ไวต์โรด
จาก ไร้สาระนุกรม
 |
เนื่องจากบทความนี้ถูกก่อเกรียนหลายครั้งติดต่อกัน การแก้ไขจากผู้ที่ไม่ได้ลงทะเบียนไม่สามารถทำได้ขณะนี้ แต่คุณยังสามารถแก้ไขได้โดยการลงทะเบียนโดยสร้างชื่อผู้ใช้ |
บทความนี้มีเค้าโครงจากไร้สาระนุกรมฉบับภาษาอังกฤษ ฉะนั้นถ้าไม่ฮากรุณาไปบ่นกับผู้ประพันธ์ฉบับภาษาอังกฤษเอาเอง หรือไม่ก็เชิญละเลงใส่ไข่ต่อไปได้ตามใจชอบ ยังไงที่นี่ก็คือไร้สาระนุกรมนี่
ไวต์โรด หรือ ไวท์โรด (ภาษาอังกฤษ White Road; มีบางคนเรียกผิดเป็นไวท์โรส White Rose) คือสุดยอดนวนิยายแห่งประเทศเทย ประพันธ์โดยฯพณฯท่าน สาดสะตราเจียน (เกลียดสิคุณ) พันเอก (วิเศษวิเสโส) แพทย์หญิงคุณหญิง ดร. ป๊อบเลือกฮิตาจิ๊ พิมพ์และจัดจำหน่ายโดยสำนักพิมพ์เสียมอิตะระเดียบุ๊กส์
เนื้อหา |
ประวัติย่อ
เมื่อแรกเริ่มได้เขียนเป็นเรียงความส่งอาจารย์ในโรงเรียนคุโรมาตี้แต่ได้รับความนิยมมากจึงเขียนต่อๆมา โดยผู้เขียนได้อ้างว่าเขียนตั้งแต่ตัวเองอายุ 14 ปี (ดูเพิ่มที่ เรื่องน่ารู้)
เกียรติเกลียดคุณทางวรรณกรรม
กล่าวกันว่าประชาชนชาวเทยผู้ใฝ่ฝันจะเป็นนักประพันธ์ทุกคนควรได้อ่านนิยายเรื่องนี้ ด้วยลักษณะพิเศษที่ทั้งเรื่องเต็มไปด้วยมุขที่ใช้มาแล้วนับครั้งไม่ถ้วนตั้งแต่ก่อนสมัยสามก๊ก แต่เนื้อเรื่องกลับไม่สามารถคาดเดาได้ เนื่องจากตัวละครที่ไม่เคยมีพัฒนาการเลยสามารถกระทำสิ่งที่ขัดกับบุคลิกของตนได้หน้าตาเฉย ก่อนจะกลับไปเป็นแบบเดิมได้ภายในไม่กี่หน้า ฉากสะเทือนใจทั้งหมดดำเนินไปอย่างจืดชืดที่สุด ยกเว้นฉากโศกนาฏกรรมที่ฮากว่าบทความนี้เป็นไหนๆ (จริงๆนะ) พลังพิเศษหรือเวทมนต์ระดับเทพจะกลายเป็นเพียงขยะในบทถัดไป กล่าวโดยสรุป นิยายเรื่องนี้เป็นศูนย์รวมของความสับสนปั่นป่วนไร้สภาวะทั้งมวลในจักรวาล (คาดว่ามีผู้อ่านนิยายเรื่องนี้บรรลุมรรคผลนิพพาน หรือไม่ก็พลังยุทธผันแปรไร้สภาพขั้นที่เก้า ทำให้ต้องย้ายนิวาสถานไปอยู่ศรีธัญญาเป็นจำนวนไม่น้อย) สิ่งเดียวที่สามารถคาดเดาได้ก็คือตัวละครที่ไม่มีพัฒนาการเลย เริ่มเล่มแรกยังไงตอนจบก็เป็นแบบนั้นและโรมานซ์สุดฝืด
