดอร์ ดับเบิลอี ตุ๊ดบูด
9. พระเจ้าโชว์เจี๊ยว มาเกิดเป็น ท่านผู้เฒ่าแห่งบ้านสี่เสาเทเวศน์
10. สุดท้าย พระเจ้าซุนจง มาเกิดเป็น กูเอง

[แก้ไข] ชื่อประเทศเกาเหลาใต้

• ประเทศเก้าหรี่ใต้
• ประเทศเกาเหาใต้
• ข้อมูลปกปิด

[แก้ไข] เขตการปกครอง

ทุกพื้นที่ยกเว้นเกาเหลาเหนือ พี่แกก็ยึดไว้เป็นของตัวเองหมด

• แบ่งเขตการปกครองออกเป็น 8 จังหวัด 1 จังหวัดปกครองตนเองพิเศษ 6 มหานคร และ 1 นครพิเศษ
• รวมๆแล้วมันกี่เมืองกันแน่เว้ยเฮ้ย
• มีกรุงซีอุยเป็นนครพิเศษ และเป็นเมียหลวงเมืองหลวง

[แก้ไข] ภูมิอากาศและภูมิประเทศ

[แก้ไข] ภูมิประเทศ

• 70% ของประเทศเป็นภูเขา
• ที่เหลือมีลักษณะคล้ายกระทะทองแดง

[แก้ไข] ภูมิอากาศ

• แบ่งเป็นฤดูร้อน ฤดูร้อนมาก และฤดูร้อนชิบหายเหมือนไทย

[แก้ไข] เศรษฐกิจ

[แก้ไข] การคมนาคม

• ประชาชนนิยมการสัญจรทางอินเทอร์เน็ตเป็นหลัก เพราะงานการต่างๆหรือกระทั่งการเรียนก็จะใช้ผ่านทางเว็บแคม

[แก้ไข] เศรษฐกิจหลักของประเทศ

• ประเทศเกาเหลามีสินค้าส่งออกคือเกย์หรือพวกดารานักร้องหน้าตาไม่เอาไหนซึ่งมายึดพื้นที่ในสมองของพวกติ่งหูได้ชะงัดและได้เบียดกวอล์ฟ ม๊ายค์จนตกกระป๋อง
• สินค้าส่งออกอันดับสอง คือเกมออนไลน์
• นอกจากนี้ ยังส่งออกหนังน้ำเน่าเป็็นครั้งคราว สนใจ เชิญชมได้

[แก้ไข] การสื่อสาร

• สื่อสารกันทางอินเทอร์เน็ต
• มีเกมออนไลน์เป็นยานพาหนะหลัก
• มีแฟนคลับทำให้เกิดปัญหาทางจราจรมากที่สุด

[แก้ไข] สังคม

[แก้ไข] ชนชาติ

• ชนชาติต่างๆไม่ถูกแบ่งแยกในประเทศเกาเหลาใต้ เพราะขี้เกียจแบ่ง
• แต่แบ่งได้คร่าว ๆ คือ เชื้อชาติบอยแบนด์ และ คนธรรมดา

[แก้ไข] ศาสนา

• ศาสนาโอตาคุ
• ศาสนาโช ซง-ฮุย
• ลัทธิดงบางชินเกรียน
• ลัทธิเอ๊ดจวย
• มีแฟนคลับเป็นสาวกสูงสุด

[แก้ไข] การศึกษา

• เกมออนไลน์
• เด็กเรียน>>>>การฆ่าตัวตาย

ส่วนนี้ของบทความยังไม่สมบูรณ์ คุณสามารถช่วยไร้สาระนุกรมได้โดยเพิ่มเติมเนื้อหาในส่วนนี้

[แก้ไข] ศิลปะและวัฒนธรรม

• แม่แบบ:Zotto TV

[แก้ไข] อาหารและเครื่องดื่ม ยอดนิยม

• โสม(ม)
• ชาเขียว
• กิมจ๊อ
• อึคางคก
• น้ำส้วมอมฤทธิ์จากบาดาล
• สุนัขบางพันธุ์

[แก้ไข] กีฬา

• เกมออนไลน์
• การฆ่าตัวตาย

ส่วนนี้ของบทความยังไม่สมบูรณ์ คุณสามารถช่วยไร้สาระนุกรมได้โดยเพิ่มเติมเนื้อหาในส่วนนี้

