ไร้คำคม:กรุ 1
จาก ไร้สาระนุกรม
 ยินดีต้อนรับสู่ ไร้คำคม
โครงการนี้ เป็นการเก็บรวบรวมคำคมต่างๆ ที่ถูกคัดออกจากหน้าหลักไปแล้ว
|
- สุราไม่ได้สร้างวีรบุรุษ เเต่วีรบุรุษก็ขาดสุราไม่ได้
- การทำความดี มีได้ทุกโอกาส ความประมาททำให้พลาดจากความดี
- ความดี ให้ความอิ่มใจในเบื้องหลังให้ความสมหวังในเบื้องหน้า
- หล่อ เทพ เบสิกดี ตาตี่ มีเสน่ห์ ไม่เกเร ขอเป็นคนเท่ๆในสายตาเธอก็พอ
- มองเห็นได้ด้วยใจ และรับรู้ได้ด้วยตา
- อย่าพึ่งเชื่อในสิ่งที่ตาเห็น จนกว่าจะใช้ใจมอง
- ความชั่ว ให้ความขุ่นใจในเบื้องหลังให้ความผิดหวังในเบื้องหน้า
- มัวเมาในสิ่งที่ตนเองได้ หลงไหลในสิ่งที่ตนมี คือการสร้างเรือนจำขังตัวเอง
- ถ้าทำมักง่าย จะวุ่นวายภายหลัง
- ถ้าทำใจร้อน จะร้อนใจภายหลัง
- ถ้าเห็นแก่ได้ จะเสียใจภายหลัง
- ถ้าเห็นแก่กิน จะถูกดูหมิ่นเหยียดหยาม
- ถ้าพูดพล่อย ๆ จะเสื่อมถอยความนับถือ
- ถ้าสบายเมื่อหนุ่ม จะกลุ้มใจเมื่อแก่
- ถ้าทำตามใจชอบ จะได้รับสิ่งที่ไม่ชอบใจ
- ถ้าทำบาปแลกบุญ จะขาดทุนเรื่อยไป
- คนที่ไม่รักษาเวลา คือคนฆ่าตัวเอง
- อดีตคือความฝัน ปัจจุบันคือภาพมายา อนาคตคือความไม่แน่นอน
- ไม่มีอะไรเป็นของเรา แม้แต่ตัวของเราเอง
- โกรธคนอื่น เหมือนจุดไฟเผาตัวเอง
- เมตตาคนอื่น เหมือนสร้างบ้านให้ตัวเอง
- อย่าระแวงคนอื่น ยิ่งกว่าระวังตัวเอง
- ชีวิตไม่พอกับตัณหา เวลาไม่พอกับความต้องการ
- ที่พักครั้งสุดท้ายของชีวิต คือป่าช้า
- ถ้าทำตัวแข่งกับสังคม ความล่มจมจะตามมา
- ถ้าทำงานเห็นแก่หน้า จะพบกับปัญหาเรื่อยไป
- ถ้าทำตัวเห็นแก่ได้ อย่าหวังน้ำใจจากเพื่อนฝูง
- ถ้ากลัวเกินไป จะทำอะไรไม่สำเร็จ
- ยินดีในสิ่งที่ตนได้ พอใจในสิ่งที่ตนมีเป็นคนโชคดีที่สุด
- ถ้าขาดความพอดี จะเป็นหนี้ตลอดกาล
- ถ้าหวังแต่ความสนุก จะพบความทุกข์มหันต์
- ถ้าขาดความยั้งคิด ชีวิตจะหมดความหมาย
- ถ้าทำใจให้สงบ จะพบรักความสุขเยือกเย็น
- ถ้ามีความพอดี จะเป็นเศรษฐีในเรือนยาจก
- ถ้ามีแต่ความงก จะเป็นยาจกในเรือนเศรษฐี
- ถ้ามีเมตตาจิต จะมีญาติมิตรทั่วบ้าน
- จงพอใจในชีวิตของตัวเอง โดยมิต้องไปเปรียบเทียบชีวิตของผู้อื่น
- ถ้าคิดถึงแต่ความหลัง จะพบรังแห่งความเศร้า
- ถ้ามีแต่ความมัวเมา จะพบความปวดร้าวภายหลัง
- ถ้าทำดีเพื่อเด่น จะถูกเขม่นจากญาติมิตร
- ถ้าทำความดีด้วยน้ำจิต จะมีชีวิตอยู่อย่างสบาย
