การโหวกเหวกโวยวายคดีที่นู้บเล่มเบิก

จากไร้สาระนุกรมเสรี - อนึ่งบทความนี้ถูกแก้ไขได้โดยผู้ใช้ทั่วไป หากแป้กหรือเสื่อมประการใดทางเราไม่ขอรับผิดชอบใดๆทั้งสิ้น
(เปลี่ยนทางมาจาก ศาลอ้าหญ้านู้บเล่มเบิก)
Bruh Zone.jpg
ระวังจะเข้าใจถูกต้อง
เนื้อหา 49% ในบทความนี้อาจกล่าวถึงสิ่งที่ไม่ได้เกิดขึ้นจริง หรือไม่ควรเกิดขึ้นเลยด้วยซ้ำ! (แต่เราก็ยังพยายามให้ทุกท่านเชื่อเรื่องพวกนี้ให้ได้อยู่ดี!)
Haruhi stare.jpg
บร๊ะเจ้ากำลังจับตาดูหน้านี้
ดูเพิ่มเติม:พรรคนาฮี
Wikisplode.gif
สำหรับผู้ที่ ไร้อารมณ์ขันสิ้นดี เหล่าผู้เชี่ยวชาญที่วิกิพีเดียมีบทความ
ที่โคตรมีสาระที่ ที่นี่!

การโหวกเหวกโวยวายคดีที่นู้บเล่มเบิก(ปะกิด: NoobRemburg drama trials)เป็นซีรีย์ละครน้ำเน่าหลังสงครามโลกครั้งที่สองที่ดังที่สุดเนื่องจากมีนักแสดงนำจากยันละเมอทั้งรุ่นเก่ารุ่นใหม่มาแสดงร่วมกับดารานำของสหรัฐอมาริเกย์ โดยใช้สถานที่จัดแสดงระดับสูงเป็นถึงศาลอยุติธรรมกรุงนู้บเล่มเบิกและกำกับการแสดงฉากในชั้นศาลโดยศาลทเห่อระหว่างโลกแฟงตาซีน ว่ากันว่าตอนเดียวยาวมากถึง 69 ชั่วโมงจนคนดูแทบไม่ต้องนอนกันเลยทีเดียว

ละครจะแบ่งเป็นสองตอนเท่านั้นเนื่องจากเพิ่งถ่ายทำหลังสงครามจบทำให้งบจัดถ่ายทำโคตะระน้อย ตอนแรกเป็นการตัดสินคดีของทั่นผู้นัมภ์สูงสุดอะเด้า ซิสเลอร์และผองเพื่อน ทว่าโชคไม่ค่อยดีเพราะนักแสดงส่วนใหญ่และอะเด้าได้กระทำยาราไนก้านิบตกรรมหรือการอูดเตาตัวเองจนตายห่าก่อนจะได้ขึ้นศาลไปแล้ว เลยต้องเอาคดีมารีรันแก้ขัดไปก่อนรวมทั้งเอานักแสดงในตอนที่สองมาเข้าฉากตอนแรกบางส่วนด้วยเพราะคลิปย้อนความหลังยาวไม่พอจะถมที่ว่างให้มันถึง 24 นาทีรวมเพลงเปิด-ปิด

เบื้องหลังการถ่ายทำ[แก้ไข]

ในปีจูนิเบียวศกฯ 1944 ได้มีการอภิปรายไม่ถูกใจสิ่งนี้ต่อพรรคนาฮี ซึ่งบางส่วนถูกวิ่งสตั้น เจอสิ่ว ใช้กฎอัยเกรียนพิเศษสั่งประหารชีวิตด้วยการยาราไนก้าไปก่อนแล้วเพื่อลดแนวต่อต้านและการใช้พลังน้ำชา แต่อมาริเกย์ได้มาห้ามเจอสิ่วไม่ให้ใช้วิธีนี้เพราะยังไงนาฮีก็กากเกินกว่าจะใช้พลังน้ำชาได้ โดยที่ในงานปาร์ตี้ชานมไข่มุกที่จัดในกรุงมอสเกรียนโดยโจรเซฟ สตาลินและยูริ พลังจิต ได้มีการเสนอให้ทำการจับทหารยันละเมอจำนวนมากไปสังเวยให้แก่เทพเจ้ารถบรรทุกซะให้หมด ซึ่งเดชะบาปแนวคิดนี้ได้ถูกต่อต้านเพราะว่าทรัคซังไม่ได้มีหน้าที่ขับชนทหารฝ่ายตรงข้าม

