แป๊ะ

จากไร้สาระนุกรมเสรี - อนึ่งบทความนี้ถูกแก้ไขได้โดยผู้ใช้ทั่วไป หากแป้กหรือเสื่อมประการใดทางเราไม่ขอรับผิดชอบใดๆทั้งสิ้น

แป๊ะ เป็นคำศัพท์แสลง ที่ใช้แทนประเภทบุคคล หรือกลุ่มบุคคลที่อยู่ในกลุ่มวัยทำงาน โดยมีพฤติกรรมที่พิเศษกว่าบุคคลอื่นๆ ทั่วไป อาทิเช่น มีโลกส่วนตัวเป็นของตนเอง ไม่ค่อยเข้าใจกฏระเบียบของสังคม ไม่รู้กาละเทศะ ชอบพูดคำลงท้ายซ้ำๆ หรือบางครั้งอาจพูดเป็นประโยคที่ซ้ำๆ กัน อย่างน้อยสองครั้ง ที่เราเรียกกันว่า Echo(อ่านว่าเอคโค) และถ้าถึงขั้นตื่นเต้น หรือกลัวความผิดในบางเรื่องอาจจะพูดซ้ำได้ถึง 4-5 Echo เลยก็เป็นได้ ซึ่งอาจจะสร้างความรำคาญให้กับบุคคลปกติทั่วไป บุคคลประเภทนี้อาจจะใช้คำว่าเด็กพิเศษแทนก็ได้ เมื่อใช้คำนี้เรียกบุคคลประเภทนี้จะแสดงท่าทาง ภูมิใจว่ามีคนชม ซึ่งจริงๆ แล้วคนที่พูดเขาไม่ได้ชมแต่ประชดและสมเพชมากกว่า และบุคคลประเภทนี้จะแยกแยะอะไรไม่ค่อยได้ ซ้ำร้ายบางรายอาจเข้าขั้นโคม่า เช่นสื่อสารกับบุคลลอื่นไม่ค่อยรู้เรื่อง หรือบางครั้งก็ไม่เข้าใจตัวเองว่ากำลังทำอะไรอยู่ รวมถึงอาการความจำสั้น เข้าใจอะไรยาก ที่ร้ายที่สุดคือจะแสดงพฤติกรรม ที่คล้ายเด็กปัญญาอ่อน (เอาอายุจริงหารด้วย 2,000,000) ชอบหนีปัญหา และใช้อารมณ์อยู่เหนือเหตุผล

สารบัญ

[แก้ไข] ประวัติความเป็นมา

จากสันนิษฐานทางโบราณคดี และทางหมานุดวิทยาได้ประมาณการว่า บุคคลประเภทนี้ เริ่มมีวัฒนาการมาแต่สมัยที่มนุษย์เริ่มหัดพูด และมีการใช้คำเรียกบุคคลประเภทนี้ หลากหลายคำ และหลายภาษา แต่จากการสำรวจและค้นพบเมื่อเร็วๆ นี้ในประเทศไทยราวๆ ปี 2549 บริเวณพื้นที่แถวนิคมอุตสาหกรรมแห่งหนึ่ง ได้คนพบบุคคล ประเภทนี้ ซึ่งเป็นบุคคลที่อยู่ในวัยทำงาน และทำงานในสายงานประเภทโปรแกรมเมอร์ และเป็นที่ปวดเศียรเวียนเกล้าของเหล่าบรรดาคนที่ทำงานด้วยกัน และบุคคลธรรมดาที่ทำงานในสายงานเดียวกัน จึงได้บัญญัติศัพท์แทนบุคคลประเภทนี้ ในสายงานโปรแกรมเมอร์ว่าแป๊ะแกรมเมอร์

แป๊ะแกรมเมอร์เมื่อได้รับมอบหมายงานจะรีบรับไปทำ เพราะจะกลัวโดนว่า และมักจะไม่รู้ว่าสิ่งที่ตนเองทำนั้นผิดประเด็นจนถึงขั้นออกทะเล จากที่ได้รีบมอบหมายงาน และการทำงานจะกินเวลานานกว่าคนปรกติทั่วไปถึง 4 เท่า (หรือมากกว่า) หรืออาจทำไม่สำเร็จเลย ซึ่งสร้างความเบื่อหน่ายให้กับยูสเซอร์, โปรแกรมเมอร์ หัวหน้าสายงานไอที ผู้จัดการ และผู้บริหาร อาจกระทบเป็นวงกว้างถึงขั้นโดนด่าว่าทั้งสายงานเลยทีเดียว และเมื่อกระทำความผิด หรือไม่สามารถตอบคำถามยูสเซอร์ได้ก็จะโยนความผิดให้กับโปรแกรมเมอร์ หรือหัวหน้าสายงานไอทีแทน