- ถ้าหวังพึ่งแต่คนอื่น จะต้องกลืนน้ำตาตัวเอง
- อย่าทำตัวเป็นผู้รับฝ่ายเดียว จงทำตัวเป็นผู้ให้ด้วย
- อย่าพยายามทำคนอื่นให้เหมือนใจเรา เพราะเราก็ทำให้เหมือนใจคนอื่นไม่ได้
- ถ้ารู้จักใช้เวลา ชีวิตจะมีค่ากว่านี้
- อย่าทำตัวให้เด่นกว่างาน จงพยายามทำงานให้เด่นกว่าตัว
- ถ้าจะทำงานเพื่อชาติ อย่าแสวงหาอำนาจเพื่อตัว
- ถ้าจะทำงานเพื่อศาสนา อย่าแสวงหาอามิส
- อยากให้ไทยคงเป็นไทย อย่าทำลายวัฒนธรรม
- ความวิบัติของชาติ คือผู้มีอำนาจแตกสามัคคี
- สังคมมากกว่าส่วนตัว ชีวิตครอบครัวจะเดือดร้อน
- เป็นทุกข์เพราะความจน ดีกว่าทนทุกข์เพราะเป็นหนี้
- ประดับกายด้วยความดี มีราศีกว่าประดับเพชร
- ฆ่าสัตว์ได้โทษ ฆ่าความโกรธได้บุญ
- อยากจะหนีความทุกข์ อย่าหวังความสุขทางกาย
- ปฏิวัติดัดนิสัย เป็นการแก้ไขที่ถูกต้อง
- ถ้ารักประเทศชาติ อย่าถือโอกาสร่ำรวย
- ถ้าอยากเป็นคนก้าวหน้า อย่ามัวอิจฉาคนอื่น
- อยากเป็นชายจริงหญิงแท้ อย่าเปลี่ยนแปรประเพณี
- คุณค่าของสัตว์อยู่ที่กาย คุณค่าหญิงที่ชายอยู่ที่ความประพฤติ
- ภัยใหญ่ของชีวิต คือความคิดลุ่มหลง
- ถูกบัณฑิตนินทา ดีกว่าถูกพาลายกย่อง
- ถ้าไม่อยากให้ผิดหวัง ให้ระวังอย่าโลภ
- ถ้าไม่อยากให้จิตวุ่นวาย ให้นึกถึงตายไว้บ้าง
- ถ้าไม่อยากจะเศร้าโศก ให้มองโลกเป็นอนิจจัง
- เป็นอยู่อย่างเกียจคร้าน จะล้างผลาญสมบัติ เป็นอยู่อย่างประหยัด จะได้สมบัติจากตัวเอง
- เจริญทางวัตถุ จะคุกรุ่นเป็นไฟ เจริญทางจิตใจ จะแจ่มใสสงบ
- มีธรรมเป็นอำนาจ จะปราศจากเวรภัย มีอธรรมเป็นใหญ่ เวรภัยจะตามมา
- ความสุขแบบชาวโลก มีทุกข์โศกเป็นผล ความสุขอริยชน มีผลเป็นความสงบ
- เลิกเห็นแก่ตัวได้เมื่อไร จะสุขใจเมื่อนั้น
- ไม่ทำการงาน คบอันธพาล มั่วสุขสำราญ ไม่นานหมดตัว
- มัวเมาอามิส หลงยาเสพติด ทำการทุจริต ยาพิษสังคม
- อวดดื้อถือตน ไม่ฟังเหตุผล ยุแยงแฝงกล คือคนทำลาย
- แก้ด้วยการเพิ่ม จะเสริมปัญหา แก้ด้วยปัญญา ปัญหาจะลด
- โลกนี้สับสน เพราะคนมุ่งรบ โลกนี้สงบ เพราะเคารพธรรม
- ขยันหมั่นไว้จะได้ดี แต่อย่ามีความโลภ
- หวังได้ทรัพย์จากการพนัน คือความเพ้อฝันของคนสิ้นคิด
- ความหลงไหลอบายมุข คือความทุกข์ของครอบครัว
- ปัญหาเศรษฐกิจและจิตใจ ต้องแก้ไขพร้อมกัน
- ทางพัฒนาที่ถูกทาง คือการเสริมสร้างคนดี
- ดูคนดี ดูที่การกระทำ ดูผู้นำ ดูที่การเสียสละ
- ศัตรูของประเทศชาติ คือประชาราษฎร์ขาดสามัคคี
