ไทแว

จากไร้สาระนุกรม - อนึ่งบทความนี้ถูกแก้ไขได้โดยผู้ใช้ทั่วไป หากแป้กหรือเสื่อมประการใดทางเราไม่ขอรับผิดชอบใดๆทั้งสิ้น

ไทแว เป็นประเทศหนึ่งในคาบสมุทรโคโลแปซิฟิก พื้นที่ของประเทศมีขนาดประมาณ 1 ตู้เต็มทุกแร็ก มีประวัติศาสตร์ไม่ค่อยยาวนานมากเท่าไร แต่ก็นานพอควร แต่เอาเป็นว่าขี้เกียจเล่าไปอ่านเพิ่มในหัวข้อประวัติศาสตร์ละกันนะ

เนื้อหา 1 อาณาเขต 2 เขตการปกครอง 3 ประวัติแสดดดด 3.1 ยุคสุพรรณนครทองยานเชียงล้าน 3.2 ยุคอาณาจักรไทแว 4 การเมียการปกครอง 5 ภูมิอากาศและภูมิประเทศ 6 เศรษฐกิจ 6.1 การคมนาคม 6.1.1 คมนาคมทางอากาศ 6.2 เศรษฐกิจหลักของประเทศ 6.3 วิทยาศาสตร์และเทคโนโลยี 6.4 การสื่อสาร 7 สังคม 7.1 ประชากร 7.2 อาชีพ 7.3 ศาสนาและความเชื่อ 8 การรุกรานของจักรวรรดิยูริ 9 ข้อมูลอื่นๆ 10 อ้างอิง

[แก้ไข] อาณาเขต

• ทิศเหนือ ติดต่อกับประเทศเมียนแมส, อาณาจักรน่านไซโคล, ไดแกมม่า, ราชธานีรีดับ และ เตอร์ทีนนิร์
• ทิศตะวันออก ติดต่อกับ ราชธานีรีดับ, เตอร์ทีนนิร์, เคโมะเจี้ยน, หมู่เกาะฮิฟิ, หมู่เกาะเอกทิน และ มหาสมุทรไร้สาระ
• ทิศใต้ ติดต่อกับ สหราชอาณาจักรพันทานิป, โอเวอร์คล็อกโซน, และ ดามิสค์
• ทิศตะวันตก ติดต่อกับ ไทดากไซ, นครรัฐสคามีฟา, ทียูมอญเด, เมียนแมส และ มหาสมุทรสาระ

[แก้ไข] เขตการปกครอง

ไทแวแบ่งเขตการปกครองออกเป็น 75 เขต ซึ่งบางเขตได้ยุบหายตายจากไปแล้ว โดยแต่ละเขตจะมีการลากตั้งผู้ดูแลทุกๆปี สองปี สามปี หรือจนกว่าจะล้มหายตายจากกันไป โดยเขตต่างๆมีดังนี้...