ผมว่าน่าจะจับพวกมันไปทำแหนมซะให้หมดเลยนะ แต่เสียดายว่ะ ห้องอบแหนมไม่พอเลยต้องใช้รถบรรทุกแก้ขัดไปซะก่อน
                 — สตาลิน

งั้นแกก็ลดจำนวนคนที่จะจับไปทำแหนมดูซะสิ .....เอ่อ เอาจริงๆนะข้าว่าวิธีนี้ไม่เวิร์คว่ะ นี่ที่บ้านไม่สอนเหรอว่าว้ายหมักกับพวกหน่วย SOSมันไม่ถูกคอกันน่ะ
                 — เจอสิ่ว

อ๋อ โทษทีว่ะ พอดีข้าตกใจตอนที่มันยกโขยงมาบุกถึงบ้านแถมจะขู่ยึดสนามหญ้าหน้าบ้านอีก อีกอย่างกูไม่สันทัดเรื่องการเมียยันละเมอด้วยสิ งั้นก็เป็นอันยกเลิกไป
                 — สตาลิน

โหไอ้เหี้ย ไม่ใจเลยว่ะสตาลิน มึงรู้มั้ยว่ามันทำห่าอะไรไว้ที่ประเทศใครผัวเนี่ย
                 — โรสเวร

มึงจะฆ่าล้างโคตรชาวยันละเมอไปทำมั้ย เราก็แค่ทำลายค่านิยมของพรรคนาฮีที่ฝังรากอยู่ในยันละเมอก็จบแล้ว
                 — มอญเกย์เฒ่า จู๋เนี่ย

แต่แผนมึงแม่งเหมือนมึงแค้นยันละเมอมาจากไหนเลยนะ คือแบบ....ปิดโรงงานทั่วประเทศเนี่ยมันคืออะไรของมึงงง
                 — เหนรี่ แอล สติมลั่น

เถียงไปเถียงมาจนเกือบจะต่อยกันในห้องได้ซักพักก็ได้ข้อสรุปว่าควรตัดสินคดีพวกแกนนำพรรคก่อน แล้วจากนั้นค่อยหาวิธีสลายความเป็นนาฮีนิยมในประเทศยันละเมอ

สู้กันในชั้นศาล[แก้ไข]

ว่ากันว่าสาเหตุที่อาคารกล้วยตาร์กถูกบึ้มจนเละอาจเป็นเพราะหนูสายพันธุ์นี้ก็ได้

การตัดสินคดีจัดตั้งขึ้นโดยมีสมาชิกของประเทศที่ถูกพรรคนาฮีจับไปข่มขืนกระทำรำเชาทางการเมียเพื่ออัปเดตรัฐธรรมนู้บที่จะเอามาลงดาบลงดันมาคุแก่อาชญาเกรียนสงกรานต์ชาวยันละเมอพร้อมกับสมาชิกประเทศกลุ่มแก๊งสามช่า สหรัฐอมาริเกย์, สหราชอนาจาร และสหภาพโวเสี้ยต โดยศาลดังกล่าวมีบร๊ะลานุภาพเหนือกว่าศาลยันละเมอทั้งปวงประหนึ่งมีเดธนู้ดอยู่ในมือ แต่ว่าไม่มีบร๊ะลานุภาพมากพอจะไปตัดสินคดีก่อนสงครามได้เพราะต้องอัปเดตแพทช์รัฐธรรมนู้บคืนอำนาจแก่ยันละเมอหลังตัดสิน

ตอนแรกมีการเกี่ยงกันว่าจะตัดสินคดีที่ลากเส้นเบิกหรือเบลอลิงดีเพราะแต่ละที่ก็แลนหมากชื่อดังของเมืองทั้งนั้นแถมผุ้การก็รู้จักกับร้านเหล้าที่มันขายเบียร์ ไส้กรอก และมีสาวโมเอะเสิร์ฟของแดก แต่เลี้ยวไปมาในการโหวตได้ซักพักใหญ่ก็มีมติให้สถานที่ถ่วยทำการตัดสินคดีคือกรุงนู้บเล่บเบิกด้วยเหตุผลสำคัญต่างๆ