[แก้ไข] ความผิดปกติของแป๊ะ

อนึ่งสำหรับผู้ที่พิจารณารับเข้าทำงานควรต้องระวังอย่างยิ่ง

  1. มีความเชื่อว่าตัวเองมีความรู้สูงมากด้านทฤษฎี แต่ในทางปฏิบัติจริงจะวืดตลอด ส่วนใหญ่จะสามารถหลอกได้แค่เด็กอมมือ หรือรุ่นน้องเท่านั้น
  2. มี EQ ที่ค่อนข้างต่ำ ค่าความเพี้ยนค่อนข้างสูง และมักพูดจาเสียงดังตลอดเวลา รวมถึงการแหกปากส่งเสียงร้อง ทำนองคล้ายควายออกลูก แบบไม่รู้จักกาละเทศะ
  3. สร้างความรำคาญให้กับบุคคลรอบข้าง และเพื่อนร่วมงานอาทิเช่น เปิดเพลงซ้ำๆ เสียงดังกระหึ่ม เพลงเดิมๆ อย่างน้อยวันละ 100 ครั้ง
  4. มีความซุ่มซ่ามสูงมาก มักชอบทำของหาย หรือสิ่งนั้นอาจจะพังไปเลย ซึ่งบุคคลปกติที่มีของรักของหวงอยู่ใกล้ๆ ขอให้พึงระวังและควรซ่อนของสิ่งนั้นให้พ้นมือแป๊ะ
  5. มีพฤติกรรมชอบเจื้อก แอบฟังเรื่องชาวบ้าน แล้วนำไปนินทาต่อโดยที่ไม่ได้คิดหน้าคิดหลัง ว่าผลกระทบหรือความเดือดร้อนจะตกอยู่กับเจ้าของเรื่อง
  6. สมาธิจะสั้นมากกว่าคนปรกติ ชอบหันซ้ายหันขวา เหลิกหลัก จนถึงขั้นอยู่ไม่สุข
  7. เมื่อโดนด่า หรือว่ากล่าวตักเตือน แป๊ะจะมีกำบังคู่กายคือ หูฟังเสียบเข้าหู และเร่ง Volume เสียงให้ดังที่สุดเพื่อหลีกหนีความเป็นจริง (Survival Mode: Run Away from Real Life)
  8. เมื่อเดินออกจากลุ่มคนจะแสดงอาการเหล่มองด้วยหางตา ดูว่ามีใครนินทา "แป๊ะ"
  9. มีความเป็น CG ค่อนข้างสูง (ไม่ใช่ Computer Graphic แต่เป็นการสร้างภาพ)
  10. มีความเป็น DBS ค่อนข้างสูง(ไม่ใช่ Database System แต่ย่อมาจาก Double Standard หรือการเลือกปฏิบัติ)

[แก้ไข] ความพิการทางกายภาพของแป๊ะ

สังเกตกันได้ค่อนข้างง่ายมาก อาทิเช่น

  1. ใส่แว่นตาหนาเก่าจนบางครั้งถ้าสังเกตกันให้ดีๆ จะเห็นคราบตะไคร่ขึ้นแว่น
  2. ผมยุ่งเหยิง จนถึงขั้นหัวฟู มีตั้งแต่ผมหนามากหรือบางมาก จนถึงเข้าขั้นวิกฤติล้านทั้งหัว ซึ่งกรณีที่โดนคนปรกติทัก แป๊ะมักจะเหลิกหลักรีบจัดการโดยการใส่น้ำ หรือน้ำมันเพื่อให้หัวเรียบแป้
  3. อ้วน ถึงอ้วนมากที่สุด ตาขวางๆ เดินค่อมๆ และชอบเอาพุงหรือโหนกไปชนสาวๆ ที่ค่อนข้างน่ารัก ขณะเข้าไปทัก หรือสนทนา
  4. ชอบชี้นิ้วไปข้างหน้า หรือทำท่า Step Up เวลาทำอะไรที่ภูมิใจมากๆ (ทั้งๆ ที่ไม่รู้ว่ามันน่าภูมิใจอะไร ตรงไหน)
  5. ใส่เสื้อรัดติ้ว รัดพุงปริ้น ลักษณะคล้ายๆหมูยอห่อใบตองจากทางภาคเหนือ
  6. ใส่กางเกงผ้าแบบหนาคล้ายกางเกงนักเรียนมัธยม (ฮิตช่วงประมาณ 2534-2538) มีกระเป๋าเยอะเนื่องจาก กลัวของหาย
  7. ที่สำคัญมักนุ่งกางเกงสูงปรี๊ดเกือบถึงอก บางครั้งคนปรกติมักจะแซวว่าที่บ้านน้ำท่วม
  8. ใส่กางเกงในสไตล์ยุค '60s ปลายๆ (กางเกงในยางยืดแล้วยืดอีกของคุณป้าข้างบ้าน)
  9. ใส่ถุงเท้าลูกเสือเก่าๆ กับรองเท้าหนังมันๆ คู่ใหญ่
  10. ชอบถือโทรศัพท์ประเภท O2 และ โน๊ตบุคไปไหนมาไหนเสมอ

[แก้ไข] วิธีตรวจสอบแป๊ะ

  1. ใช้ข้อสอบทดสอบเชิงพฤติกรรมทดสอบ ปัญหาเชาว์ ถ้าสงสัยว่าเจอแป๊ะเพราะ แป๊ะจะตอบไม่ได้
  2. หรือใช้กลไพ่ทดสอบของ เดวิด กาฟิลด์ทดสอบ ถ้าแป๊ะอุทานว่า "โหทำได้ไง ทำได้ไง ทำได้ไง สุดยอดดดดมากอ่ะ" สันนิษฐานได้เลยว่าเจอแป๊ะ

[แก้ไข] อิทธิพลของแป๊ะ

  • ขนาดซิลี่ฟูล์ยังเกรงใจ จนเอามาแต่งเป็นเพลง "แล้วแต่แป๊ะ"เลย

[แก้ไข] แป๊ะที่มีชื่อเสีย

เครื่องมือส่วนตัว
กลุ่มชื่อ

สิ่งที่แตกต่าง
การกระทำ
ป้ายบอกทาง
ลองแวะนี่ก่อน
โครงการอื่น
เครื่องมือ