เทศบาลนครเวียงแอดมิน Viang Admin City Municipality
เมือง	ผู้ว่าการ	อื่นๆ
เวียงแอดมิน	สภาม็อดและจีเอ็มแห่งไทแว
มณฑลเม็มเบรน Membrain Province
เมือง	ผู้ว่าการ	อื่นๆ
ล็อบบี้ตะวันออก	เจ้าพระยาวิศาสตรา (หนิง)	(เมืองเอก)
ล็อบบี้ตะวันตก	เจ้าพระยาวิศาสตรา (หนิง)
พิคโพสท์	เจ้าฟ้าชาอูหลงโอเลี้ยง
ป๊อปบร๊ะ	พระยาธรรมาทำมา(ร)วิชา (วิก)
วอลเป๊กเก้อ	เจ้าฟ้าวุ้นเส้น
เขตกิจการพิเศษจีจี	ตวนกู ตาต่าว รายา อากง ตวนกู นนนี่ ประไหมสุหรี อากง เจ้าแม่สะมะโอว พุงโลตาหลี่
ไฝ-ฝ่อ-ยู้	เจ้าแม่สะมะโอว พุงโลตาหลี่
เขตปกครองตนเองทวาราพีจี Twa Rapigi Autonomous Region
เมือง	ผู้ว่าการ	อื่นๆ
ฯพิงคะนครเชียงม้วน, กมุนินทร์, พรีวิภุญชัย, อิสานปาณี, รามีทุกขะ,ศตริยา, มุสิก, พางคำ, อติกร, ราษีศิลา	กำมรเตงอัญศรีอควอบดินทรธัญกิจ เจ้านางไอสา ภูวนัตสึยา กอบสุวรรณ ณ พางคำ
เขตปกครองตนเองอาม่าดราม่อน Amardramon Autonomous Region
เมือง	ผู้ว่าการ	อื่นๆ
ศรีขัตตะอูรา, อาม่าล็อบบี้, อลันนะประเทศ ฯลฯ	สภาอาม่าม้อด
เขตบริหารพิเศษน้องเปิ้ล Nongple Special Administrative Region
เมือง	ผู้ว่าการ	อื่นๆ
ข้อมูลปกปิด	ข้อมูลปกปิด
มณฑลโคล่า Kola Province
เมือง	ผู้ว่าการ	อื่นๆ
รู้เรียน	พระยาอิ่มม้อตี้ (ปอน)
ซีจี้ไอ่	เจ้าวรวี่ วงศ์ชาละวันกุล
เฮ็ดทิมวดี	เจ้าคำอ้าย (เอฟเฟร็ค) ณ อุตระธานี
จวาสิปัติ	พระยาสระเกษี
มณฑลมิสกัส Miscas Province
เมือง	ผู้ว่าการ	อื่นๆ
ละมุนพรรณ	เจ้าฟ้าตะโก้เมืองสอง เจ้าพระยาชะโดวาตี้ เจ้าพระยาหน้าต่างกางเขน
กระด้างพรรณ	เจ้าหลวงพงษานารายณ์พิเซอเรีย พระยามหาหิงส์ (ข้าว)
งานข่าย	เจ้าพระยาวิศาสตรา (หนิง) เจ้าพระยาวายศาสตร์
โอปเรศ	เจ้าพระยาหน้าต่างกางเขน พระยารีโทรบูจู CS3 พระยากาเลเทแกลบ
สี่เคียว	เจ้าพระยาชะโดวาตี้
ผีดา	เจ้าแม่สะมะโอว พุงโลตาหลี่ พระยากรุงเทย อามะกงขับ
มณฑลเอ็นเต้ Entei Province
เมือง	ผู้ว่าการ	อื่นๆ
กีฬศิน	เจ้นี้เฝ่อ นาตูซาตู พระหงสาชาดา พระวิดสระวะวิด
อั๊ตต้า โมบิเล่	-
ทีมูมิว	เจ้าพระยาวิศาสตรา (หนิง) พระธุลีปิกาปิก้า
รีอัน	พระยาฝรั่งแช่บ๊วย
กาเมซ	พระยาสามฝั่งฝา พระยากรีวีระ เจ้าฟ้ากันย์มาโน สุรินดารา
กาโฟ	พระยาอุสา เจ้าดุลพริ้ว ณ กลางเวียง
ไอโดเรีย	ตวนกู นนนี่ ประไหมสุหรี อากง เจ้าพระยาวายศาสตร์

[แก้ไข] ประวัติแสดดดด

[แก้ไข] ยุคสุพรรณนครทองยานเชียงล้าน

สุพรรณนครทองยานเชียงล้าน เป็นยุคแรกเริ่มของอาณาจักรไทแว (เท่าที่จำความได้) อันที่จริงเขาว่ากันว่ามียุคก่อนหน้านี้ แต่เก่ามากหาหลักฐานยังไม่ได้ คนรุ่นนี้ก็เกิดไม่ทัน คนรุ่นเก่าก็ล้มหายตายจากไปแล้ว สุพรรณนครทองยานเชียงล้าน ก่อตั้งโดย สมเด็จบร๊ะเจ้าอองรี ที่1 ณ ตั้งฮั่วปัก ร่วมกับสมเด็จบร๊ะเจ้าเอกาการี ซึ่งเป็นผู้นำชาวไทแวตั้งแต่สมัยอาณาจักรเก่าโน้นนนนน~~ หลักฐานพบว่า การที่ทรงทิ้งเมืองเก่ามาสู่เมืองใหม่ นั้นเป็นเพราะเกิดโรคละบาทขึ้น ต่อมาเมื่อตั้งชุมชนขึ้น สุพรรณนครทองยานเชียงล้านก็ได้มีประชากรมาอาศัยเป็นพักๆ โดยบร๊ะเจ้าอองรี ได้แต่งตั้งให้ สมเด็จเจ้าพระยาตั๊มมี๊ ตีระนอย (ท่านหมายเลข 1) เป็นนายกเทศซะมนตรา เป็นผู้ดูแลโครงสร้างพื้นฐานในประเทศ ซึ่งในระยะแรกๆ ใช้ระบบบริหารราชเกรียนแบบ YaBB รวมถึงการส่งเสริมให้ เจ้านางกิ่งแก้ว ณัฐสิริ ณ พางคำ จัดตั้งชุมชนชาวราพิจ โดยให้ปกครองกันเองโดยรัฐบาลกลางไม่ยุ่งเกี่ยว นอกจากนี้ได้แต่งตั้งให้ขุนนางใกล้ชิดและเจ้าฟ้าเมืองออก ขึ้นเป็นเจ้าเมืองต่างๆ โดยเจ้าเมืองรุ่นแรกๆได้แก่

