แว้น
จาก ไร้สาระนุกรม
คุณอาจจะพิมพ์ผิด คุณอาจจะอยากหาข้อมูลเกี่ยวกับ แว่น ไม่ใช่ แว้น
เด็กแว้น หรือ แซ๊บ เป็นลักษณะของเด็กหรือวัยรุ่นกลุ่มนึง ที่มองว่าการขับขี่มอร์เตอร์ไซต์เป็นกลุ่มๆหรือมอร์เตอร์ไซต์เสียงดังๆๆ มันเท่เสมือนการที่กลุ่มผู้ใหญ่ที่ทำงานออฟฟิศ,ขายประกัน,ขายตรง,หรือทำงานการเมืองขับเบ็นซ์ตากลมคันละหลายๆ ล้าน หรืออาจมีความรู้สึกภูมิใจเฉกเช่นการที่ได้ถือกระเป๋าบางยี่ห้อของเด็กสาวมหาวิทยาลัย(ซึ่งบางทีต้องขายตัวแลกมา)หรืออาจจะมีความรู้สึกภาคภูมิใจ ในความแปลกแยกหรือความเป็นตัวของตัวเองของกลุ่มแฟนคลับที่คลั่งนักแสดงต่างชาติหรือละครเกาหลีที่คิดว่าตัวเองมีรสนิยม ต่างจากชาวบ้าน ซึ่งความรู้สึกทั้งหมด จะเป็นความรู้สึกเดียวกันกับการที่เด็กแว้นหรือแซ๊บ รู้สึกขณะขับขี่มอร์เตอร์ไซต์
เนื้อหา |
[แก้ไข] สถานที่พบเห็นเด็กแว้นตัวเป็นๆ
ที่ขึ้นชื่อมากคงเป็นสะพานพุดที่นี่เป็นแหล่งรวมเด็กแว้น เกรดA เด็กแว้นที่นี่หน้าตาค่อนข้างใช้ได้ แต่ผิวอาจจะคล้ำไปหน่อย สืบเนื่องมาจากการที่ต้องขับมอร์ไซต์(มอร์เตอร์ไซต์)ตากแดดตากลมไปหน่อย ผิวพรรณจะละม้ายคล้ายคลึงกับคนที่อยู่ชายทะเลออกเรือหาปลา ส่วนที่ตอมา เพิ่งมาแรงช่วงหลังๆคือ เดอะโมลล์บางกะปิ ที่นี่เป็นแหล่งรวมเด็กแว้นเขตชานเมืองอันเลื่องชื่อ ใครที่ผ่านไปแถวนี้อาจจะคุ้นเคยดี ข้างๆ ห้างจะมีตลาดขายเสื้อราคาคิดว่าถูกและร้านขายสินค้าไอทีชื่อ ตะวันทุ่ง
ความคิดเห็นเกี่ยวกับเเว้นโดยชาวประมูล
[แก้ไข] การแต่งตัว
[แก้ไข] การวิวัฒนาการของแว้น
แต่เดิม ผู้ชายและผู้หญิงจะใส่กางเกงขาสั้นลายดอก เพราะต้องการโชว์ต้นขาอันเรียวงามของตัวเอง แต่เมื่อขับขี่มอร์ไซค์ไปนานๆ ขาที่คิดว่าเรียวงามกระด่างกระดำก็โดนท่อไอเสียบ้าง หรือไม่ก็เกิดอุบัติเหตุล้มไถลลื่นถลอกปอกเปิกเลือดสาดหนังเปิดติดเชื้อเน่าต้องตัดขาบ้าง ทำไห้มีการพัฒนาเปลี่ยนไสตล์การแต่งตัวใหม่ ออกไปทางเด็กแนวหน่อยๆ โดยการแต่งตัวผู้ชายจะเป้นกางเกง ลีวอย อย่าไปถามเด็ดขาดว่าเคยซักบ้างมั้ย เพราะเวลาซื้อมาใหม่ๆ ยังต้องเอาไปจุ่มโคลนหรือลากกับพื้นถนนเลย เพื่อให้ดูทุเรศทุรังเข้าไว้เก่า เสื้อ นิยมสีดำ หรือสีโทนมืดๆ ส่วนผู้หญิงก็มีลักษณะการวิวัฒนาการเหมือนกับผู้ชายแต่จะต่างกัน แต่ก็มีบางพวกที่ยังอนุรักษ์วัฒนธรรมเดิมเพราะพวกนี้ไม่สวมหมวกกันน็อค พอรถคว่ำทีก็สมองเปิดตายห่าไปอยู่ดีเพื่อเป็นการตกทอดวัฒนธรรมที่ดีงามของสังคมแว้น
