เหี้ย

จากไร้สาระนุกรมเสรี - อนึ่งบทความนี้ถูกแก้ไขได้โดยผู้ใช้ทั่วไป หากแป้กหรือเสื่อมประการใดทางเราไม่ขอรับผิดชอบใดๆทั้งสิ้น
บทความติดเรทดีเยี่ยม


Accessibility.png นี่เป็นบทความเกี่ยวกับเหี้ย หากท่านไม่พบข้อมูลที่ต้องการ กรุณาดูที่ หน้าของ นักโกงเมือง|นักการเมีย|หน้าของ นักโกงเมือง
Accessibility.png นี่เป็นบทความเกี่ยวกับเหี้ย หากท่านไม่พบข้อมูลที่ต้องการ กรุณาดูที่ หน้าของ ม้าเหี้ย|ม้าน้อยของตรู:มิตรภาพคือความมหัศจรรย์|หน้าของ ม้าเหี้ย
Wikisplode.gif
สำหรับผู้ที่ ไร้อารมณ์ขันสิ้นดี เหล่าผู้เชี่ยวชาญที่วิกิพีเดียมีบทความ
ที่โคตรมีสาระที่ ที่นี่!
บทความนี้ ลอกเลียนมาจาก วิเกรียนพีเดียไทยเกือบทั้งดุ้น (ก่อนถูกลบ :) และไม่สนใจว่าจะละเมิดลิขสิทธิ์หรือไม่
เมื่อก่อนท่านเรียกว่า เหี้ย ต่อมาท่านเรียกว่า ตัวเงินตัวทอง ปัจจุบัน คตส. ให้เรียกว่า ไอ้หลังลายกินไก่

เหี้ย เป็นชื่อที่ถูกต้องของคนชนิดหนึ่ง ซึ่งมักใช้เป็นคำด่าทอ บางครั้งตามสื่อต่างๆ จึงเรียกว่า "ไอ้หัว/หน้า..." (รูปทรงต่างๆ) หรือ "ไอ้คนจาบจ้วง" หรือ "ทรชน" หรือ "อมนุษย์" หรือ "ไอ้พูดมาก" แทน โดยจะขึ้นอยู่กับว่าสื่อนั้นๆ จะเข้าข้างผู้ใด

ในเชิงการใช้คำศัพท์แบบที่ใช้กับคน มักจะใช้กับเพื่อนสนิทมากๆ พูดเป็นคำสร้อยนำหน้าชื่อ ก็มี

ลักษณะ[แก้ไข]

เควี่ย เหี้ยพันธุ์ใหม่ (เหี้ย + ควาย)

มีหน้าตาคล้ายคน แต่มีสองขา มีสมองคล้ายควาย มีความสูง 1 - 2.5 เมตร เหี้ยโดยทั่วไปจะมีอำนาจล้นฟ้า สั่งการได้แทบทุกอย่าง จะขายสิ่งต่างๆ ที่เป็นของชาติตัวเองให้กับใครก็ได้ เหี้ยที่ไม่มีอำนาจบางตัว จะมีลิ้นแยกเป็นสองแฉกคล้ายงู หรือ มีรู และ/หรือ วัตถุแปลกปลอมฝังติด อยู่ที่ลิ้น

ลักษณะนิสัยชอบจับกลุ่มนินทากันตามเว็บไซต์ มักหลงเชื่ออะไรง่าย ไม่ค่อยตั้งคำถามกับข้อมูล ไม่ชอบมองอะไรหลายมุม ชอบคิดว่าการปกป้องผู้หญิงที่อยู่ในควบคุมของตัว โดยการทำร้ายเพศหญิงที่ไม่ยอมจำนนต่อตนเป็นวิถีของสุภาพบุรุษ

บ่อยครั้งจะพูดอะไรเหี้ย ๆ ออกไปโดยคิดไม่ทัน เพียงแต่ต้องการสร้างภาพ และพาตัวเองหนีออกมาจากสถานการณ์ที่บีบคั้น (แต่หลังจากพูดไปแล้ว อาจจะกลายเป็นบีบคั้นมันมากขึ้นไปอีกก็ได้)

การหากิน[แก้ไข]