• เจ้าฟ้าอิ๊กตั้งโต๊ะ ตั้งโต๊ะ ตั้งโต๊ะ (ผู้เป็นราชบุตรใน เจ้าฟ้าอิ๊กตั้งหม้อ ตั้งหม้อ ตั้งโต๊ะ แห่งราชวงศ์ อิ๊คคิว)
• เจ้าแม่หลวง มหายูมี ศรีวรรณาลัย
• ออกตาปอญปาด แตะจาม ซุญญา (ซึ่งบัดนี้ แยกไปตั้งประเทศทียูมอญเด ทางเบื้องประจิม)
• เจ้าฟ้าพงศธร สุรินดารา (แยกไปสร้าง นครรัฐสคามีฟา)
• เจ้าฟ้าจูโน นิรันดร (แยกไปตั้งแคว้นไทดากไซ (ทะดานศรี))
• เจ้าพระยากิตติ สุรศักดิ์บีซีซี (ลาออกจากราชเกรียน ไปศึกษาต่อที่ มหาวิทยาลัยสุราลงกรณ์)
• เจ้าหลวงพงษานารายพิเซอเรีย
• เจ้ารกพง วงศ์ปัญญาสชาดก (พักราชเกรียนชั่วคราว ไปรับใช้ชาติที่ประเทศเทย อีกสองปีจะกลับมา)
• เจ้าพระยาภาวนาภิรมย์ (คุโด)
• เจ้าฟ้ากะมานโนรี
• เจ้าพระยาเล็กกุ้งกุ๊งกิ๊ง ณ พายุ
• เจ้าพระยานาเม วีมาเล
• เจ้าพระยาดนบุรีปานกลาง (อ๊อบ)
• เจ้าพระยาโอเอ้สถิต
• ออกญาดุลพริ้ว ณ กลางเวียง
• เจ้นี้เฝ่อ นาตูซาตู
• พระยาสามฝั่งฝา
• เจ้าฟ้าวุ้นเส้น
• เจ้าคำอ้าย ณ อุตระธานี
• เจ้าวรวี่ วงศ์ชาละวันกุล
• เจ้านางกิ่งแก้ว ณัฐสิริ ณ พางคำ
• พระยาบูมมี เสรีทีเจ
• เจ้าชายนีออส คาโฮ่

ต่อมาระบอบ YaBB SE เริ่มล้าหลัง จึงเริ่มนำระบบ IPB มาใช้แทน เป็นการปติแว๊ดประเทศเข้าสู่ยุคใหม่

[แก้ไข] ยุคอาณาจักรไทแว

ยุคนี้ สมเด็จบร๊ะเจ้าอองรีฯ และ สมเด็จเจ้าพระยาตั๊มมี๊ฯ ร่วมกันปรับปรุงบ้านเมือง โดยนำระบบ IPB ซึ่งเป็นระบบที่ทันสมัยกว่ามาใช้ ต่อมาเจ้านางกิ่งแก้ว ไปร่วมทุนประกอบธุรกิจกับสำนักข้าวรอยจังฮู้ ที่ประเทศเทย จึงให้ เจ้าชายนีออส คาโฮ่ (อุปราช แคว้นทวาราพีจี) รักษาราชการแทน

ผ่านไปเท่าไรไม่รู้ บร๊ะเจ้าอองรี อภิเษกกับบร๊ะนางหมูพี ต่อจากนั้น จึงเลื่อนขึ้นเป็น บร๊ะนางหมูพี ชะนีนาถ เป็นผู้สำเร็จราชการแทนบร๊ะเจ้าอองรี ซึ่งจะทรงไปต่อปริญญาโทที่เกรียนเทพมหานคร โดยบร๊ะเจ้าอองรี ได้ทรงทิ้งข้าบาทไว้ให้บร๊ะนางทั้งหมด

