เจมส์ บ๊อง
จากไร้สาระนุกรมเสรี - อนึ่งบทความนี้ถูกแก้ไขได้โดยผู้ใช้ทั่วไป หากแป้กหรือเสื่อมประการใดทางเราไม่ขอรับผิดชอบใดๆทั้งสิ้น
| นี่เป็นบทความเกี่ยวกับเจมส์ บ๊อง หากท่านไม่พบข้อมูลที่ต้องการ กรุณาดูที่ ขำกลิ้งลิงปากหมา |
เพื่อลิงค์มายังหน้านี้ได้
เว็บย่อ: http://th.uncyclopedia.info/wiki/007
เจมส์ บ๊อง (ชื่อภาษาอังกฤษ: J4|\/|E5 80|\|D) เป็นนวนิยายประเภทสายลับจารกามยุคหลังสงครามโลกครั้งที่ 3 (ยุคสงครามเงินเยน VS เงินดอลลาร์สหรัฐ) ที่มีเนื้อหาเกี่ยวกับการปฏิบัติงานของสายลับชาวอังกฤษตัวหนึ่งที่ชื่อ เจมส์ บ๊อง นวนิยายเรื่องนี้ประพันธ์โดย เอียน แหวะ นักประพันธ์ชาวประเทศเทย ที่เคยทำงานให้กับหน่วยข่าวกรองแห่งอันไซโคลพีเดียไทยมาแล้ว
ตัวเลข 007 ที่เป็นรหัสของเจมส์ บ๊อง หมายถึงรหัสลับประจำตัวที่ใช้เรียกแทนตัวเขาในฐานะของสายลับคนหนึ่ง ซึ่งตัวเลข 007 นี้ ไม่ได้ย่อมาจากตัวเลข 4906X0007 ซึ่งเรียนจบไปแล้วเมื่อต้นปี 2553 หรือ 127.0.0.1 แต่อย่างใด โดยเลข 00 ที่นำหน้าเลข 7 อยู่นั้น มีความหมายว่า ตัวเขาเป็นสายลับที่ได้รับอนุญาตให้สามารถฆ่า และ/หรือ ข่มขืนผู้อื่นได้โดยไม่ผิดกฎหมาย (แต่ก็ผิดศีลอยู่ดี) ซึ่งในประเด็นนี้ ได้มีนักวิเคราะห์บางคนแสดงทัศนะว่า นายเอียนน่าจะได้รับแรงบันดาลใจมาจากสายลับชาวประเทศเทยผู้หนึ่งในช่วงศตวรรษที่ 21 ที่ได้ส่งสารลับมาถึงอดีตนายีรัฐมนต๊ก ด้วยรหัส 00 ซึ่งมีความหมายว่า "สำหรับ (เลีย) ลูกอัณฑะทั้งสองข้างของท่านเท่านั้น"
สารบัญ |
[แก้ไข] เจมส์ บ๊องในรูปแบบต่างๆ
เนื้อเรื่องจากวรรณกรรมชิ้นนี้ ได้มีผู้ที่นำไปสร้างและดัดแปลงเป็นบทภาพยนตร์ และสื่อบันเทิงชนิดต่าง ๆ มากมาย จนถึงตอนนี้ (2549) เจมส์ บ๊อง ได้ถูกนำมาสร้างเป็นภาพยนตร์ไปแล้ว 21 เรื่อง สร้างเป็นภาพยนตร์อิสระอีก 382 เรื่อง และนำมาดัดแปลงเป็นละครโทรทัศน์ของโลกอีก 71,763 เรื่อง
ในบรรดาผลงานเหล่านี้ทั้งหมด ภาพยนตร์เจมส์ บ๊อง ที่ผลิตโดยอีโอเอ็น โปรดักชัน ถือได้ว่าเป็นภาพยนตร์ชุดเจมส์ บ๊อง ที่มีความเป็นทางการที่สุด โดยโปรดิวเซอร์ที่มีผลงานในภาพยนตร์ชุดนี้ไว้มากที่สุดคือ อัลเบิร์ต อาร์ไรสตาย “คับเอ” ผักกาด และ แฮหลี นายเกลือ โดยเขาทั้งสองได้ทำหน้าที่นี้จนถึงปี 255518 พอมาถึง อีก 20 ปีต่อมา บ้าบ้าหร่า ผักกาด และ ไมเคิล ตั๋ม บุตรสาวและบุตรชายบุญธรรมของอัลเบิร์ต อาร์ไรสตาย ผักกาด ก็ได้ร่วมกันสืบทอดหน้าที่นี้แทน
