จิ้น

จากไร้สาระนุกรมเสรี - อนึ่งบทความนี้ถูกแก้ไขได้โดยผู้ใช้ทั่วไป หากแป้กหรือเสื่อมประการใดทางเราไม่ขอรับผิดชอบใดๆทั้งสิ้น
No Wikipedia.png
น่าอายแทนจริงจริง เหล่าผู้เรียกตนเองว่าผู้เชี่ยวชาญ ที่วิเกรียนพีเดีย
ไม่มีบทความเกี่ยวกับ w:จิ้น
แต่ปัจจุบันเหมือนจะพัฒนาแล้ว! ท่านสามารถอ่านนิยามของ จิ้น ได้ที่ วิกิพจนานุกรม

จิ้น (ปะกิด : Jin, Gine) เป็นคำกริยา หมายถึง การคิดไปเอง หรือการเพ้อของเหล่า โอตาคอน (โอตาคุหญิง) ฟูโจชิ (สาวที่นิยมความวาย) ฟุดันชิ (หนุ่มที่นิยมความวาย) มีที่มาจากคำว่า Imagine (อิ-เม-จิ้น แปลว่าจินตนาการ) โดยเหล่าบุคคลดังกล่าวจะ "เพ้อ" ให้ตัวละครไปมีอะไรกับตัวละครเพศเดียวกันในการ์ตูน ทั้งๆ ที่เนื้อเรื่องของการ์ตูนจริงๆ นั้น เขาหรือเธอทั้งสองไม่ได้มีความสัมพันธ์อะไรลึกซึ้งกันเลยแม้แต่นิดเดียว

ความหมายโดยนัยที่แท้จริงของคำว่าจิ้นนั้น ไม่ได้จำกัดอยู่กับเรื่องเพศเดียวกัน บางทีเราก็อาจเห็นการจิ้นต่างเพศได้เช่นกัน แต่เนื่องจากจุดกำเนิดการใช้มาจากเหล่า โอตาคอน ฟูโจชิ ฟุดันชิ และ ติ่งหู ทำให้การจิ้น สื่อถึงตัวละครเพศชายอย่างเดียวเท่านั้น(ในช่วงแรกๆ) ในปัจจุบันพบว่าสื่อบันเทิงทึกรูปแบบมีการใช้คำว่าจิ้นระหว่างดารา-นักแสดงต่างเพศกันอย่างแพร่หลาย ทำให้คำว่าจิ้นนั้นไม่เจาะจงอยู่แต่ระหว่างสกรูสองตัวอีกต่อไป

และแน่นอนว่าการจิ้นนั้นไม่มีข้อจำกัด ทุกอย่างในสากลโลกสามารถจับมาจิ้นได้ อาทิ นิยาย ผู้ที่มีชื่อเสีย (นักร้องเทย, นักแสดง) รุ่นพี่ว้ากกับรุ่นน้อง[1] หรือแม้แต่สิ่งของ (ซึ่งสามารถวาดให้กลายเป็นคนและกระทำการยาโอยได้) พวกนางก็สามารถจิ้นได้โดยไม่ขัดเขินแต่อย่างใด

ทำไมต้องจิ้น?[แก้ไข]

สาเหตุหลักคือ คนเขียนการ์ตูนตั้งใจวาดตัวละครให้ถูกใจเหล่า โอตาคอน และ ฟุโจ-ฟุดัน เอาเสียมากๆ (เพราะพวกนี้เป็นแหล่งเงินชั้นดี หรือไม่งั้นก็เพราะคนเขียนก็เป็นฟูโจซะเอง) เราอาจคิดว่า การ์ตูนที่มีตัวละครชายมากๆ ในเรื่อง มักจะถูกจิ้นเสียเป็นส่วนใหญ่ แต่แท้จริงแล้วก็ไม่แน่เสมอไป เพราะการ์ตูนบางเรื่องที่มีตัวละครชายน้อยอยู่แล้ว ยังถูกพวกเธอรุมประชาจิ้นไม่ให้การ์ตูนเรื่องนั้นมีเพศชายกันเลยทีเดียว

เอาเข้าจริง แม้แต่การ์ตูนที่มีแต่ตัวละครผู้หญิงล้วน ๆ ก็สามารถเอามาจิ้นแบบ หญิง x หญิง ได้เช่นกัน เช่น รักสด! ยุทธการไอดอล ม.ปลาย เพียงแต่บรรดาสาว/หนุ่มวายสายยูริไม่น่าสะพรึงกลัวเท่าพลังในการจิ้นของสาววายยาโอยเท่านั้นเอง

