Unseen bangkok

จากไร้สาระนุกรมเสรี - อนึ่งบทความนี้ถูกแก้ไขได้โดยผู้ใช้ทั่วไป หากแป้กหรือเสื่อมประการใดทางเราไม่ขอรับผิดชอบใดๆทั้งสิ้น


- ห้างพันธุ์ทิพย์พลาซา ที่เราไปเดินหาซื้ออุปกรณ์ไอที

กันอยู่ทุกวันนี้ เมื่อก่อนเคยมีสวนสนุกอยู่บนนั้นนะ

โดยเฉพาะชั้น 2 ที่เป็นพื้นที่ของร้านดาต้าไอที

ด้านในสุดเคยเป็นบ้านผีสิง(เป็นเครื่องเล่นนะจ๊ะไม่ใช่ของจริง)

.

ในบ้านผีสิงที่พันธุ์ทิพย์ ถ้าเดินมาถึงตรงปลายๆทาง

ใกล้ๆทางออกจะมีหีบสมบัติอยู่ใบหนึ่ง

ให้เราไปจับคูปองออกมาแลกของรางวัลได้..

แต่จำไม่ได้ว่าเคยหยิบได้อะไรมาบ้าง

.

เพราะพอไปถึงหีบทีไร ก้มลงไปควานๆได้แปบเดียว

จะมีมัมมี่โผล่ออกมาจากไหนไม่รู้ มาไล่ตามจะบีบคอเรา

(มันยกแขนเดินมาเหมือนแม่นาคเลยอ่ะ)

แหงะ...น่ากลัวโคตๆ

.

ตอนนั้นอิชั้นก็เกาะพวกพี่ๆมุดหน้าหลับตาปี๋

แล้วกรี๊ดๆๆอย่างเดียว(กลัวจริงๆนะเฟ๊ย..นั่น)

พอมาถึงสุดทางก่อนจะออก ต้องระวังให้ดี

เพราะคนที่เดินอยู่หน้าสุดจะต้องเจอกับผีกระสือ..

จำได้ว่าพี่มันโวยวายว่า เฮ๊ย..กระสือมันลอย

มาชนหน้ากรู๊..แงๆๆๆ

.

- - - - - - - - - - -

.

คอนเสิร์ตของค่าย อาร์.เอส. ที่เคยระดมนักร้อง

มาแสดงบนเวทีหน้าห้างพันธุ์ทิพย์ยุคนั้นก็นี่เลย นพเก้า..

ชมพู ฟรุ๊ตตี้ ประมาณนี้(น้องคนไหนไม่เคยได้ยินชื่อแก

ก็ต้องอภัยจ้ะ ปัจจุบันแกเป็นเบื้องหลังอย่างเดียว)

คนก็มาดูกันเต็มห้างแล้วออกันออกไปถึงหน้าถนน

ทำให้การจราจรติดขัดเล็กน้อย

เพราะคนบนรถก็หยุดดูคอนเสิร์ตด้วยจ้า

.

- - - - - - - -

.

ห้างมาบุญครองก็เคยมีแดนเนรมิต (สาขาเอ็มบีเค^_^)

อยู่ชั้น 7 มีบ้านผีเหมือนกันแต่เป็นผีไฮโซ เพราะเนื่องจาก

ไม่ต้องเดิน เขามีเก้าอี้ติดล้อวิ่งไปตามราง.. ข้าเจ้าเคยเข้าไป

แต่ก็เห็นเฉพาะเปลือกตาตัวเองตลอดเหมือนกัน..

รู้อย่างนี้ไม่เข้าดีกว่าเสียดายเงินแม่จริงๆเลย เฮ่อ -*-

.

โดยสวนสนุกมาบุญครองตอนหลังได้ถูกรื้อมาเป็น MBK.Hall,

ไม่รู้ใครเคยดูคอนเสิร์ตบนนั้นบ้าง

เราเองเคยไปดูวงระดับโลกอย่าง BLUR มาแล้วเชียวนะ

สมัยนั้นบัตรเพิ่งจะ 800 บาทเอง

ซึ่งทุกวันนี้พื้นที่บริเวณนั้นกลายมาเป็นโรงหนัง

SF Cinema City จ้ะ

.