เวลาผ่านไปหลายปีดีดัก เกิดเหตุเกรียนป่วนเขตทวาราพีจี (คาดว่าเป็นพวกม็องเกรียน ซึ่งลี้ภัยสงครามมาทาง อาณาจักรน่านไซโคล) ด้านเจ้าชายนีออสก็ติดภาระการศึกษา รวมทั้งน้ำหนักตัวที่มากเกินไปจึงเคลื่อนไหวลำบาก เมื่อถึงพระกรรณเจ้านางกิ่งแก้วฯ เจ้านางจึงเสด็จกลับมาเวนราชสมบัติให้กับ อควอบดินทร เป็นผู้ปกครองต่อ

เมษายน ปี 25xx มีการลงประชาม่ะติ เพื่อเลื่อนขั้นท้าวพระยาทั้งหลาย จากตำแหน่งผู้ว่าการเมือง ขึ้นเป็นสมาชิกสภาผู้แทนลาดปลาดุก การนี้ เมื่อเลื่อนขั้นท้าวพระยาแล้ว ทำให้ตำแหน่งเจ้าเมืองบางเมืองจึงว่างลง จึงมีการรับสมัครเลือกตั้งกันอีกครั้ง ในการเลือกตั้งผู้ว่าการเมืองรู้เรียน เดิมทีอะควอบดินทร จะไม่ลงสมัคร แต่ปรากฎว่า ขุนเจได ไอลาเต้ ลงสมัคร ซึ่งเคยก่อวีรกรรมกับชาวราพิจมาก่อน ชาวราพิจได้ร่วมกันประชุม โดยมีอะควอบดินเป็นประทาน ได้มติว่าจะส่ง ขุนฮะเมี้ยว ชอกโกบี เอ็มเอ็ม ลงสมัครแข่งขัน แต่เมื่อเวลาล่วงเลยจนวันสุดท้ายที่รับสมัคร ขุนฮะเมี้ยวฯ ก็ไม่ปรากฎตัว อะควอบดินทร์ จึงตัดสินใจลงสมัครแทน และชนะการเลือกตั้งในที่สุด โดยมีผลการเลือกตั้งดังนี้

• เมืองล็อบบี้ตะวันออก-ล็อบบี้ตะวันตก
  • เจ้าเมืองเดิม - เจ้าพระยาวิศาสตรา (หนิง) และ เจ้าพระยาเล็กกุ้งกุ๊งกิ๊ง ณ พายุ
  • เจ้าเมืองใหม่ - เจ้าำพระยาวิศาสตรา (หนิง) และ ฯอควอบดินทรธัญกิจ

• เมืองรู้เรียน
  • เจ้าเมืองเดิม - ไม่มี
  • เจ้าเมืองใหม่ - พระยาอิ่มม้อตี้ (ปอน) และ ฯอควอบดินทรธัญกิจ

• เมืองกระด้างพรรณ
  • เจ้าเมืองเดิม - เจ้าหลวงพงษานารายณ์พิเซอเรีย และ เจ้ารกพง วงศ์ปัญญาสชาดก
  • เจ้าเมืองใหม่ - เจ้าหลวงพงษานารายณ์พิเซอเรีย และ พระยามหาหิงส์ (ข้าว)

• เมืองละมุนพรรณ
  • เจ้าเมืองเดิม - พระยาหน้าต่างกางเขน
  • เจ้าเมืองใหม่ - พระยาหน้าต่างกางเขน และ เจ้าฟ้าตะโก้เมืองสอง

• เมืองพิคโพสท์
  • เจ้าเมืองเดิม - พระยาหน้าต่างกางเขน
  • เจ้าเมืองใหม่ - เจ้าฟ้าชาอูหลงโอเลี้ยง

• เมืองทำบร๊ะ
  • เจ้าเมืองเดิม - ไม่มี
  • เจ้าเมืองใหม่ - พระยามุนินงับงับ

ต่อมา มีข่าวว่า พระยามุนินงับงับ อาจจะไม่ผ่านการตรวจคุณสมบัติจาก กกต. เนื่องจากมีการกระทำที่อาจจะเข้าข่ายซื้อเสียง พระยามุนินงับงับ จึงลาออกเพื่อแสดงความบริสุทธิ์ใจ ส่งผลให้ พระยาทำมารวิชา (วิก) ซึ่งมีคะแนนรองลงมา ได้ขึ้นเป็นผู้ว่าการแทน