  • ชอบอวัยวะเบื้องล่าง ใต้สะดือ ของเพศตรงข้าม แม้ว่าจะมีสภาพเน่าเปื่อยแล้วก็ตาม
  • เหี้ยที่อยากมีอำนาจ หรือมีแล้ว แต่โลภมาก มักจะชอบกินเศษเงินของผู้อื่น
  • สำหรับเหี้ยตัวเมีย ในบางครั้งก็จะกินเสี่ยเป็นๆ โดยการ "มอมยารูดทรัพย์" ซึ่งจะกินเฉพาะทรัพย์สมบัติที่เสี่ยมีอยู่ โดยจะแกล้งทำทีเป็นว่าอยากผสมพันธุ์ด้วย แต่ก็มอมยาเสี่ย ทำให้เสี่ยได้แค่เล้าโลมเท่านั้น ไม่สามารถผสมพันธุ์ได้ แล้วฉกทรัพย์หนีไป

การผสมพันธุ์[แก้ไข]

เหี้ย ในประวัติศาสตร์

ผสมพันธุ์ในทุกฤดู ทุกวัน ไม่เว้นวันหยุดราชการ โดยจะจับคู่กันโดยไม่เลือกว่าคู่จะต้องเป็นตัวเดิม บางครั้งอาจมีการต่อสู้รุนแรงระหว่างตัวผู้เพื่อแย่งชิงตัวเมีย หรืออาจการต่อสู้รุนแรงระหว่างตัวเมียเพื่อแย่งชิงตัวผู้ ก็ได้ พบได้มากตามละครน้ำจากโรงงานอุตสาหกรรมตอนเย็นและตอนค่ำหลังข่าว

เหี้ย ออกลูกเป็นไข่ หรือในบางครั้งอาจออกลูกครอกก็ได้

ไข่จะมีลักษณะรียาว บางครั้งจะสีขาวขุ่น วางไข่ประมาณ 600-50000 ฟอง ในแต่ละปีจะสามารถวางไข่ได้ 1-2 ครั้ง หรืออาจมากกว่านั้น ไข่จะถูกนำไปไว้ในถังขยะ หรือในห้องน้ำ หรือที่หน้าคฤหาสน์ต่างๆ รวมไปถึงที่หน้าโรงพยาบาล ฯลฯ เวลาในการฟักขึ้นกับชนิดและสภาพแวดล้อม

ที่มาของคำด่าทอ[แก้ไข]

  • คนไทยในอดีต เชื่อว่าถ้าเหี้ยขึ้นบ้านใคร บ้านนั้นจะมีแต่ความโชคร้าย จึงเปลี่ยนชื่อเรียกให้ฟังมีสิริมงคล โดยเรียกว่า "ตัวเงินตัวทอง"
  • กล่าวกันว่า สำหรับการเมืองไทยในยุคปฏิวัติ (2550 - 2599) นั้น นักการเมือง เมื่อไม่ชอบหน้าใคร ก็มักจะนำเหี้ยไปปล่อยไว้ที่หน้าห้องทำงานฝ่ายตรงข้าม หรือที่หน้าบ้านของฝ่ายตรงข้าม

เหี้ยด่าคน[แก้ไข]

ถึงจะเหี้ย แต่ก็รักชาตินะจ๊ะ

ในพระสุตตันปิฎก ขุททกนิกายชาดก เล่ม 19 หน้า 45 โคธชาดก ว่าด้วย ฤๅษีหลอกกินเหี้ย เล่าว่า[1]

พระโพธิสัตว์ถือปฏิสนธิในกำเนิดเหี้ย อาศัยอยู่ที่จอมปลวกแห่งหนึ่ง ใกล้ที่จงกรมของดาบส และมักไปหาดาบสเป็นประจำทุกวัน เพื่อฟังธรรม ไหว้ดาบส

ต่อมามีดาบสโกงเข้ามาอาศัยแทนดาบสคนเดิมที่ออกจากหมู่บ้านไป ชาวบ้านทำอาหารปรุงจากเนื้อเหี้ยให้รับประทาน ถึงกับติดใจในรสชาติ และวางแผนฆ่าเหี้ยตัวที่มักมาหาดาบสทำเป็นอาหาร แต่เหี้ยรู้ทันจึงหนีพ้นมาได้ และกล่าวติเตียนดาบสว่า