อ้อลืมบอกไปว่ายังจำได้ว่าก่อนที่แดนเนรมิตจะมาเปิด

ที่มาบุญครอง พื้นที่บริเวณนั้นตั้งแต่เปิดห้างใหม่ๆ

(อีชั้นนี่แหละเด็กมาบุญครองยุคแรก : :ปัจจุบันยังมีชีวิตอยู่: : )

พื้นที่ชั้น 7 เป็นซูเปอร์มาร์เก็ต แห่งที่2 นอกเหนือจากห้างโตคิว

(ตอนนั้นพ่อยังอุ้มกรูอยู่เลย อุตส่าห์จำได้อีกน่ะ..คนเรา)

.

- - - - - - - -

.

ย่านตลาดแฮปปี้แลนด์ ที่อยู่ตรงข้ามเดอะมอลล์บางกะปิ

เคยมีสวนสนุกกลางแจ้ง แบบเดียวกับแดนเนรมิต

หรือสวนสยามเลยนะจ๊ะ ชื่อแฮปปี้แลนด์นั่นแหละ

(ข้าเจ้าหวุดหวิดเกือบเกิดไม่ทันเหมือนกันนะนี่

ความทรงจำเกี่ยวกับแฮปปี้แลนด์น้อยมาก)

.

ภายหลังจากแฮปปี้แลนด์ปิดตัวลง

เครื่องเล่นหลายชิ้นที่นี่ก็ไปตั้งอยู่ที่สวนสยามแทน

(อันนี้เห็นกับตา จำมันได้เอง ไม่มีใครบอก) อาทิ ชิงช้านรก

ที่คล้ายชิงช้าสวรรค์ แต่ เหวี่ยงโห๊ดโหดอ่ะ

ไม่กล้าเล่นเลย กลัวอ้วก แหะ..

.

- - - - - - - -

.

วงนูโวในปัจจุบัน..ยังเห็นมีคนไปกรี๊ดๆอยู่

ก็ไม่รู้ว่าคนรุ่นไหนที่ไปกรี๊ดพวกเขา

เพราะข้าเจ้าเองก็ไม่ได้ไปกรี๊ดแล้ว(เนื่องจากไม่มีแรง)

รู้ไหมว่าคอนเสิร์ตอัลบัมแรกของพวกเขา

(ที่มีคำว่า"เลย"ต่อท้ายทุกเพลงน่ะ)

.

ตอนนั้นเราอยู่ ม.1 พอดี ..ไปดูคอนเสิร์ตพี่ๆนูโวกับเพื่อน

ที่เซ็นทรัลรามคำแหง..

ไม่ใช่รามอินทรานะจ๊ะ แต่เป็นถนนรามคำแหง..

อ่ะ ใครไม่รู้ว่ามันอยู่ตรงไหน ให้นั่งรถเมล์ไปบนถนนสายนี้

แล้วบอกกระเป๋าว่าจะลงป้าย Big-C

เพราะปัจจุบันมันกลายเป็นห้างบิ๊กซีรามฯไปเรียบร้อยแล้วจ้า

.

แถมหน่อยกับวงนูโวคอนเสิร์ตครั้งนั้น

เขามีแขกพิเศษ ที่มาเล่นกีตาร์ดูโอเพลง"เสี่ยวรำพึง"กับพี่โจ

นั่นก็คือน้องชายของพี่โจเอง(เจ เจตรินนั่นเอง)

ตอนนั้นเพื่อนที่ไปกับเรายังกรี๊ดๆน้องพี่โจอยู่เลย

ว่าน้องพี่โจหล่อจัง(ความรู้สึกตอนนั้นนะคะ)

เผลอแปบเดียว มานมีลูกไปซะแระ

..จบแต่เพียงเท่านี้นะ คนแก่เซ็ง ..

.

- - - - - - - -

.