  1. ที่เบลอลิงอาคารโดนบึ้มจนหลังคาพรุน ไม่เหมาะจะใช้จัดสถานที่
  2. ที่ลากเส้นเบิกก็จังไรพอๆกับข้างบน
  3. อาคารบางแห่งในเบลอลิงมีคุกเป็นฉากหลังด้วย เลยตัดทิ้งเพราะเป็นอัปมงคลต่อการถ่ายทำ
  4. นู้บเล่มเบิกเป็นศูนย์กลางของการโฆษณาชวนเชี่ยของพรรคนาฮี การจะเหยียบย่ำนาฮีให้จมดินถึงที่สุดก็ต้องกระทำมันในใจกลางงานประชาสัมพันธ์ของพวกแม่งนี่แหละถึงจะได้อรรถรส
  5. ที่นู้บเล่มเบิกมีสำนักงานกิลด์ที่มีบาร์แบบในเบลอลิงและลากเส้นเบิก แถมเด็กเสิร์ฟโมเอะกว่า

ก็เพราะว่าโมเอะคือความยุติทรั้มป์ไงล่ะ
                 — ทเห่อว้ายหมักที่คันปากด่าสมาชิกพรรคนาฮีในชั้นศาลทางอ้อม

ผู้พิพาทเสียว[แก้ไข]

รูปถ่ายหมู่ของผู้พิพากษาคดี
  • PravdaPizdec flag.png อีโต้ หมาโคโตะ(ผู้พิพาทเสียว)
  • PravdaPizdec flag.png คัตยูช่า(ผู้ช่วยพิพาทเสียว)
  • Communist Uk Flag.png ลูลู่ แหล่มมาก(ผู้พิพาทเสียว + ตัวเปิดบร๊ะจอมฯ)
  • Communist Uk Flag.png ชาเลีย แลบลิ้น(ผู้ช่วยพิพาทเสียว)
  • American-flag.jpg บี. เกย์. บาทโควิช(ผู้พิพาทเสียว)
  • American-flag.jpg จ้อน ปากเกร็ด(ผู้ช่วยพิพาทเสียว)
  • Drapeau france.png รอเบิร์ตสปีแยร์บูด(ผู้พิพาทเสียว)
  • Drapeau france.png จูเลี่ยน นี่ซางง(ผู้ช่วยพิพาทเสียว)

ทนายทายทัก[แก้ไข]

รวมคดีเด็ด[แก้ไข]

ชื่อ คำตัดสินของศาล คดี
หมาตีน บ้อมแบ้ม บลัสทิ้ง แคนดิเดทเลขาที่เกรียนประจำพรรคนาฮี อนิจจาเจ้าหน้าที่เจอแต่ศพเลยไม่ได้ประหาร
คลาน เด๋อวันละนิด คุก 10 ชั่วโมง แหกข้อกำหนดน่านน้ำคังเซนของอ้าซ่า แล้งเกิน 2 ครั้ง
ห่านส์ ฝรั่ง บลัสทิ้ง ฝ่ายกฎหมู่ของร้ายที่สามและคนคุมค่ายกักกัน เจ้าตัวรับสารภาพ
หมูแฮม หงิกส์ บลัสทิ้ง รับร่างกฎหมู่อวยข้างเอาแล้วยันของนาฮี
วิ่งแฮม ฟริสก์ บลัสทิ้ง ผู้ช่วยร่างกฎหมู่เข้าข้องเอาแล้วยันของนาฮี ถูกประหารด้วยการแขวนคอด้วยไม้แขวนเสื้อ
ห่านส์ ฟิตเฟ่อร์ รอดคุก หัวหน้ากรมโฆษณาชวนเชี่ยของยันละเมอ โดนเรียกมาฟังข้อหาแทนโจรเซฟ เก็บเบิ้ลที่ฆ่าตูดตัวตายหนีคดีไปก่อน
เห่อมาร กอลิ้ม บลัสทิ้ง มาร์แชล์สภาและหัวหน้าหน่วยลูบวาฟเฟิลที่เดิมเป็นหัวหน้ากรมตำกวดเกสตาโป้ยก่อนที่จะย้ายไปรับงานร่วมกับลัทธิ SOS ยาราไนก้าตัวเองจนตายก่อนวันฟังคำตัดสิน
หมูแฮม ใครแทง บลัสทิ้ง หัวหน้าฝ่ายบัญชาเกินของว้ายหมัก เป็นเด็กเลียไข่ซิสเลอร์ที่เก่งไม่แพ้พวก SOS สายซิสเลอร์ ผู้ต้องหามามอบตัว
ห่านส์ ฟิตเฟร่อ รอดคุก นักแร้งออกสื่อวิทยุโฆษณาชวนเชี่ย ได้งานเพราะเสียงร้องเพี้ยนอันเป็นเอกลักษณ์เหมือนของโจรเซฟ เก็บเบิ้ล
วอลเตอร์ ฟัคยู ขังลืม ประธานกระทรวงเศรษฐกวน ได้เลื่อนยศเป็นหัวตี้ธนาคารกล้วยตาร์ก โดนปล่อยตัวออกจากคุกเพราะติดเชื้อป่วยเรือบวกกับไหนๆก็จะตายห่าอยู่แล้วปล่อยแม่งเถอะ
อัลเฟรด โจร บลัสทิ้ง ทั่นผู้การใหญ่แห่งว้ายหมัก คนสั่งยิงลูกอัณฑะทหารสัมพันธแม้วและผู้บัญชาเกินโซเวียต เป็นคนเซ็นใบปฏิสนธิสัญญากูยอมแพ้แล้วไอ้สัส และโดนประหารด้วยการแขวนคอด้วยไม้แขวนเสื้อในเวลาต่อมา
โรเบิร์ด ธงชัย รอพิจารณา หัวหน้าสหภาพแรงงานนาฮี ซวยชิบหาย ยังพิจารณาคดีไม่จบแม่งฆ่าตูดตายไปซะก่อนผลบอลจะออก
อัลเฟรด โรเซนไมเดน บลัสทิ้ง ผู้สนับสนุนทฤษฎีชาติเอาแล้วยันแบบเป็นทางการ โดนประหารด้วยการแขวนคอด้วยไม้แขวนเสื้อ
ครูคณิตสาสบาลดี้ คุก 20 นาที หัวหน้าหน่วยยุวชนซิสเลอร์ เนื่องจากเห็นว่าจำเลยร้องไห้ปานเสียพรหมจรรย์ในชั้นศาล ศาลเลยลดโทษให้เพราะแม่งสมเพช