- ความคิดริษยา เหตุที่มาของการแตกแยก
- ชีวิตที่ยุ่งยาก เพราะมีความอยากมากเกินไป
- ทุกข์ยากที่อุปาทาน สุขสำราญที่ปล่อยวาง
- หมั่นนึกถึงความตาย คืออุบายแห่งความไม่ประมาท
- คนเกียจคร้านไม่ทำงาน เป็นคนพิการสากล
- คนที่หวังพึ่งโชคชะตา เป็นคนปัญญาอ่อน
- คนที่ท้อถอยเบื่อหน่าย เป็นคนตายก่อนหมดอายุ
- คนที่มัวเมาเอาแต่เงิน จะห่างเหินจากญาติมิตร
- กินเหล้าเพื่อเข้าสังคม เป็นค่านิยมที่ผิด
- ภัยที่น่ากลัวคือความตาย ทางแห่งความฉิบหายคือ อบายมุข
- ไม่หลงของเก่า ไม่เมาของใหม่ เป็นหัวใจการพัฒนา
- คนเก่ง ๆ มีมาก คนที่หายากคือคนดี
- ความวิตกกังวลใจ เป็นโรคร้ายของชีวิต
- ความยิ้มแย้มแจ่มใส เป็นอุบายสร้างสันติ
- ตัวอย่างที่ไม่ดีในสังคม สร้างค่านิยมที่ให้โทษ
- ความง่ายอยู่ที่ปาก ความยากอยู่ที่ทำ
- ทำดีไม่มีประมาณ ก่อความรำคาญให้คนอื่น
- ความร้อนอบอ้าวจะมาก่อนฝน ความลำบากยากจนจะมาก่อนความสุข
- โลกนี้แจ่มใสสำหรับคนใจกว้าง โลกนี้เวิ้งว้างสำหรับคนใจดำ
- วาจาอ่อนหลานลูกหลานใกล้ชิด วาจาเป็นพิษญาติมิตรห่างไกล
- อดีตจะหมดจดอนาคตจะสดใส ต้องแก้ไขที่ปัจจุบัน
- ถ้าถือคนบ้า ถ้าท้าคนเมา ถ้าเข้าคนผิด จะเป็นพิษแก่ตัว
- อุปสรรคปัญหา เป็นที่มาของความสำเร็จ
- ทำดีไม่ได้ผล เพราะทำตนลุ่ม ๆ ดอน ๆ
- มีเงินล้นฟ้า ไม่เท่าค่าของคน
- ทำความดีแล้วตาย ดีกว่าอยู่สบายไม่ทำประโยชน์
- คนดียินดีทำทาน คนอันธพาลระรานทำลาย
- ผู้ใหญ่หลงลืมตัว น่ากลัวกว่าเด็กดื้อ
- สัตว์ตายเพราะเหยื่อ คนถูกเบื่อเพราะอามิส
- ขับรถซิ่งซิ่ง จะวิ่งไปตาย ขับรถมักง่าย จะตายฟรีฟรี
- เห็นคนเมา เท่ากับเห็นคนบ้า เห็นคนขี้ยา เหมือนเห็นคนตาย
- ถ้าไม่อยากยากจน อย่างทำตนเป็นคนมั่งมี ถ้าอยากเป็นเศรษฐี ให้ทำทีเป็นคนจน
- เมาสุราพาให้ประมาท เมาอำนาจพาชาติล่มจม
- ความดังไม่คงที่ ความดีไม่เปลี่ยนแปลง
- ไม่ระวังปาก ได้ศัตรู ไม่ระวังหู ขาดหมู่ญาติมิตร
- ชีวิตจะผิดหวัง ถ้ามัวแต่นั่งนอนคอย
- คนฉลาดที่ขาดคุณธรรม เป็นผู้นำที่ดีไม่ได้
- ความหรูหราของชาวสังคม เป็นค่านิยมที่เสื่อม
- พูดตั้งพันคำ สู้ทำให้ดีไม่ได้
- อย่าคบคนชั่วเป็นมิตร อย่าทำบัณฑิตให้เป็นศัตรู
- ความงามอยู่ที่ความดี ความมั่งมีอยู่ที่ความสันโดษ
- แมลงวันชอบของเน่า คนโง่เขลาชอบทำบาป
- การรักษาศีลห้า ช่วยแก้ปัญหาโรคเอดส์
- ถ้าไม่ได้ทำความดี มีชีวิตอยู่ร้อยปีก็ไร้ค่า