ถนนสีลมเมื่อยี่สิบปีก่อน

ครอบครัวข้าพเจ้า หรือใครก็ตาม

สามารถขับรถโตโยต้า-โคโรนา(มันคันใหญ่กว่าโคโรลาน่ะ)

ไปจอดริมฟุตบาธถนนสีลม บริเวณหน้าร้านที่ต้องการ

แล้วพาลูกเมียลงไปกินข้าวเย็น

ได้ทั้งครอบครัวแบบชิวๆ สบายใจเฉิบ

เพราะสภาพการจราจร (ย้ำว่าของถนนสีลม)

เบาบางราวกับชานเมืองตอนนี้เลยฮ่ะ

.

- - - - - - - -

.

เคยคุยกับคน กทม.ด้วยกันบางคนยังไม่รู้บางเรื่องเลย

เห็นน้องๆที่นี่ยังเด็กๆ เลยลองเล่าให้ฟังนะคะ


สมัยนั้นยังมีอีกอันด้วยที่เป็นยุดแรกๆของเกมส์เซ็นเตอร์เลย

ห้างเยาฮันไงค่ะ

Credit :[ http://chalita.exteen.com/20070607/entry]


เรื่องในวันวาน (มีใครรู้เรื่องพวกนี้บ้างภาค 2)

.

.

หลังจากเขียนภาคแรกไป 1 วัน ก็มีความรู้สึกว่าได้รับฟีตแบคที่ดี

(คลิ๊ก เพื่ออ่านภาคแรก)

และตัวเองก็มีความสุขกับการรวบรวม แล้วเคาะเรื่องพวกนี้

ออกมาจากหัวสมองจังค่ะ เลยต่อภาค 2 อย่างไม่รีรอ

ขอทำหน้าที่คุณยายวรนาถ สืบต่อภาพในอดีตกันอีกซักหน่อยจ้า

.


.

- ว่าด้วยลานสเก็ตที่เซนทรัลลาดพร้าว

สเก็ตที่ว่านี้เป็นรองเท้าสเก็ตแบบ 4 ล้อ วางคู่หน้า-หลังนะจ๊ะ

สมัยนั้นยังไม่เคยเห็นโรลเลอร์เบลด (พวก 4ล้อ..วางแถวเดียว

ลักษณะเหมือนใบมีดของรองเท้าสเก็ตน้ำแข็ง ป้ามาเห็นเอา

ก็อีกเกือบ 10 ปีต่อมาแน่ะ)

.

โดยลานโรลเลอร์สเก็ตนี้ก็ค่อนข้างจะเป็นที่มั่วสุมของเด็กวับรุ่น

เพราะเพลงกระหึ่มความดังระดับดิสโก้เธค และดีเจก็พูดจา 2แง่ 2ง่าม

บรรยากาศเหมือนสถานเริงรมย์ตอนกลางคืนเปี๊ยบ

เด็กวัยรุ่นในนั้นก็สูบบุหรี่ เต้นรำ(จำเรื่องเครื่องดื่มไม่ได้)

นั่งจับคู่กันในมุมมืดๆ ตรงลู่สเก็ตก็เล่นตามๆกันไป

สเก็ตวนไปตามเข็มนาฬิกาบ้าง ทวนเข็มบ้าง

ส่วนตรงมุมๆ จะมีที่ให้หัดเล่นสเก็ตสำหรับมือใหม่

ตรงกลางลานนี่แหล่ะ ที่เราเข้าไปเต้นรำกันกลางวันแสกๆ

.

ค่าเข้าสนนราคาที่ 20 บาทตลอดวัน จะออกไปหาเพื่อนที

ก็จะมีตรายางปั๊มที่แขน เอาไว้โชว์ให้คนเฝ้าประตูดู

เพื่อกลับเข้าไปใหม่ได้อีกค่ะ (ตอนนี้ยังมีเก็บตั๋วเอาไว้อยู่เลย

เสียดายที่กล้องพัง ไม่งั้นคงได้เอารูปมาลงให้ดูค่ะ)

.

