จักรวรรดิตี่ตี้

จากไร้สาระนุกรมเสรี - อนึ่งบทความนี้ถูกแก้ไขได้โดยผู้ใช้ทั่วไป หากแป้กหรือเสื่อมประการใดทางเราไม่ขอรับผิดชอบใดๆทั้งสิ้น
Bruh Zone.jpg
ระวังจะเข้าใจถูกต้อง
เนื้อหา 49% ในบทความนี้อาจกล่าวถึงสิ่งที่ไม่ได้เกิดขึ้นจริง หรือไม่ควรเกิดขึ้นเลยด้วยซ้ำ! (แต่เราก็ยังพยายามให้ทุกท่านเชื่อเรื่องพวกนี้ให้ได้อยู่ดี!)

迪迪帝國
จักรวรรดิตี่ตี้

จักรวรรดิปกครองตนเอง

Sweetflag.jpeg
25500–25550 Flag of Khongkwan Empire.svg

ธงชาติตี่ตี้

ธงชาติตี่ตี้
คำขวัญ
(ไม่มี)
เพลงชาติ
Tengtai Che Ni (เรารอมึง)
(ภาษาเจี๊ยว/ภาษาเทย)
รัฐตี่ตี้ (สีแดง)รัฐสนชาย (สีเขียว)รัฐโอ๋น้อย (สีน้ำเงิน)
รัฐตี่ตี้ (สีแดง)
รัฐสนชาย (สีเขียว)
รัฐโอ๋น้อย (สีน้ำเงิน)
เมืองหลวง รัฐตี่ตี้
เมืองใหญ่สุด รัฐตี่ตี้
ภาษาราชการ ภาษาเจี๊ยว, ภาษาเทย
วัน-เวลา สถาปนาประเทศ 18 หมาหน้าคม เบจิศักราช 1552
วัน-เวลา ล่มสลาย 18 พฤษภาคม เบจิศักราช 5552
รัฐบาล เผด็จการแบบใต้หวัง
เจ้าเมือง
 - เบจิศักราช 0552 - 3552 ตี่ตี้
 - เบจิศักราช 3552 - 5552 เต่เต้
 - เบจิศักราช 5552 เนเน (เจ้าขวัญ)
ศาสนา ทุจศิล, เต้าหู้, โอตาคุ
ประเภท สินค้าสำคัญ การเกษตรกรรม, การบันเทิง
ชื่อสินค้า สำคัญ บาร์, ผับ, บริกร
สินค้า ส่งออกหลัก เต้าหู้จืด, สุรา, เหล้า, เสกา
สินค้า นำเข้าหลัก สุรา, สาเก, ข้าว, มือตีแมลงวัน, ขี้ปนาวุธ
ประวัติศาสตร์
 - ใต้หวังครอบครองเขตหนองกระจอกจากเกรียนเทพมหานคร เบจิศักราช 0552
 - เปลี่ยนชื่อเป็นรัฐตี่ตี้ 18 หมาหน้าคม เบจิศักราช 1552
 - ครอบครองรัฐสนชาย เดือนกระด๊อกกระแด๊กกระดั๊กกระฎาคม เบจิศักราช 1552
 - ครอบครองเขตลาดขี้กระบังลมจากเกรียนเทพมหานคร กันดารคม เบจิศักราช 2552
 - เต่เต้ลาออกจากเจ้าเมือง ต้นปีเบจิศักราช 5552
 - เจ้าขวัญออกกฎหมู่ให้ยุบประเทศ 18 พฤษภาคม เบจิศักราช 5552
เนื้อที่
 - ทั้งหมด
 
 
535.201 กม.² 
206.6423 ไมล์² 
ประชากร
 •(เบจิศักราช 5552) ประมาณ
 • ความหนาแน่น ประชากร
 
1,852,101
3460.57/กม²
8962.83/ไมล์² 
GDP (PPP)
 • รวม
 • ต่อประชากร
(ปี ไม่รู้ - ค่าประมาณ)
15,300 ล้านดอลลาร์สหรัฐ
8260.88 ดอลลาร์สหรัฐ
HDI (เบจิศักราช 5552) 0.003 – ต่ำ
สกุลเงิน ดอล่าใต้หวังเก่า ($) (Old Taiwang Dor-lah)
เขตเวลา (UTC+7)
รหัส อินเทอร์เน็ต .dd
รหัสโทรศัพท์ ระหว่างประเทศ +191
บทความนี้เป็นส่วนหนึ่งของ
ประวัติศาสตร์ปาดาว
ทุ่งหนองกระจอก
(24400-25500)
รัฐสนชาย
(25490-25570)
เกาะรูเห็ด
จักรวรรดิตี่ตี้
(25500-25550)
รัฐซงยบ
(25520-25570)
สงครามกลางเมืองเทย
จักรวรรดิของขวัญ
(25550-25570)
สงครามจักรวรรดิของขวัญ
(การยุบประเทศ)
ประเทศปาดาว
(25570-ปัจจุบัน)
ดาวร้อยแฉ่ง
(25580-ปัจจุบัน)
เหตุการณ์สำคัญ
    

