จักรวรรดิปังย่า

จากไร้สาระนุกรมเสรี - อนึ่งบทความนี้ถูกแก้ไขได้โดยผู้ใช้ทั่วไป หากแป้กหรือเสื่อมประการใดทางเราไม่ขอรับผิดชอบใดๆทั้งสิ้น

จักรวรรดิปังย่าเป็นจักรวรรดิทางทะเลของชาวปังย่า ตั้งอยู่ในแถบโพลีนีเซีย ว่ากันว่ามีกองทัพเรือที่แข็งแกร่งที่สุดในโลก แต่ทว่าประชาชนก็แตกแยกกันมากที่สุดในโลกเช่นเดียวกัน ด้วยเหตุนี้จึงทำให้จักรวรรดิยูริยึดไปเป็นเมืองขึ้นได้ง่ายๆ

ประวัติศาสตร์[แก้ไข]

โปรดดูที่ปังย่า

เขตการปกครอง[แก้ไข]

  • เกาะซิลเมีย แคนตั้ง เป็นฐานทัพของกองเรือซิลเวีย โดยมีการบัญชาการเรือโดยเจ๊เซมีเมีย
  • เกาะบลูลาเกรียน เป็นที่ตั้งของศูนย์เกรียน ปกครองโดยพ่อของคู
  • ดินแดนไชเน่า แซนด์ เป็นสถานที่สำหรับปลูกมะพร้าว และทำอุตสาหกรรมเนื้อมะพร้าวตากแห้ง และเป็นที่ๆมีธรรมชาติที่งามมาก ทำให้ธุรกิจการ่องเที่ยวเพื่องฟูอยู่ในดินแดนนี้

สภาพทางภูมิศาสตร์[แก้ไข]

มีสภาพแบบเกาะ มีอากาศแบบร้อนชื้น มีฝนตกชุก แต่ว่าไม่ค่อยมีทรัพยากรธรรมชาติมากนัก

เศรษฐกิจ[แก้ไข]

มีอุตสาหกรรมเนื้อมะพร้าวตากแห้ง และอุตสาหกรรมอื่นๆที่เกี่ยวข้องกับต้นมะพร้าว ซึ่งอุตสาหกรรมเหล่านี้นำรายได้เข้าประเทศเป็นจำนวนมหาศาล รองลงมาคือธุรกิจการท่องเที่ยว จักรวรรดิปังย่ามีธรรมชาติที่สวยงาม ทำให้มีชาวต่างชาติอยากจะมาท่องเที่ยวที่นี่มาก ประชาชนมีรายได้พอสมควร มีชีวิตที่เรียบง่าย ไม่หวือหวา

สังคม[แก้ไข]

อยู่อย่างพอเพียง แต่คนชั้นสูงมักเป็นพวกบ้าอำนาจ มักแย่งชิงอำนาจกันอยู่ แต่เวลาสามัคคีก็สามัคคีกันจัง ทำให้บ้านเมืองสงบเป็นช่วงๆ มีการศึกษาแบบตามธรรมชาติ จึงทำให้มีประชาชนที่รู้หนังสือมีเพียงแค่60%เท่านั้น ชนชาติและภาษามีอยู่อย่างเดียวคือโพลีนีเซีย อาจมีการศึกษาภาษาอังกฤษและภาษาจีนบ้างในบางคน

กีฬา[แก้ไข]

ไม่เล่นกีฬาอื่นเลยนอกจากกอล์ฟ

สงคราม[แก้ไข]

ไม่ค่อยมีสงครามมากนัก แต่จะมีส่วนมากก็เป็นสงครามชิงอำนาจกันในเมือง กว่าจะรวมทั้งสามเขตการปกครองข้างต้นได้ก็นาน หลังจากนั้นจักรวรรดิปังย่าก็ไม่มีสงครามอีกเลยจนกระทั่งสงครามโลกครั้งที่สาม

การเข้าสู่สงครามโลกครั้งที่สาม[แก้ไข]

นานมาแล้ว ได้มีครูสอนกอล์ฟบนเกาะปังย่า แก่ๆ คนหนึ่ง ชื่อเซมีเมีย เธอคิดว่าตนเองนี้ยิ่งใหญ่นัก ทำให้เกิดการประกาศศักดาโดยการไปลากกองเรือสัปปะรังเคกองหนึ่ง ชื่อว่า "เรือซิลเวีย" มาจอดข้างๆ เกาะซิลเวีย พร้อมกับขนยาบ้า เอ๊ย อาวุธสงครามแปลกๆ กว่าร้อยชนิดลงมาบนเกาะ