ลานสเก็ตเซนทรัลนี้ จะโดนตำรวจบุกทลายเข้าไปจับบ่อยๆ

บริเวณที่ตั้งก็คือ ชั้นใต้ดินห้างเซนทรัลพลาซาลาดพร้าวฝั่งถนนวิภาวดี

ซึ่งปัจุบันนี้ก็เป็น ท๊อปส์ซูเปอร์มาร์เก็ต นั่นเองค่า

(ป้าไปเดิน tops ทุกวันนี้ไม่ยักกะเคยนึกนะ ว่าที่นี่เอง

เมื่อตอนป้าอยู่ ม.1 :: อายุ13เอง :: เคยหลงเข้าไปเที่ยวกะเขาด้วย

ประสบการณ์เที่ยวกลางคืนของป้า ก็เริ่มมาจากตรงนี้

(น้องๆอย่าเอาอย่างนะคะ นี่มันเป็นแบบอย่างเลวๆ ไม่ดีเลย)

.

ซึ่ง..อีกไม่กี่ปี

ป้าก็ข้ามถนนวิภาวดีมาเที่ยวที่เดอะพาเลซ 'The Palace' แทน

แต่ก็ไปด้วยความที่ป้าชอบฟังเพลง และชอบเต้นรำท่ามกลางแสงสี

(แหม ป้าชอบดูคอนเสิร์ตจะตาย ป้าเปล่าเป็นเด็กไม่ดีนะตัวเอง..)

ปล.เรื่องการเข้าดิสโกเธค เมื่อก่อนก็ห้ามเด็ก

อายุต่ำกว่า 15 เข้าเหมือนกัน แต่บอดี้ป้าตอนอายุ13-14

มันสูงใหญ่เหมือนเด็กฝรั่งอายุ19แล้ว เลยผ่านฉลุยฮ่ะ

ได้แก่แร่ดตั้งแต่เด็ก(แต่ป้าเป็นเด็กดี จริงๆนะ ตัวเอง**ไขว้นิ้วอยู่**)

.


.

ตอนนั้นลานสเก็ตคงจะมีระบาดไปทั่วโลก

เพราะก็ยังเห็นในซีรี่ส์อเมริกันย้อนยุค เรื่องThat '70s Show

มีฉากลานสเก็ตกับโบล์ลิงอยู่หลายตอน

ลานสเก็ตอีกที่หนึ่งในกรุงเทพฯ ที่เราอุตส่าห์ไปรู้ไปเห็น

ก็เป็นตึกแถวอยู่ในตลาดสามย่านข้างๆ ม.จุฬาเลย(ฝั่งมาบุญครอง)

ชื่อปาปิญองคาเฟ่ อันนี้ป่าวแก่แดดไปเที่ยวนา

เพราะตอนนั้นอายุยังไม่ถึง 10ขวบเลย แต่ที่ปาปิญองคาเฟ่นี้

เขามาจ้างยามบริษัทของแม่

ตอนกลางคืนเปิดเป็นคาเฟ่มีนักร้อง..

ส่วนตอนกลางวันเปิดเป็นลานสเก็ตที่ชั้นสอง

ลานสเก็ตที่นี่ปูด้วยไม้ปาร์เก้ ที่รู้ก็เพราะลงไปดูมาใกล้ๆ

ตอนเล่นสเก็ตนั่นเอง (คือ ล้มไง..อย่างแรงเลย

เป็นครั้งแรกที่รู้ว่าก้นจ้ำเบ้ามันเป็นยังไง 5 5 5)

.

ที่นี่ก็มีวัยรุ่นพอสมควร แต่รู้สึกจะเรียบร้อยกว่าที่เซนทรัลเยอะเลย..

ตอนนั้นเรายังเด็กมากไม่ประสีประสาอะไร

ไปกันกับกลุ่มเด็กๆ 7-8 คน ไปถึงก็ไถๆแถกๆ เล่นรวมกับพี่ๆเค้า

(ส่วนแม่ไปเก็บค่ายาม) ก็มีเพื่อนข้างบ้าน ลูกคนใช้ฯลฯ

ติดรถไปเล่นกันเป็นขโยง..จ้า

.


.