[แก้ไข] แว้นในสมัยปัจจุบัน
สมัยปัจจุบันเด๊กแว๊นเเต่งตัวต่างกันออกไป เเล้วเเต่ระดับตังค์ในกระเป๋าวันๆไม่ทำมาหากินเอาแต่ไถตังค์พ่อแม่แว้นไปวันๆ
ระดับเเรก เเว๊นติดดาว เเว๊นติดเฟี๊ยว หรือ เด็กสแกน
พวกนี้จะใส่ของเเท้เเถบทั้งสิ้น เสื้อสีสว่างๆ ตัวใหญ่ๆ( เเดง ชมพู ) รองเท้าเทวินเเท้ๆเลยล่ะ พวกนี้ส่วนใหม่จะพบกันตามผับ
หรือ ร.ร พานิด หน้าขาวปากเเดง บางคนช่วยให้หล่อขึ้น บางคนก็อุบาทว์ชาติชั่วกว่าเดิม เเน่นอนต้องมีรถคู่ใจด้วยทั้งสิ้น
ระดับที่สอง พวกเเว๊นเสี่ยวๆ ลูกข้าวเหนียว
พวกนี้คือเเว๊นพวกใส่ของก๊อป รองเท้าไต้หวัน ตัวดำๆ หัวเกรียนๆ หน้าลาวๆ มักจะใส่หมวกไม่ยอมกันน็อค เเว๊นพวกนี้มักจะทำให้เเว๊นระดับเเรก
เสียชื่อไปด้วย เเย่จริงๆ พบได้ที่ วันสงกรานต์
ระดับสุดท้าย เเว๊นเด็กช่าง
พวกนี้คือพวกที่เรียนช่างกล เเต่ชอบเเต่งรถ สไตการเเต่งตัวคือ เเต่งเเบบเก๋าๆ คิดว่าเท่สาดดดด
รองเท้าหนังเน่าๆ ราคาถูกๆ วันๆเอาเเต่ดื่มเหล้า จะพบได้ที่งานวัด ตลาดนัด ทั่วประเทศ
[แก้ไข] แนวเพลงที่ชื่นชอบ
จะเป็นเพลงตลาดทั่วไปแต่เน้นว่าต้องโหลดหรือได้มาฟรีอาจจะตบแผ่นเพื่อนมาก็ยิ่งขลังแล้วนำมาเปิดกับสเตอริโอที่ติดกับมอไซค์อย่างภาคภูมิเมื่อติดไฟแดง
- รองจากแนวเพลง Pop-Rock หรือแนวตลาดทั้งหลายที่ใช้เรียกกันแล้วยังมีอีกแนวเพลงที่เด็กแว้นนิยมฟังกันอย่างแพร่หลายนั่นคือแนว Emo
หลายท่านอาจจะมีคำถามเกิดขึ้นในใจว่าแนว Emo เป็นเช่นไร กรุณาสืบค้นด้วยคีย์ "อีโม" หรือถ้าหากท่านตรงเข้าไปถามเด็กแว้นดูหล่ะก็ เสียใจด้วยครับท่านจะไม่ได้คำตอบที่กระจ่างใจแต่อย่างใด เราจำลองเหตุการณ์ไว้เพื่อเป็นกรณีศึกษาครับ
- คุณB:นายๆนายที่ขับมอไซด์อยู่หน่ะ
- แว้น:(หัดมามองหน้าเพราะไม่คิดว่าจะมีคนกล้าเรียกพร้อมพยักหน้าขึ้นเล็กน้อย) หือ?