การประหารชีวิตด้วยไม้แขวนเสื้อ[แก้ไข]

หมวกเกราะที่ยังหลงเหลือจากผู้ต้องโทษประหาร ซึ่งปัจจุบันได้จัดวางไว้ในพิพิธภัณฑ์สงครามโลกที่เบลอลิง

เมื่อวันที่ 16 ตุลายน มาโดศักราช 1946.54321.0 ทางศาลอ้าหญ้านู้บเล่มเบิกได้ทำการประหารจำเลยที่ยังไม่ฆ่าตัวตายหนีคดีไปก่อนหน้ารวมสิบคน โดยกระทำการประหารเชิงย้อนแย้งใส่จักรวรรดิร้ายที่สามด้วยการเอาโรงยิมที่เรือนจำกลางนู้บเล่มเบิกเป็นลานประหารนาฮี และใช้การประหารแบบดั้งเดิมคือการเอาไม้แขวนเสื้อผูกเชือกคล้องคอแล้วเตะเก้าอี้ออกจากตีน เป็นอันเสร็จการประหาร

ทว่ามีการถกเถียงกันอยู่ไม่น้อยว่าการประหารของสัมพันธแม้วมีนัยยะแฝงไปด้วยความเคียดแค้นมากกว่าความยุติธรรม ตั้งแต่การวิพากย์วิจารณ์ว่าเก้าอี้เตี้ยเกินกว่าจะทำให้นักโทษคอหักตาย แถมยังมีคนกหัวโขกผนังห้องจนเลือดออกตายคนสองคนด้วย และนายจ้อน คาราโอเกะ วู้ด ผู้การและเพชฌฆาตประจำรายการได้รับสารภาพว่ากะขนาดเก้าอี้ผิด และไม่ได้วัดระยะห่างของเก้าอี้กับกำแพง แถมไม้แขวนเสื้อตัวนึงสนิมขึ้นจนทำให้นักโทษทั่นนึงตายจากการโดนเหล็กไม้แขวนเสื้อแทงหลอดลมจนขาดอากาศตายอย่างช้าๆแทนที่จะคอหักตายแบบที่ผู้มีอารยะวางแผนเอาไว้

เนื่องจากมีการหวาดระแวงว่าจะมีพวกนีโอนาฮีมาขโมยขี้เถ้าศพไปทำคุณไสย์ กองทัพสัมพันธแม้วจึงได้สร้างเรื่องว่าจะเผาศพที่เรือนจำด่าเช้าด่าเย็น แล้วแอบไปเผาศพกันจริงๆที่เมรุเผาศพในเมืองมิวหงิก จบด้วยการโปรยอัฐขี้เถ้าลงแม่น้ำอีสาส เพื่อให้วิญญาณบรรพชนอ๊อดเตียงและยันละเมอปกป้องอัฐที่ลอยอังคารไม่ให้มีคนจิ๊กไปทำพิธีกามได้เป็นการถาวร