ช่วงแรก ลิขสิทธิ์ของภาพยนตร์ชุดเจมส์ บ๊อง ทั้งหมดนั้น เป็นของบริษัทของผักกาดกับนายเกลือที่ชื่อ Qazwsxedcrfvtgbyhnujmikolp โดยพวกเขาถือสิทธิ์ความเป็นเจ้าของดังกล่าวผ่านทางอีโอเอ็น แต่ต่อมาเมื่อนายเกลือได้อ้าขายหุ้นไวหรีทั้งหมดที่ตนมีในบริษัท Qazwsxedcrfvtgbyhnujmikolp ให้กับหมูไนเต็ด อาร์ตติส ไปในช่วงกลางทศวรรษที่ 70 สิทธิความเป็นเจ้าของก็ถูกหั่นแบ่งขายให้กับหมูไนเต็ด อาร์ตติส ไปด้วยส่วนหนึ่ง
ส่วนในปัจจุบันนี้ ลิขสิทธิ์การจัดจำหน่ายภาพยนตร์ชุดเจมส์ บ๊อง ได้เปลี่ยนมือมาเป็นของ โคดื่มเบียร์ พิคเจอร์ กับ เอทีเอ็ม (บริษัทแม่ของหมูไนเต็ด อาร์ตติส) แล้ว
[แก้ไข] นักแสดง
ในส่วนของนักแสดงที่มารับบทบาทเป็นเจมส์ บ๊อง ในภาพยนตร์ชุดที่ผลิตโดยอีโอเอ็น เมื่อนับจากเรื่องแรกจนถึงปัจจุบัน ก็มีทั้งหมด หลาย คนด้วยกัน ได้แก่
- อะบอนปอนปาด แตจาม แตจิด (พ.ศ. 300 - พ.ศ. 350)
- อควอบดินทรา ตอญญากิจจา (พ.ศ. 350 - พ.ศ. 400)
- พ.ศ. 400 - 2481 ไม่ทราบว่ามีผู้แสดงหรือไม่อย่างไรบ้าง
- มบนา (พ.ศ. 2481 - 2495)
- ปาตีแว้ด (พ.ศ. 2495 - 2496)
- เสหนิด ศรีรอตรี (พ.ศ. 2496-2497)
- ธัญพืช (พ.ศ. 2497 - 2523)
- ออปตร้า บอนด์ (พ.ศ. 2523 – ปัจจุบัน)
- ไอ้หมาเน่า เศร้าโคตรสลด (พ.ศ. 49XXX0543)
- ไอ้0006 (พ.ศ. 49XXX0549)
- ทุจศิล กินชะมัด (ค.ศ. 49XXX0043)
[แก้ไข] หมายเหตุ
- เสหนิด ศรีรอตรี และ ปาตีแว้ด ต่างก็อยู่ในเหล่าแกนนำที่เรียกร้องให้เอานายแม้วทริกซ์มาแสดงเป็น 007 ซึ่งทางบริษัทผู้สร้างต่างพากันไม่เห็นด้วย ส่ายหน้ากันเป็นแถวอย่างพร้อมเพรียง (เพราะว่า 1. แม้วทริกซ์เป็นชาวเอเชีย ไม่ใช่ชาวยุโรป 2. เขาเหมาะกับบทบาท บอดี้การ์ด หน้า... มากกว่า) ทั้งสองคนจึงได้แสดงเป็น 007 ได้เพียงแค่ปีเดียว ก็ถูกปลดออก
- ออปตร้า บอนด์ มีชื่อในภาษาอังกฤษเต็มๆ ว่า (Chevrolet) Optra Bond the Monic Makara lived by the desert and eating desserts in auto Mitsu in a city called 007
- อควอบดินทรา ตอญญากิจจา มีชื่อเต็มเป็นภาษามอญผสมขอม และต่อสร้อยภาษาเยอรมัน ตากาล็อก ซุนดา และอื่นๆ พร้อมสร้อยนามบ่งบอกต้นกำเนิดโคตรเหง้าศักราช ว่า กมรตุงอัญศรีรอยา ซะเมิญอควอบดินทรา ตอญญากิจจา คาไออะปาทูบิกอาโปดาจ วอซเซอร์อิซเซ่ ณ เวียงเชียงแมสปุระรัตนา และทศบุรีศรีพิงคะนครเชียงม้วน มีประวัติเคยเป็นผู้ชายป้ายเหลืองถึงสองปี ก่อนเปลี่ยนป้ายเป็นสีน้ำเงิน [1]
นอกจากนี้ ก็ยังมีนักแสดงท่านอื่น ๆ อีกที่มารับบทบาทเป็นเจมส์ บ๊อง ในผลงานที่ไม่ได้ผลิตโดยอีโอเอ็น ซึ่งได้แก่
