สมุดบันทึกความดี

จากไร้สาระนุกรมเสรี - อนึ่งบทความนี้ถูกแก้ไขได้โดยผู้ใช้ทั่วไป หากแป้กหรือเสื่อมประการใดทางเราไม่ขอรับผิดชอบใดๆทั้งสิ้น
รับรองโดยกระทรวงโมเอะ
หน้านี้ได้ผ่านการรับรองโดยกระทรวงศึกษาพิการแห่งประเทศเทย
หน้านี้ได้รับการรับรองว่าผ่านเกณฑ์ และ ข้อกำหนด สำหรับ ใช้เป็นเนื้อหาการเรียนการสอน ในระดับอุดมฉึกฉาของประเทศเทย. ข้อมูลทั้งหมด ประกอบขึ้นจากข้อเท็จจริงล้วนๆ ปราศจากการปลอมปนของ วิทยาศาสตร์ จึงสมควรสนับสนุน ให้นักเรียนเชื่อเรื่องนี้โดยไม่มีข้อแม้ และ อะไรก็ตามที่มีความขัดแย้งกับบทความนี้ ย่อมจะไม่ใช่วิธีปฏิบัติ ที่ถูกแบบแผนอันดีงามของประเทศเทยอย่างแน่นอน

จะดีแลชั่วอยู่ที่ตัวทำ
                 — ไม่ทราบที่มา

สมุดบันทึกความดี ยังไม่ทราบที่มาแน่ชัด รู้แต่ว่าเป็นเครื่องมือชนิดหนึ่งที่เคยถูกบังคับให้ใช้อย่างแพร่หลายในยุดมืดที่สองของชาติเทย โดยเชื่อว่าจะเป็นเครื่องมือสร้างคนดีที่มีคุณธรรมครบถ้วนที่จะไปอยู่ในสังคมอย่างมีความสุขได้ สมุดบันทึกความดีถูกใช้หลายรูปแบบตามเทคโนโลยของยุค ปัจจุบันยกเลิกการไปและหันมาสนับสนุน-ส่งเสริม-สร้างคนมีคุณธรรมแทน

ยุคก่อนประวัติศาสตร์[แก้ไข]

โครง บทความนี้ยังเป็นโครง คุณสามารถช่วยไร้สาระนุกรมได้โดยเพิ่มข้อมูล

สมัยก่อนประวัติศาสตร์ยังไม่พบบันทึกเป็นลายลักษณ์อักษรว่าว่ามีการใช้สมุดบันทึกความดีแต่อย่างใด เนื่องจากสมัยนั้นเนื่องจากยังไม่มีภาษาใช้กันการพูดปด โกหก หลอกลวง จึงไม่มีตามไปด้วย จึงไม่มีเหตุให้ต้องใช้บันทึกความดีกัน บางคนก็ว่าจิตรกรรมฝาผนังล่าสัตว์คือหลักฐานการบันทึกความดีของยุคก่อนประวัติศาสตร์ แต่ก็ยังเป็นที่ถกเถียงอยู่ว่าการล่าสัตว์นั้นดี หรือ ไม่ดีกันแน่ ว่าจริงอยู่ว่าเสียสละเพื่อครอบครัวนั้นดี แต่การฆ่าสัตว์นั้นก็ไม่ดี ว่าจริงอยู่สัตว์มันควรจะดีใจที่มาตายให้เราได้ไปทำดี แต่สัตว์มันจะดีใจมั้นที่เราไปฆ่ามัน บางทีมันอาจจะทำมาหากินเลี้ยงครอบครัวอยู่ก็ได้

ยุคโบราณ[แก้ไข]

หลักฐานทางวรรณกรรมหลายชิ้นชี้ว่ายุคโบราณก็ยังบันทึกความดีกันไม่แพร่หลายนัก เนื่องการมีแนวความคิดว่าการกระทำแลผลลัพธ์นั้นเป็นที่ประจักษ์ของความดีอยู่แล้วดั่งวรรณกรรมจากชนชาติเทยโบราณด้านล่าง ที่กล่าวว่า คนตายร่างก็หายไป มีแต่ความดีความชั่วเท่านั้นที่ไม่หายไป

พฤษภกาสร อีกกุญชรอันปลดปลง

โททนต์เสน่งคง สำคัญหลายในกายมี

นรชาติวางวาย มลายสิ้นทั้งอินทรีย์

สถิตทั่วแต่ชั่วดี ประดับไว้ในโลกา
                 — สมเด็จพระมหาสมณเจ้า กรมพระปรมานุชิตชิโนรส : กฤษณาสอนน้องคำฉันท์

หลักฐานจากโลกตะวันตกก็ไม่ได้กล่าวถึงการบันทึกความดีแต่อย่างใด กล่าวแค่ว่าจงทำดี จงทำดี จงทำดี และความดีของท่านจะคงอยู่ตลอดไป ซึ่งหลักนี้ก็ถูกนำมาปรับใช้กับยุวชนหน่วยสำรวจของชาติเทย

What we do in life echoes in eternity

(สิ่งอันใดที่ท่านทำไป จักประจักษ์ก้องไปชั่วกาลนาน)
                 — นายพลแม็กซิมัส จากภาพยนตร์ Gladiator นักรบผู้กล้า ผ่าแผ่นดินทรราช

ยุคมืดที่สอง[แก้ไข]

รายการบันทึกความดีของบร๊ะเจ้าโจ๊ก [1]

สมุดบันทึกความดีเริ่มเป็นที่แพร่หลายหลังจากกระทรวงศึกษาพิการอนุมัติคำสั่งบังคับให้ใช้ มีผลกับสถานศึกษาทั้งหมดในสังกัด สร้างความตื่นเต้นดีใจแก่ทุกคนในสังคมว่าในที่สุดชาติเทยจะได้เจริญเหมือนชาติอื่นเสียที

ต่อมาระบบ iDDB (Intergrated Digital D-Book) มีความจำเป็นต้องถูกนำมาใช้เพื่อประมวล ตรวจสอบ และยืนยันการทำความดีของนักเรียนอย่างจริงจัง ซึ่งคุณค่าของตัวนักเรียนที่ประเมิณจากการทำความดีจะมีผลต่อชีวิตหน้าที่การงานไปตลอดชีวิต แรกเริ่มระบบนี้จำกัดเฉพาะในเครือโรงเรียนหนูทดลอง ต่อมาขยายผลต่อนักเรียนทั้งประเทศ และครอบคลุมประชากรทั้งประเทศในที่สุด ระบบiDDBมีเครือข่ายประมวลผลระดับเมก้าล้านลานคอยประมวลผลการทำความดีจากกล้องวงจรปิดที่มีครอบคลุมทั่วทั้งประเทศ และมีหน่วยบังคับใช้พิเศษชื่อ DBH จากกระทรวงโมเอ้ควบคุมผู้ที่ไม่ทำความดีตามระบบ

ยุคหวนคืนรากเดิม[แก้ไข]

ริเริ่มโดย ศถาบันเพื่อความเป็นที่สุดแห่งชาติ (องค์การมาหาชน)(ศทส.) ด้วยเล็งเห็นว่าสมุดบันทึกความดีทั้งแบบกระดาษ และแบบระบบ iDDB หรือแบบไม่นำพาคนให้เป็นมนุษย์ที่ดีได้ ซ้ำร้ายยังเป็นแหล่งบ่มเพาะให้เกิดพลังด้านมืด ศทส. และ กระทรวงศึกษาพิการที่ถูกตั้งขึ้นมาใหม่จึงยกเลิกการบังคับให้ใช้สมุดความดีทั้งหมด