- ฟังมากได้ปัญญา ไม่ระวังวาจาได้โทษ
- โอกาสที่ดีของคน ขึ้นอยู่กับความสนใจ
- วิชาให้ความฉลาด ถ้าขาดธรรมก็ให้โทษ
- คนฉลาดขาดความดี เป็นคนอัปรีย์สังคม
- ถ้าจะทำตัวให้เหมือนเขา ให้ดูเงาตัวเราก่อน
- ทุกสิ่งดูน่ารัก ถ้ารู้จักดูส่วนดี
- สุริยุปราคา พระอาทิตย์มืดมัว จะดีจะชั่ว อยู่ที่ตัวเราเอง
- เศษกองขยะ เกะกะทั่วบ้าน เศษคนอันธพาล รำคาญทั่วเมือง
- พูดให้เขารัก ยากนักยากหนา พูดให้เขาด่า ว่าง่ายนิดเดียว
- ติดคุกมีเวลาพ้นโทษ คนที่มักโกรธ ถูกทำโทษตลอดกาล
- ความสุขมิได้อยู่ที่ความมั่งมี การทำใจให้พอดี คือยอดความสุข
- คนดี ดีกว่าของดี มีคนดี ดีกว่ามีของดี อยากเป็นคนดี ต้องทำความดี
- ชีวิตจะมีค่า เพราะทำเวลาให้มีคุณ
- คุณสมบัติประจำชีวิต คือสุจริตประจำใจ
- ความเจริญทางวัตถุ ยั่วยุให้คนลืมตัว
- อย่าเป็นทุกข์ในสิ่งที่เสียไป จงพอใจในสิ่งที่มีอยู่
- พระดังอาจจะไม่ดี พระดีอาจจะไม่ดัง
- ความขยันเป็นคุณสมบัติของคน ความอดทนเป็นคุณสมบัติของพระ
- ชีวิตคือสนามรบ จะต้องพบทั้งความแพ้ความชนะ
- ถึงยากจนก็เหมือนมั่งมี ถ้ายินดีในสิ่งที่มีอยู่ ถึงมั่งมีก็เหมือนยากจน ถ้าไม่พอใจในสิ่งที่มีอยู่
- ร่างกายนี้เป็นโลกอนิจจัง เป็นเรือนของโรค เป็นที่อยู่โรค
- อย่าทำบ้านให้แข็งแรงกว่าพื้นฐาน จงทำพื้นฐานให้แข็งแรงกว่าบ้าน
- อย่าพยายามทำสิ่งที่ได้ให้เท่ากับใจ จงพยายามทำใจให้เท่ากับสิ่งที่ได้
- ถ้าไม่กินอยู่เท่าที่มี จะได้เป็นเศรษฐีเงินกู้
- ถ้ามั่วสุมกับอบายมุข จะพบความทุกข์ในเบื้องปลาย
- ถ้าทำหูเบาเอาเขาว่า จะต้องน้ำตาตกใน
- ถ้าพูดโดยไม่คิด เท่ากับพ่นลมพิษใส่คนอื่น
- ถ้าจริงจังกับโลกเกินไป จะต้องตายเพราะความเศร้า
- ถ้าต้องการความเป็นอิสระ ให้พยายามชนะตัวเอง
- ถ้าไม่รู้จักความทุกข์ จะพบกับความสุขได้ที่ไหน
- ถ้าไม่ยอมปล่อยวาง จะพบกับความว่างได้อย่างไร
- ถ้าหาความสุขจากความมัวเมา เท่ากับจังเงาในกระจก
- ถ้าอยากเป็นคนงาม อย่าวู่วามโกรธง่าย
- ถ้าอยากเป็นคนสบาย อย่าเบื่อหน่ายความเพียร
- ถ้าอยากเป็นคนมั่งมี อย่าเป็นคนดีแต่จ่าย
- ถ้าอยากเป็นคนนำสมัย อย่าทำลายวัฒนธรรม
- ถ้าอยากเป็นคนมีเกียรติ อย่าเหยียดหยามคนอื่น
- ถ้าอยากมีความรู้ อย่าลบหลู่อาจารย์
- ถ้าอยากหาความสำราญ อย่าล้างผลาญสมบัติ
- ถ้าอยากเป็นคนมีอำนาจ อย่าขาดความยุติธรรม
- ถ้าอยากเป็นคนดัง อย่าหวังความสงบ