อนึ่ง นิยาย ก็เช่นเดียวกัน ในส่วนของนิยาย ตัวละครอาจจะมีบุคลิก หรือบทบรรยายรูปร่างหน้าตาที่เหล่าแม่ยกชื่นชอบก็เป็นได้ (ก็บอกแล้วว่ามันจิ้นไปเอง) ส่วนโลกมายาในปัจจุบันจริงๆ แล้วทำเพื่อเพิ่มเรตติ้งให้ละคร วงดนตรี หรือกลุ่มนักร้องของตัวเอง เพื่อที่จะได้ขายของที่ระลึก หรือหนังสือให้แฟนคลับ ผู้ผลิตจะได้นำเงินมาเป็นท่อน้ำเลี้ยงต่อชีวิตสื่อบันเทิงนั้นๆ ต่อไป

ผลผลิตจากการจิ้น[แก้ไข]

ผลผลิตจากการจิ้นรูปแบบหนึ่ง

เมื่อเหล่า โอตาคอน ฟุโจ-ฟุดัน หรือเหล่าแม่ยก ได้เป้าหมายตัวละครที่ตนอยากจะจิ้นแล้ว พวกเธอก็จะทำการผลิตผลงานออกมา ซึ่งมีอยู่สองแบบด้วยกัน คือ นิยาย และ โดจิน

นิยาย[แก้ไข]

หากพวกนาง(ที่กล่าวไปด้านบน)ไม่มีความสามารถทางด้านการวาดการ์ตูน แต่มีความสามารถสูงในการปั้นน้ำเป็นตัวเรื่อง นี่เป็นหนึ่งสิ่งที่เขาจะผลิตออกมา สามารถแบ่งคุณภาพของนิยายที่ว่านี้ออกเป็นสองประเภท

  • แบบเบาๆ เป็นความสัมพันธ์แบบน่ารักๆ (ทำให้ โอตาคอน ฟูโจชิ หรือเหล่าติ่งหู เสพอ่านไปเคลิ้มไปได้) หรือไม่ก็อาจมีการจับกดบ้างเล็กน้อยพอประมาณ ไม่มีฉาก NC โจ่งแจ้งเหมือนประเภทด้านล่าง
  • แบบหนักๆ ส่วนใหญ่มักเป็นแบบ NC (It's High Noon-Children หรือแบบเด็กแก่แดด) ถือเป็นขยะวรรณกรรมรีไซเคิลชั้นยอดแห่งวงการวรรณกรรมเลยทีเดียว[2]

การอ่านนิยายนี้ ผู้อ่านต้องใช้พลังจิ้นพอสมควร ในการแปลงตัวอักษรเป็นภาพในหัว

โดจิน[แก้ไข]

สำหรับสหายชอบความวายที่มีความสามารถในการวาดการ์ตูนสูง พวกนางก็จะสร้างสรรค์ผลงานชิ้นนี้ออกมา ซึ่งจะเป็นเรื่องแต่งที่มีภาพประกอบร่วมด้วย ซึ่งจะประหยัดแรงจิ้นไปได้เยอะ แน่นอนว่าผลงานนี้นำมาซึ่งคำด่าทอชื่นชมและอาจสร้างรายจ่ายได้ให้แก่ตัวเองอีกด้วย (ถ้าวาดแบบมีคุณภาพ และ/หรือ เนื้อเรื่องดี) แต่มีความเสี่ยงอยู่คือ เรื่องลิขสิทธิ์ เพราะการดัดแปลงผลงาน หรือเลียนแบบมันผิดลิขสิทธิ์แน่นอน แต่เจ้าของลิขสิทธิ์เขาไม่ค่อยสนใจ ปล่อยให้ทำตามสบาย เพราะถือเป็นการโปรโมทไปในตัว

สามารถพบได้หลายที่ ในประเทศเทย มีบันทึกไว้ว่าในยุคหนึ่ง (ช่วงต้นเบจิทศวรรษที่ 552) จะพบที่เอ็กซ์เทย หรือหน้าเพจเฟคบุ๊คของศิลปินท่านนั้นๆ เสียเป็นส่วนใหญ่ ซึ่งแหล่งผลงานประเภทเพจเฟคบุ๊ค คนวาดมักจะไม่หวังผลกำไรเท่าใดนัก (วาดฟรีเพื่อเอาไลค์ หรืออะไรทำนองนั้น) เมื่อเวลาล่วงเลย ผู้ท่องโลกไซเบอร์มีตัวเลือกที่หลากหลายขึ้น จึงสามารถพบงานวาดโดนจินได้ที่ ทเว่อติ๊ด, และ นิ้วกาว อีกด้วย ซึ่งข้อดีของเครือข่ายสังคมทั้งสองนี้คือไม่แบนภาพการ์ตูนโป๊เหมือนเฟคบุ๊คหรือเอ็กซ์เทย ทำให้ผู้เสพสามารถพบเห็นภาพชนิดแบบหนักๆ ได้กันจนวารีดำเนินเลยทีเดียวเชียว