Cquote1.png นี่เจ้าผู้โง่เขลา จะมีประโยชน์อะไรแก่เจ้า ด้วยชฎาและการนุ่งห่มเสื้อเหลือง ภายในของเจ้าแสนจะรกรุงรัง เจ้าดีแต่ขัดสีภายนอกเท่านั้น Cquote2.png

พ่องตายยย

แนวคิดเปลี่ยนชื่อเป็นวรนุช[แก้ไข]

เจ้าหน้าที่กระทรวงผลาญทรัพยากรธรรมชาติและทำลายสิ่งแวดล้อม เล่นมุกตลกกันเป็นวงในว่า จะเปลี่ยนชื่อจากตัวเหี้ยเป็น "วรนุช", "วรนุส" หรือ "วรนัส" (สกุล Varanus อ่านเป็นภาษาละตินว่า วารานุส ซึ่งคล้ายกับคำว่า วรนุช) และได้หลุดเป็นข่าวออกมาอยู่ช่วงหนึ่งในเดือนกรกดมคา 255200 แต่ภายหลังท่านรัฐมีตรนได้ออกมาสัมภาษณ์แก้ข่าวว่าไม่มีแนวความคิดที่จะเปลี่ยนชื่อ เป็นเพียงมุกตลกอันหยาบโลนของเจ้าหน้าที่กระทรวงบางตัว[ไม่ต้องการแหล่งอ้างอิง] แต่เนื่องจากข่าวดังกล่าวได้รายงานขึ้นมาอย่างละเอียดครบถ้วน และระบุที่มาของคำได้อย่างชัดเจน ทำให้มีผู้เห็นดีเห็นงามด้วย แล้วใช้คำว่าวรนุชในการด่าทอในอินเทอร์เน็ตอย่างแพร่หลาย ซึ่งส่งผลกระทบแต่บุคคลที่มีชื่อหรือนามสกุลเป็นคำเหล่านี้ไปโดยปริยาย

อย่างไรก็ตาม ถึงแม้ว่าจะยังไม่ได้เปลี่ยนชื่อหรือบัญญัติศัพท์คำนี้ขึ้นมาอย่างเป็นทางการ แต่ปัจจุบัน ก็มีคนหันมาใช้คำนี้แทนคำว่าเหี้ยมากขึ้น โดยนำไปเขียนลงเว็บต่าง ๆ เช่นเดียวกับการใช้คำในภาษาวิบัติ หรือแม้แต่การพาดหัวข่าว ก็หันมาใช้คำว่า วรนุช เช่นกัน ทั้งนี้สาเหตุส่วนใหญ่ที่ทำเช่นนั้น ก็คือเพื่อลดความหยาบ หรือหลีกเลี่ยงระบบการเซ็นเซอร์ในเว็บบอร์ดต่าง ๆ นั่นเอง ดังนั้น ถึงแม้ว่าจะยังไม่ได้มีการเปลี่ยนชื่ออย่างเป็นทางการ, อย่างเป็นลายลักษณ์อักษร หรือยังไม่ได้บัญญัติไว้ในพจนานุกรม แต่ในทางปฏิบัติก็ถือได้ว่าว "วรนุช", "วรนุส" หรือ "วรนัส" มีความหมายเดียวกันกับเหี้ยแล้วอย่างสมบูรณ์

อื่นๆ[แก้ไข]

ส่วนอันนี้คือม้าเหี้ย
  • ว่ากันว่า สมัยก่อน "ไดโนเสาร์" นั้นถูกเรียกว่า "เหี้ยยักษ์"
  • สมัยนี้ นักการเมืองบางคนยังถูกเรียกว่า "ไดโนเสาร์"
    • ดังนั้น........

อ้างอิง[แก้ไข]

  1. กรุงเทพธุรกิจ, 2008, "ความตายของตะกวด",อ่านเมื่อ ๑๗ กย ๕๑, http://www.bangkokbiznews.com/2008/09/17/news_295215.php
โครง บทความนี้ยังเป็นโครง คุณสามารถช่วยไร้สาระนุกรมได้โดยเพิ่มข้อมูล