- เป็นอยู่เท่าที่มี ดีกว่าเป็นเศรษฐีเงินผ่อน
- ทำการงานอยู่กับบ้าน ดีกว่าสุขสำราญในบ่อน
- แสวงลาภจากการงาน ดีกว่าบนบานบวงสรวง
- ไม้เท้าของคนเฒ่า ดีกว่าลูกเต้าอกตัญญู
- รักกันฉันท์พี่น้อง ดีกว่าเงินทองเป็นไหน ๆ
- ปิดปากไว้ไม่พูดจา ดีกว่านินทาเพื่อนบ้าน
- ยอมลำบากเมื่อหนุ่ม ดีกว่าจะกลุ้มเมื่อแก่
- อยู่คนเดียวอย่างสงบ ดีกว่าคบคนพาล
- คอยตักเตือนตัวเอง ดีกวาเพ่งโทษคนอื่น
- ทำความดีแล้วดัง ดีกว่าถูกชังเพราะทำชั่ว
- ถ้ากินอยู่เกินฐานะ ชีวิตจะขรุขระเดือดร้อน
- ยอมลำบากเมื่อตอนต้น ดีกว่ายากจนทีหลัง
- เป็นอยู่อย่างหมดหวัง คือการขุดหลุมฝังตัวเอง
- ชีวิตคือการต่อสู้ จงเป็นอยู่ด้วยความอดทน
- ถ้าตกอยู่ใต้อำนาจยาเสพติด เท่ากับเผาชีวิตทั้งเป็น
- ถ้ามัวเมาเอาแต่ดัง ชีวิตจะพังเพราะชื่อเสียง
- ถ้าจะเป็นผู้ใหญ่ อย่าเชื่อง่ายหูเบา
- อำนาจวาสนา คือที่มาของความกังวล
- ดูคนดี ดูที่งาน ดูลูกหลาน ดูที่ความเคารพ
- ดูหญิง ดูที่ความอาย ดูชาย ดูที่ความกล้าหาญ
- ดูพระดูที่กิจวัตร ดูคฤหัสถ์ ดูที่ความขยัน
- เพ่งโทษตนเป็นบัณฑิต เพ่งความผิดคนอื่นเป็นพาล
- เสียเงินทองไม่เป็นปัญหา เท่ากับเสียเวลาและเสียใจ
- ถ้าใช้กฎหมู่ จะอยู่อย่างรำคาญ ใช้อำนาจทางศาล จะสำราญทั่วเมือง
- เห็นผู้ใหญ่ว่าโง่ เห็นนักเลงโตว่าฉลาด เห็นพ่อแม่ไม่สามารถ คืออุบาทว์บ้านเมือง
- เห็นคุกเป็นบ้าน สุราบานเป็นเพื่อน บ้านเรือนเป็นศาลา คือที่มาของความวิบัติ
- ส่งเสริมการพนัน แข่งขันความมั่งมี ไม่เชื่อคนแต่เชื่อผี จะมั่งมีได้อย่างไร
- ความสุขโลกีย์ มีได้ชั่วคราว ความสุขยืนยาว ต้องเข้าหาธรรม
- ปฏิรูปจะได้ผล ประชาชนต้องร่วมใจ
- สู้รบแบบพุทธะ คือการเอาชนะตัวเอง
- ระวังหูของเรา ดีกว่าเฝ้าปิดปากคนอื่น
- เหนื่อยกายหลับสนิท เหนื่อยจิตหลับไม่ลง
- ไม่หยุดไม่ถึงพระ ไม่ละไม่ถึงธรรม
- ลำบากเพราะการงาน ดีกว่าสำราญแล้วกลุ้ม
- มั่งมีเพราะประหยัด อัตคัตเพราะฟุ่มเฟือย
- คุณความดีมีมาก ส่วนที่หายากคือคนทำดี
- ทำอะไรตามใจว่า สร้างปัญหาให้ตัวเอง
- อามิสเป็นเพียงสิ่งอาศัย ความสุขใจอยู่ที่ความสงบ
- ความสุขที่ได้จากตัณหา มีค่าเท่ากับความทุกข์
- สะดวกนักมักง่าย สบายนักมักลืมตัว
- การรู้จักปล่อยวาง เป็นวิถีทางสงบสุข
- เวลาไม่ได้ทำให้คนเสียคน คนต่างหากทำให้เสียเวลา
- เหล้าไม่ได้ทำให้คนเมา คนต่างหากเมาเหล้า