[แก้ไข] วันสำคัญ

ส่วนนี้ของบทความยังไม่สมบูรณ์ คุณสามารถช่วยไร้สาระนุกรมได้โดยเพิ่มเติมเนื้อหาในส่วนนี้

[แก้ไข] บุคคลสำคัญ

ส่วนนี้ของบทความยังไม่สมบูรณ์ คุณสามารถช่วยไร้สาระนุกรมได้โดยเพิ่มเติมเนื้อหาในส่วนนี้

• อีถึก
• คิม จองหมัก2
• นายบั่น ปี้ หมุน เลขาธิการและสัสดีใหญ่แห่งองค์การสหประชาเชี่ย
• ท่านศาสดาซงโฮฮุย
• แดกจังมึง
• อีคางคก โดโลเรศ จิ๋มจิ้ม อัมบูด
• จูมวย

[แก้ไข] ข้อมูลเพิ่มเติม

• ประเทศเกาเหลาใต้มีอัตราการฆ่าตัวตายต่ำที่สุดในโลก
• รหัสอินเทอร์เน็ตของเกาหลีนั้นคือ .sj ซึ่งแท้จริงแล้วย่อมาจาก So-Ju (โซจู) ซึ่งเป็นเหล้าขาวเกาเหลา รสชาติห่วยแตก ชาวเกาเหลานิยมกินโซจูผสมเบียร์เพื่อกลบรสชาติ หาได้ย่อมาจาก SJ อย่างที่เหล่า ติ่งหูเข้าใจ
• การตบกบาลโดยตบด้านหน้าเป็นการแสดงถึงความสนิทสนม และเป็นการทักทายอย่างหนึ่งของชาวเกาเหลา
• ชาวเกาเหลาใต้ ไม่นิยม เล่นMSN

ประเทศและดินแดนในทวีปเอเชย แก้

ประเทศ กรรมบูชา (เขมียว) • กาเมเนีย • กาจั๊กสถาน • เกาเหลาใต้ • เกาเหลาเหนือ • ขี้กรี๊ดสถาน • คาตู้ • เคปาน • เคแหว่ง • คอแดง • จิ้น • ซาอุดีอากระบือ • ซีเลีย • ไซนัส • ตีนเท่าหม้อตะวันออก • ตุรโลกีย์ • เติร์กเกย์นิสถาน • ทาวาสลีนกิสถาน • ทอม • ไทย • เทย • บร๊ะม่า • บรูนึย • บังกะลาเทศน์ • บ้าเรน • ปอบหยิบ • ปาเกย์สถาน • ฝีลีบปิน • ภูถัน • แมงโกเมีย • มันดีเพ์ • มาเลยเสี่ย • ยุ่นปี่ • เยดเม่น • รัดเมีย • รอเลีย • ล๊าว • ลิเดีย • เลียบานอน • เวียดกาม • สีลังชา • สิงคโปโตก(สิงคโป๊) • อกโตนีเซีย • อัพกาวนิสถาน • อาเซ่อใบจัน • สหรัฐอาหลับเอมีเอดส์ • อินเดือย • อีราสะเอว • อีร้า • อีห่าน • อีเบย์กิสถาน • โอ้มันส์ ดินแดนพิเศษ ห้องกรง (จีน) • ชัมมูและกัษมีระ (อินเดือย/ปาเกย์สถาน/จิ้น) • เคอร์ดิสถาน (อีร้า) • มาเกา (จีน) • นากอร์โน-คาราบัค (อาเซ่อใบจัน) • ปาเลสเบี้ยนไตน์ • เลสแบงก์ (อีราสะเอว/ปาเลสเบี้ยนไตน์) • ไต้ซาหวัน (จีน/รัฐบาลไต้ซาหวัน) • สาธารณรัฐตูรเกย์แห่งไซนัสเหนือ (ไซนัส) • สหพันธรัฐเกรียน (ยังไม่มีแผ่นดินอยู่) ดินแดนที่กำลังร้องขอให้เป็นประเทศ ที้เบด • ยุ่นปี่เหนือ • ดินแดนคนไร้เพศ • ศรีธัญญา