ประชาชนชาวเทยผู้ใฝ่ฝันจะเป็นนักประพันธ์ทุกคนที่ทนอ่านนิยายเรื่องนี้จนจบได้ ล้วนได้รับแรงบันดาลใจอันยิ่งใหญ่สมกับความทรมานที่ทนมาตลอด "อย่างน้อยงานของกูก็คงไม่เลวร้ายไปกว่านี้หรอกว่ะ" หรือไม่ก็ "เขียนกากแบบนี้แล้วยังหลอกแดกตังค์สาวกได้ดีขนาดนี้ กูเขียนออกมาคงรวยน้องๆแม้วเลยล่ะ" แต่จากการวิจัยแล้วคนที่เลิกอ่านไปก่อนก็มักได้แรงบันดาลใจอันเดียวกัน ฉะนั้นเพื่อเป็นการประหยัดเงินของท่าน อัลจังขอเตือนว่าให้ท่านเลิกอ่านเสียแต่เนิ่นๆจะดีกว่า (เพิ่มเติม ผู้ใช้:Bowonrangsi ด้วยอีกคน)
เกมที่พัฒนามาจากไวต์โรด
เกมถนนสีขาว
เกมถนนสีขาว (ภาษาอังกฤษ White Road) ทำขึ้นตามนโยบายขับขี่ปลอดภัยของบริษัทโตโยเป็ต พัฒนาโดยบริษัทแม้วโครซัค (หรืออีกชื่อคือบริษัทจิ๋วระทวย) เป็นเกมแนวแข่งรถ เล่นบนระบบปฏิบัติการวินเด้าส์ เนื้อหาของเกมนี้ไม่มีอะไรมากและไม่สนุกเลยแม้แต่น้อยเนื่องจากรถแข่งของผู้เล่นจะมีสมรรถนะสูงมาก ในขณะที่ศัตรูมีเพียงสองประเภทคือพวกอ่อนไร้ความสามารถน็อกรอบได้ทีละหลายๆรอบ กับพวกที่นิยมอูฐเตาอัดแต่ไนโตรจนชนะไปในเวลาเพียงไม่กี่วินาที เกมนี้เป็นที่นิยมอย่างมากในบรรดาเหล่าสาวก แต่บริษัทแม้วโครซัคเห็นว่ามันเสื่อมเป็นยิ่งนักจึงไม่พัฒนาต่อ ทำให้เหล่าสาวกต่างไม่พอใจกันถ้วนหน้า (ดูเพิ่มที่ คดีสาวกลัทธินิยมปอบฟ้องร้องแม้วโครซัค)
เกมเล่นบทบาทไวต์โรด
เกมเล่นบทบาทไวต์โรด (ภาษาอังกฤษ White Road the Role-Playing Game หรือ White Road the RPG) เป็นเกมที่บริษัทแม้วโครซัคได้ประกาศจะสร้างหลังจากออกเกมถนนสีขาวไปได้เพียงไม่กี่วันเนื่องจากเห็นว่ากระแสตอบรับช่วงแรกแรงเหมือนถ่านอัลคาไลน์ ลักษณะสำคัญของเกมก็คือ มอนสเตอร์ในเกมจะสามารถแบ่งออกได้เป็นสองประเภทใหญ่ๆ พวกแรกคือลูกกระจ๊อกที่ไม่มีอันตรายใดๆ และพวกที่สองเป็นระดับเทพที่ไม่มีวันทำลายได้ ระบบสุดแสนจะแหวกแนวนี้สามารถใช้จับบรรยากาศของนิยายได้อย่างดี เนื่องจากตัวละครของผู้เล่นนั้นจะเลเวลอัพได้ยากสุดๆ เนื่องจากศัตรูประเภทแรกนั้นแทบไม่ให้ค่าประสพการณ์ส่วนประเภทที่สองนั้น... ก็ไม่มีวันทำลายได้อ่ะนะ... ในกรณีที่ผู้เล่นมีความพยายามพอที่จะเลเวลอัพได้หรือไปทำไซด์เควสต์ก็จะสามารถเรียนรู้สกิลใหม่ๆหรือพัฒนาสกิลที่มีอยู่แล้วได้ แต่สุดท้ายก็ไม่มีค่าอยู่ดี (สกิลที่พัฒนาแล้วจะมีชื่อเปลี่ยนไป เท่านั้นล่ะ)
จุดเด่นอีกจุดของเกมนี้คือ ผู้เล่นจะได้ฝึกการสร้างภาพ โดยเอาแบบอย่างจากผู้แต่งจริงๆ ด้วย