ในขณะนั้นมีนักสำรวจชาวโซเวียต คนหนึ่ง ชื่อว่า โป๊ะหน้า รูโบ๋วีหน้า ใครมันจะกล้า มาสู้กับข้า บิดาชื่อ.... เขาถึงกับตะลึงเมื่อล่องเรือมาแถวๆ เกาะ ได้เห็นเรือซิลเมียจอดทอดสมอเรียงรายอยู่อย่างเป็นระเบียบรัด เมื่อเห็นเช่นนี้แล้ว เขาถึงกับอุทานออกมาว่า

Cquote1.png โอ๊ โอ๊ โอ๊ อ๊า อ๊า อ๊า อุ๊ อุ๊ อุ๊ อิ๊ อิ๊ อิ๊ แอ๊ะ แอ๊ะ แอ๊ะ เอ๊า เอ๊า เอ๊า อ๊ำ อ๊ำ อ๊ำ ผัวๆๆๆๆ เจียก คร่อกๆๆๆ... ดินแดนแห่งนี้ ทันสมัยแถมมีวัฒนธรรมที่โดดเด่นเหลือเกิน Cquote2.png

เขาได้นำเรื่องนี้ไปบอกกับอเล็กซานเดอร์ โรมานอฟ โรมานอฟก็ได้ส่งทูตไปสานสัมพันธแม้วตรี เมื่อทูตไปถึง กลับโชคร้ายเนื่องจากดินแดนแห่งนี้ไม่มีผู้ปกครองเลย การปกครองของดินแดนแห่งนี้เป็นการปกครองตนเองแบบหลวมๆ คราวนี้ทูตก็ไม่รู้จะไปขอใครล่ะสิ เลยโดดน้ำให้ฉลามงับซะ เมื่อโรมานอฟทราบข่าวนี้ก็ส่งทูตไปอีกๆ แม่มก็ทำแบบเดียวกันนี่ล่ะ ทำให้โรมานอฟต้องไปเอง แต่แล้วโรมานอฟก็เจอโชคร้ายแบบที่ทูตที่เคยถูกส่งไปได้ประสพมา แต่ต่อมาโรมานอฟก็รู้ว่าผู้บัญชาการกองเรือคือเจ๊เซมีเมียนี่เอง

ด้วยความสวยไปหมดของเจ๊ ทำให้พอมาถึงโรมานอฟก็ขอแต่งงานซะเลย แต่เจ๊แกก็ยังเล่นตัว โรมานอฟคะยั้นคะยอแต่ก็ไม่เป็นผล โรมานอฟผิดหวัง แต่อยู่ๆ เจ๊ก็ได้ตกลงเข้าร่วมฝ่ายโซเวียต แต่ก็ยังไม่ยอมแต่งงานดอกเฟ้ย

Cquote1.png ไอ้คนเขียนแม่มมั่ว เจ๊แกแก่หงำเหงือกขนาดแล้ว ตูจะไปขอแต่งงานทำไมเล่า Cquote2.png
อเล็กซานเดอร์ โรมานอฟ

การรุกรานของจักรวรรดิยูริ[แก้ไข]

ในช่วงที่การพักรบนอฟโกรอดถูกยกเลิก จักรวรรดิยูริจึงยกทัพบุกโจมตีจักรวรรดิปังย่าเพื่อที่จะให้จักรวรรดิปังย่าถอนทัพจำนวน200,000ออกจากสหรัฐอมาริเกย์ ซึ่งทำให้พ่อของคูและเจ๊เซมีเมียต้องถอนทัพกลับไปช่วยประเทศตัวเอง รบกันไปมาอยู่ไม่ถึงเดือน จักรวรรดิปังย่าก็เสียดินแดนไปทีละเกาะ จนกระทั่งจักรวรรดิปังย่าตกเป็นเมืองขึ้นของจักรวรรดิยูริ ในช่วงนั้นได้เกิดสงครามกลางเมืองขึ้น ระหว่างผู้เล่นที่ใช้โปรกับไม่ใช้ ทำให้ไม่ว่าใครก็รักษาจักรวรรดิไว้ไม่ได้

โครง บทความนี้ยังเป็นโครง คุณสามารถช่วยไร้สาระนุกรมได้โดยเพิ่มข้อมูล