- สัตว์ไม่ได้โหดร้ายกว่าคน คนต่างหากโหดร้ายกว่าสัตว์
- ศีลธรรมไทยได้เสื่อม คนต่างหากเสื่อมจากศีลธรรม
- ความสุขไม่ได้อยู่ที่ความสมปรารถนา การรู้จักทำใจ เมื่อไม่สมปรารถนาต่างหากเป็นความสุข
- สังคมวุ่นวาย เพราะอบายมุข
- ทำแล้วไม่พูด ดีกว่าพูดแล้วไม่ทำ
- มีทรัพย์อับปัญญา จะพาให้เดือดร้อน
- เป็นอยู่อย่างเรียบง่าย คืออุบายการประหยัด
- แต่งแต่กายไร้ค่า ถ้าไม่แต่งใจ
- คิดเอาแต่ได้ จะเสียใจภายหลัง
- เป็นอยู่อย่างบัณฑิต จะมีชีวิตอย่างปลอดภัย
- จงทำตามความถูกต้อง อย่าทำเพราะความถูกใจ
- ทำอารมณ์ให้ผ่องใส เป็นอุบายแก้ทุกข์
- พัฒนาไปจะไร้ผล ถ้าทุกคนหวังแต่เงิน
- อยู่นานไปจะไร้ชาติ ถ้าขาดความสามัคคี
- คิดไปก็ไร้คุณ ถ้ามัววุ่นอยู่แต่คิด
- ทำไปก็ไร้ค่า ถ้าไม่กล้าจะทำจริง
- ยิ่งทำไปยิ่งได้บุญ ถ้าเกื้อกูลกันและกัน
- ภาวนาให้ใจสงบ จะได้พบสันติภาพ
- บอกบุญบ่อย ๆ จะถอยศรัทธา บอกถูกเวลา ศรัทธาเจริญ
- ถ้าผูกใจเจ็บ จะเจ็บใจเรา ถ้าเมตตาเขา ใจเราสบาย
- ความคิดริษยา พาใจให้วุ่น เมตตาการุณ อบอุ่นไมตรี
- ความกังวลใจ เป็นภัยเป็นพิษ สำรวมความคิด ชีวิตเบิกบาน
- โลกที่สับสน เพราะคนวุ่นวาย จะสุขสบาย เป็นเรื่องของคน
- ถ้าปล่อยก็ว่าง ถ้าวางก็เบา ถ้าเอาก็หนัก
- ถ้าจะพัฒนาเขา ให้พัฒนาตัวเราก่อน
- ขยันไม่สันโดษ ทุกข์โทษจะตามมา
- บ้างเมืองจะพินาศ เพราะคนในชาติกอบโกย
- ระฆังดังเมื่อคนตี คนดีไม่ต้องตีก็ดัง
- ลืมอะไรก็ลืมได้ แต่อย่าหลงใหลลืมตัว
- ทำอะไรตามอารมณ์ ทุกข์ระทมจะตามมา
- หลงทางเหนื่อยกาย หลงงมงายให้แต่โทษ
- ความดีอยู่ที่การเสียสละ ชัยชนะอยู่ที่ขันติธรรม
- ดูตัวเราคอยเฝ้าดูความคิด ดูญาติมิตรให้พินิจความดี
- หลงอามิสมืดมิดมัวตา หลงปริญญาเพิ่มมานะทิฐิ
- ขับรถช้า ๆ เทวดาคุ้มครอง ขับรถคะนองผีจองเฝ้าป่าช้า
- หญิงชายจะไร้เพศ ถ้าปฏิเสธศีลธรรม
- โลกนี้ไม่มีปัญหา ถ้าศึกษาให้รู้ความจริง
- สิ่งที่ได้มาเปล่าคือความเฒ่าชรา สิ่งที่ต้องแสวงหาคือคุณค่าของชีวิต
- โลกนี้ไม่มีอะไรใหม่ นอกจากความเคลื่อนไหว เปลี่ยนแปลง
- สูงต่ำอยู่ที่ทำตัว ดีชั่วอยู่ที่ตัวทำ
- สามีคือเป้าหมาย ผู้ชายคือทางผ่าน กินเด็กคือนิพพาน ขึ้นคานคือตายทั้งเป็น
- ความรู้ไอ้กากนั้น รักเกรียน
จงตั้งใจพากเพียร ส่ายหน้า - เรียนๆ หลบๆ เดี๋ยวก็จบเอง (อาจจะจบชีวิต)
[แก้ไข] เพิ่มเติม
ไร้คำคม:หน้าหลัก | กรุ 1 | กรุ 2 | กรุ 3 | กรุ 4 | กรุ 5