เกมนี้มีกำหนดการจะออกวางจำหน่ายครั้งแรกในปี 2549 แต่ก็เลื่อนแล้วเลื่อนอีกเนื่องจากบริษัทจิ๋วระทวยไม่สามารถพัฒนาเกมได้ทันตามกำหนดเวลา เนื่องจากอ่านนิยายเรื่องนี้แล้วงง ทำให้เหล่าสาวกไม่พอใจเป้นอย่างมาก (ดูเพิ่มที่ คดีสาวกลัทธินิยมปอบฟ้องร้องแม้วโครซัค เหมือนเกมที่แล้ว) จนในที่สุดบริษัทจิ๋วระทวยได้กำหนดวันออกวางจำหน่ายเอาไว้ในปี 2553 โดยใช้ชื่อเกมว่า "2010 วันสิ้นป๊อบ" ไปหาดูตามท้องตลาดได้ แต่อย่าซื้อเลย เปลืองตังค์เปล่า
เรื่องน่ารู้
- มุมขวาบนของปกเล่มแรกจะเห็น MSM-04 อั๊กไก ในเรื่องโมบิลสูทเกรียนดั้มอยู่ด้วย แต่ในเรื่องกลับไม่มีอั๊กไก (หรือโมบิลสูทตัวไหนๆ) ให้เห็นเลย โชคดีที่ทางเจ้าของลิขสิทธิ์ของเกรียนดั้มคิดว่าเรื่องนี้เป็นแค่โดจิน จึงไม่มีการฟ้องเรียกค่าลิขสิทธิ์แต่อย่างใด
- และยังเป็นสุดยอดดิคชันนารี่รวมเสียงสเปเชียลเอฟเฟกต์ต่างๆ เช่น "ตูม!!!" "ตาม!!!" "โครม!!!" "เพล้ง!!!" "ฟ้าว!!!" "เฟี้ยว!!" "ปัง!!" อีกด้วย หากใครต้องการจะสร้างหนังบู๊ขอแนะนำให้ไปเปิดหนังสือเรื่องนี้อ่าน คุณจะได้ไอเดียการใช้เสียงสเปเชียลเอฟเฟกต์มาเพียบเลยทีเดียว
- ผู้เขียนเรื่องนี้เคยกล่าวว่า เขาและเพื่อนในกลุ่มอีกสิบคน ไม่เคยเข้าเว็บโป๊ที่มีภาพเปลือยของผู้หญิง
- หมายถึงเข้าแต่เว็บโป๊ที่มีภาพเปลือยของเพศชายสินะ...
- คนเขียนไวท์โรดบอกว่าตนนั้นเขียนหนังสือดีกว่านักเขียนชั้นครูคนหนึ่ง(ซึ่งเป็นผู้แต่งเรื่องราวของพ่อดอกมะลิและฮิเดโกะขึ้นมาจนโด่งดัง) ทั้งที่นักเขียนท่านนั้นก็นั่งอยู่ ณ ที่นั้นด้วย
- และเช่นเดิม ผู้เขียนบอกว่าเรื่องนี้เขียนตอนอายุ 14 ทั้งที่จริงมาเขียนก่อนรวมเล่มไม่ถึงปี ให้ตายเซ่!
คำวิจารณ์ชื่นชม
เป็นหนังสือที่ดีเยี่ยมจริงๆ ผมอ่านก่อนนอนทุกวัน ทำให้สามารถเป็นมิตรกับดูไบได้แบบนี้
— ทุจศีล กินชะมัด
วรรณกรรมแฟนตาซีอันดับหนึ่งของประเทศเทย
— สำนักพิมพ์เสียมอินตะระเดียบุ๊กส์
คำวิจารณ์อื่นๆ
สิ้นหวังแล้ว !!!
— อิโตะชิคิ โนโซมุ
แต่งเหี้ยอะไรไม่รู้ กากสัส
— ท่านผู้นั้น (หมายเหตุ เพื่อนผู้เขียนพูดจริงๆนะ ไม่ได้โม้)
ข้าว่าเจ้าพึงมีก้อนซีรีบรัมแห่งกาสรฝังอยู่ในกะโหลกเป็นแม่นมั่น มันจึงได้สั่งให้หัตถ์ของเจ้ารจนาถ้อยคำควายๆเช่นนี้ออกมาได้
— ท่านผู้นั้น
