กรรมวิธีแบบโสกราตีส

จากไร้สาระนุกรม — ส่วนหนึ่งของโครงการไร้สาระนุกรมเสรี แหล่งรวบรวมเรื่องราวตลกขบขันและบิดเบือนข้อเท็จจริง
ไปยังการนำทาง ไปยังการค้นหา
Wikisplode.gif
หรือนี่คือสิ่งที่ เหล่าผู้เชี่ยวชาญไร้อารมณ์ขันที่วิกิพีเดียเขียนเกี่ยวกับคำถามแบบโสกราตีส?
นี่คือกิจกรรมยามว่างของนักปรัชญา?

อะไรคือกลวิธีแบบโสกราตีส? (เหตุใดจึงมีชื่ออื่น เช่น เอเลงคัส, หรือการเสวนาของโสกราตีส?) ทำไมจึงจัดอยู่ในการเสวนาเชิงโต้แย้งระหว่างปัจเจกบุคคล? วิธีการนี้จะช่วยส่งเสริมการคิดเชิงวิพากษ์ได้อย่างไร? มีอะไรแฝงอยู่ในข้อสัณนิษฐานที่กล่าวมา? โสกราตีสเป็นผู้คิดค้นวิธีนี้จริงหรือ? ความหมายโดยนัยของความหมายโดยนัยคืออะไร ทราบได้อย่างไรว่าผู้ร่วมวิจารณ์เข้าใจในเนื้อความ?

ทำไมจึงต้องอาศัยขั้นตอนการกำจัดสมมติฐาน? สมมติฐานใดนำไปสู่ข้อสนับสนุนหรือข้อขัดแย้ง?

สิ่งที่เรียกว่าพัฒนาการคืออะไร?[แก้ไข]

อะไรเป็นแหล่งอ้างอิงของพัฒนาการในกลวิธีแบบโสกราตีส? อาศัยการตะล่อมหว่านล้อมเพียงใดจึงจะทำให้ผู้ฟังคล้อยตามได้? ใครสามารถตอบคำถามของนักการเมียเทยที่ถามระหว่างการอภิปรายในสภาได้? ทราบหรือไม่ว่าวิธีเช่นนี้ทำให้ดูมีการศึกษาขึ้นมาทันตา? ทราบหรือไม่ว่านายปิ๊บูตรใช้วิธีนี้เพื่อป้องกันไม่ให้ตัวเองโดนพิซซ่าให้ผู้อ่าน(หรือฟัง)เกิดความรู้สึกว่า "โอ้ววว!!! ท่านช่างฉลาดปราดเปรื่องยิ่งนักที่ตั้งคำถามกับบิ๊กตู่"? แต่ความจริงแล้วผลที่ออกมาน่าจะเป็นตรงกันข้ามกับที่ปิ๊บูตรคิดเอาไว้ซะมากกว่าใช่ไหม? แท้ที่จริงแล้วผู้อ่าน(หรือฟัง)จะเกิดความรู้สึกว่า "ปากดีเหลือเกินนะไอบูตร ยียวนกวนส้นเท้าท่านนกยาประย้วบอยู่ได้" ต่างหากใช่ไหม? แต่ผู้อ่าน(หรือฟัง)ก็คงไม่ทราบหรอกใช่ไหมว่าบางที ตู่ getsunova ก็ใช้ "คำถามที่ไม่ได้ถาม" หรือ "คำถามที่ไม่ใช่คำถาม" แบบนั้นเหมือนกันในการตอบโต้ฝ่ายแค้นหรือผู้ต่อต้าน? พอเป็นประย้วบใช้บ้างผู้อ่าน(หรือฟัง)รู้สึกชอบไหม? มันจริงไหมที่ว่ากรรมวิธีแบบโสกราตีสนั้นจะดีก็ต่อเมื่อเรารักหรือชอบคนที่ใช้กรรมวิธีแบบโสกราตีสคนนั้น? ถ้าประย้วบยังเป็นนกยาอยู่แล้วทำแบบนี้เป็นประจำเหมือนที่ปิ๊บูตรทำบ้างจะเป็นอย่างไร? ผู้อ่าน(หรือฟัง)จะยังอยากให้ประย้วบเป็นผู้นำไปตลอดชีวิตเหมือนอย่างน้าศรี(จิ้นปิ๋ง)อยู่อีกหรือเปล่า? ผู้อ่าน(หรือฟัง)แน่ใจไหมว่าถ้าเปลี่ยนผู้นำเป็นป้าวิทย์ งงทุกวันแล้วเขาจะไม่ทำแบบนั้นบ้าง? ในเมื่อป้าวิทย์ก็อายุมากมายแล้วผู้อ่าน(หรือฟัง)แน่ใจแล้วหรือว่าป้าวิทย์จะจดจำได้ทุกอย่างไม่ถามอะไรซ้ำไปซ้ำมา?

ขั้นตอนของการถามเป็นอย่างไร?[แก้ไข]

ตาลุงนี่เป็นใคร?

ในช่วงหนึ่งของชีวิตมนุษย์จะสามารถตั้งคำถามได้เท่าไหร่? รู้สึกอย่างไรเมื่อคำถามนั้นไร้ความหมาย? ท่านกำลังถามอะไรซ้ำไปซ้ำมาใช่หรือไม่? รู้สึกอยากตบเกรียนคนถามหรือยัง? รำคาญไหม? งงไหม?

  1. ท่านเป็นอาเบะหรือเปล่า?
  2. เลขเด็ดวันนี้คืออะไร?
     แหวนนี้ท่านได้แต่ ใดมา?
เจ้าพิภพโลกา ท่านให้?
ทำชอบสิ่งใดนา วานบอก?
เราแต่งโคลงถวายไท้ ท่านให้รางวัล?

หรือนี่คือการประยุกต์ใช้?[แก้ไข]

กลวิธีนี้จะช่วยขจัดข้อคิดเห็นที่ปราศจากข้อสนับสนุนที่เป็นรูปธรรมได้อย่างไร? อะไรคือคำจำกัดความของคำเช่น โมเอะ, แอ๊บแบ๊ว, ไร้สาระ? รู้สึกเหนื่อยหน่ายหรือไม่กับการตอบคำถามเหล่านี้? ผู้ถามจะทำอย่างไรเมื่อคู่สนทนาประเคนหมัดให้? ขณะที่อ่านข้อความนี้เชื่อได้อย่างไรว่า"อ่าน"จริง? ทำไมชีวิตมนุษย์จึงไม่โมเอะเหมือนในการ์ตูน? จะแยกโลกจริงกับการ์ตูนออกจากกันอย่างไร? ทำไมจึงต้องมีการลากตั้ง? ทำไมจึงไม่มีการลากตั้ง?

ผู้อ่านจะสนใจสิ่งเหล่านี้หรือไม่?[แก้ไข]