- คุณB:ตอนนี้ฟังเพลงแนวไหนอยู่ครับ
- แว้น:(มองหน้าคุณกลับแบบงงๆมึนๆมีคำถามในใจเกิดขึ้นว่าถามตูทำไม) Emo
- คุณฺB:เป็นยังไงอะครับแนว Emo
- แว้น:(เริ่มอารมณ์เสีย)ก็ที่มันว๊ากๆอะ
- คุณB:อ่อครับ
นี่แหละครับคำตอบ ว๊ากๆ เราจะสามารถพบเห็นเด็กแว้นฟังเพลงแนว Emo ที่พวกเขาใช้เรียกกันได้ตามร้านเกมส์แม้จะใส่หูฟังไว้แต่ท่านจะยังคงได้ยินเสียงเพลงอย่างชัดเจนเพราะเด็กแว้นจะชอบเปิดเสียงเพลงดังๆ พร้อมกับเล่นเกมส์ออนไลน์ไปพร้อมๆกัน เช่น บุ๊กก้าเรสซิ่ง....ในหูก็ว๊ากๆไปเถอะเข้ากันมาก เราสามารถสังเกตุได้ว่าเด็กแว้นคนไหนฟังเพลงแนว Emo ด้วยวิธีง่ายๆครับ ให้ดูจากเสื้อที่เขาส่วมใส่นั่นเอง เสื้อยืดพวกนี้หากท่านไปหาซื้อที่เมืองนอกแล้วท่านจะพบว่า 1 ตัวมีราคาถึง 800 บาทไทย แต่ท่านอย่าเพิ่งตกใจไปครับว่าเด็กแว้นใส่เสื้อแพงกว่าคุณจริงๆแล้วมันตัวละไม่ถึง 100 บาทครับ ดูจากลายเสื้อจะนูนขึ้นมาทำให้เสื้อหนักๆ เสื้อพวกนี้เราเรียกกันว่าเสื้อวงครับ วงดนตรีไทยและเทศจะทำเสื้อวงของตัวเองออกมาขายเพื่อแสดงความก้าวหน้าและการค้าครับ ส่วนมากแล้วเราจะพบแต่ตัวหนังสือภาษาอังกฤษบนเสื้อวงที่เขาส่วมใส่นั่นไม่ได้แปลว่าพวกเขาฟังแต่เพลงอังกฤษนะครับ แต่วงในเมืองไทยเขาก็ดันไปตั้งชื่อวงเป็นภาษาอังกฤษเช่นกัน เช่น วง เรปโท สวีตมูเล็ต เป็นวงไทยที่ตั้งชื่อวงเป็นภาษาอังกฤษ และ สุดท้าย หากท่านถามเขาว่า"ที่เสื้อหน่ะอ่านว่าอะไร" เท่านั้นแหละครับเด็กแว้นจะอ่านมันออกมาเป็นภาษาไทยได้หลายเวอร์ชั่นมาก รีโทรสะโปก,รีสโทรสะโปก,เรทโทรจะโปก,เรทโทรสสะโปก,เรสโทรสะโปก,เรสโทรสสะโปก,เรสเบี้ยน,เรสโทรรอง,เรสซิ่ง,เรสซึบอริทดี้,ทุเรส....
[แก้ไข] ข้อมูลเพิ่มเติม
- แซ๊บเป็นรากศัพท์เป็นแอดเจ๊กทีฟบวกเวิบทูบีช่อง2มาจากแว้น โดยทั่วไปฐานะทางบ้านเด็กแว้นและแซ๊บ จะมีลักษณะยากจนจนถึงสลัม อาศัยล้วงเงินที่พ่อแม่ได้มาจากการขายพวงมาลัยหรือข้าวแกงมาเที่ยวยามค่ำคืน
มาออกมอไซค์ เพราะพ่อแม่ก็ไม่มีเวลาเลี้ยงดูให้เป็นคนดี จึงคิดว่าปล่อยให้มันตายใต้รถสิบล้อลากจะเป็นประโยชน์ต่อสังคมกว่า พวกเด็กแซ๊บจะมีลักษณะไลฟ์สไตล์เฉพาะตัวหลายอย่างที่เปรียบได้กับฮิปฮอปฝั่งเวสโคสเพียงแต่จำลองให้มาเป็นแบบไทย เช่นมีการตั้งแก็งโดยใช้คำนำหน้าที่ต้องเป็นG.นำหน้า และชื่อที่ต่อท้ายต้องแสดงความสถุลจันฑาลที่สุดจึงจะเจ๋ง เช่น g.เด็กนรก g.มังกรกินหมี่ g.มารหัวขน เป็นต้น ซึ่งแก็งเหล่านี้จะปะทะกันก็ต่อเมื่อรวมกลุ่มกันเกิน 3คนเท่านั้น นับว่าเป็นการใช้เวลาว่างอันไม่มีค่าใดๆของพวกเค้าให้เป็นประโยชน์ที่สุด เพื่อสร้างให้สังคมไทยทัดเทียมประเทศอื่นได้ในสังคมโลก
[แก้ไข] การล้างเผ่าพันธุ์แว้น
- ระเบิดชอปเทแว้น มีมาตรการยกเลิกการผลิตแมงกะไซ เนรเทศเจ้าของร้านปาดเบาะออกนอกเมือง และสุดท้าย นำแว้นตัวพ่อมาตอน
- ปล.ในขณะที่หมอได้ทำการผ่าตัดตอนแว้นตัวพ่อ มีผู้ได้ยินเสียงบรื้นแมงกะไซขณะลงมีด และเมื่อผ่าแล้วยังตรวจพบเศษซากอะไหล่แมงกะไซ อาทิเช่น เบรกมือ หรือล้อ และคราบน้ำมันเกาะอยู่ตามเส้นเลือด