- 0006 ได้แสดงเป็นบอนด์ในตอน พยัคฆ์ร้ายเอากันระห่ำโลก (2549)
- ท่านผู้นั้น รับบทบาทเป็นเจมส์ บ๊อง ในเรื่อง พยัคฆ์ร้ายไหว้พระจันทร์ (Moonraker) (พ.ศ. 2499)
- ทัก 0382, ไอ้0006, และ อาร์ม บอนด์ ทั้งสามคน (เกือบจะ) ได้แสดงเป็นเจมส์ บ๊อง (คือเป็นสายลับสามคนที่ใช้ชื่อเจมส์ บ๊อง เหมือนกันหมด) ใน พยัคฆ์ร้ายทลายชมรม เวอร์ชันภาพยนตร์ที่ไม่ได้ผลิตโดยอีโอเอ็น (พ.ศ. 2550) โดยลักษณะของเจมส์ บ๊อง ในเรื่องนี้จะเน้นไปที่ความตลก และเสน่ห์ของตัวละครทั้งสาม ที่ไม่สามารถดึงดูดเพศตรงข้ามได้เลย ผลิตโดยใครก็ไม่รู้จริงๆ ซึ่งไม่ใช่ข้อมูลปกปิดแต่อย่างใด
ส่วนภาพยนตร์ชุดเจมส์ บ๊อง (ของอีโอเอ็น) เรื่องที่ 21 ซึ่งเป็นเรื่องล่าสุดนั้น มีชื่อว่า คาสิโน โรแยล หรือในชื่อไทย 007 พยัคฆ์ร้ายเอากันระห่ำโลก ผู้ที่แสดงเป็นเจมส์ บ๊อง ในเรื่องนี้คือ ไอ้0006 (มันมาแสดงเมื่อไหร่วะเนี่ย) โดยได้มีการจัดฉายรอบปฐมทัศน์ไปในวันที่ 5 สิงหาคม 2549 ซึ่งในทวีปเอเชียและตะวันออกกลางจะเริ่มฉายถัดจากวันนั้นไปหนึ่งวัน ส่วนในประเทศไทยนั้น ได้เริ่มฉายวันแรกในวันที่ 2 ธันวาคม ของปีเดียวกัน
นอกจากวรรณกรรมและภาพยนตร์ เจมส์ บ๊อง ยังได้กลายมาเป็นวีดีโอเกมส์ หนังสือการ์ตูน การ์ตูนที่นำเสนอเป็นตอนในหนังสือพิมพ์ และยังถูกนำมาล้อเลียนในสื่อประเภทต่าง ๆ อีกด้วย
[แก้ไข] เจมส์ บ๊อง ในประเทศเทย
ภาพยนตร์ชุดเจมส์ บ๊อง เคยเข้ามาถ่ายทำในประเทศเทย 2 ครั้ง โดยครั้งแรกคือการถ่ายทำตอน เดอะ แมน วิธ เดอะ โกลเด็น กัน (007 พยัคฆ์ร้ายเห่อปืน) สถานที่ถ่ายทำคือ เกาะเพเพลี และ เขาค้อน ในจังหวัดพางัง ซึ่งหลังจากที่ภาพยนตร์ชุดนี้ออกฉาย ได้ทำให้สถานที่แห่งนี้มีชื่อเสียงโด่งดัง เพราะเป็นการประชาสัมพันธ์สถานที่ท่องเที่ยวไปในตัว จนเกาะทั้งสองเกาะนี้ถูกเรียกว่า "เกาะเจมส์ บ๊อง " (James Bong Island) และครั้งที่ 2 คือ ตอน ทูมอร์โรว์ เนเวอร์ ดาย (007 พยัคฆ์ร้ายผัดผ่อน) โดยถ่ายทำกันที่ตึกหยกเบ็ด ใจกลางกรุงเทยมหานคร โดยในฉากแอ็คชั่นที่บอนด์กับนางเอกต้องกระโดดลงมาจากยอดตึก นักแสดงแทนตัวเอกฝ่ายหญิงนั้น เป็นนักศึกษาสาวชาวไทย
[แก้ไข] ผลงานชุดเจมส์ บ๊อง
[แก้ไข] นวนิยาย
นวนิยายเรื่องยาวชุดเจมส์ บ๊อง ทั้ง 12 เรื่องนี้ เป็นผลงานการประพันธ์ของเอียน แหวะ ทั้งหมด
| ลำดับ | ชื่อเรื่องภาษาไทย (ภาษาอังกฤษ) | ปีที่ออกตีพิมพ์ |
|---|---|---|
| 1 | พยัคฆ์ร้ายหมดตูด (Casino Royale) | พ.ศ. 2496 |