จักรวรรดิตี่ตี้ (เจี๊ยว: 迪迪帝國; ใต้หวัง:Tek-tek-té-kok; อังเกรียน: Didi Empire) หรือชื่อเต็มคือ จักรวรรดิหลูเชิ่งเจี๋ยแห่งใต้หวัง (เจี๊ยว: 臺灣劉俊傑帝國; ใต้หวัง:Tâi-oân-lâu-chùn-kia̍t-té-kok; อังเกรียน: Taiwang's Liu Chünchieh Empire) เป็นอดีตจักรวรรดิในทวีปเอเชย ในช่วงปีเบจิศักราช 0552 - 5552 โดย ตี่ตี้ นักแร้งชาวใต้หวังเข้ามาล่าอาณานิคมในประเทศเทย ที่เขตหนองกระจอก เกรียนเทพมหานคร โดยได้เปลี่ยนจากเมืองนาและหนองที่มีนกกระจอกเต็มไปหมด ให้เป็นเมืองที่เต็มไปด้วยผับ บาร์

จักรวรรดินี้สิ้นสุดเมื่อ บ.ศ. 5552 เมื่อ เนเน หรือ เจ้าขวัญ เข้ามาบริหารประเทศแทนชาวใต้หวัง โดยได้เปลี่ยนชื่อเป็น จักรวรรดิของขวัญ และยังห้ามชาวใต้หวังมาอาศัยอยู่ในจักรวรรดิของขวัญโดยเด็ดขาด ถือเป็นการสิ้นสุดจักรวรรดิตี่ตี้อย่างสมบูรณ์ ปัจจุบันนี้เป็นส่วนหนึ่งของจังหวัดซงยบ ประเทศปาดาว

ประวัติศาสตร์[แก้ไข]

ใต้หวังยึดอำนาจเขตหนองกระจอก[แก้ไข]

ปลายปี บ.ศ. 0552 ตี่ตี้ นักธุรเกรียน และนักแร้งชาวใต้หวัง ได้เข้ามาเที่ยวประเทศเทย โดยเฉพาะเกรียนเทพมหานคร ได้ดูทุ่งหนองกระจอกที่เขตหนองกระจอก ที่มีอาณาเกตกินทั้งเขต ตามพงสันศาวดารได้ระบุไว้ว่า ตี่ตี้ได้นำกองทัพจากใต้หวังมาล่าอาณานิคมที่ทุ่งหนองกระจอกแห่งนี้ และได้ตั้งบ้านเรือน และที่ว่าการของตี่ตี้ และตั้งชื่อไว้ว่า หลูเชิ่งเจี๋ย (เจี๊ยว: 劉俊傑)[1] ต่อมาเมื่อทหารใต้หวังเข้ามาทางอ่าวเทยแล้ว จึงขับไล่ประชาชีชาวหนองกระจอกให้ไปอยู่ที่อื่น ทำให้เกรียนเทพมหานครต้องเสียเขตหนองกระจอก ทำให้เหลือ 4.500000 เขต และตี่ตี้ได้เปลี่ยนชื่อเขตหนองกระจอกและตั้งชื่อว่า รัฐตี่ตี้ เมื่อวันที่ 18 หมาหน้าคม บ.ศ. 1552 โดยตั้งแขวงตี่ตี้เป็นศูนย์กลาง

เมื่อรัฐตี่ตี้บริหารได้สักพักใหญ่ ในปีเดียวกันนั้นเอง (บ.ศ. 1552) ตี่ตี้ได้นำกองทัพมารุกรัฐสนชายจนเกลี้ยง ผู้นำรัฐเก่าอย่างเสมียนปรารีได้ยอมใจลาออกจากตำแหน่ง และตี่ตี้ก็ได้มอบหมายให้กู๋กู้ หลานสาวของตี่ตี้ เข้ามาบริหารรัฐสนชายแทน และผนวกกับรัฐตี่ตี้ กลายเป็น จักรวรรดิตี่ตี้ ในที่สุด

การรุกรานเขตเขตลาดขี้กระบังลม[แก้ไข]

ตี่ตี้มีแฟนชื่อ โอ๋น้อย โอ๋น้อยมีภูมิลำเนาอยู่ที่สมุดปากกา ต่อมาย้ายไปยังเขตลาดขี้กระบังลม ซึ่งเต็มไปด้วยขี้วัว ขี้ช้าง ขี้ควาย สาปเหม็นไปทั่วทั้งเขต โอ๋น้อยจึงขอร้องตี่ตี้ให้จัดการกับเขตที สุดท้าย ในปี บ.ศ. 2552 ตี่ตี้จึงได้นำทหารใต้หวังกว่าร้อยคน เข้าไปสังหารเหล่าสัตว์กลางป่าลาดขึ้กระบังลมจนเกลี้ยง ทำให้มีช้างล้มตาย 2.20000000 เชือก วัวตาย 5.5555525250 ตัว และควายตาย 1.1214151651 ตัว โดยได้แปลงเป็นรัฐเศรษฐกิจเป็น รัฐโอ๋น้อย แต่ใช้เวลานานพอสมควรจึงสามารถสร้างเมืองได้เสร็จเมื่อปี บ.ศ. 4552