ตามด้วยไอซ์สเก็ตติงฮอล์ ที่เดอะมอลล์ 4 รามคำแหง

(ปัจจุบันกลายเป็นโรงภาพยนตร์เมเจอร์สาขารามคำแหง)

ที่นี่ก็จำอะไรไม่ค่อยได้มาก จำได้แต่ต้องขึ้นไปชั้น 2

และก็หนาวดี เมื่อก่อนสเก็ตสบายมาก เพราะไม่คิดเรื่องล้มเลย

ผิดกับตอนโตแล้ว คิดมาก.. เลยพาลเล่นไม่ได้

เมื่อก่อนเดอะมอลล์ 4จะมีร้านชื่อปูเป้ ทำกุ้งอบชีสอะไรสักอย่าง

กับพิซซ่าที่เราชอบม๊ากก..

.

กำลังคิดอยู่ว่า พอ..สเก็ตน้ำแข็งที่เดอะมอลล์ราม

ไม่มีแล้ว ก็ยังเหลือที่เวิร์ลเทรด..แต่จริงๆ ที่นั่นก็ไม่มีแล้วเพราะ

กลายเป็นเมเจอร์ไปเหมือนกัน (ตัวเองไปดูหนังที่นั่นมาแท้ๆ

กลับคิดว่าเออ..มันคงอยู่อีกฝั่งมั๊ง ก็นะ..เดี๋ยวก็โดนเด็กล้อ

ว่าป้าแก่แล้วอีกตามเคย) ซึ่งตอนนี้โรงหนังเมเจอร์เซนทรัลเวิร์ล

ก็เปลี่ยนไปเป็นยี่ห้อของ SF อีกทีแล้วจ้า..

.


.

แมคโดนัลด์ สาขาแรก(ที่เห็น) คือที่ห้างโซโก้

(อัมรินทร์พลาซา ราชดำริ) โดยที่ทางเดินในห้าง

บริเวณหน้าร้านแมคฯ และจะมีรถไฟจำลองจอดอยู่

ลูกค้าร้านแมคฯ จะเข้าไปนั่งกินเบอร์เกอร์ในรถไฟขบวนนั้นได้

.

ซึ่งเมนูมาตรฐานก็ไม่ต่างไปจากปัจจุบัน

ก็คือมีแฮมเบอร์เกอร์ ชีสเบอร์เกอร์ บิกแมค

แมคฟิช(เมื่อก่อนชื่อ ฟิเล โอ ฟิช)

แต่ทำไมไม่รู้ ในทุกๆเมนู

ทางร้านจะทำขนาดที่ใหญ่กว่า 1 ไซส์มาขายด้วย

และมันจะมีคำว่าแกรนด์นำหน้าชื่อ เช่นแกรนด์ชีสเบอร์เกอร์

เราไม่เคยกินพวก แกรนด์ เลยไม่รู้ว่ามันพิเศษกว่าตรงไหน

แต่ที่สังเกตเห็น ก็คือ เมนูแกรนด์

จะใช้ขนมปังแบบที่มีงาโรยอยู่ด้านบนด้วย

(หรูกว่าเบอร์เกอร์ระดับไพร่รับประทาน) จ้า...

.


.

ลานโลกดนตรี เมื่อก่อนทุกวันอาทิตย์จะมีคอนเสิร์ตโลกดนตรี

ถ่ายทอดสดตอนเที่ยงตรงทางช่อง 5

มีศิลปินทุกค่ายทุกหน้า สมัยอิทธิ พลางกูร, อัญชลี จงคดีกิจ,

เบิร์ด ธงไชย, ไมโคร, ต้อมเรนโบว์, อัสนี วสันต์, คาราบาว

(วงหลังสุดนี่ไม่กล้าไปดูเลย กลัวโดนลูกหลง)

.

ป้าเคยไปดูอยู่หลายวงเหมือนกัน เพราะอยู่ใกล้บ้าน

ถึงวันอาทิตย์ทีไร จะไปถามพวกอีพี่ๆข้างบ้าน

ว่าวันนี้จะไปดูไหม? พาเค้าไปด้วยนะๆๆ(ทำตาปริบๆด้วย)

ลานโลกดนตรีภายหลังจากเลิกไปแล้ว ก็กลายเป็นที่จอดรถ

ของททบ.5 อยู่พักหนึ่ง แล้วหลังจากนั้นก็กลายมาเป็นอาคารสูงๆ

สีเขียวๆ อยู่ตรงข้ามโรงพยาบาลพญาไท 2 ในปัจจุบันจ้า

(7 สีคอนเสิร์ตเราไม่เคยไปดูเลย เพราะไปหมอชิตไม่ถูก กร๊ากก..)