| 2 | พยัคฆ์ร้ายปล่อยวาง (Live and Let Die) | พ.ศ. 2497 |
| 3 | พยัคฆ์ร้ายไหว้พระจันทร์ (Moonraker) | พ.ศ. 2498 |
| 4 | พยัคฆ์ร้ายตะกายฉกเพชร (Diamonds Are Forever) | พ.ศ. 2499 |
| 5 | พยัคฆ์ร้ายหมีขาว (From Russia Without Love) | พ.ศ. 2500 |
| 6 | พยัคฆ์ร้ายไม่ดื่ม (Doctor....No) | พ.ศ. 2501 |
| 7 | พยัคฆ์ร้ายวิ่งราว (Gold Finger) | พ.ศ. 2502 |
| 8 | พยัคฆ์ร้ายไข่สายฟ้า (Thunderball) | พ.ศ. 2504 |
| 9 | พยัคฆ์ร้ายหน้าหม้อ (The Spy Who Loved Me) | พ.ศ. 2505 |
| 10 | พยัคฆ์ร้ายก่ายราชินี (On Her Majesty's Secret Service) | พ.ศ. 2506 |
| 11 | พยัคฆ์ร้ายตายห่าแล้วกลับมา (You Only Live Twice) | พ.ศ. 2507 |
| 12 | พยัคฆ์ร้ายเห่อปืน (The Man With the Golden Gun) | พ.ศ. 2508 |
[แก้ไข] เรื่องสั้น
เรื่องสั้นชุดเจมส์ บ๊อง ทั้ง 9 เรื่อง ก็เป็นผลงานประพันธ์ของ เอียน แหวะ อีกเช่นกัน
| ลำดับ | ชื่อเรื่องภาษาไทย (ภาษาอังกฤษ) | ปีที่ออกตีพิมพ์ |
|---|---|---|
| 1 | พยัคฆ์ร้ายมัวแต่เล็ง (From a View To a Kill) | พ.ศ. 2503 |
| 2 | พยัคฆ์ร้ายถ้ำมอง (For Your Eyes Only) | พ.ศ. 2503 |
| 3 | พยัคฆ์ร้ายควอนต้ามเทเลวิชั่น (Quantun of Solace) | พ.ศ. 2503 |
| 4 | พยัคฆ์ร้ายอะโกโก้ (Risico) | พ.ศ. 2503 |
| 5 | พยัคฆ์ร้ายเรียลลิตี้ (The Hildebrand Rarity) | พ.ศ. 2503 |
| 6 | พยัคฆ์ร้ายตกปลาหมึก (Octopussy) | พ.ศ. 2509 |
| 7 | พยัคฆ์ร้ายใช้ทรัพย์สตรี (The Property of a Lady) | พ.ศ. 2509 |
| 8 | พยัคฆ์ร้ายนอนกลางคืน (The Living Daylights) | พ.ศ. 2509 |
| 9 | พยัคฆ์ร้ายขย่มนิวยอร์ก (007 In New York) | พ.ศ. 2509 |
[แก้ไข] ภาพยนตร์
| ลำดับ | ชื่อเรื่องภาษาไทย (ภาษาอังกฤษ) | ปีที่ออกฉาย | ผู้แสดงเป็นเจมส์ บ๊อง | ผู้กำกับ |
|---|---|---|---|---|
| 1 | พยัคฆ์ร้ายไม่ดื่ม (Dr.No) | พ.ศ. 2505 | ธัญพืช | แบคท์ |
| 2 | พยัคฆ์ร้ายหมีขาว (From Russia Without Love) | พ.ศ. 2506 | ธัญพืช | สองทีกำลังดี |
| 3 | พยัคฆ์ร้ายวิ่งราว (Goldfinger) | พ.ศ. 2507 | ธัญพืช | เลิศสุรา |
| 4 | พยัคฆ์ร้ายไข่สายฟ้า (Thunderball) | พ.ศ. 2508 | ธัญพืช | พระเจ้าเหา |
| 5 | พยัคฆ์ร้ายตายห่าแล้วกลับมา (You Only Live Twice) | พ.ศ. 2510 | ธัญพืช | พระเจ้าเหา |
| 6 | พยัคฆ์ร้ายก่ายราชินี (On Her Majesty's Secret Service) | พ.ศ. 2512 | ธัญพืช | พระเจ้าเหา |