การล่มสลายและการขึ้นอำนาจของเนเน[แก้ไข]

จุดเริ่มต้นของการล่มสลายของจักรวรรดิตี่ตี้ เกิดขึ้นมาจากสงครามกลางเมืองเทย ทำให้ตี่ตี้ต้องควงแขนกับโอ๋น้อยหลบหนีไปอยู่บ้านเกิดที่ใต้หวัง แล้วแต่งตั้งให้เต่เต้ ผู้เป็นน้องชายเข้าไปบริหารประเทศแทน อย่างไรก็ดี ประเทศนี้ก็ไม่เคยรับผลกระทบจากสงครามกลางเมืองเทยเลยแม้แต่น้อย

ในปี บ.ศ. 5552 เต่เต้มีปัญหากับชาวบ้านเลือกข้างตาลิ้ม จึงเจรจากันแต่ก็ไม่เป็นผล เพราะหนี้สินของประเทศที่โอนไว้ในระบอบทุจศิลเกือบทั้งหมด ทำให้เต่เต้ตัดสินใจลาออกจากตำแหน่งเจ้าเมืองไป และหนีลี้ภัยอยู่ที่ใต้หวังเช่นเดียวกับตี่ตี้และโอ๋เล็ก

อย่างไรก็ตาม ตำแหน่งเจ้าเมืองก็ว่างได้สักพัก รัฐบวมก็ได้มีการลากตั้งเจ้าเมืองคนใหม่ โดยเป็นการเปิดศึกระหว่าง เนเน จากพรรคเนเน กับหลงฉิ่งฉับ จากพรรคโพ้นทะเลใต้หวัง ปรากฏว่า พรรคเนเนเป็นฝ่ายชนะ และเนเนได้ขึ้นเป็นเจ้าเมืองจักรวรรดิตี่ตี้คนใหม่ แต่แล้วเนเนก็ยอมเปลี่ยนชื่อจักรวรรดิเสียใหม่ว่า จักรวรรดิของขวัญ พร้อมกับการเปลี่ยนชื่อตัวเองเป็นขวัญ และสถาปนาตัวเองว่า เจ้าขวัญ พร้อมออกกฎหมู่ห้ามชาวใต้หวังเข้ามาอยู่ อาศัย หรือทำการค้าในจักรวรรดิของขวัญโดยเด็ดขาด ซึ่งมีชาวใต้หวังจำนวนมากถูกตัดหัวเสียชีวิตหลายศพ เป็นการล่มสลายที่แท้จริงของจักรวรรดิตี่ตี้

ระบบการเมีย[แก้ไข]

จักรวรรดินี้ปกครองด้วยระบอบเผด็จการ มีรัฐบวมเป็นศูนย์กลางและศาลตี่ตี้เป็นศาลสูงสุด นอกจากนี้ยังตั้งศาลแขวงโอ๋น้อยขึ้นมาอีกแห่งหนึ่งด้วย

การแบ่งเขตการปกครอง[แก้ไข]

จักรวรรดิตี่ตี้ แบ่งการปกครองได้ 3 รัฐด้วยกัน คือ

อำเภอ เนื้อที่ (ตร.กม.) จำนวนประชากร[2] จังหวัดปัจจุบัน ปัจจุบันแยกเป็น
รัฐตี่ตี้ 295.390 1,120,605 จังหวัดซงยบ เขตราชวงศ์นอก
รัฐสนชาย 120.530 381,245 จังหวัดซงยบ เขตถูโถ
รัฐโอ๋น้อย 119.281 350,251 จังหวัดสนชาย เขตวิเชี่ยน
รวม 535.201 1,852,101

ภูมิศาสตร์[แก้ไข]

ข้อมูลปกปิด

เศรษฐกิจ[แก้ไข]

ข้อมูลปกปิด

หมายเหตุ[แก้ไข]

  1. คำว่าหลูเชิ่งเจี๋ยนั้น เป็นคำผสมระหว่างหลู ที่แปลว่าชนะ และเชิ่งเจี๋ย ที่แปลว่านู้บ จึงหมายความว่า ชนะนู้บ จักรวรรดินี้จึงกลายเป็นฝั่งตรงข้ามของประเทศเทยนั่นเอง
  2. ข้อมูลประชากรก่อนยุบประเทศ

ดูเพิ่ม[แก้ไข]


สมัยก่อนหน้า:
เขตหนองกระจอก เกรียนเทพมหานคร
AQ1.png จักรวรรดิตี่ตี้
บ.ศ. 0552 - 5552
AQ2.png สมัยถัดไป:
จักรวรรดิของขวัญ


โครง บทความเกี่ยวกับประเทศ เมือง หรือเขตการปกครองต่างนี้ยังเป็นโครง คุณสามารถช่วยไร้สาระนุกรมได้โดยเพิ่มข้อมูล