ปีถัดมา อควอบดินทรฯ ได้ลาออกจากตำแหน่งผู้ว่าการเมืองรู้เรียน ผู้ว่าการเมืองล็อบบี้ตะวันออก เพื่อไปดูแลรัฐพฤกษีปุระ ที่อาณาจักรวิเกรียนพีเดีย รวมถึงไปสถาปนาเวียงเชียงแมส ขึ้นเป็นประเทศอิสระ ส่วนทวาราพีจี ได้ยกให้ เจ้าหลวงนางไอสา ภูวนัตสึยา กอบสุวรรณ ณ พางคำ (พระคู่หมั้น) ดูแลต่อ บร๊ะนางหมูพีจึงลากตั้งให้เป็น สมาชิกสภาผู้แทนลาดปลาดุก ไปด้วยในการนี้

ต่อมากองทัพม็องเกรียนได้บุกเข้าโจมตีล็อบบี้ตะวันออก โดยที่เจ้าพระยาวิศาสตรา (หนิง) ติดภาระการศึกษา ไม่สามารถรับมือได้ ขณะนั้นได้มีเพียง พระยามหาหิงส์, พระยากรีวีระ และ เจ้าฟ้ากันย์มาโนฯ ร่วมสู้รบกับม็องเกรียนเท่านั้น แต่โชคดีที่ เจ้าฟ้าจูโน นิรันดร ได้มาเยือนไทแว อีกครั้ง พบเหตุจลาจลดังกล่าว จึงแจ้งให้ สมเด็จบร๊ะเจ้าอองรีฯ, บร๊ะนางหมูพีฯ, ออกตาปอญปาดฯ, เจ้าฟ้าอิ๊กตั้งโต๊ะฯ, และคนอื่นๆ ทราบข่าว สุดท้ายจึงร่วมมือกัน ตีทัพม็องเกรียน ถอยร่นลงไปยัง โอเวอร์คล็อกโซน ได้ และโดนชาว OCZ รุมต่อ จนสิ้นฤทธิ์ในที่สุด

(ยังมีต่อ (ยังมีอีกเรอะ) ?)

[แก้ไข] การเมียการปกครอง

ย้อนไปดูหัวข้อที่แล้ว

[แก้ไข] ภูมิอากาศและภูมิประเทศ

• ข้อมูลปกปิด

[แก้ไข] เศรษฐกิจ

[แก้ไข] การคมนาคม

เมื่อก่อนมีปัญหาจราจรติดขัดในนครล็อบบี้ จนการปิดเมืองซ่อมครั้งล่าสุดท่านหมายเลข1 ได้ทำการรื้อโครงสร้างพื้นฐานของเมืองทั้งหมด จนปัจจุบัน การจราจรคล่องตัวดี ส่วนที่เหลือยังเป็นข้อมูลปกปิด

[แก้ไข] คมนาคมทางอากาศ

ไทแว มีการคมนาคมทางอากาศก้าวหน้ามาก มีท่าอากาศยานและจุดหมายปลายทาง ดังนี้^[1]

ท่าอากาศยานนานาชาติล็อบบี้ตะวันออก (หิรัญภูมิ)

ในประเทศ

• เชียงม้วน (มณฑลทวาราพีจี)
• อาม่าล็อบบี้ (มณฑลอาม่า)
• มิสกัส (มณฑลมิสกัส)
• ฮาร์ดแวร์ (มณฑลพร็อก)
• น้องเปิ้ล (เขตเศรษฐกิจพิเศษน้องเปิ้ล)

ระหว่างประเทศ

• หมู่เกาะเอกสะทิน
• หมู่เกาะฮิห้า
• ไม่ทราบสนามบินปลายทาง สหราชอาณาจักรพันทิป
• นครเต๋อหลี่ อาณาจักรน่านไซโคล (ไร้สาระนุกรม)
• ป่าช้าเมโทรโพลิส ประเทศดาร์คไซด์
• มกราวดี ประเทศทียูมอญเดย์

ท่าอากาศยานนานาชาติเวียงเชียงม้วน

ในประเทศ

• อาม่าล็อบบี้
• หิรัญภูมิ

ระหว่างประเทศ

• เวียงเชียงแมส ประเทศเมียนแมส
• ฟาร์โม ประเทศเมียนแมส ปัจจุบันยกเลิกเที่ยวบินแล้ว
• เต๋อหลี่ อาณาจักรน่านไซโคล
• ไดแกมม่า (ไทเกมมี่ง)