.


.

บริเวณอนุสาวรีย์ชัยสมรภูมิ ฝั่งถนนที่มุ่งหน้าไปดินแดง ราชปรารภ..

สองฝั่งจะเป็น "ห้างโรบินสัน" และ "เซนเตอร์วัน"

(ชื่อคล้าย เซนเตอร์พอยต์มากๆ ตอนแรกๆที่มีเซนเตอร์พอยต์

ข้าเจ้าสับสนชื่ออยู่บ่อยๆ ::แก่แล้ว::)

โดยห้างเซนเตอร์วัน..นี่ก็ปรับปรุงมาจากห้างเดิมตอนนั้น ที่ชื่อ

พีเพิลพลาซา(People Plaza) อีกที

.

สิ่งที่ป้าจำได้ก็คือร้าน A&W ที่อยู่ชั้นสอง สมัยวัฟเฟิล

ยังมีเหยือกน้ำเชื่อมเมเปิ้ลบริการ ทานไปฟังเพลงยุค 60th ไป

(ตอนนั้นก็ว่าฟังเพลงในอดีตแล้วนะ แปบเดียวมันก็

กลายเป็นเหตุการณ์ในอดีตตามไปด้วยแล้ว เฮ้อ..-*-)

.

บริเวณร้าน A&W ทุกวันนี้ เป็นที่ตั้งของ

ร้านหนังสือดอกหญ้าอนุสาวรีย์ชัยฯนั่นเองจ้า..

.


.

สวนจตุจักร ที่เราเดินกันทุกเสาร์-อาทิตย์นั้น

ในอดีตมันถูกย้ายมาจากสนามหลวงจ้า

โดยสมัยสนามหลวงยังมีตลาดขายหนังสือเก่า เป็นแผงๆ

ตรงพระแม่มวยผม(เรียกแบบนี้คงรู้เนอะ)

อันนี้ป้าเองก็เกิดไม่ทัน.. เลยไปถามพวกเบบี้บูมมาให้

ได้ความว่า..หนังสือเก่าที่สนามหลวงจริงๆแล้วมันเป็นหนังสือใหม่

แต่เป็นล็อตที่เหลือขายมาจากโรงพิมพ์ โดยเขาจะใส่แถบสี

ที่สันหนังสือมาให้รู้ว่าอันนี้เป็นของเหลือขาย

แล้วก็เอามาขายราคาถูก ไม่เหมือนหนังสือเก่าสมัยนี้ที่เป็นมือสอง

เหลือจากชั่งโล สภาพและเนื้อหาไม่ดีเท่าหนังสือเก่าที่สนามหลวง..

ก็เอาเป็นว่า คนเบบี้บูมเจนเนอร์เรชัน เขาตัดพ้อมาว่า

ตลาดหนังสือดีๆ ที่สนามหลวงมันได้หายไปแล้วตลอดกาลนั่นเอง

จบที่ความเศร้า

.


.

ไหนๆไปแถวสนามหลวงแล้ว พาเดินมาบนถนนราชดำเนิน

มาสุดตรงสะพานผ่านฟ้าฝั่งตรงข้ามป้อมปืนใหญ่สักหน่อย

.

บริเวณที่เป็นโลหะปราสาทตรงหัวมุมถนนนั้น

เคยมีโรงหนังชื่อเฉลิมไทย (เป็นที่มาของห้อง "เฉลิมไทย"

ในเวบบอร์ดพันทิปนั่นเอง) เป็นที่เสียดายมากเพราะเป็นโรงหนังที่สวย

ไม่แน่ใจว่าสถาปัตยกรรมแบบเดียวกับสกาล่า(สยาม)หรือเปล่า

แต่ที่ถูกรื้อไป เพราะมันไปบดบังทัศนียภาพของโลหะปราสาทนั่นเอง

.