อนึ่ง เนื่องจากในปัจจุบันมีการรุกคืบของการระดมทุนผ่านเว็บ ทำให้นักวาดหลายเจ้าเริ่มใช้เว็บระดมทุนต่างๆ เช่น ปลาทอง, เอ็นถี่ ในการสร้างรายได้ต่อเดือนที่มั่นคงประหนึ่งเป็นธุรกิจขายตรงที่ทุกคนอยากจับจองยิ่งขึ้นไปเรื่อยๆ อีกด้วย ข้อดีของมันคือผู้ซื้อไม่ต้องไปปรากฏตัวที่งานซื้อโดจินให้ทุกคนจดจำแต่อย่างใด เพียงแค่นั่งอยู่บ้านกดเลขบัตรหน้าคอม ก็ได้เสพความวายแล้ว แต่ข้อเสียมันก็มี คนวาดอาจต้องระวังพวกมือผีเอางานไปปล่อยให้สูบฟรีๆ สักหน่อย

ผลกระทบของการจิ้น[แก้ไข]

ความระทวยของแฟนขับท่านหนึ่งกรณีดิวโด้-มิด

กรณีเด็กเดนกับนิยาย NC[แก้ไข]

การจิ้นนั้นอาจทำให้เสียสุขภาพจิตแก่ผู้จิ้นหากหมกมุ่นอยู่กับการจิ้นมากเกินไป เฉกเช่นเหล่าผู้เขียนนิยาย NC (แบบหนักๆ) ของเว็บเด็กเดนที่ออกมาประท้วงกับเหล่าคนที่ไม่เห็นกับการเขียนนิยายจิ้น และขอให้แอดมินเว็บลบนิยายจิ้นแบบหนักๆ ของพวกเธอทิ้งให้หมดอีกด้วย คราวนี้พวกเธอถึงกับจิ้นแตกของขึ้น แถมยังขู่ว่าถ้าแอดมินลบ พวกเธอ(ที่อ้างว่าเป็นสมาชิกอยู่เกินครึ่งของเว็บ)จะขอลาออกจากเว็บนี้เพื่อไปหาที่ชอบๆที่อื่นอยู่แทน (แอดมินคงกลัวตายห่าล่ะ) [3]

ปัญหาข้างต้นนั้นเกิดจากการจิ้นมากเกินไป จนไม่ฟังความเห็นใครเลย คนพวกนี้ถือเป็นบุคคลที่ควรได้รับการดูแลเอาใจใส่จากครอบครัวอย่างยิ่งยวด ก่อนที่พวกเธอจะจิ้นไม่กลับจนเสียตัวคน...

กรณีนักร้องชายเทยจากรายการเดอะสตอ[แก้ไข]

จากกรณีที่ภาพความใกล้ชิดระหว่างนักร้องชายเทย "ดิวโด้-มิด" ที่ปรากฏออกสื่ออยู่หลายสำนัก ทั้งการกอดปล้ำ จูบกลางรายการ[4] ตามความประสงค์ของท่านผู้นั้นที่ได้วางสคริปไว้เพื่อเรียกความนิยำ ทำให้เหล่าแม่ยกคิดไปเองว่าทั้งคู่ต่างได้เสียกันเป็นที่เรียบร้อยแล้ว ซึ่งผลผลิตจากความคิดไปเองเหล่านี้ ปรากฏเป็นหน้าแฟนเพจเฟคบุ๊ค และนิยายเอาตูดกันในเด็กเดนอยู่มากมาย จนกระทั่งเมื่อดิวโด้ได้ประกาศว่าตนกำลังคบหาดูใจกับแกงเทโพ ซึ่งเป็นสาวแท้ไร้ดุ้น แถมยังมาประกาศในวันเกิดของมิดอีกด้วย! เรื่องนี้สร้างความไม่พอใจให้แก่เหล่าแม่ยก และพวกเธอต่างโกรธเคืองดิวโด้เป็นอย่างมาก ถึงกับจิ้นไปเองว่าการกระทำเหล่านี้เป็นการเนรคุณผู้เป็นแม่ของดิวโด้เลยทีเดียว![5]

ข้อสังเกตที่เห็นได้ชัดเจนก็คือ การกระทำเยี่ยงนี้อธิบายถึงสันด... เอ่อ! พิธีกรรมหนึ่งในการเป็นสาวกนักร้องชาย ของเหล่าๆ ติ่งหูได้เป็นอย่างดี

ข้ออ้าง[แก้ไข]

ดูเพิ่ม[แก้ไข]