ท่าอากาศยานอาม่าดุอากง

• เชียงม้วน
• หิรัญภูมิ
• เคโมะเจี้ยน

ท่าอากาศยานรู้เรียน มณฑลโคล่า

• มันเปจิ ประเทศวิเกรียนพีเดีย

[แก้ไข] เศรษฐกิจหลักของประเทศ

• ข้อมูลปกปิด

[แก้ไข] วิทยาศาสตร์และเทคโนโลยี

• ข้อมูลปกปิด

[แก้ไข] การสื่อสาร

• พีเอ็ม
• ข้อมูลปกปิด

[แก้ไข] สังคม

[แก้ไข] ประชากร

• 80% ตายจากการทำสงครามกับจักรวรรดิยูริ
• 50% สูญหายในเหตุการณ์สีนามิถล่มบอร์ด
• 15% เป็นชาวราพิจ
• 15% เปนชาวไทแว
• 7.5% เป็นชาวอาม่า
• 5% เป็นพวกปลิง
• 2.5% เป็นเคโมะ
• 2.5% เป็นเกรียน
• ที่เหลือเป็นชาติพันธุ์อื่นๆ

[แก้ไข] อาชีพ

• เกษตรกร
• ธุรกิจลูกโซ่
• เด็กปั๊ม
• โอตาคุ
• นักดอง
• คนขายฝัน (ขายเป็นไห)
• ข้อมูลปกปิด

[แก้ไข] ศาสนาและความเชื่อ

• ศาสนาบูจู (มีผู้นับถือมากเป็นอันดับสาม และเป็นศาสนาประจำชาติ ตั้งแต่วันที่ 31 ธันวาคม 2007 เป็นต้นไป ^[2])
• ศาสนาการ์ดจอ (ศาสนารอง)
• ศาสนาอินเทล
• ศาสนาเอเอ็มดี
• ศาสนาเอเซ่อ
• ศาสนาฟุตบอลไทย (เคยศาสนาประจำชาติ)
• ศาสนาโอตาคุ
• ศาสนาเบจิต้า
• ศาสนาโดเรม่อน
• ศาสนาอาร์เอ็ม (มีผู้นับถือมากเป็นอันดับสอง)
• ศาสนารักคนอ่าน
• ลัทธิบูชาไฟฟ้า
• ลัทธิม่วงเข้ม (เป็นสาขาของศาสนาอาร์เอ็ม)
• ลัทธิจตุคอร์แรมเทพ
• ลัทธิสูงสูงนิยม
• ลัทธิพาราก้อนนิยม
• ลัทธิพุงพุง
• ลัทธิพ.จ.นิยม
• ลัทธิบูชาไห
• ลัทธิกาบู้มต๋า
• ลัทธิพระเจ้า H
• ลัทธิเมนทอส
• ข้อมูลปกปิด

[แก้ไข] การรุกรานของจักรวรรดิยูริ

จักรวรรดิยูริไยงนิวเกรียนใส่ไทเเวทำให้ประชากรไทเเวล่มตายเป็นจำนวนมากและจักรวรรดิยูริได้สะกดิตทหารไทเเวจำนวนมากทำให้ไทเวตกเป็นเมืองขึ้นของจักรวรรดิยูริในที่สุด

[แก้ไข] ข้อมูลอื่นๆ

• ข้อมูลปกปิด

[แก้ไข] อ้างอิง

1. ↑ แผนที่เส้นทางการบิน
2. ↑ บร๊ะนางหมูพี ชะนีนาถ ทรงนับถือศาสนาบูจูแล้ว

ไทแว เป็นบทความที่ยังไม่สมบูรณ์ ต้องการตรวจสอบ เพิ่มเนื้อหา หรือจัดเข้าหมวดหมู่ คุณสามารถช่วยเพิ่มเติมหรือแก้ไข เพื่อให้สมบูรณ์มากขึ้น ข้อมูลเกี่ยวกับ ไทแว ในภาษาอื่น อาจสามารถหาอ่านได้จากเมนู ภาษาอื่น ด้านซ้ายมือ

ไทแว เป็นบทความที่ยังไม่สมบูรณ์ ต้องการตรวจสอบ เพิ่มเนื้อหา หรือจัดเข้าหมวดหมู่ คุณสามารถช่วยเพิ่มเติมหรือแก้ไข เพื่อให้สมบูรณ์มากขึ้น ข้อมูลเกี่ยวกับ ไทแว ในภาษาอื่น อาจสามารถหาอ่านได้จากเมนู ภาษาอื่น ด้านซ้ายมือ