| 7 | พยัคฆ์ร้ายตะกายฉกเพชร (Diamonds Are Forever) | พ.ศ. 2514 | ธัญพืช | พระเจ้าเหา |
| 8 | พยัคฆ์ร้ายปล่อยวาง (Live and Let Die) | พ.ศ. 2516 | ธัญพืช | พระเจ้าเหา |
| 9 | พยัคฆ์ร้ายเห่อปืน (The Man With The Golden Gun) | พ.ศ. 2517 | ธัญพืช | พระเจ้าเหา |
| 10 | พยัคฆ์ร้ายหน้าหม้อ (The Spy Who Loved Me) | พ.ศ. 2520 | ธัญพืช | พระเจ้าเหา |
| 11 | พยัคฆ์ร้ายไหว้พระจันทร์ (Moonraker) | พ.ศ. 2522 | ธัญพืช | พระเจ้าเหา |
| 12 | พยัคฆ์ร้ายถ้ำมอง (For Your Eyes Only) | พ.ศ. 2524 | ออปตร้า บอนด์ | พระเจ้าเหา |
| 13 | พยัคฆ์ร้ายตกปลาหมึก (Octopussy) | พ.ศ. 2526 | ออปตร้า บอนด์ | พระเจ้าเหา |
| 14 | พยัคฆ์ร้ายมัวแต่เล็ง (A View to a Kill) | พ.ศ. 2528 | ออปตร้า บอนด์ | พระเจ้าเหา |
| 15 | พยัคฆ์ร้ายนอนกลางคืน (The Living Daylights) | พ.ศ. 2530 | ออปตร้า บอนด์ | พระเจ้าเหา |
| 16 | พยัคฆ์ร้ายสอบใบขับขี่ (License to Kill) | พ.ศ. 2532 | ออปตร้า บอนด์ | พระเจ้าเหา |
| 17 | พยัคฆ์ร้ายจ้องฉกทอง (GoldenEye) | พ.ศ. 2538 | ออปตร้า บอนด์ | พระเจ้าเหา |
| 18 | พยัคฆ์ร้ายผัดผ่อน (Tomorrow Never Dies) | พ.ศ. 2540 | ออปตร้า บอนด์ | พระเจ้าเหา |
| 19 | พยัคฆ์ร้ายทะลวงจักรวาล (The World Is Not Enough) | พ.ศ. 2542 | ออปตร้า บอนด์ | พระเจ้าเหา |
| 20 | พยัคฆ์ร้ายตายวันอื่น (Die Another Day) | พ.ศ. 2545 | ออปตร้า บอนด์ | พระเจ้าเหา |
| 21 | พยัคฆ์ร้ายตายเพื่อเมีย(Die For Wife) | พ.ศ. 25XX | ไอ้หมาเน่า เศร้าโคตรสลด | ไม่ทราบชื่อผู้กํากับ |
| 22 | พยัคฆ์ร้ายเอากันระห่ำโลก (Casexno Royale) | พ.ศ. 2550 | ไอ้ 0006 | ไม่ทราบว่าใครเป็นผู้กำกับ |
| 23 | พยัคฆ์ร้ายทวงแผ่นดิน (Quantum of Solace) | พ.ศ. 2551 | ทุจศิล กินชะมัด | จับตูดลนไฟ ฉายแสงนีออน |
* หมายเหตุ:สําหรับ พยัคฆ์ร้ายตายเพื่อเมีย (Die For Wife) นั้น ผู้แต่งไม่ใช่ เอียน แหวะ แต่เป็นเรื่องที่คนเทยบางคนแต่งขึ้น โดยไม่ประสงค์จะออกนาม ทางทีมงานสืบค้นแล้วสันนิษฐานว่าแต่งขึ้นมาเพราะกลัวโดนตื้บนั่นเอง
[แก้ไข] ภาพยนตร์ภาคพิเศษ
| ลำดับ | ชื่อเรื่องภาษาไทย (ภาษาอังกฤษ) | ปีที่ออกฉาย | ผู้แสดงเป็นเจมส์ บ๊อง | ผู้กำกับ |
|---|---|---|---|---|
| 1 | พยัคฆ์ร้ายปะทะไอ้ทุยมหากาฬ (VS Buffalo Shorthorn) | ค.ศ. 49XXX0045 | ไม่ทราบ | ไม่ทราบ |
[แก้ไข] เพลงประกอบภาพยนตร์เจมส์ บ๊อง