ครั้งนึงป้านั่งรถผ่านศาลาเฉลิมไทย แล้วขณะนั้น

เขาฉายหนังผีไตรภาคที่ชื่อ "มันแอบอยู่ในหอ"

(ภาค2-3คือ "มันโผล่ขึ้นมาหยอก" และ"มันลุกขึ้นมาอ้อน"

เรื่องหลังนี่ นำแสดงโดยดาริน กรสกุล ป้าที่หอบลูก

มาออกรายการตีสิบไปเมื่ออาทิคย์ก่อน::

ส่วนดาราประจำไตรภาค ก็คือพวกซูโม่ ป้าจำได้แค่..ซูโม่เจี๊ยบ

วัชระ ปานเอี่ยมกับซูโม่ตุ๋ย..เล่นละมั๊ง)

.

แล้วผีในเรื่องคงจะเป็นเปรต เพราะที่หน้าโรงหนังวันนั้น

ป้าเห็นหุ่นเปรตตัวใหญ่ ยืนพาดอาคารโรงหนังอยู่

หัวมันสูงจนหัวพาดไปถึงหลังคาเลย น่ากลัวมั่กๆ

อิชั้นก็กลัวตัวเกร็งๆ.. แอบภาวนาว่า อย่าให้มีเหตุอันต้องลงจากรถเลย

เพราะผีในหนังมันน่ากลัวมากๆๆ(ไม่รู้เอามาดูตอนนี้จะน่ากลัวไหมนะ

แต่จำได้ว่าหนังเรื่องนี้เป็นหนังที่สนุกมากจ้า..)

.


.

สุดท้ายนี้คือ ห้างสยามดิสฯ (Siam Discovery)

บริเวณนี้ เมื่อก่อนเป็นเพียงลานจอดรถกลางแจ้งของสยามเซนเตอร์

และ เมื่อถึงเดือนพฤศจิกายน ไปจนเดือนกุมภาพันธ์ ในทุกๆปี

จะเป็นเทศกาลลานเบียร์คลอสเตอร์.. คงเป็นที่มาของเบียร์การ์เดน

ที่อยู่ตามหน้าห้างต่างๆในทุกวันนี้

.

ซึ่งตอนนั้น เบียร์ "คลอสเตอร์" จะผูกขาดจัดเบียร์การ์เดน

ที่ลานแห่งนี้แต่เพียงผู้เดียวมาเป็นสิบๆปีเลยมั๊ง

ซึ่งเรายังจำบรรยากาศตอนที่พ่อกับแม่พาไปได้

บรรยากาศดีกว่าลานเบียร์สมัยนี้เยอะ

มีการแข่งดื่มเบียร์จากเหยือกแก้วทรงรองเท้าบู๊ธ สนุกมาก

มีปาเป้า ชิงรางวัล อากาศตอนนั้นก็หนาวจริงๆ

เหมือนไปเที่ยวเมืองนอกเลย

ตอนนี้มีร้าน "น้ำเคียงดิน" ถนนอักษะ พุทธมณฑล (เราชอบร้านนี้จัง)

พอจะมีบรรยากาศคล้ายๆลานเบียร์ในอดีตอยู่บ้างเหมือนกันนะ

เพียงแต่มันไม่มีแข่งกินเบียร์น่ะ :: โฆษณาให้ตั้ง 2 ทีแล้วนะ ไปกิน

มาไม่รู้กี่สิบครั้งแล้ว ป่านนี้ยังไม่ได้บัตรสมาชิกลดค่าอาหารเลย ฮือๆ ::

.

  • ด้วยความที่ป้าไม่ดื่มแอลกอฮอล์

เลยไม่รู้ว่าตอนนี้ยังมีเบียร์ยี่ห้อนี้ขายอยู่หรือเปล่า?

แต่ยังสามารถจำสโลแกนของเขาได้แม่นเลย

"คลอสเตอร์... ความสุขที่คุณดื่มได้"

Credit [1]