ทุกครั้งเมื่อจบฉากเปิด บอนด์จะยิงปืนแล้วจะถูกดูดเข้าไปในลำกล้องของฝ่ายตรงข้ามเพื่อไปโผล่อีกมิติ (ไม่ใช่แล้ว) หลังจากนั้นจะเข้าเรื่องที่บู้เผาไข่ เสร็จก็จะมีเพลงและภาพกราฟฟิคให้ดูเล่นพร้อมเพลงประกอบ
| ชื่อตอน (ปะกิด) | ปี (ค.ศ.) | ชื่อเพลง | นักร้อง |
|---|---|---|---|
| Dr. No | 1962 | ราชาคาลิปโซ (Kigston Calypso) | หมอนตี นอแรด จ้อน ล่อแล่ |
| 'From Russia with Love | 1963 | มาจากรัสเซียพร้อมยาเลิฟ หมีขาว | แม้น เมาเหล้า |
| Goldfinger | 1964 | วิ่งราว | เชอร์ลี่ เบสซี่ |
| Thunderball | 1965 | ไข่สายฟ้า | ต้อม โจร |
| You Only Live Twice | 1967 | ตายห่าแล้วกลับมา | แม้วซี่ ซินาตร้า |
| On Her Majesty's Secret Service | 1969 | มีเวลาพอในโลก (จะกลับดาวอังคาร) (We Have All The Time In The World) | หลุย อาติ๊งต๊อง |
| Diamonds Are Forever | 1971 | ตะกายฉกเพชร | เชอร์ลี่ เบสซี่ |
| Live and Let Die | 1973 | ปล่อยวาง (บทสวดเพื่อปลงอนิจจัง) | วิง ปอน กินแม็คตายคาที่ |
| The Man with the Golden Gun | 1974 | เห่อปืน | ลูลู่ (จากโปงลางสะออน) |
| The Spy Who Loved Me | 1977 | ไม่มีใครมีน้ำยากว่านี้แล้ว (Nobody Does It Better) | คาร์ลี่ สามโคก |
| Moonraker | 1979 | ไหว้พระจันทร์ | เชอร์ลี่ เบสซี่ |
| For Your Eyes Only | 1981 | ถ้ำมอง | ชี้หน้า เอสตัน |
| Octopussy | 1983 | ทอยแล้วออกสูงตลอด (All time high) | ริต้า คูลฟีเวอร์ |
| A View to a Kill | 1985 | มัวแต่เล็ง | ดูมัน ดูมัน |
| The Living Daylights | 1987 | นอนกลางคืน | อะฮ่า |
| Licence to Kill | 1989 | ใบขับขี่ | เกลย์ หน่าย |
| GoldenEye | 1995 | จ้องฉกทอง | ติ๊นา เทอเน่อ |
| Tomorrow Never Dies | 1997 | ผัดผ่อน | เชอริล โค |
| The World Is Not Enough | 1999 | ทะลวงจักรวาล | ขยะ (การ์เบจ) |
| Die Another Day | 2002 | ตายวันอื่น | มะดันเน่า |
| Die For Wife | XXXX | ทุกอย่างเพื่อเมีย (Anything For You) | อีเวนนี่เซนส์ |
| Casexno Royale | 2006 | รู้มั้ยกูเป็นใคร (You Know My Name) | คริส คอเน่า |
| Quantum of Solace | 2008 | ไปตายที่อื่น (Another Way To Die) | จั๊ค ไวท์ อาหลีเฮีย คี |
[แก้ไข] บทความที่ไม่เกี่ยวข้อง
[แก้ไข] อ้างกก รวก อิง และ ปิง วัง ยม น่าน
(เกินแม่น้ำทั้ง 5 รึยังวะ?)
- ↑ เรื่องนี้เป็นเรื่องนั่งเทียนเขียน หลักฐานอะไรที่ไหนไม่มี๊ไม่มี ตำแหน่งผู้ชายป้ายเหลือง =0="
| | บทความนี้ได้รับเลือกเป็นบทความแนะนำ
|